https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Ziya Osman Saba Şiirleri Biz o kadar ağladık ki beraber, Gözyaşları doldurdu avucumu şimdilik. Şimdilik uzun uzun, bambaşka bir sessizlik Yavaşça alçalarak, yavaşça bizi dinler. Etrafta kalan sesler kesildi birer birer. https://www.antoloji.com/sessizlik-308-siiri/ 2878423 2018-08-15T11:40:00+03:00 Ziya Osman Saba Nişanlılık Hangi birini anayım, Buluştuğumuz kumluk, uzak iskele. Her yerde bir başkalık. İlk defa gelişimiz el ele. https://www.antoloji.com/nisanlilik-siiri/ 2878421 2018-08-15T11:38:00+03:00 Ziya Osman Saba Ha üç gün önce, ha beş gün sonra. Geldiğin gibi gidişin. Nereye gittiyse anan, baban, Peşinden kardeşin. Bir yaprak dökümüdür dört yandan. https://www.antoloji.com/olmek-konusunda-siiri/ 2673342 2018-07-06T10:48:00+03:00 Ziya Osman Saba Ah işte duyuyorum mesut günler içinden, Sana "sevimli yüzün asla solmasın" diyen, Bütün adınla dolu o coşkun şarkıları... - Sen öldüğün için mi şimdi bayraklar yarı? Görüyorum ilk defa seni gördüğüm günü; Altından, alkışlarla geçiyorsun bir takın. https://www.antoloji.com/onsuz-25-siiri/ 2110358 2015-04-01T17:43:00+03:00 Ziya Osman Saba Bir bademin altına, yorgun, oturmak biraz, Ayrı ayrı seyretmek çiçek açmış her dalı. Artık bütün renklerden, artık uzaklaşmalı: Beyaz işte, aylardır gözümde tüten beyaz. Kış bitti... Uzaklarda ilk ümitler gibi yaz, https://www.antoloji.com/beyaz-128-siiri/ 1882727 2013-06-29T13:49:00+03:00 Ziya Osman Saba Nefes almak, içten içe, derin derin, Taze, ılık, serin, Duymak havayı bağrında. Nefes almak, her sabah uyanık. Ağaran güne penceren açık. https://www.antoloji.com/nefes-almak-4-siiri/ 1438306 2010-08-12T15:53:00+03:00 Ziya Osman Saba Seni görüyorum yine İstanbul Gözlerimle kucaklar gibi uzaktan Minare minare, ev ev Yol, meydan Geliyor Boğaziçi'nden doğru https://www.antoloji.com/istanbul-65-siiri/ 69093 2002-12-16T19:34:00+03:00 Ziya Osman Saba Çözülen bir demetten indiler birer birer Bırak, yorgun başları bu taşlarda uyusun Tutuşmuş ruhlarına bir damla gözyaşı sun Bir sebile döküldü bembeyaz güvercinler Nihayetsiz çöllerin üstünden hep beraber https://www.antoloji.com/sebil-ve-guvercinler-siiri/ 62994 2002-10-18T05:20:00+03:00 Ziya Osman Saba Bütün saadetler mümkündür.. Şu kapının açılması, İçeri girivermen, Bahar, kuşlar, gündüz. Ve bütün dünya Bir an içinde gürültüsüz. https://www.antoloji.com/butun-saadetler-mumkundur-siiri/ 51536 2002-06-18T23:49:00+03:00 Ziya Osman Saba İlk Yağmur Damlası Düştü Kuru Yapraklarına Güzün. Ardında Kış, Kıyamet, Dert, Hüzün. Alınyazısı Hepsi... Kısmet... https://www.antoloji.com/kim-bilir-6-siiri/ 50085 2002-05-30T14:41:00+03:00 Ziya Osman Saba Geri vereceğiz hepsini... Bunca yıllık vücudumuz; el, kol, ayak, Öpüştüğümüz dudak; Yeşilini gözlerimizin, mavisini. Tepeden tırnağa, kemiğini, derisini, https://www.antoloji.com/emanet-5-siiri/ 44739 2002-03-26T23:41:00+03:00 Ziya Osman Saba Sizleri görüyorum, bahçemizdeki çamlar, Bütün gün gölgesinde oynadığım dost badem. Derken dallardan, ılık, iniveren akşamlar: Evine dönen babam, camda bekliyen annem. Ah bütün sevdiklerim, bütün kaybettiklerim! https://www.antoloji.com/sizleri-goruyorum-siiri/ 36254 2001-10-17T08:37:00+03:00 Ziya Osman Saba Daha çok anlıyorum kıymetini Her akşam bu odada buluşmamızın. Farkında olmaksızın o kadar mesut, Dereden tepeden konuşmamızın. Dinlemek böyle saatlerce, sözünü, https://www.antoloji.com/her-aksam-bu-odada-siiri/ 35332 2001-09-23T11:34:00+03:00 Ziya Osman Saba Bu vakitsiz giden yaz, erken inen akşamla, Kapanmış pancurlara dayıyarak başını, Dinle solgun bahçenin kalbe anlattığını, Ağacın yaprak yaprak, havuzun damla damla. Kuşlar sanki yaralı, benzin sararmış gamla, https://www.antoloji.com/bu-vakitsiz-giden-yaz-siiri/ 8881 2000-10-18T03:38:00+03:00 Ziya Osman Saba Beni hatırladıkça, Arasıra gönlümü al. Sokakta görünce, gülümse, Yanıma yaklaş, Az elin elimde kal. https://www.antoloji.com/yetisir-siiri/ 3353 2000-07-15T17:59:00+03:00 Ziya Osman Saba Rabbim, nihayet sana itaat edeceğiz... Artik ne kin, ne haset, ne de yaşamak hırsı, Belki her sabah vakti, belki gece yarısı, Artık nefes almayı bırakıp gideceğiz... Ben artık korkmuyorum, herşeyde bir hikmet var Gecenin sonu seher, kışın sonunda bahar. https://www.antoloji.com/rabbim-nihayet-sana-siiri/ 3352 2000-07-15T17:58:00+03:00 Ziya Osman Saba Ölüler, ölüler nerelerdesiniz? Ölüler, bir bilinmez yerdesiniz. Artık gündüzleriniz gece, Bütün günleriniz: dün. Artık her sözünüz sükût, Her işaretiniz gizli. https://www.antoloji.com/oluler-siiri/ 3351 2000-07-15T17:57:00+03:00 Ziya Osman Saba Odamız kararırken indirdiğin perdeler, -Çarşının gittikçe artan gürültüsü- Gelip kenarına oturduğun minder, Genç kızken işlediğin masa örtüsü, Yeşil abajurlu lambamız, Küçük sobamız, https://www.antoloji.com/ne-oldu-siiri/ 3350 2000-07-15T17:56:00+03:00 Ziya Osman Saba Nasil anmazsın o çocukluk günlerini! Dalda bülbülü vardı, gökte beyaz bulutu. Annem vardı, babam vardı. Bahçemizde, ılık, uzayan günlerdi yaz, Bir beyaz âlemdi kış. Başkaydı günesi, böyle değildi ayı. https://www.antoloji.com/nasil-anmazsin-siiri/ 3349 2000-07-15T17:55:00+03:00 Ziya Osman Saba Ah, şimdi hatıralar mahallesinde Misakımilli sokak No.37 Orası bütün evler, bütün ömür içinde, Mesut olduğumuz evdi. Talihin bir gün karşımıza çıkardığı. https://www.antoloji.com/misakimilli-sokagi-no-37-siiri/ 3348 2000-07-15T17:54:00+03:00 Ziya Osman Saba