https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Yıldız Özdemir Şiirleri Tanımadığım Lacivert gecelerin birinde Alevli küre dönerken kaidesinin üstünde Dolarken gözlerime ışığın Biliyordum orada olmadığını Tükeniş engel değildi ulaşmana… Bir gün ışığın değmediğinde gözlerime https://www.antoloji.com/bir-gun-487-siiri/ 1520984 2011-02-28T16:02:00+03:00 Yıldız Özdemir Aylar biriktirdim. Yıllara sardım Sen devrederken ben devraldım. Beyaz Sayfalara tarihler attım.. İçine yaşanmış onca şeyi kattım.. Adına… ömür diyorlar. https://www.antoloji.com/adina-omur-diyorlar-siiri/ 1496726 2010-12-31T11:13:00+03:00 Yıldız Özdemir Yine bir kapı aralayacağız…Aralanan kaçıncı kapı olursa olsun her seferinde elimizde kalanların gittikçe eksildiğini, tutunduğumuz ulu ağaçların yerinde olmadığını bilsek de bize tutunanların varlığı ile aralanan kapıdan sızan ışığa yöneliriz… Kapı açıldığında …Her biri birer bebek olan onlar,ellerimizde doğmaya hazırdırlar… Ömürleri, dünyamızın çevresinde bir dönüşü kadar.…. Kiminde gökyüzünde görkemli yüzü güneşe tam dönük.. kiminde de bize bakan yüzü güneşi sırtına almış dolanırken çevremizde. her bir turunu tamamladığında birer birer ellerimizden kayar gider…. Bazen….. Notlar düşer, altını çizeriz. kimi hüzün kimi sevinç barındırırken,dinmez sandığımız acılar sığar bazı tarihlere https://www.antoloji.com/mutlu-yillar-36-siiri/ 1496719 2010-12-31T10:51:00+03:00 Yıldız Özdemir Söyleyin.. Göç hazırlığındayken ak turnalar, ak karınlı ebabiller https://www.antoloji.com/soyleyin-38-siiri/ 1467345 2010-10-18T23:18:00+03:00 Yıldız Özdemir Ne olur …! Açma göz kapaklarını masalın en can alıcı yerinde Bak işte gök yüzünde sürüklenen bulutlar belirdi Rüzgar besliyor mavilikler arasında süzülen bembeyaz düşleri. Işıklardı gerçek bildiğimiz. Olsun, olmasa da üretiriz kendimiz.. Ağırlığı ezerken yürekleri dayanılmaz hafifliği sarıyor bedenleri… https://www.antoloji.com/ne-olur-152-siiri/ 1458708 2010-09-29T10:29:00+03:00 Yıldız Özdemir Kim bilir Hangi duraktan yüklenen trenler Hangi sevdalı gönülleri taşıdılar…. Yer değiştiren ağaçlar mıydı Birbirini kovalarken düşler.. Ayrılıklar mı yüklendiler https://www.antoloji.com/kim-bilir-202-siiri/ 1409979 2010-06-17T16:28:00+03:00 Yıldız Özdemir Salınırken evrenin içinde Zaman ayarsız saatlerin sarkacı En geniş açıyı kurarken salıncağına Döküldü Kucağıma kırmızı güller Daha dün gibiydi o günler Ne çabuk geçtiler… https://www.antoloji.com/sarkac-19-siiri/ 1395634 2010-05-19T22:19:00+03:00 Yıldız Özdemir En güzel çiçek, Işığın kırmızı rengini yansıtan çiçektir….! Söyleme böyle diyordu ışığın sarısı, yeşili kırmızı mavinin magentası…. kim alabilir konakladığım menekşeden asaleti.. https://www.antoloji.com/isigim-26-siiri/ 1372172 2010-04-07T11:59:00+03:00 Yıldız Özdemir Neredesin.. dediğimde.. Yüreğime çiğdemler düşer Gitarın en gergin telinde gezinirken parmaklar Düşler sahnesi perdelerini açar…. https://www.antoloji.com/neredesin-251-siiri/ 1367987 2010-03-31T11:55:00+03:00 Yıldız Özdemir Akşamüstü kızıllığı mı dedin… İsterim ki gözkapaklarıma dolsun Meltemler değsin saçlarıma.. Tanığı martılar havada dans ederken Sıyrılıp kuzguni acılardan…. İçmeliyim soluksuzca hasretleri kana kana https://www.antoloji.com/yalnizligim-292-siiri/ 1359518 2010-03-16T01:27:00+03:00 Yıldız Özdemir Kadın olmak..merdivenlerin eğimi en dik olanına tırmanmak hayat yolculuğunda.. eğer eğim açısını küçülmüşse .. yüksekliğini ayarlayan karşı cinsin elleriyle.. yada yükselirse eğik düzlem,emekler bilmediği basamaklarda Doğarsın kimi evde güller açar sen geldin diye…..Kiminde de yasa durur evin önündeki kavak ağaçları… Takılır pembe boncuklu bilekliğin.. Daha yolun başında yüklenirsin sen farkına varmadan…. Cinsiyet nedir? Neden top oynayamam sokaktaki arkadaşlarımla….. Erik ağacının dallarına tırmanmak niçin yasak bana..? Derdin bu olsun. Eğitim olanağı bulduysan eğer…. Kafandaki soruları soramasan da…… Ya onlar..? tezgaha konan çocuk halli kadınlar…? Baba otağından koca otağına taşınanlar…Bez bebekleri gerçek bebekleriyle yer değiştirenler…. Ağır travmaların kader olduğunu, böyle gelmiş böyle gideri..ezberletilenler….Hoyrat eller de hoyratça yaşayıp, sahnede rolleri belirlenenler….! https://www.antoloji.com/sekiz-mart-7-siiri/ 1354924 2010-03-08T11:40:00+03:00 Yıldız Özdemir İyi hallerden indirim Kötü hallerden aklanma istemiyorum Müebbet hali kalsın yaşamın gözlerinde.. Ay ışığına saklanan yakamozları al denizden Çalınan melodileri bırak yüreğinin üstüne. https://www.antoloji.com/haller-5-siiri/ 1347139 2010-02-21T23:46:00+03:00 Yıldız Özdemir YAĞMURLAR... Şehirlerin kendini koruyabilen dokusunda,yağmurları toprağa sinerken, derinlere çekerken su damlalarını...kaldırımlarında biriken ayak izlerini siliyordu hızla hınçla akan sular...... Kimbilir nereden yola çıkan bir bulutun biriktirdikleri, aheste salınıp maviliklerden sürüklenirken özlemi toprağa kavuşmaktı.... döngüyü tamamladım.. işte geldim. Aç kollarını diyordu. Kavuşmaların başka bir haliydi su ve toprağın... .Üstelik bir yanağa değip düşüyorsa yeryüzüne..... Dokunuyorsa sessizce gülümseyen bir tene... umut esintilerini estiriyordur tutunduğu yerde.. Sessiz, sakin.. Çisil çisil... ya da öfkeli,kızgın,, hınçlı.....Kabulümdür diyordur toprak….! Susuzluğumu doyuracaksın. Kıvrılan kıraçlığım seninle bitecek. https://www.antoloji.com/kendimle-soylesiler-vii-siiri/ 1337973 2010-02-07T14:54:00+03:00 Yıldız Özdemir Güneş olur karanlıkları sürükler Yıldız tozları serperim gökyüzüne. Boşluklara iz olsun diye Ben dünya olurum gözlerine https://www.antoloji.com/hayal-dunya-2-siiri/ 1325106 2010-01-18T00:36:00+03:00 Yıldız Özdemir Senin şehrinde sokaklar nemli midir. Basıldıkça üstüne inadına çoğalırlar mı Kaldırım taşlarının aralarında yeşeren otlar. Gecelerin karanlığını besler mi ay ışığı.. Senin şehrinde birbirine paralel mi akar nehirler… https://www.antoloji.com/benim-sehrimde-2-siiri/ 1315956 2010-01-04T19:20:00+03:00 Yıldız Özdemir ........Her yeni yıl gelip eski yılla vedalaşırken.. büyüyorum değil mi anne..? diyordu saçları iki belikli kız çocuğu..Büyümek istiyordu.. Ablaları gibi, ağabeyi gibi… Nasıl büyüyeceğini,nelerle karşılaşacağını bilmeden….. Bilmiyordu ki büyümek sancılı bir yoldu.. Bir bir eksilecekti canlar.. Yıllar koşarcasına gelirken üstüne… keşke bu kadar çok istemeseydim büyümeyi demek için geç kalmıştı. İnsanoğlunun tarihini belirleyen sayı binler basamağı 2 rakamlı sayılara yaklaşır ve geçerken..…. ,,,,,,,,,,Ay gecelerini süslerken, suskun özlemler çizerken resmini sandalların yan yüzlerine anlamadı yılların nasıl geçtiğini… Canından can kattı yıllara.. can kaybetti… Her kaybedişte ay karanlığına saklandı.. dolmadı. Fırtınalı denizlerde alabora olmamak için en uzak en en sakin koyları buldu sığındı..Güneşle kucaklaştı sonra…. Kucaklaşmasaydı nasıl dayanırdı …. Nasıl karşı koyardı yaşam denilen elin pençesine. Canı yanarken dalgaların baş döndürücü anaforlarına kapılmadan… Çoğu savaşın galibi oldu. Bazen bazen boyun büktü yenilgilere. İçindeki isyanlara rağmen. Maviliklerin peşinden sürüklendi… Rüzgar yüklü yelekleri eksik etmedi sırtından. Özgürlüğün ellerini bekledi ömrün yıllarını savururken… ............Uçurdu kuşlarını, mükemmel uçuşları seyrederken yılanlar dolu yeryüzünden Hiç tüketmedi umutlarını. Güvendi genlerine, güvendi sevginin gücüne... olmasalar da sevdikleri yanıbaşında biliyordu ki uzak, en parlak yıldızdan izleniyor ve korunuyordu katıksız sevgileriyle…..Umut için emek gerek, istemek gerek. Vazgeçmeler yakışmaz insanoğluna.. Kökleri toprağın derinlerinde sökemez hiçbir yaban el yerinden… Gel iki bin on… onlar basamağı dokuz rakamını terk edip yerini bire terk ederken.. yıllar eskitirken fotoğrafları. Işığın kadraja düşürdüğü görüntüler yılların geçmişliğinin inadına yenilenip çoğalmakta. Sende gel 2010 kucak açtım yarınlara.. ömür yeterse ki, yetmeli. şahinlerim şahince bakıncaya kadar hayata….. https://www.antoloji.com/bir-yil-daha-7-siiri/ 1314268 2010-01-01T23:33:00+03:00 Yıldız Özdemir Dağlar rüzgarla türkü söylerken Tek bir gelinciktim ben sana kenetlenen. Boynum kıldan ince ve eğri…. Yüreğimde özlemlerim gizli…. Çevirirken sayfalarını yılların https://www.antoloji.com/izler-53-siiri/ 1273585 2009-10-21T23:31:00+03:00 Yıldız Özdemir Sanık sandalyesine oturdu İçimde kilitlediğim pişmanlıklar Anahtarlarını taşıdı martılar.. Ölüm elini uzatana kadar Ustam… https://www.antoloji.com/azad-et-8-siiri/ 1266206 2009-10-08T11:51:00+03:00 Yıldız Özdemir Haydi tut ellerimden, Kayaları yakmadan alev sözler Ceylanların gözlerinden öpelim beraber Sunaklarda yıkanalım ateş sularıyla Parmak uçlarımızla dans edip Ateş giydirelim tenimize. https://www.antoloji.com/tanik-olsun-2-siiri/ 1249020 2009-09-04T11:10:00+03:00 Yıldız Özdemir AŞKIN MOR YÜZÜ…. Kuşların gülüşleri de değişiyor artık. Kırmızı sıcaklar vururken toprağa sustu Arap bülbülleri.. Serçeler, şaşkın dönüşlerine saklandılar suskun ağustos akşamlarında.. martılar hüzünlü dönüşlerine eklediler sevdalarını.. Balıkçılar yaz coşkusunu sererken deniz yüzeyine beyaz ağlarıyla, ben Akdeniz sularına ekilen tek bir ayçiçeği tohumuydum. Deniz dibine tutunan, deniz yüzeyine sarı çerçeveli yüzünü serip gökyüzünü izleyen…. Akdeniz sabahında ‘haydi’ nefesi üflenirken sabahın lacivert yüzüne, çakıl taşlarına tutunan bir su damlasıydım. Suskunluk düştü payıma dalgalar kendi sahilini döverken. Arkasındaki sırları asırlara tutunan aynalar göstermiyordu bana kendimi.. Ben ararken beni…! Sen bu değilsin dese bile gözlerime bakan görüntü… Ben bendeyim kendimdeyim ve bende benden öte benimle olan yüreğim var nefesi benden uzakta olsa da gözleri benim içinde gökyüzüne bakan gözlerinde gözlerim olan… https://www.antoloji.com/kendimle-soylesiler-vi-siiri/ 1247908 2009-09-02T11:46:00+03:00 Yıldız Özdemir