https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Umut Bektaş Şiirleri Hayat, ne eklersek ekleyelim toplamı hep eksik çıkan bir hesap. Yanına kimi yazsak, hangi kalabalığı çoğaltsak; o “bir” yerinde duruyor. “Bir eksik, bir fazla…” diyenler bilmez— senin yokluğunda yaşamın, https://www.antoloji.com/eksikligin-matematigi-ve-bir-ruya-artigi-siiri/ 3810050 2026-03-27T18:49:00+03:00 Umut Bektaş ​Ayrılığın o keskin sızısını sıska vücudunda ilk kez tadıyordu. Bu zehrin bünyeyi nasıl ele geçireceğini önceden bilseydi, binlerce kez kurgulardı bu anı zihninde; binlerce kurgulanmış veda yaşar, bağışıklık kazanırdı belki. Hasret geldi, ayrılık kapıya dayandı. ​Mutluluktan örülmüş bir rüyanın ortasında, aniden başını kaldırıp bakıyorsun hayata. O pırıltılı düşün içinde biriken mutsuzlukları, paslı kavgaları, anlamsız tartışmaları görünce sormadan edemiyorsun: "Gerçekten bunu mu hayal etmiştim?" Sonra kararlar geliyor; ağır, taşınması güç kararlar. Yükü omuzlayamadıkça içine kapanıyor, bir çıkış yolu bulma ümidiyle yanlış limanlara yanaşıyorsun. Her adımında, geri dönmek için daha kaç fersah yürümen gerekeceğini hesaplamadan... Tek arzun, bu zihin bulanıklığından ve ruh halinden kurtulmak. Bazen bir başka ilişkinin sahte sıcaklığında mutlu olduğunu sanıyorsun; fakat çok geçmeden anlıyorsun ki bu sadece bir zorlama, bir kendini kandırma hali. ​Geri dönmeye karar verdiğin o an dehşete düşüyorsun: Kendi benliğinden ne kadar uzaklaştığını görüyorsun. Geçici hevesler, elalem ne der korkuları ve çevresel baskılar seni senden ne kadar da uzağa savurmuş. Bazen o dönüş yolu hiç bulunmuyor. Aynaya baktığında, asla dönüşmek istemediğin o yabancının yüzüyle karşılaşıyorsun. Ve nefret etmeye başlıyorsun; aynalardan, o yüzden ve en çok da eski seni özlemekten. ​Eski aşklar... Yaşanmış, harcanmış, bazen özlemle bazen de nefretle anılan o hayaletler. Bizi biz olmaktan çıkarıp, başka onlarca gölgeye dönüştüren o sarsıntılar. Masada öylece oturuyordu; yüzünde ne nefret, ne sevgi, ne de üzüntü. Mutlak bir ifadesizlik. ​Etrafındaki dünya ise başka bir telden çalıyordu. Masalardaki insanlar daldan dala atlıyordu. O, bu sığ düşünce denizinde boğulmayı değil, en dibe batmayı tercih ediyordu. ​Hayat sadece sevmekten ibaret değildi elbet; ama birini sevdiğinde ve o sevgide yankı bulduğunda, yeryüzü daha katlanılabilir bir yer oluyordu. Dilin bile ezberliyor gideni; annene, arkadaşına, bir yabancıya yanlışlıkla o kutsal sıfatla sesleniyorsun. Dilin hafızası, kalbin yarasından daha sadık. https://www.antoloji.com/ayrilik-kendi-enkazinda-bir-misafir-siiri/ 3810045 2026-03-27T18:38:00+03:00 Umut Bektaş Adam, kendini bile yalnız bırakmıştı. Oysa kendinden başka arkadaşı da yoktu; belki de asıl arzusu, o son sığınaktan da soyutlanmaktı. Özgürlüğü duyumsadığı, güneşin gülüşüne sızdığı o eski anları anımsadı. Dudaklarında, geçmişin tortusu gibi acı bir tebessüm peydah oldu. Hep güçlü kalmaya çabalamıştı ama artık o mukavemetin yükü omuzlarını çökertiyordu. https://www.antoloji.com/adamin-yalnizligi-siiri/ 3793413 2026-02-12T10:23:00+03:00 Umut Bektaş Yazdığım mektuplar sana varmadı sevgilim, yağmurla birlikte geri döndü hepsi. Sanki gökyüzü bile senin yokluğunu üstüme yağdırmak için fırsat kolladı. Seni özledikçe açıldı kâğıdın yarıkları, https://www.antoloji.com/sana-varmayan-mektuplar-siiri/ 3762499 2025-11-28T02:56:00+03:00 Umut Bektaş Yolladığım mektuplar gelmedi sana, sevgilim. Gökyüzü dolup boşaldı, Yağmurla birlikte döndüler şehre. Seni özledikçe açıldı mürekkebi kâğıdın, Silindi hatıralarımız teker teker. https://www.antoloji.com/mektuplar-43-siiri/ 3762498 2025-11-28T02:53:00+03:00 Umut Bektaş Mektupları yolladım, Gelmediler. Şehrin üstüne yağmur indi, Pazar sabahıydı. Dedim ki, "Bir yere gittiğiniz yok herhalde?" Parşömenler sırılsıklam, buruşuk, kapı eşiğinde duruyorlardı, Sanki bir bahane arıyorlardı. https://www.antoloji.com/pazar-sabahi-16-siiri/ 3762497 2025-11-28T02:52:00+03:00 Umut Bektaş Boşuna mıydı o kadar yazı? Demek ki kapı komşum olmuş şimdi, Geri dönen mektuplar. Hepsi de yağmurdan ıslak, Sanki şehrin utancı üzerlerinde. Oysa sen de bilirdin, Ne güzeldi sesini dinlemek, Uyumak, Kafamı yastığa koyup, https://www.antoloji.com/mektup-kapi-ve-yanilgi-siiri/ 3762496 2025-11-28T02:50:00+03:00 Umut Bektaş Başka yüzlerdeki sahte gülüşün ilk kurşunuyum. Benim ben'im. O, alnımın orta yerindeki küçük, koyu ihanet. Bilir misin, o nokta, senden kalan tek yara izi. Her ayna karşısında öksüz bir öpüşün ağırlığı. Bu yalnızlık ki; yüreğime gömülmüş kızıl bir kor. Ve ben, o koru söndürmek için ölümü beklerken; Sadece bir an çıkagelsen, gülüşün bir şok dalgası gibi çarpıp gözlerime, uyandırsa bu kör ve uyuşmuş hissizliği. https://www.antoloji.com/ben-im-bile-affetmez-seni-siiri/ 3762495 2025-11-28T02:47:00+03:00 Umut Bektaş Yıllar geçmişti, saymayı unutmuştu Nefesi hâlâ onda mıydı, kalemi hâlâ parmaklarında mı? Bir hayal kurmuştu, sonra kendisi bir hayale dönüşmüştü. Bir melek çıka gelse, hem de hiç beklemediği anda Dokunsa usulca, “Sen varsın,” dese, “Sen bir gölge değilsin...” https://www.antoloji.com/bir-hayal-32-siiri/ 3697045 2025-05-31T20:30:00+03:00 Umut Bektaş Yıllar mı geçti? Yoksa zaman çoktan unuttu mu onu? Son nefesini hatırlamıyordu. Son defa kalemi tuttuğunda dünya hâlâ döner miydi? Bilmiyordu. Bir hayal kurmuştu… Ama sonra kendisi bir hayale dönüşmüştü. https://www.antoloji.com/unutulan-66-siiri/ 3697046 2025-05-31T20:30:00+03:00 Umut Bektaş Şehre yağmur yağıyordu Kuytular, sokak araları, sırılsıklam geceler... Ama benim içime yalnızca sevdanın yıldırımı düşüyordu. Ölüm, sevdamıza merhaba derken, Parmakların, dudaklarıma veda ediyordu. https://www.antoloji.com/alintilanmayi-hak-eden-bir-ask-siiri/ 3697043 2025-05-31T20:21:00+03:00 Umut Bektaş Sana değil, kadere kızıyorum Sensizliği yük etti bana Gözlerimi ayırdım geceden Serildim düşlere, adını fısıldayan rüzgârlara... Sana kızıyorum, kadere değil, https://www.antoloji.com/sana-degil-kadere-kiziyorum-siiri/ 3694696 2025-05-26T00:48:00+03:00 Umut Bektaş bir özür bekliyordu adam geride bırıkılmış bir aşkın maktülü olarak katilinden hiç başlayamadığı sevdası için onu dönüştürdüğü adam için gözbebeklerindeki gülüşleri çaldığı için https://www.antoloji.com/bir-ozur-bekliyordu-siiri/ 3564306 2024-03-18T01:09:00+03:00 Umut Bektaş Üzerinden uzun yıllar geçmişti En son ne zaman nefes aldığını hatırlamıyordu Ya da en son ne zaman kalemi eline aldığını Bir hayal kurmuştu ama sonrasında Kendisi bir hayal olmuştu yaşamın içinde Bir melek çıka gelsin istiyordu hiç beklemediği bir anda https://www.antoloji.com/uzun-yillarin-ardindan-siiri/ 3523208 2023-11-07T21:39:00+03:00 Umut Bektaş Başlangıcını ve bitişini dudaklarımla sonsuza kadar mühürlediğim gülüşler yakışır sana sevgilim... Benle başlayıp senle devam edip bizle sona eren konuşmalar yakışır sana sevgilim... Benim gözlerimde başlayıp senin gözlerinle sona eren kaçamak bakışmalar yakışır sana sevgilim... https://www.antoloji.com/yakismak-6-siiri/ 3461139 2023-04-12T13:47:00+03:00 Umut Bektaş Şair yıllar öncesinde yazdığı şiirleri okuyordu artık eski kendisi değildi ne duyguları ne düşünceleri ne yüreği...çok zaman gerisinde bırakmıştı kendisini ki artık bulması da imkansızdı...eski sen nasıldı acaba diye sordu kendine, kendini hatirlayamaz bir haldeydi.hayat o kadar farklı yerlere suruklemisti ki onu artık nereye varacağını bile kestiremiyordu. İçindeki duygular nereye kaybolmuştu bilmiyordu ama bulmayı çok isterdi...gözlerini kapatıp eski benliğini düşünurken buldu kendini gözlerinden bir kaç damla üzüntü ve hayal dökülüyordu. Acı acı gülümsedi sonra ne de olsa işin raconunda acı acı gülümsemek vardı.nerede nasıl soruları beyninde dolaşıyordu şairden habersiz...yutkundu tüm eksikliklerini tek seferde, gözlerini kapadı ve rüyaya daldı... Şairin notu:bir rüya uzağındaysa eğer gözlerini kapatıp rüyaya dalma zamanıdır.... "U.B" https://www.antoloji.com/kendiyle-konusma-siiri/ 3461140 2023-04-12T13:47:00+03:00 Umut Bektaş beni hatırladın mı? şiirlerinin şairi beni hatırladın mı? yüzümde senin olan gülüşü beni hatırladın mı? yüreğim saklanmaya geldiğinde kilitli yüreğine https://www.antoloji.com/beni-hatirladin-mi-6-siiri/ 3461137 2023-04-12T13:40:00+03:00 Umut Bektaş Çirkin bir kurbağa Tanımadığı bir prensesin gülüşleriyle prens oldu.... Prensesin dudaklarından dökülen her kelimeyle transformasyona uğruyordu kurbağa. Çirkinlikleriyle doluydu insanoğlunun ve https://www.antoloji.com/cirkin-kurbaga-siiri/ 3357106 2022-04-25T23:17:00+03:00 Umut Bektaş O eski beni özlüyorum... Şiire sanata düşkün beni, Gülümseyişleri bol, sohbeti,neşesi bol beni, O eski beni özlüyorum... Esprili, maceracı, keşfetmeyi seven beni... Eskiden daha romantik bir adam vardı aynada https://www.antoloji.com/eski-ben-8-siiri/ 3000905 2019-06-05T02:41:00+03:00 Umut Bektaş SEN seninle hiçbir şey kötü olamazdı biliyorum gözlerin öyle güzel gülümserdi ki dünyaya https://www.antoloji.com/sen-3373-siiri/ 2288740 2016-10-21T09:50:00+03:00 Umut Bektaş