https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Zeynep Özgel Şiirleri Rüzgar, unuttuğumu sandığım bir ismi okşadı bugün. Göğün mavisi cebime bir huzur bıraktı. Ve ben, uzun zamandır ilk kez, kalbimin içindeki o ince sızının bir anlığına durduğunu hissettim. Sanki dünya, senin adını kimse duymasın diye, onu fısıltıyla taşıdı bana; bir yaprağın titremesinde, bir kuşun kanadında, bir anlık sessizliğin içindeki saklı çağrıda. https://www.antoloji.com/umudun-ruzgari-2-siiri/ 3845363 2026-06-21T16:35:00+03:00 Zeynep Özgel Bu gece yine ay sustu göğün en tenha köşesinde. Ben, avuçlarımda büyüttüğüm özlemleri usulca karanlığa bıraktım. Yağmur yağmadı belki, ama içimde ıslanan şeyler vardı; adı hiç konmamış vedalar, https://www.antoloji.com/icimde-kalan-son-isik-siiri/ 3838100 2026-06-02T19:30:00+03:00 Zeynep Özgel Yandıkça küçülen mum gibi kendimi ağlıyorum. Alevim yükseldikçe gövdemden sessiz parçalar düşüyor. Kimse ışığın neyle beslendiğini sormuyor. Eriyen her damla https://www.antoloji.com/isiga-verilen-ten-siiri/ 3798509 2026-02-24T23:46:00+03:00 Zeynep Özgel Gecenin eşiğinde bir karartı belirdi— ben miydim, yoksa çoktan unuttuğum bir yüz mü? Sustum. https://www.antoloji.com/bir-urperti-kadar-siiri/ 3783986 2026-01-22T11:46:00+03:00 Zeynep Özgel Yol uzuyor — siyahın tonları arasında kaybolmuş bir melodi gibi. Camdan yansıyan yüzüm, geçmişle şimdinin arasında donup kalmış. Bir keman çalıyor içimde, https://www.antoloji.com/buguda-asili-hatiralar-siiri/ 3780562 2026-01-13T17:21:00+03:00 Zeynep Özgel Akşam olurdu. Bizde saatler kapıyı beklemezdi, bekleyen bendim. Bazı evlerde babalar anahtarla açardı akşamı, poşetlerin içinden https://www.antoloji.com/valizsiz-olma-ihtimali-siiri/ 3772585 2025-12-26T01:39:00+03:00 Zeynep Özgel Bir zarfta unuttum seni; açılmamış bir cümleydin, hiç damgalanmamış bir özlem gibi gönderilmeye cesaret edilemeyen. Masanın sol köşesinde kaldın, https://www.antoloji.com/adi-silinenler-icin-siiri/ 3768144 2025-12-13T00:47:00+03:00 Zeynep Özgel Yapayalnızım, duvarlar sesimi geri verirken, kendi gölgemden bile uzak hissediyorum. Zaman, önümden ağır bir nehir gibi akıyor, ellerim boş, kalbim yorgun. https://www.antoloji.com/boslugun-agirligi-siiri/ 3768133 2025-12-13T00:25:00+03:00 Zeynep Özgel Geceler katran karası geceler…” Teraziye koyarsın yalnızlığı, hangisi ağır gelir bilemezsin; sen mi seçtin yalnızlığı yoksa yalnız mı bırakıldın! Gönül terazisinde en çok hangisi ağır tarttı, geriye sana kar kalan uçsuz bucaksız, gözünün alabildiği kadar zifiri karanlık... Ve üşümek, sebepsiz bir yerde güneş doğuyormuş, bir çiçek güne selam veriyormuş, bir yaprak, bir böcek, bir ot kokusu da varmış falan filan… Ben bilmem bunları. https://www.antoloji.com/karanligin-bende-kaldigi-gece-siiri/ 3768131 2025-12-13T00:21:00+03:00 Zeynep Özgel Geceler katran karası geceler…” Teraziye koyarsın yalnızlığı, hangisi ağır gelir bilemezsin; sen mi seçtin yalnızlığı yoksa yalnız mı bırakıldın! Gönül terazisinde en çok hangisi ağır tarttı, geriye sana kar kalan uçsuz bucaksız, gözünün alabildiği kadar zifiri karanlık... Ve üşümek, sebepsiz bir yerde güneş doğuyormuş, bir çiçek güne selam veriyormuş, bir yaprak, bir böcek, bir ot kokusu da varmış falan filan… Ben bilmem bunları. https://www.antoloji.com/karanligin-bende-kaldigi-gece-2-siiri/ 3768132 2025-12-13T00:21:00+03:00 Zeynep Özgel Ellerimden süzülüyor zaman, Bir kum saati değil artık, Bir yarık gibi, Derinleşen bir hatıra mezarı. Tutmaya çalıştıkça kanıyor avuçlarım, https://www.antoloji.com/zamanin-ellerinde-siiri/ 3768128 2025-12-13T00:12:00+03:00 Zeynep Özgel Tanrım, senden aşk dileniyorum: çünkü kalbim kendi ağırlığını bile taşıyamıyor artık. Zaman erken davranırsa, dudaklarımda mühürlü kalır en parlak sözlerim https://www.antoloji.com/tanrim-senden-ask-dileniyorum-siiri/ 3768124 2025-12-13T00:08:00+03:00 Zeynep Özgel