https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Tunahan Bozkurt Şiirleri Ahan da yine keder çöktü şurama, Şurama derler ya, kalbime işte, yüreğime, Tel tel dökülüyorum yine, Başım ağrıyor, midem bulanıyor, kafam karışıyor; Hiç şaşmıyor gözünü sevdiğimin acıları, Dakik sancılarım benim! https://www.antoloji.com/kekremsi-saatler-siiri/ 1746686 2012-07-25T11:49:00+03:00 Tunahan Bozkurt Mutluluk Mutfağın yanan ışığıdır bu gece Mutluluk Birbirine karışan çatal kaşık sesleri Davulcunun tokmağıdır bu gece https://www.antoloji.com/sahru-saadet-siiri/ 1744457 2012-07-20T03:57:00+03:00 Tunahan Bozkurt Ve yine boş bir sayfa, yine yalnızlık Siyah bir şey dolaşıyor sayfamda, kafamda sorular Soru işaretleri girmiş sıraya, konmak ister Uykuyla savaşan gözler Bir kuş sesi dinler https://www.antoloji.com/yine-168-siiri/ 1744001 2012-07-19T03:26:00+03:00 Tunahan Bozkurt Kafamız karışık, suratımız asık Kılavuzumuz karga, yönümüz arka Hasretiz arkadaşa Muhtacız aşka Öyle böyle değil https://www.antoloji.com/tepetaklak-bir-asrin-evlatlariyiz-biz-siiri/ 1742758 2012-07-16T01:46:00+03:00 Tunahan Bozkurt Bir nehir Çekirge sesli, rüzgar nefesli Öyle beyaz Öyle saydam Akmaktan usanmaz https://www.antoloji.com/nehir-muddeti-siiri/ 1742105 2012-07-14T23:24:00+03:00 Tunahan Bozkurt Bir Ben, Benden İçeri Bir dala konmak istiyorum artık Orda uyumak, orda uyanmak Orda büyümek, orda küçülmek Orda açmak, orda solmak Orda gülmek, orda ağlamak https://www.antoloji.com/bir-ben-benden-iceri-siiri/ 1741807 2012-07-14T02:51:00+03:00 Tunahan Bozkurt Cehennemde yaşıyoruz Kimsenin haberi yok Cennet ne zaman gelecek Bilen yok, umut yok https://www.antoloji.com/cehennem-78-siiri/ 1741180 2012-07-13T03:32:00+03:00 Tunahan Bozkurt Sen, Sen fırtınasını bekleyen sessizlik Ezanını bekleyen imsak Bir misvak kadar ferah Bürgen kokan akşam üstleri Tütsüleyen geceleri Sen, Elleri tutulasıca Yüreği öpülesice Sen, Kaçıp giden raylardan Ok gibi çıkan yaydan Od gibi yakan kavuran Sepserin, depderin, yemyeşil Sen, Menzili duaların Mendili halayların Ve dili, lal olmuşların Sen, Zat-ı muhterem Zat-ı muhteşem Sen, Elleri tutulasıca Yüreği öpülesice Sen, Hüzün faslının kısık sesli bestesi Fecrin susmak bilmeyen serçesi Yok, kimsenin senden geçesi Sabah akşam, aç karnına tok karnına Rüyalara giresi, türküler söyleyesi Sen, Arabesk akşamların biricik yoldaşı Küçük âşıkların emin sırdaşı Şairleri kurtaran uyak arkadaşı Şimdi gel de bu yükü taşı Sen, Elleri tutulasıca Yüreği öpülesice Sen, Bir de yüzünü göstersen İşte geldim, burdayım desen Adresin versen, adın söylesen O zaman, Dile benden ne dilersen! Temmuz 2012, Maraş https://www.antoloji.com/sen-2809-siiri/ 1739963 2012-07-10T03:43:00+03:00 Tunahan Bozkurt Koptu inceldiği yerden, al işte! Bıçak kemiğe dayandı, seller azdı… Bir anlaşmazlık, bir anlaşılmazlık var bu işte! Bitti nihayet, aşka bakılırsa, çektiklerimiz azdı… Bağlar, bağlamlar, bağlantılar koptu! Sadakat, riayet, feragat; hepsi yoklar… Aşk, can, cici; siyaha çalan sevda birer koftu! Şimdi ayrılıklar, gözyaşları, hezimetler bizi yoklar… Üçüncü bir müdahaleye etmedi toprak müsaade! Yapraklar solmakta bir kez de biz yoluna… Kıvamımda sen solumaktayken ben, senden ziyade! Birileri fısıldıyor: “ ben sonuma, sen yoluna”… Bir şehirlerarası otobüs daha belirdi ufukta! Bir yol boyu daha hüzün aldım soluma… Bir kaçış daha; umut da nokta, ufuk da! Birileri fısıldıyor: “yeter artık, naçar soluma”… Kumbaramda hasretler, kalp kırıkları, yoz doğumlar! Bozuk çalıyorum, bozdurup bozdurup harcıyorum… Beni eli tutulur, gözü görülür bir güzel değil, tekerrürlerim doğrular! İntiharla meşgulüm şu sıralar; son jetonumu harcıyorum... 2006 https://www.antoloji.com/sozum-ona-sen-siiri/ 1738817 2012-07-06T22:58:00+03:00 Tunahan Bozkurt Beyaz bir kağıdı görmek için yazıyorum, Boşa giden vaktin sersemliği, Ve uykusuz geçirilmiş bir ezelin intibasında, Ne rakı eşliğinde; ne de Ayşe, Fatma rüyasında, Beyaz bir kağıdı görmek için yazıyorum! Şairim demiyorum; ama ben de iyi yazıyorum! Dünyayı kurtaran adamdan geçeli oldu epey Ama bensiz de olmaz bu dünya! Çok bilmişlikle hiçbir şey bilmezliğin girdabında Uyduruk bir şarkının tenhasında Ve bir balkonun en ücrasında Ama en önemlisi, Beyaz bir kağıdı görmek için yazıyorum! Ne Karacaoğlan var bugün beynimde Ne de Nazım geziyor damarımda Ne mazlumum ne mağrur Öylesine bir hava tutturmak Ve ziyadesiyle, Beyaz bir kağıdı görmek için yazıyorum! Aşka inanmam; yağmurda romantizm olmaz! Hiç kimse hiç kimse için, inan, öylesine ıslanmaz! Senin o hayatımın anlamı dediğin İçini kendin boşalttığın Bir çekirdekten öte olamaz! E o zaman diyorum, Beyaz bir kağıdı görmek için yazıyorum! Aruz vezni, hece ölçüsü, uyak, cinas... Hadi ordan! Şiir, birkaç çiçekçi süsüne sığamaz! Bak işte görüyorsun En güzel şiiri ben yazıyorum Ama sadece Beyaz bir kağıdı görmek için yazıyorum! 2008 Bahar https://www.antoloji.com/beyaz-bir-kagidi-gormek-icin-siiri/ 1738810 2012-07-06T22:30:00+03:00 Tunahan Bozkurt Sen hiç dayak yedin mi bir gözden Kaçayım derken döndün mü duvarlara çarpa çarpa Yıldızlara uzatıp elini, mavi mavi boğuldun mu Hiç şehir hapsine mahkum oldun mu sen Müebbet yedin mi sokak ortasında, tavan aralarında https://www.antoloji.com/sen-hic-24-siiri/ 1734680 2012-06-27T02:23:00+03:00 Tunahan Bozkurt Kahrolası bütün sınırları kaldırdım bu gece, Herkes her yere gidebilir, Herkes her istediğini yiyebilir, diyebilir, giyebilir; bendensiniz bu gece! Bütün haklarını iade ediyorum hakkını yediğim bütün halkların, İstediğiniz dilde konuşabilir, https://www.antoloji.com/bu-gece-812-siiri/ 1734678 2012-06-27T02:13:00+03:00 Tunahan Bozkurt Uyan artık çocuk! Bu dirilişi, bu kavgayı Kıyamete bırakma, Sen kıyam et! Uyan artık çocuk! Yığ bütün zulümleri üst üste, Sonra kus, ayet ayet, Zalimlerin üstüne! Uyan artık çocuk! Seni teskine bir “pardon” yetecek sanan hadsize, Bildir haddini, Rüku ile, “la” ile! Uyan artık çocuk! Sokakta yattığın geceler aşkına, Yitip giden canların aşkına, Uyan artık Allah aşkına! Uyan artık çocuk! Her şey seni bekler, Aşıklar, şairler, türküler; Yüzünü dönmüş güneşe, Ay çiçekleri… Uyan artık çocuk! Bu dirilişi, bu kavgayı Kıyamete bırakma, Sen kıyam et! Tunahan Bozkurt Haziran 2012 https://www.antoloji.com/uyan-artik-cocuk-siiri/ 1726718 2012-06-06T03:42:00+03:00 Tunahan Bozkurt Kalem uzatabilmek şehirleşmiş bir ruha… Buğusunda bir ekmeğin, “Ne var ne yok”lar saçabilmek ve paylaşabilmek o son lokmayı… Esnasında esnek bir mecburiyetin, Mahkum edebilmek üçüncül bir acıyı kendi sinesine… Bir “keşke” solurken nefes nefese, “Eyvallah” edebilmek “inşallah”lara… Sözlerin beyinleri taşıyamadığı bir anda, Gözleri; yargısız, sorgusuz ve bir o kadar da sonsuz, Feda edebilmek ne idiğü belirsiz bir adama… Saçma ile sapan ile saldırırken işbu üçüncü, Pepe olabilmek karşısında… Anlamlandırabilmek için sözcükleri, Yakarışlarla Allah’a… Kendisi savrulurken med-cezirlerle, Keşişleyebilmek soldan soldan… Esebilmek en uzaktan ve en yakından… Ve yine buğusunda bir bitmişliğin, Tükenmişliğin arifesi, Çaresizliğin ertesinde, Yüklemi ne olursa olsun, Öznesi “Biz” olan, Bir cümle kurabilmek… Mubah kılmışken “dünyalar arası” bir “sonculuğu” bütün yaşanmışlıklar, Üleştirebilmek yine de yarınını… Paydasına bile dokunmadan kendisi! İşte o yerde ve o zamanda, Mekansızlığın mekanında… T.Bozkurt - 2007 https://www.antoloji.com/nobet-52-siiri/ 1725437 2012-06-02T15:09:00+03:00 Tunahan Bozkurt Zor zamanda meyloldu hayata, Kelimeler kıttı; İnsanlar cümle kurmaktan aciz, Düşünmekten ürkektiler. Bir rüya görmüştü; Sevgi dolu, Neden sonra bir şiir döküldü dilinden; Umut dolu. Mütercimi oldu her derdin, her dilin; Dilsize dil, Yolsuza yol, Yoksula var, Varsıla yok demeyi öğretti. Ve, Uyandı gördüğü rüyadan, Asık suratlı bir şehirde açtı gözlerini, Gülmüyordu insanlar, Anlamıyordu Hayati, Neredeydi onlar, Bir “vefa” çıktı ağzından, Sonra, “Yalan” dedi, Ağladı, Taş filan değildi yüreği, Ağladı… Ve anladı… Ancak gidince şiir yazılırdı bir şairin arkasından. T.Bozkurt – Kasım 2006 https://www.antoloji.com/hayati-vasfi-tasyurek-siiri/ 1725436 2012-06-02T15:08:00+03:00 Tunahan Bozkurt Selçukluların başkenti diyor sana az kullanılmış çok çarpıtılmış kitaplar Ve Hakkari demişti bir film hayal kırıklıklarının başkentine Hakkari’yi bilmem; görmedim aslına bakarsan Ama çirkin yüzün bana gösterdi ki Sensin başkent Hayalleri incinmişlere ve duaları yitirilmişlere Kurulan büyük hayatları eriten Edilen yeminleri ve sağlaması yapılmış bütün tezleri çürüten Yılanın başı ve kırık hayallerin başkentisin sen Küstürensin bir tomurcuğu güneşe dönmeye Dini, dili, insanı istismarla, döndürensin etrafında Mevlana kod adınla Ve intihara teşebbüsüne tanıksın henüz hiçbir hadiseye sanık bile olmamış bir çocuğun Dünyayı gezmiş sayarsın seni gezeni Oysa gezegenini unutturansın sen üçüncü dünyalılara Geceler senin yüzünden Ve karanlıkların hepsinde sensin ışıkları söndüren Sıcak iklimleri ve yeşil coğrafyaları silensin büyük ölçekli haritalardan Organiza bir biçimde sanayi dumanı saçansın, henüz filizlenmiş yeşillerin üstüne En iyi ihtimalle Birkaç yağmur damlasısın, ancak 18lik âşıklara yetecek Ne kadar çelişki varsa sende Ne kadar yobaz olunabilirse o kadar yobaz Ve ne kadar yoz olunabilirse o kadar yozsun En asimile sensin Ve dize getirensin yıkılmamaya ant içmişleri E o zaman durma, gurur duy eserinle Bedbahtlık namına ne varsa yaşattığın için bana, bize, ona Pişmanlık adına bütün keşkelerimizi harcattığın için Boşa, boş yere; sana Sen doldurmaya çalışırken içindeki boşluğu hoşbeşlerle Gözleri boyadın en siyaha, görülmesin “boş”luğum Loş kalayım diye Velhasıl, Hakkari değil; sensin başkent, kırık dökük hayallere Özenti midir sendeki bu mahvetme telaşı İstanbul’a mı öykünüyorsun bilmem Bilirim ki İstanbul; Yeditepe ve laleler açıyor orda Velhasıl, İstanbul değil; sensin yutan adamı Malum kitaplar Selçukluların başkenti diyorlar sana Ama ben diyorum ki Üçüncü dünyalıların ana karası Beşeri coğrafyanın bozkırlar ülkesinin Yani sarımtırak insanların Başkenti Ve Veresiye satılmaların para birimisin sen T.Bozkurt - 2006 https://www.antoloji.com/sehri-kabus-siiri/ 1725434 2012-06-02T15:06:00+03:00 Tunahan Bozkurt Ben sende insanı sevmek istedim, Ne bileyim dünyayı kurtaralım istedim birlikte, Yitip gitmeyelim taş duvarlar arasında, Gömmeyelim kafamızı toprağa istedim, İstedim ki biz de herkes gibi olmayalım, Sen de benim gibi gel-git istedim, Madem aynı yastığa baş koyduk, Aynı rüyayı da görelim istedim. Şımaralım, huysuzlaşalım, Gülelim, ağlayalım, Şiir yazalım, şair olalım, Savaşalım, silah olalım Barışalım, akit olalım Sürüden ayrılalım, Yem olalım, Biz bir başka olalım istedim. O kadar sağlamcı olmayalım, Bileğimiz burkulsun, Dizimiz kanasın, Sümüğümüz aksın, Herkes bize baksın, Biz kimseye bakmayalım istedim. İşin açığı; Ben sende insanı sevmek istedim, Ben sende kendimi görmek istedim, Bencillik benimki; ama olsun, Sen benim aynam ol, Davam ol, Ben ol istedim. Burnumuz pislikten kurtulmayacaksa da Kılavuz olalım ona, buna, şuna Sana, bana, bize istedim, Darağacına tek başıma gitmeyeyim, En azından celladım sen olma, Son dileğimi sen sorma, Bunu bana yapma istedim; Ama sen n’aptın, Defolup gittin! Tunahan Bozkurt - Mayıs 2012 https://www.antoloji.com/bir-garip-istek-siiri/ 1725163 2012-06-01T16:34:00+03:00 Tunahan Bozkurt