Rüzgar Üren Şiirleri - Şair Rüzgar Üren

Rüzgar Üren

Kanatlarından birini koparmışlar, ateş böceğinin…
Sonra, diğerini kopardılar…
Sırtından yavaşça ayaklarına akıyor kanı…
Kanı sevişiyordu toprakla bakarken aşağı…
Yürümek zorunda kaldı ateş böceği…
Alışıkta değildi böyle yürümelere…

Devamını Oku
Rüzgar Üren

Gökyüzünün günah çıkarması gibiydi kirpiklerine bıraktığı yağmur damlaları,

Sokak lambası göz kırpıyordu altına sığınan heyacanlı yüreğine,

Sesinle bugulanmisti kulaklarım, yalnizligimi söküp alan o gecede.

Devamını Oku
Rüzgar Üren

Bende öldüğümü hissediyorum...
Tepemden tırnağıma kadar...
Küllerim kalacak geriye...
Topla onları, dök siyah bir mürekkebe...
Bütün aşıklara ver birer tüy kalem...
Kıymasınlar ağaçlara, kazımasınlar artık...

Devamını Oku
Rüzgar Üren

Onuncu senfonisi çalarken güzün...
Sararan gözlerde, nedir bu hüzün...
Durmadan bana baksın o güzel yüzün...
Dağlardan gelinlik düştüğü vakit ...
Cansuyunu alınca eriyen kardan...
Kendimi bulacağım aktığım yerden...

Devamını Oku
Rüzgar Üren

Bir karınca dua ediyor…
Sakallarımın arasında benim...
Merhaba, eyy güzel karınca…
Nasıl tırmandın sen buraya…
Ne dedin, tam duyamadım seni…
Tutunurken ayaklarına bir serçenin…

Devamını Oku
Rüzgar Üren

Küçük bir yavru bulutum var evimde benim…
Keşke gelip görseydin güzelim…
Çayımı, kahvemi, suyumu içerken…
Önce ona veririm…
Ötelerden bir yerden, evreni izlerim…
Geri gelince beni izler bulutum…

Devamını Oku
Rüzgar Üren

Demlenmeye bıraktım birkaç mısrayı odun ateşinde...
Yaşlı bir kaş-igeran’ın elinden ateşe bırakıldım...
Yandım... yandım ... yandım...
Çizildim de çizildim bir musavvirin elinde...
Zamansızım Neşet usta gibi rengine kandım...

Devamını Oku
Rüzgar Üren

Zihnimde yumuşak bir kurşun…
Düşüyor son damlası kanımın…
Kanatlardan yoksun bir gökyüzünde…
Yedi rengin her birinden diğerine…
Damla damla akıyor birbirine…
Bir tarla olmalı, devlerin ülkesinde…

Devamını Oku
Rüzgar Üren

Asırlık ömrümü bir ettim, içimdeki çocukla, karşında.
Dile getirmeye çekindim ama ben iyi değilim.
Her hücrem inkar naraları atarken evvelki sözlerime sessizce.
Ben yokluğuna şirk koştum kendimce .


Devamını Oku
Rüzgar Üren

Dökülen yaprakların çıkardıkları ses, bir melodiydi…
O koca hayat ağacı, kanarken seslendi…
Balta hiç dinlemedi…
Sonrasında sapı dile geldi…
Hayat ağacını kesmek ne haddime dedi…
Bir an tereddüt etmeden kırılıverdi…

Devamını Oku