https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Yılmaz Köksal Şiirleri Son zamanlarda bir sürü yeni arkadaşlarım oldu. Hepsi de birbirinden değerli insanlar aslında ama ben hep seviyeli ve mesafeli durmak zorunda kalıyorum. Birgün bunlarla samimiyetim ya seni üzerse... Geziyorum artık yeni yerler keşfettim, papatya bahçesi bile buldum. Yağmura yakalandım sırt üstü yere uzanıp yağmurun altında saatlerce öyle kaldım. Bir tek resim bile çekmedim. Birgün bunları görüp ya seni üzerse... Şiirler yazıyorum her gün, her bir mısrada sen varsın aslında, bazen canım çok yanıyor, şiirlerim isyankar oluyor, hemen siliyorum. Okumuyorsun ama ya bir gün olurda okursan, bunları görüp ya seni üzerse... https://www.antoloji.com/ya-seni-uzerse-siiri/ 3372741 2022-06-16T00:08:00+03:00 Yılmaz Köksal Ey yar... Sen bana, senin için akan gözümdeki yaşı bile sevdirdin. Kuşların, ağaçların, rüzgarın sesini duymasam da, yaşamakla ölmek fark etmese de, anladım ki sen, sevgili benim vazgeçilmezimsin. Hayat artık ciddiye alınacak gibi değil. Gözler anlamı yitirmiş, hiçbir şey beni heyecanlandırmıyor artık. Uzaktan izliyorum seni, mutluluğun mutluluğum oluyor ve yine elimde yokluğunda ki sen kalıyor. İçimdeki o çocuğa da inandırıyorum, aşk bitmiyor diyorum. Dünya acımasızdı ama ben hala her gece seninle yatıyorum. Yaralarımı da seviyorum artık. Kaçılmıyordu ve ben sevmekten başka bir şey bilmiyordum. Ben aslında yanlızca sendim. https://www.antoloji.com/ask-bitmiyor-2-siiri/ 3371812 2022-06-12T22:42:00+03:00 Yılmaz Köksal Ben hep seni büyüttüm içimde, sen yaralarımı. Ben seninle hayelleri büyüttüm, sen kırıntıları Gülüşlerin bende hep bahardı, sen kışa çevirdin Ben seni herşeye rağmen sevecek kadar yürekli idim, sen kaçacak kadar. Ben senden başka hiçbir şey görmezdim, sen beni https://www.antoloji.com/ben-hep-seni-buyuttum-siiri/ 3371811 2022-06-12T22:38:00+03:00 Yılmaz Köksal Hadi ! Bir yol daha göster. Parkta oynayan çocukların neşesini, papatyaların güzelliğini göremez ken, ölmek zor de. Bu aşk bende öyle büyükken, unutursun, alışırsın de çekinmeden. Hiç kimse ne için, neden yaşadığını bilmezken, bir parça sevda, bir damla mutluluk çok de. Bu omuzlarım seni taşımayacaksa, başını koyup yaslanmayacaksan, oturup soluksuz izlerim seni. Zaman doldurmak için mi ? Geri alsanda, ileri sarsan da, bir dil bulmalı, bir yol bulmalı sana beni anlatan. Oysa hiç kimse bilmedi, benim sadece onunla mutlu olabileceğimi. Şimdi ağlasan ne haykırsan ne... https://www.antoloji.com/bir-yol-goster-8-siiri/ 3371810 2022-06-12T22:33:00+03:00 Yılmaz Köksal Karışık duygular içindeyim,ne yağıyor ne yanıyor. Belki meltemin de mehtap olmak, belki kalbinin en güzel yerinde öylece kalmak,belki de birlikte olamadığımız o günler adına oturup beraberce ağlamak.Herşeyi unutup kimse yokmuş gibi gözlerine bakmayı özledim... Kayboluyorum! bu döngü,bu girdap beni içine çekiyor Bir kafesteyim, çığlık çığlığa. Kendimi ; yeterince ışık vermeyen bir mumla arıyorum. Başka bir umarım kalmadığından gülüyorum. Beraber kahkahalarımızı özledim. https://www.antoloji.com/ozlem-9-2-siiri/ 3370320 2022-06-07T23:37:00+03:00 Yılmaz Köksal Keşke benimde karşımda,her zorluğa rağmen dimdik durabilen ve sevebilen biri olsaydı. Kalbinin güzelliği yetmiyor bazen, kazansanda kaybettiklerini telafi etmiyor. İnsan tek başına dağ olamıyor. Sırtını yaslandığın dağ olmayı özledim... İçimde neler olduğunu anlamasını sağlayamam ama artık ağaçların çiçek açtığı ve yaprak döktüğü mevsimleri kaçırıyorum.Sen dört mevsim bahardın bana.Seninle yeşerip seninle çiçek açmayı özledim. Hep aynı köşe başında geçmeni bekledim, bir tarafım sanki uçsuz bir deniz...Kara kediler dolaşır sanki hep beynimde. Kaçtım sandığım herşey hep karşımda. Koşmaktan,anlatmaktan yoruldum, bağdaş kurup oturmayı özledim. https://www.antoloji.com/ozlem-8-2-siiri/ 3370318 2022-06-07T23:33:00+03:00 Yılmaz Köksal Hala gökyüzü maviye benzer, hâlâ maviye sakladığm umutlar, hâlâ gülüşüme sığdıramadığım mutluluklar var ama ben seninle gülmeyi özledim.Yanlizca kokusunu duymak için derin nefes alırsın, veremessin.Kokunun kokuma karışmasını özledim. Bırak dünya dursun,zaman dursun seninleyim ve sana söz yaşarsam öbür günde seni seveceğim. Ben seninle büyümeyi, gülüşünde ki sıcaklığı, sonsuzadek benim kalacakmış gibi sarılmanı özledim. Basit şeylerin içinden bile anlam dolu ayrıntılar çıkartmanı,beni çocuk gibi sevmeni, kırıntıları bile paylaşmayı özledim. Kuracağım her hayale sahip olmanı, gözlerine baktığımda bana ait olduğunu görmeyi özledim. https://www.antoloji.com/ozlem-7-2-siiri/ 3370316 2022-06-07T23:27:00+03:00 Yılmaz Köksal Ne güzel şey sevmek ! Çiçekleri sev, doğayı sev, denizi, gökyüzünü, yıldızları, hayvanları, insanlarları sev. Sevmek için bir sebep aramadan koşulsuz sev. Ben seni tutkuyla sevmeyi özledim. İlk gün ki gibi... Artık hangi şarkıyı sevdiğimi bile bilmiyorum dizlerimi çekmişim karnıma, kulaklarım radyoda en sevdiğim şarkıyı bulmaya çalışıyorum ama hiçbiri bizim en sevdiğimiz şarkı değil. En güzeli beraber söylediğimiz şarkılar. Ben beraber söylediğimiz şarkıları özledim. https://www.antoloji.com/ozlem-6-2-siiri/ 3370313 2022-06-07T23:21:00+03:00 Yılmaz Köksal Yetmedi mi sustuğum ? Ben çok güzel sustum, sen çok güzel duymadın.oysa seni anlatmalı bu yürek, sen bana hep iyi geliyorsun.Mucizem olduğuna inanıyorum.Sıcaklığın bedenime işliyor, bir kalbim olduğunu hissettiriyorsun.Ben seni sana anlatmayı, ben seni tüm tüm dünya ya haykırmayı özledim. istemesem de zihnimden atamadığım kaygılarım, Bugün için olmasa da yarın için korkularım var. Korkusuzca yaşamayı özledim.Birlikte olmadığımız o günler adına ağlamayı bırakıp seninle gülmeyi özledim.Gözlerine baksam yine sussak ama anlasan https://www.antoloji.com/ozlem-5-3-siiri/ 3370311 2022-06-07T23:17:00+03:00 Yılmaz Köksal Ben hep seni bekledim, seni bekleyişimin adı yok. Seni beklerken içimde ki o heyecanı bastırmak için yaptığım sakarlıkları, beklerken bana gelmeni özledim.Oysa seni ömür boyu beklemeye razı şu kalbim... Herkes gibi bizimde bir hikayemiz var. Sen benden gittin sonra ben benden gittim. "Ben senden gitmeyeceğim" bizim hikayemiz ki, gözyaşlarımı tek başıma sildiğim günlerin bitip, güzel günlerin tekrar yaşanması hayaliyle dolu. Ben o günleri özledim. Sonra gülüşün geldi aklıma... Nasıl başarıyorsun her koşulda beni mutlu etmeyi ? Sevişirken bile birşeyler söyleyip gülüşlerimizi özledim. Oysa bizim bütün güzelliğimiz yaşadıklarımız da. Ne içimdeki sokaklara sığabildim ne dışardaki dünyaya. https://www.antoloji.com/ozlem-4-3-siiri/ 3370309 2022-06-07T23:14:00+03:00 Yılmaz Köksal Gözlerimi hep kapatmak istiyorum.Gözlerimin ardındaki hayaller gördüklerimden daha çok mutluluk veriyordu, bakmaya kıyamadığım, gözlerine bakmayı özledim.Bir boşlukta yım sanki,sana sarılıp bağrıma basıp içimdeki boşluğu doldurmanı özledim Ne papatyaların tomurcuklarını görebildim,ne ıslak toprağın kokusu,Ne güneşin sıcaklığı yaktı tenimi, nede bir denizin kıyısını düşünmek ısıttı içimi. Sel gelsede gök yarılsada,ben derinimdeki seni özledim. Zaman geçiyordu, boğazımda düğümler, içimdeki çocuk acı çekiyordu.Ben seninle çocuk kalıp seninle büyümeyi özledim.Bir köşede saklanıp kuşa böceğe değil, herşeyimi sana anlatmayı özledim.. https://www.antoloji.com/ozlem-3-6-siiri/ 3370307 2022-06-07T23:08:00+03:00 Yılmaz Köksal Gözlerim akacak sanırdım yanaklarıma, gözlerine bakıp gülmeyi özledim. Nefesimi tutup kelimelerin boğazımda düğümlenmesinden korkuyorum, seninle aynı nefesi almayı özledim. Hangi acımın hangi yarama denk düştüğünü bilmiyorum ve sırf bu yüzden aynaya bakarken gözlerimi gözlerimden kaçırıyorum. Sakin kızma ama geçmişi unutur gibi yapıp her an senin hayalinle yaşamaktan yoruldum. Seninle o güzel günleri özledim. Sana binkere sarılsam binbir kere hasretlik çekerim sana sarılmayı özledim. Ellerim cebimde gezmek değil,ellerimi alıp avucumun içinden öpmeni özledim Herşeyin sadesini ama sevginin abartısını özledim. https://www.antoloji.com/ozlem-2-26-siiri/ 3370226 2022-06-07T20:44:00+03:00 Yılmaz Köksal Uzun zaman oldu, içimde biriken özlemler var. Sevmeyi özledim mesala biliyor musunuz? Ağız dolusu kahkahayla gülmeyi, geceyi bir hayal hazinesine çeviren uykusuzluğu bırakıp, huzurlu bir uykuyu. Kalbimin kırılan yerinden yeniden çiçekler açmasını, baharı özledim. Eve gidince " geldim beni merak etme" demeyi özledim. Bence, sence düşünceleri bırakıp, bizce düşünceleri özledim.Tahmin edemeyeceğiniz kadar çok koştum, https://www.antoloji.com/ozlem-1577-siiri/ 3370222 2022-06-07T20:36:00+03:00 Yılmaz Köksal Kim bıraktı bu uçurumu bu kadar yanıma?tam şuanda Yaşamaktan, güzel olan herşeyden,bir oda yanlızlığa Bilmiyorum ne vardı saçlarında !.. rüzgarmıydı güzel esen. Ne kadar sessizdik,çit çıksa yankılanacak dünya Bu kaçıncı kez, hıçkırıklara sarsıldığımı sayamam... İçimdeki yanlızlık şimdi iki kez üşütür beni Sus artık yüreğim, bende herkes gibi uyumak istiyorum. https://www.antoloji.com/o-sabah-17-siiri/ 3368906 2022-06-03T13:35:00+03:00 Yılmaz Köksal Bir gülüşü vardı,en koyu geceyi maviye boyardı. Gözleri ay ışığı, saçları yakamoz, gülüşü devrim. Sarılsa umut,dokunsa ateş, öpse özgürlük... Ve birgün herşeyi unutup,elime hançeri verdi... Dünyayı değiştirebilirdi, bakmaya doyamadığım https://www.antoloji.com/herseyi-unutup-siiri/ 3368627 2022-06-02T15:16:00+03:00 Yılmaz Köksal Hiçbir şey sen,bir sen !.. sensiz olmadı ya dünya. Bugün yine kör olmuş gözlerim,lal olmuş dillerim. Gözyaşlarım aynı,ben yine aynı şarkıda kalmışım. Dışarıda kar var,dışarıda buz.sığınsam gönlüne biraz yar... Artık kendimden kaçmak istiyorum yar, senden değil https://www.antoloji.com/yar-262-siiri/ 3368626 2022-06-02T15:10:00+03:00 Yılmaz Köksal Hâlen varmışsın gibi hiç düşünmeden seni yıllarca sevebilirim. Okadar çok anı biriktirdim ki seninle, okadar çok çektim ki kokunu içime öperken seni.Tek ihtiyacım belkide hâlen sevildiğimi bilmek. İçinde kaybolduğum bu şehir, sustuğum şeyler ve çaresizliğim senden bana hatıra. Denk değildik biliyorum, sen çok güzeldin ben değil, ben çok sevdim sen değil. Seninle hayatın bir anlamı vardı. Şimdi nasıl çıkar gece sabaha.Tek ihtiyacım belkide hâlen sevildiğimi bilmek. Sensiz nasıl yaşanır, arkadaşlarla nasıl vakit geçirilir, boş zamanda neler yapılır bilmiyorum. Kokun bile öyle içime işlemiş ki herşey sen kokuyor sanki. Kolay olmuyor işte. Tek ihtiyacım belkide hâlen sevildiğimi bilmek... https://www.antoloji.com/ihtiyacim-olan-3-siiri/ 3368623 2022-06-02T15:03:00+03:00 Yılmaz Köksal Soğuyordu herşey birbir, önce çayın soğur dalarken geçmişe, sonra hayellerin soğur beklediğin gelmeyince, sonra için soğur, üşürsün de ısınamazsın gözün gözüne,tenin tenine değmeyince... Anlamaz kimse seni, gün gelir duvarlara konuşursun gün gelir dalgalara haykırırsın. Ağlarsın geceler boyu, ne de sesini duyan olur. Kimsesiz çocuk gibi gidecek yerin olmaz, başını yasladığın omuz olmayınca... Günler günleri kovalar. Gecelerin kâbuslarla, günlerin acılarla dolar.Ne kadar zaman geçerse geçsin yaraların kabuk bağlamaz. Hüznün bağrını yakar. Gelmeyeceksin biliyorum, gelmeyince bitmeyecek. https://www.antoloji.com/senden-sonra-191-siiri/ 3368618 2022-06-02T14:39:00+03:00 Yılmaz Köksal Bu acılarımı unutmayacağım..! Ben güpegündüz sokak ortasında hem de bir kaldırım taşına oturup ağlarken... Yanımda sadece yanaklarımdan süzülen yaşlarla, sokaktan geçenlerin bana acınası bakan gözleri vardı.Yumruklarımı sıkıyorum, her yerim kan revan oluncaya kadar kaldırımları yumrukluyorum. Bu acı gerçekler ve büyük bir öfke... Sonra seninle geçirdiğim son anlar geliyor aklıma. Kırık bir kalple, çatlaklardan çiçekler açtırmaya çalışıyorum. Hayat kelebek ömrü gibiymiş, oysa hep öpüşecek gibi bakardık birbirimize. Hadi benim için son birşey yap ve beni bana ver bitirelim herşeyi. Hisleri, acıları, bunalımları, uykusuzlukları, kabusları..! Ama istersen gel bitirelim sensizlikleri... https://www.antoloji.com/kelebek-omru-31-siiri/ 3368455 2022-06-01T23:55:00+03:00 Yılmaz Köksal Dün çok sevdiğin papatyalar bugün sokak çiçeği olmuş, gözlerindeki o çocuksu bakış gitmiş. Ey sevgili... Bugün anladım ki yaşamak için bir sebebim daha var. Kuşlarda mutluluktan uçmuyor zaten. Her şeye boşvermişsin,sende kalmış hayallerime, sende kalmış yaşanmışlıklarıma, sende kalmış umutlarıma, sende kalmış yarınlarıma. Bana sevginin kalmadığını anladım ama bunu aynanın karşısına geçip kendime nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum. Bu çivisi çıkmış dünya için fazla güzeldin ve ben sadece beni severken güzeldim. Seni benden alan ne varsa nefret ediyorum.Hayat bir günlükmüş ve o yüzden kelebeklerin kanadından öpüyorum.. https://www.antoloji.com/kaldirim-cicegi-9-siiri/ 3368453 2022-06-01T23:44:00+03:00 Yılmaz Köksal