https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Veysel Çolak Şiirleri Dünyayı arala, bu insanları geç sesini dinlendir bir yumruk bulundur yedeğinde yoksa çocukların düşü kırılır. Toplayıp yeryüzünü silkele pencereden. https://www.antoloji.com/yokulke-siiri/ 2285733 2016-10-10T10:34:00+03:00 Veysel Çolak Hiçbir gecede yokum, artık bilemem uykularını kırdığın yeri, ışığın karanlık gözlerin kül içinde, bir yasemin gömülü kalbinin arkasına, dağları çizen bir ayrılık kokusu sonra sen, yırtılan yerlerinden görünen yüzüm daha ne olsun, her gündür ah, acıyla biten https://www.antoloji.com/icin-8-siiri/ 389887 2006-02-23T11:10:00+03:00 Veysel Çolak Konuştuğumuz gibi: Senin istediğin oldu uzaklarım bitti, gökyüzü yabancı bana. Beni bağışlama, kanıma paslı jiletler karıştır evden kaçan kızlara iyi davran aşktır diye vuruşalım istersen https://www.antoloji.com/sende-solmak-siiri/ 380269 2006-02-08T13:06:00+03:00 Veysel Çolak Hangi an'a dokunsam, avuçlarımda sesinin yeşeren içi. Su unutur belki sildiğin kelimeler kadardır anlam konuş ki bölüneyim, yarıl ki anlatabil kendini. Kaosu başlat, https://www.antoloji.com/etinizdeki-aci-siiri/ 380268 2006-02-08T13:05:00+03:00 Veysel Çolak Ömrümü toplasam elde var bir kaç anı. Ah! İnsanlar gökyüzünü sevmiyor. Bu yüzden kayboluyor herbiri, topluca ölüyorlar. -Bunu ben aptal bir dünyadır bileyim! Her şeyi başlatan sağanak içinizde sevgiliden tuz tadı. Ben bunu da https://www.antoloji.com/belirsizlik-zaman-denilen-pusu-siiri/ 380263 2006-02-08T13:03:00+03:00 Veysel Çolak Geceden bir pencere, yılanlı duvar muslukta kan sesi. İçimizde ıssız ve ısıran uykular Damla damla birikiyor ölüm bir dilin yıkılışı gibi dünyadan çıkıp gidiyor kuşlar. https://www.antoloji.com/olen-ve-olduren-hucre-siiri/ 380266 2006-02-08T13:03:00+03:00 Veysel Çolak Renkli bir suyun taşmasını bekliyorsun ha, böyle durmaktan. Bu ipekten bir yalan hem de büyüden. Bir çocuğa göz değilsin onların parmak izi korkular. Yüzündeki gülücükle bir başınasın, simit ve çaya uzak Öfkeli zaman. Tartaklanmış bir uzaklıktasın https://www.antoloji.com/hayata-resimalti-siiri/ 380261 2006-02-08T13:02:00+03:00 Veysel Çolak Her akşam gelişen bir ayrılık buluyorum odamda duvarlara gizleniyor, ruj lekelerine müzik sesine ve kocaman boşlukta bir kadının yalın yüzüne. Onun aklı bir şelalede hep bir martıyla birlikte üstelik güz düşkünü. Kanı küstürmek telaşından https://www.antoloji.com/icimiz-yer-degistirirken-siiri/ 380259 2006-02-08T13:01:00+03:00 Veysel Çolak Uzaklıklar getiren yüzün anlam biriktiriyor orada yaşamak bir ayrıntı, orada parlayan boşluk. Neresinde duracağımı bilseydim Dünyanın ses olur düşerdim sabaha. Kendini savunan bir sözcük gibi hançerle yazılırdım. Aşkı aşkla ölümü ölümle, kalbimi ayrılıkla korkuturdum. https://www.antoloji.com/imge-11-siiri/ 380258 2006-02-08T13:00:00+03:00 Veysel Çolak Asitle parlatıyoruz hayatı, ölümün hızıyla Yaralarımıza çakılan buzla besleniyoruz Nerede yenilirsek orada şımarık bir ayrılık Kalbimiz, artık durmalı aşkların dargın yüzünde Kar gelecek, kimse kimseyi beklemesin, yollar kırgın Usulca gökyüzüne kapandı her pencere. https://www.antoloji.com/sapi-kirik-cicek-siiri/ 380257 2006-02-08T12:59:00+03:00 Veysel Çolak Bir deniz bekliyorduk. Duvara çarpıp ölmesi gibi özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak o su kıyısı uzakta. Dağıldım yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem https://www.antoloji.com/insandan-bir-ucurum-siiri/ 380256 2006-02-08T12:58:00+03:00 Veysel Çolak Geçersiz bir yolculuk seninki dönüp arkana bakıyorsun. Kıyıların çoğalıyor ama darsın kendine bir imgenin borcusun avucunda bir kan damlası. Anlat bunu bir insanın hiç yaşamadığına. https://www.antoloji.com/bir-insanin-asilirken-tekmeledigi-bosluk-siiri/ 380254 2006-02-08T12:57:00+03:00 Veysel Çolak Duygularımdan oyulurdum ayrıla ayrıla. Bir yürek güreşinde öpe öpe döverdik birbirimizi. Ses olunca tutuşan, dili kesen kelime; delil olan gri müzik... Halkın habercisi alnın terliyor. Bu yüzden anılara çağrıldım, aşklara, korkulara. Sulara verildim, bölündüm bir kuşluk vakti. Herkes gelince https://www.antoloji.com/gri-muzik-siiri/ 380252 2006-02-08T12:56:00+03:00 Veysel Çolak Bak, bu beyaz karanfil senin akşamın olsun Hohlayıp onunla silersin kalbini Ne zaman yüzüne çalışsam gökyüzü oluyor Göğsün yaz içinde Dağlara bakmaya koşuyoruz birlikte Ama sen sıyırıp gidiyorsun içimi. https://www.antoloji.com/yara-yara-icinde-siiri/ 380251 2006-02-08T12:55:00+03:00 Veysel Çolak Yaşarken ne çok durdurdunuz hayatı. Karıştınız çiçeklerin solgunluğu olduğunuz daha çok. Varlığınız yeni doğan bebeklerin kocaman şaşkınlığı. Bir şakayla çelişmek iyi ve yalan olmak bir roman kahramanı kadar. Unutuldu durmadan sıkılmanın bir dil olduğu https://www.antoloji.com/anlam-tortusu-2-siiri/ 380249 2006-02-08T12:53:00+03:00 Veysel Çolak Bir çiçek, açması yasaklanmış bir gül ama kokusu yok, bir ceylan uzak tutulmuş suya bir soru, yanıtını arayan. Bir dağ aşınarak yaşadı, o kadın https://www.antoloji.com/efsane-21-siiri/ 276176 2005-06-30T16:47:00+03:00 Veysel Çolak Zaman hiç kullanışlı değil. Çoğu kez anılar bizi yaşar. Orada çıktım kırılan bir şafağa yalandan çatlamış kent; boşluk biriktiriyor üstelik pusuları rengarenk. Hep çarpıştım beynime dadanan halkın uzak yüzüyle bozgun üstüne bozgun, her buluşmanın sonu ıssız uğultu. https://www.antoloji.com/zaman-denilen-buyu-siiri/ 276175 2005-06-30T16:40:00+03:00 Veysel Çolak Bazıları yatağında bir mermiyken ölüdür. Kendini, akşamları unutma. Ah, bir gülebilsen yıkanır ağzın benim ömrüm seninle iki nefes arası bırak, dağılsın çürüten uzaklıklar https://www.antoloji.com/kirik-agit-siiri/ 276172 2005-06-30T16:28:00+03:00 Veysel Çolak Boynunda dolanıyor gün. Orada ölüm yorumdur hayata. Ağızdaki son kelimenin öbür yanı; rozetinden vurulan çocuk hep avuçta tutulan bir köz parçası... Orkidesi kırık, duyguları yara içinde. https://www.antoloji.com/dokunulmaz-yarayiz-birbirimize-siiri/ 275773 2005-06-29T16:03:00+03:00 Veysel Çolak Nar: Anlamına yenilen kelime. Dikkatsiz sevgi. Orada çatlatıldın, öfke dindi; bir bir kırıldı sesin. Dökülen kan sende kalsın ama bundan bir gökyüzü umma. Ayrışan yanlarınla buluştur uçurumları. Bu seni bir aşka hazırlasın; hep yaralı ama hiç ölmeryecek olsun. Dilin gibi keskin ve uçarı öte yandan gövden kadar telaşlı ama zamansız. https://www.antoloji.com/komurun-korlasan-sesi-siiri/ 102581 2003-08-20T18:12:00+03:00 Veysel Çolak