Rumeli Kadını Şiiri - Murat Arı

Murat Arı
34

ŞİİR


8

TAKİPÇİ

Rumeli Kadını

bir türlü köklenemiyorum diyorsan bu ağacı hatırla
bir türlü köklenemiyorum diyorsan
kaç defa daha tekrarlamam gerek aynı şeyi
ipin ucunu kaçıralı nice oldu
tek derdim bu olsa iyi
paranın değdiği insan misali baş döndüren bir hızla bozuluyorum
sararıyorum
kulaklarım her gün biraz daha fazla çınlıyor
yine de aramızdaki mesafelere inat işitiyorum söylediklerini bir bir
kendi kendine söylenmediğin aşikar
lakin, kuyuya attığın taşların muhatabı o aziz gölge
o sorarsa bir de
hem de hiç beklemediğin yerden

öldükten sonra bir hesaba inanmayan kimseyi kötülük yapmaktan ne alıkoyar
tanrı affedicidir, şeytana uydum lakırtılarından azade
öldükten sonra bir hesaba inanmayan kimseyi
kuyu bir taş atar
küçücük bir çakıl taşı
saf ışıktan mamul hareli gölgeliğin üstüne
saf iyilikler demlenir
saf iyilikler
evrensel ahlaktan gayrı
gürültülü, hızla giden bir trenin fırlattığı nice çakıl taşlarından
ardıma baka baka nice kuyulardan geçerim
hududu geçmeden önceki son istasyona vardığımda
sabahları demlerim o sessizlikte
eski zamanlar gelir geçer bir çırpıda
eski zamanlar
iki büklüm halinle toprağı çapalarsın
büyük bir sevinçle açar mor menekşelerin karanfillerin
cenneti yaratırsın nasır tutmuş ellerinle
odalar yaparsın duvarları kireç boyalı
sardunyaların cam güzellerin pencere diplerinde
insanların gölgeleri kovaladığı sarı sıcaklarda
hele ki o civcivin hayatını destansı kurtarışın
bıkıp usanmadan saatlerce
senin yanında insan olmak da gerekmez ya hani
tepeden tırnağa mütebessim Rumeli kadını
attığın her tohum yeşerdi
yüzü gülen gözü gülen yaprak kokulu insan
dizinin dibinde
sıcacık bir sobanın ağır bir yorganın rehavetinde
ne gürültülü bir tren
ne dipsiz kuyular ne çakıl taşları

Üsküdar, 20 Nisan 2022

Murat Arı
Kayıt Tarihi : 20.5.2022 01:06:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Murat Arı