https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Veysel Yağız Şiirleri Şuan geçtiğin yollardan bulunduğun yerlerden birindeyim. Hatıranı yaşıyorum,durduğun yeri gözlüyorum Seni sorabileceğim kimse yok...seni bilen yok.. gören yok.. Bir daha gelirsen,haber verecek kimseler yok.. Sana benzeyen yüzler, sesine benzeyen sesler acimasızca alay ediyor... https://www.antoloji.com/sensiz-727-siiri/ 3094766 2020-02-28T17:04:00+03:00 Veysel Yağız Güneş saçlarinin arasindan gecerken,saçlarından dağılan ışığın sıcaklığında bir ev hapsi içerisinde gibiydim. Belli belirsiz zaman aşımlarında hiçliği ve yokluğu tüketiyordum. Bedenin anlaşılmaya,açıklanmaya muhtaç bir mucize benzeriydi ve gerçekleşmesi ihtiyaca tutuşmuştu. Solgun yüzün,ardında bıraktığı belirsizlik karmaşasında kendine yer ediniyordu. Bilinmiyordu ne olacağı,her adım bir geri adımla çakışıyor gibiydi. Gözlerin mantik arıyordu. Bu yorgunluk mağlup eden şavaşıydı. https://www.antoloji.com/serzenis-174-siiri/ 3094759 2020-02-28T16:47:00+03:00 Veysel Yağız Yok oluyorum galiba,çoğu zaman kan revan her bir zerre. Bu görünenler siliniyor,yaşamıyorumda Bana emanet ne varsa herşeyim acı içerisinde Zihnimde ki her neyse uğraştıkça daha çok dibe çöktürüyor. Ne varsa atamıyorum ,silemiyorum,kurtulamıyorum bir şey eksik gibi,büyük bir şey ki yerine başka bir şey koyamiyorum,buna karşı koymak çok güç azaldıkça azalıyorum.. https://www.antoloji.com/end-1-siiri/ 2434918 2018-01-25T01:03:00+03:00 Veysel Yağız Bir zaman geldi geçmiş,geleceği tırtıkladı Yapılan bir hata,devam eden bir yaşamı,aksine Sonuçlandırdı. Bu dönem hayatın barajıydı,küsmüşken hayata,hayatın Kaldığı yerden devam ediyor oluşu,manasızlaştı. Bu dönem sonrası,var olan her şeyin,sonrasında bir önemi kalmadı.Nefes alıp veren her şeye devasız bir nefret kapladı.Kişileri silmeye başladığında her bir yan ıssız kaldı.Yalnız başlanılan hayat ebedi olarak,yalnızlığa şartlandı. https://www.antoloji.com/yasamin-kiyisinda-19-siiri/ 2434313 2018-01-23T01:48:00+03:00 Veysel Yağız