https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Uğur Kağan Şiirleri Sabahın ilk ışığı sokağa düşerken kaldırımların taşlarına sinmiş bir yorgunluk görüyorum. İnsanların yüzünde ekmeğin telaşı pencerelerde bekleyen umutların buğusu var. Benim içimde ise adınla başlayan bir boşluk https://www.antoloji.com/unutmanin-kiyisinda-2-siiri/ 3761179 2025-11-24T04:41:00+03:00 Uğur Kağan Bir ömrü, suskun bir yük gibi taşıdım omuzlarımda. Geceler zifiri, yollar zemheri; ben ise içime çöken gölgelerle uzun uzun yüzleştim. Kim geldiyse yaralarımı deşti, kim gittiyse içimde derin bir boşluk bıraktı. https://www.antoloji.com/geciken-bir-sevdanin-sessiz-mucizesi-siiri/ 3760438 2025-11-22T05:49:00+03:00 Uğur Kağan Gözlerin sabah ışığı gibi düşüyor içime, her nefeste adını duyuyorum. Ellerin ellerimde bir iz bırakıyor, dokunuşun zamanın içinde yankılanıyor. https://www.antoloji.com/golgenin-otesi-2-siiri/ 3760294 2025-11-21T17:44:00+03:00 Uğur Kağan Gece, kapımın önüne serilmiş sessizlikle başlıyor. Bir sigara yakıyorum; dumanı gökyüzüne değil, senin hiç dönmeyeceğini bildiğim boşluğa yükseliyor. Kalbim, bir zamanlar adınla atan eski bir tren garı gibi https://www.antoloji.com/golgesinde-unutulanlar-siiri/ 3760281 2025-11-21T17:30:00+03:00 Uğur Kağan Gözlerine ilk değdiğim an, zamanın yanılgıya düşüşünü izledim. Kayıp bir ses gibi titreşti içimde heyecan, gizli bir nehir gibi aktı kalbime. Hiç beklemediğim bir anda https://www.antoloji.com/aska-duserken-siiri/ 3759749 2025-11-20T00:36:00+03:00 Uğur Kağan Gözlerin, sabahın ilk ışığı kadar ağır Ve yavaşça düşüyor gecemin ortasına Ellerin, sözcüklerden daha uzun Bir dokunuşun yetiyor Kalbimdeki tüm duvarları yıkmaya https://www.antoloji.com/icimdeki-sakli-sehirler-siiri/ 3759454 2025-11-19T09:32:00+03:00 Uğur Kağan Akşamın solgun ışığı penceremi kıskanıyor, sen köşe başında başkasının elini tutuyorsun. Kalbimde kıvrılan sessizlik, rüzgarın titreyişiyle çarpıyor, her nefeste adını anmak cesaret istiyor, ama dudaklarım susuyor. Bir şehrin sokaklarında yürüyorsun, ben taşları sayıyorum, https://www.antoloji.com/soylenemeyen-10-siiri/ 3759403 2025-11-19T08:43:00+03:00 Uğur Kağan Karanlık çöktüğü anda önce bir sessizlik iner Gazze’nin üstüne; sonra o sessizliği yaran bir bebek ağlaması, bir annenin titreyen nefesi, bir babanın içe gömülen öfkesi duyulur. https://www.antoloji.com/gazze-gokyuzune-yukselen-cigliklar-siiri/ 3758844 2025-11-17T11:32:00+03:00 Uğur Kağan Sokaklar sessiz, rüzgar ağır ve ben her adımda seni arıyorum. Gözlerine bakınca zaman duruyor, dünya nefesini tutuyor ve ben ilk kez düşer gibi oldum. https://www.antoloji.com/gozlerinde-buyuyen-sehir-siiri/ 3758832 2025-11-17T10:00:00+03:00 Uğur Kağan Bir zamanlar gözlerinde kaybolduğum şehir sokakları şimdi yalnızlığımı taşıyor. Adımlarım boş kaldırımlara çarpıyor, her ses bir hatırayı uyandırıyor. Seninle konuşamadığım gecelerde https://www.antoloji.com/sessizligin-yuku-3-siiri/ 3758815 2025-11-17T07:24:00+03:00 Uğur Kağan Ereğli’de ellerimiz hiçbir zaman birleşmedi, ama gözlerin, bakışların her sabah yüreğime düşen bir ışık gibi sessizce dokundu, ve günün yükü bile hafifledi bir anlığına. https://www.antoloji.com/eregli-nin-sessiz-dalgalari-siiri/ 3758813 2025-11-17T07:09:00+03:00 Uğur Kağan Aynı kentin iki ayrı yamacında aynı yaraya dokunuyorduk; birbirine varmayan yolların gizli bir acısı vardır, biz onu her sabah yeniden taşıyorduk. https://www.antoloji.com/unutmanin-izinde-siiri/ 3758808 2025-11-17T06:35:00+03:00 Uğur Kağan Gece, kentin üstüne ağır bir yük gibi çökerken bizim yoksul mahallede sobalar sessizce tütüyor; çalışan ellerin nasırı, günün bütün ağırlığını duvarlara sinmiş bir koku gibi bırakıp gidiyor. O sessizliğin içinden seni düşünüyorum; yorgun bir ömrün en temiz nefesi gibi https://www.antoloji.com/karanliga-ragmen-siiri/ 3758805 2025-11-17T06:10:00+03:00 Uğur Kağan Akşam çökerken sokak taşlarına İçimde ağır bir gölge yer değiştirir. Kimseye anlatamadığım acı söylemeye kalktığım her söz içime geri düşüyor. https://www.antoloji.com/karanligin-ortasinda-2-siiri/ 3758396 2025-11-16T05:48:00+03:00 Uğur Kağan Kömür karası sabah, liman sessiz bekler. Biz el ele yürürken rüzgar saçlarına dolanır, gözlerimiz denizle konuşur. Senin gözlerin fırtına, saçların serin rüzgar. Benim ellerim taş ve toprakla yoğrulmuş; https://www.antoloji.com/zonguldak-ta-bir-sevda-siiri/ 3758310 2025-11-15T21:34:00+03:00 Uğur Kağan Kömür kokusu sabahı delip geçer, liman uykusunu sessizce bırakır. Taş duvarlar işçinin terini yutar, her çatlak bir hikaye taşır, her gölge bir hayatı saklar. https://www.antoloji.com/zonguldak-in-komur-yuregi-siiri/ 3758296 2025-11-15T20:39:00+03:00 Uğur Kağan Geceyi ikiye bölen bir sessizlik vardı, sen, soluğunu tutarak yürürdün dar sokaklarda; ben, omuzlarımda bir ömrün yükünü taşır, yine de senden yana hafiflerdim. Biz, kimsenin dönüp bakmadığı vitrinin ardında https://www.antoloji.com/iki-kisilik-karanlik-siiri/ 3758286 2025-11-15T20:14:00+03:00 Uğur Kağan Seninle hiç yan yana duramadık, ama ben her sabahın ağır sessizliğinde omuzlarına dokunmadan bile sana yaslanmış bir ömrün içinden yürüdüm. Hayatın yükü, biz sevmeye kalkınca https://www.antoloji.com/eksilmeyen-sevda-siiri/ 3757952 2025-11-15T06:13:00+03:00 Uğur Kağan Gözlerin, sabahın solgun ışığını taşır gibi, Taşlı sokaklarda umut filizlendirir sessizce. Her bakışın, yorgun ellerin yükünü hafifletir, Ve gecenin en karanlık köşesinde bile ışık olur. Sen gülünce, şehir nefesini tutar, https://www.antoloji.com/gozlerinin-isiginda-siiri/ 3757946 2025-11-15T03:59:00+03:00 Uğur Kağan Sen yürürken yanımdan, rüzgar bile kıskanır adımlarını, ben ise gölgem gibi peşinden sürüklenirim, sessizliğimde adını fısıldayarak. Gözlerin… bir ateş, https://www.antoloji.com/soyle-cok-mu-zordu-siiri/ 3757944 2025-11-15T03:38:00+03:00 Uğur Kağan