https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Yasemin Yılmaz Şiirleri Yol teninden ayrılıyordu yırtılasıya. Gözyaşı, kas ve kemiklerini çatırdıyordu üzerine hayatımı yerleştirdiğim iskeletin. Titreyen sesimin doğumunda korkuyla kanat çırparak yükselen serçeler öpüyordu güneşi. Karanlık sarılıyordu tenime, sisin gizemli parmaklarıyla. Sessizlik... https://www.antoloji.com/yolun-teni-siiri/ 3216969 2021-01-31T11:17:00+03:00 Yasemin Yılmaz korkusu içinde patlayan çığlık. gizemi sisiyle çoğalan tortu. kaybolan iziyle sessiz geceler. kafamda çeliği yakıcı sorgu. https://www.antoloji.com/dilsizdir-seytan-a-kole-siiri/ 3207060 2021-01-04T13:18:00+03:00 Yasemin Yılmaz "Belki" dedi. "Belki" dedim. Zaman tüm duraklarını aldı yüreğimden gözlerine bakarken. Ve yutkunurken acısını, bir ustura gibi yardı nefeslerimi. https://www.antoloji.com/tenine-siginan-yaratik-siiri/ 3029300 2019-08-21T17:35:00+03:00 Yasemin Yılmaz Kokladım derin bir nefes, gül(dü) bana ağladığım her göz yaşım. Vedalaştım dünle yeniden doğurdu aşk beni. Dokundu, tamir etti ruhumu... Gülümsedi gözlerime sonsuz bir ışıkla donattı, ruhuma nurdu göz bebekleri. https://www.antoloji.com/veda-997-siiri/ 2998723 2019-05-29T09:55:00+03:00 Yasemin Yılmaz Yüreğine hicreti ruhumun. Sensiz olamam. Yetim kalırım sensiz, sensiz kalamam. Nefesi yetmez kalbime hayatın, nefes alamam. Vatanım sen oldun. https://www.antoloji.com/hicret-2-siiri/ 2995890 2019-05-23T12:09:00+03:00 Yasemin Yılmaz Barış; İnanç, sonsuza dek kalbimizde, Işığını besleyerek. Düşen aşk gibi gerçek, anne rahmine, bir o kadar da umutla beslenen gelecek. https://www.antoloji.com/sonsuzluklarin-efendisi-siiri/ 2983452 2019-04-22T19:34:00+03:00 Yasemin Yılmaz Geceleri milyonlarca yıldız gibi yanıp söndü sızısı kalbimin. Kesiklerimden sızan renklerce çiçek bahçesiydin. Acının, gerçekleri ört bas edemediği derinlikteydi varoluşun. Bir bedenin ruha elbisesiydi sana ait oluşum. https://www.antoloji.com/ask-3445-siiri/ 2928923 2018-12-18T17:42:00+03:00 Yasemin Yılmaz şiir sağanağında ıslandı ruhum gecenin en uykulu koyuluğunda sarsıldım döküldü yıldızları gök karanlık üşüdü gece https://www.antoloji.com/tuzlu-hickirik-siiri/ 2906430 2018-10-29T03:33:00+03:00 Yasemin Yılmaz Kavramlar aktı içimden, kayboldum... Kargaşanın tam ortasındayım. Yaban hayvanı gibi çaresiz, ürkek... Çelimsiz bir çabanın kıyısındayım. Dışımda mavi bir deniz, https://www.antoloji.com/son-mavi-4-siiri/ 2673293 2018-07-06T02:13:00+03:00 Yasemin Yılmaz Ağzımda tadını çok önceden duyumsadığım, güneşli bir günde çocuksu neşeyle koşarak, kollarım arasına aldığım neşeli bir sabah tadındasın… Bana çok yakın. Kulağıma fısıldıyor ve ben dinliyorum. Tılsımı ruhuma demir almış yüreğimden öperek uyandıran şarkı. https://www.antoloji.com/cosku-hali-siiri/ 2445099 2018-02-21T17:14:00+03:00 Yasemin Yılmaz Biliyoruz, kimse engelleyemeyecek kırılması gereken kırılacak. Onarılamayacak belki de. Biz de acının hafızasına işlenen, zamanın kanatları altında kabuk tutan yaramızla yaşayacağız. Bunu yapacak birileri elbet olacak. Biri elimizden tutacak, diğeri çelme takmak için yarışacak. Maskeleri ardında Oidipus’un gözleri gibi oyulacak ve acıyla yüzleşen bedenimizde titrek ellerimiz kanlı. https://www.antoloji.com/acinin-hafizasi-siiri/ 2444981 2018-02-21T08:58:00+03:00 Yasemin Yılmaz Nasıl bir pembelik hali yanaklarında renklenen, nasıl bir coşku... Senle mevsimimde bir bahar coşkusu. Kalbimin kutuplarında bir ağırlık hissi, https://www.antoloji.com/yildizlar-214-siiri/ 2423752 2017-12-25T02:13:00+03:00 Yasemin Yılmaz Boş ver gitsin... şimdi içimdeki yüreği eziyorum tüm hırsımla parçalıyorum kendimi. Demirlerle dövüyorum, işaretliyorum bahtsız yüreğimi. Boş ver gitsin. ölen inanç, umut ve aşk daima... Yaşayan, işte karanlıktan gelen fısıltılar... https://www.antoloji.com/azap-56-siiri/ 2422783 2017-12-22T12:16:00+03:00 Yasemin Yılmaz Ruhunun kitabı yüzünse eğer. Mürekkebi kanın. Duygularınsa demiri eriten, çeliğe şeklini veren. Seni ayakta tutan umudun. https://www.antoloji.com/murekkep-31-siiri/ 2419967 2017-12-14T12:28:00+03:00 Yasemin Yılmaz Sen benim şehrimsin, sana ait bütün sokaklarım. Sana açılır kapıları evlerin. Pencereden dışarı sızan mutluluk sensin. Sokaklarda çınlayan çocuk kahkahaları, seni düşündüğünde kanat çırpan kalbime ait. Ruhum, bir bütünün içinde yok olmak ve kendini tamamlamak isterken. Sen kırmızı ben beyaz, kalbime sen karıştıkça ruhum aşk pembesi… https://www.antoloji.com/ask-pembesi-siiri/ 2161518 2015-08-04T16:16:00+03:00 Yasemin Yılmaz Gözyaşlarım şiirdir benim, şiirdir akan yanaklarımdan. Uysallaşır ruhum, dinlenirim dizlerinde bu ölümsüz çınarın. Vahşi bir baş eğmezliktir içimdeki bu dinmez fırtına. Dinmez ölüm çığlığını duyar, ruhumu teslim alan bir melektir ŞİİR. O an denizleri deviren fırtına dinmiştir. https://www.antoloji.com/zerrenin-hukmu-siiri/ 1857236 2013-04-19T09:11:00+03:00 Yasemin Yılmaz Sessizdir gitmeleri zamanın, sessizdir ölümü… Bir çiçeğin tomurcuğu gibi sessizce patlar yüreği. Bir müddet gülümser gün ışığıyla, yine sessizdir gün dönümü. Teninden sıyrılıp akan gençliğin gibi sessizce yabancı kalırsın aynalara. Kırlaşan saçlarına konan ölüm notları, alır senden gülümsemeni. Sessizce… https://www.antoloji.com/sessizce-yol-aldigim-sensizlik-siiri/ 1748987 2012-07-30T13:50:00+03:00 Yasemin Yılmaz Yüreğimin sesiyle yürüdüm çoğu zaman, yanıldım… O’da yanıltabiliyormuş öğrendim. Daha derinlerde, yürek sesinden de öteler de, hiç duymadığım kendi sesimi dinlemeyi öğreniyorum şimdi. Harmanlanmış bir benlik bu. Akıl, ruh, yürek üçgeninde öğütülmüş… yıkıla yıkıla var olmayı öğrenmiş bir benlik. Şimdi yalnızca yüreğimle yürümenin büyük bir yanılgı olduğunu daha iyi fark ettim. Yürek böylesi kurtlar sofrasında çok çıplak, yenilmek için hazır lokma… Bazen sağır olmayı, bazen kör… Yalnızca çağın gerektirdiği gibi. Bazen tunç olmayı bazen kor Gerektiği gibi. Düşüncenin derin okyanusunda boğularak yeniden doğmayı… Yeni bir varlığı tanıtmayı kendi akıl havuzuma… Gerektiği gibi. Yüreğimle yürümemek, duygusuzca kendi akıl benliğimle. Duygusuzluğun tadını alarak ve burnumda acısını hissederek… Çarklara ve savaşlara karşı. Bazen insan bazen hayvan gibi. Bazen orman kanunlarıyla… Çok sustum… Hep sustum… Büyümesini bekledim zamanın, kendi iç yolculuğuna açılan penceresinde. Çok yol kat ettim. Çok mücadele… Muacceldi ellerime dokunan zamanın gözyaşları. Kirliydi, kokusu kan kokusuydu. Bileklerinden yağmur boşalıyordu bulutların saçlarımı kızıla boyayarak. Yağmur öncesi sessizlikte boğuldum çoğu zaman ama gök gürültüsü ruhumu uyandırıyordu kıştan bahara yol alıyordu morarmış ayaklarım. Kardelenler açıyordu ayaklarımda. Sarı beyaz bir sıcak… Şimdi tanıdıkça var olmayı. Şimdi düştükçe kolay kalkmayı öğreniyorum. Şimdi insanların ne kadar yapay olduğunu, acımasız ve gözlerine dahi yalanı öğrettiğini. Şimdi inanmamayı ve yalnızlığı… Tekil yalnızlık çoğul kalabalıktan daha dostane ve dürüstmüş https://www.antoloji.com/muaccel-siiri/ 1633738 2011-11-11T09:54:00+03:00 Yasemin Yılmaz Parçam… Yüreğimin en sızlayan yeri… Sen, bir gelincik gibi düşerken toprağa bende damlalar gibi eriyorum… Oysa içim dondu, bak titriyor ellerim… Parçam, hilal gibi parlarken gülüşün gelincikler gibi tutuyorsun bayrağımızı avuçlarından akarken yüreğin… En sızlayan yerim, yüreğim donuyor… Kifayetsiz kaldı yaşam yitirdi maviliğini gökyüzü kızıl… seni uğurluyorum nurlu, sonsuz bir yolculuğa… Mehmet’im… Sana, bende var olan ve en ihtiyaç duyduğum yüreğim gibi sesleniyorum… https://www.antoloji.com/hilal-gibi-gulumseyen-sehit-siiri/ 1552493 2011-05-05T11:26:00+03:00 Yasemin Yılmaz Üşüyorum… Gözlerimden ayrılan sıcak damlalar, kalbimde acı bir karanlık bırakarak ayrılıyor bedenimden. Korkuyorum… Umutlarımın parçalanarak kopan kaya parçaları gibi üzerime düşmesinden. Düşünüyorum… Gecelerden süzerek hasretimin acısını, sızlıyor kalbim sızlıyor, kaybettikçe… Elleri uzaklaştıkça ellerimden. https://www.antoloji.com/usuyorum-273-siiri/ 1456366 2010-09-24T12:00:00+03:00 Yasemin Yılmaz