Saat Dokuz Otuz Şiiri - Ahmet Okanoğlu

Ahmet Okanoğlu
110

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Saat Dokuz Otuz

Saat dokuz otuz
Hala bomba sesleri geliyor
Karşı sokaktan
Ben evimizin kapısından
Çıkamıyorum
Korkuyorum
Annem mutfak kapısının önünde
Yığılmış kanlar içinde
Babam bomba düştüğünde
Duydum sesini sonra
Sesi de yok cismi de
Ben iki saattir
Var ile yok arasında
Beynimin tepesinde
Kurşun sesleri, bomba sesleri
Hala inmedim dünya semalarına
Birden irkildim, uyan dedim kendime
Adın Muhammed Cebel
On iki yaşında bir Suriyeli
Bir öksüz bir yetim

Saat dokuz kırk beş
Hala kurşun sesleri ve bomba sesleri
Geliyor karşı sokaktan
Annemin sesini duyuyorum ağlamaklı
Sonra bir çığlık ve bir kurşun sesi
Saat on,
Bir ambulans sesi duyuluyor
Çığlıklar arasından
Ardından yarı baygın götürüyorlar beni

Ben on iki yaşında bir çocuk
Öksüz ve yetim Adı Muhammed Cebel
Dünya unutmasın adımı ve yaşadıklarımı
Hala ödüyor Suriyeli çocuklar benim gibi bedel
Yaşananlara sessiz kalmayın kardeşlerim
Bir gün kalırsanız benim gibi öksüz ve yetim
O zaman anlaşılır söylediklerim
Dünya merhamet ve sevgiden yoksun dönüyor
İnsanlık insanlığını unutmuş
İnsanlık her gün Suriye’de ölüyor.
Olanları tüm dünya film gibi izliyor
Figüranlar bizleriz, başrolde zalimler
Zalime dur demedikçe bu film
Oynanmaya devam ediyor…

ARALIK 2012

Ahmet Okanoğlu
Kayıt Tarihi : 20.7.2014 21:33:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Ahmet Okanoğlu