https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Tarık Özcan Şiirleri Bu şehrin saat kulesinden, Sesler geliyor zamanı çalan. Sonsuz bir ışıktır özlediğimiz, Düşlerimizde açan. Gidiversin alı al, moru mor dünya. Ben, at sürmeyeceğim, yalana doğru. Bir nur akacak önüm sıra, Sancıların doğurduğu. Ve bütün düşünceler yıkanmış. Bütün yalanlar yasak Düşüp geleceğim arkan sıra; Baş açık yalın ayak. ? 1979 yılında Samsunda yazdığım bu şiir son kıtasının ikinci mısraı 2005 yılında çıkardığım İkindi Işığı isimli kitabımdaki gibi bütün kitaplar pampak şeklindedir. Uzun yıllara dayanan bir arama serüveninden sonra (otuz yıl) 2010 yılında yukarıdaki şeklini almıştır. Sanatın çilesini çekmek isteyenler için iyi bir örnek olacaktır (Tarık Özcan) https://www.antoloji.com/sesler-geliyor-siiri/ 1646228 2011-12-08T19:35:00+03:00 Tarık Özcan .Annem’in Sütü Annem çok güzel bilirdi masal anlatmasını. Her gece rüyalarıma uzanan saçlarına Sarılır ve Allah’a tırmanırdım Kokulu güz çiçekleri gibiydi annem Ah benim karanlıklar kraliçesi annem Annem ne güzel sınarmış meğer Sırtında bakırdan güğümleri eskitmesini Sonra körpe bedenimde şarkılar söylerdi elleri Ve gülü koklar gibi koklardı bensiz zamanı Yer yataklarına hasret kalan annem Yedi yarpuzun göğsünde gülümseyen Sütünü sağdığı ağızlardan bal akardı Ben haramın olmadığı bir evde büyüdüm Ağzımda annemin sütü . https://www.antoloji.com/annem-sn-sutu-siiri/ 1643595 2011-12-02T22:24:00+03:00 Tarık Özcan Hiç Unutulmayandır Yüzün Hüsniye Akguş’a Bir köy yalnızlığıdır yüzün https://www.antoloji.com/hic-unutulmayandir-yuzun-siiri/ 1643594 2011-12-02T22:20:00+03:00 Tarık Özcan Bir rüzgâr gül kalbime adını fısıldarken, Hasretinden çöl gibi yollara düştüm sensiz. Sana ulaşmak için gün değil gece değil, Zamanın kapısında kul olmaya razıyım./ Miracının muradı kalbimin arzusuydu. Tutuştu gül bahçeleri sesinin yankısıyla. Birden yüzünü gören dağ kendini eritti. Dağıldı kalbim birden güzelliğin eliyle./ O mavi gül çırpınır gözlerinin ufkunda. Belki de beklenen gün müjdesi sahilinin, Sessizliğinde kanlı bir aşk alevi sundu. Anladım gülüşünün sevgilisi beyaz din./ Baktım yandığım saat bir mevsimin rüyası. Yıkanmış bütün zaman onun avuçlarında. Serpilirken duayla dudaktan dudaklara, Kalbim gülümseyerek kendisinden geçti. https://www.antoloji.com/muhammet-4-siiri/ 1643593 2011-12-02T22:18:00+03:00 Tarık Özcan Gündüzünü gül suyuyla büyüten Lacivert bir kadeh gibisin Akdeniz kardeşçe kalan yanın Karşında evladın İstanbul h İstanbul Nerde erganun çalan Tuna Yüzünde yüzgörümlüğü Varna Düşleri el değmemiş diyar Türküsü kanlı bir dilârâ h Varna Gariptir mavi lalesi boynunda Gül bir sevda iklimidir Kaşgar’dan gülümseyen Türkçe Kardeş bir vatan dilidir h Buhara Müjdesi yeşil rengiyle hülya Kendisi yücelere çıkmış Göğsünde gülme dileği Özünde gül büyüten sevda h Ankara . https://www.antoloji.com/ah-vatan-siiri/ 1643592 2011-12-02T22:16:00+03:00 Tarık Özcan Harput’ta Hüseyni şarkı, Akıyor sazende zaman, Kül olmuş tarihi çarşı. Sessizlik en büyük kervan./ Yarasa ten, mercan ruhum, Devşirme gül ve kayıp çağ, Ağla içimdeki çocuk. Kuşatır sinsice bir ağ./ Duydum hüznünü Harput’un Yalnızlık yüreğinde mum. Yoksul yaz sonsuzluğun, Türküsü Kayabaşım./ Kentin kederli yüzü, Karşılarken bizleri. Zamansa saçlarımda, Yorgun sevda izleri./ Ah Tanrım, hasretimin! Kederi gül yüreğimde. Hangi aşk acı değil, Bir Harput ikliminde. . https://www.antoloji.com/bir-harput-ikliminde-siiri/ 1643590 2011-12-02T22:13:00+03:00 Tarık Özcan Eylül yorgunu bir pencereden Vadiye bakan göz aldanır Bir gölge oyunudur son temaşa Hüznün atları uzun mesafe koşucusudur/ Ey aşk elçisi gölgeli yüreğini Vadinin sessizliğiyle yıka Bu karanlık nice sevdaları büyütür Böylesine durgun baktıkça/ Evler ve senin yüreğin taraçası Soylu bir gülün yüz görümlüğüdür Ben böyle yaşamak istiyorum Bütün unutulmuşlar aşkına/ Atlar bir ovayı delice adımlıyor Şimdi sen suskun bir bitiş oluyorsun Atlar da arzular nicedir kısrak yeminlerini Ben bütün atları gözlerinden öpüyorum . https://www.antoloji.com/atlar-16-siiri/ 1643588 2011-12-02T22:11:00+03:00 Tarık Özcan Avucunuzda eriyik ve soytarı çamur Suskusunu sınayarak padişah olur Bazen kendisini ellerinize bırakır ... Bazense öfkeli ve mağrur Üstüne üstlük bir de nazlanması var Direncini kırmaya başladığınız ırmaklardan Kendince rüyalar devşirir Kildir teninizde alın teri var Kentlerin kural koyucusudur Soylusu sığ denizlerin derinliğinde Dilinde çamur adam öyküsü https://www.antoloji.com/kil-8-siiri/ 1643586 2011-12-02T22:09:00+03:00 Tarık Özcan Sükûtun emzirdiği bir dil, Rüyasını tanımazken. Diline çığlık takılan gül, Kendini düşlere yedirir. Ey güneşin zamanında, Aynalarla vücut bulan. Ben konuşarak yanarım. Sense çığlık atarak yan. Gündüz kulak sese küskün. Gözse karanlıkla kardeş. Aynalarla oyalanma, Sükûtu emziren Mecnun. https://www.antoloji.com/ciglik-335-siiri/ 1643583 2011-12-02T22:07:00+03:00 Tarık Özcan Bir rüyayı gül mevsiminde, Tüketir erken gelen sabah. Susar içimizdeki değirmen. Sesinde ertelenmiş arzular. Göz gördüğüyle yetinir. Susku erken gelen ölümdür. Hangi rüyayı taşır bu sır? Ölüm, rızasız kabuldür. Ey, takvimsiz çalar saat! Sustur, bu yelkovanı sustur. Başımızda döner, durur. Ölüm, belki kurtuluştur. https://www.antoloji.com/susku-39-siiri/ 1643581 2011-12-02T22:05:00+03:00 Tarık Özcan hüznün yüzünde sim yolculuk sürerdi geceyi sarınca düş kardeşliğiydi bizimki beklerdim gözlerine âşina yıkardı geceyi yankısız sesinde güz bitiği zaman baktım aynada resmin yok bütün hüzünler şahsıma sürsün gülün ateşten âyîni devrin endamı sessizce yalnızlık bir gül matemidir kalbimde en aziz hatıra susma ey âyîn-i devran koynumda ateşten gedâ gül değil hüznün kendisi konmuş ten fidanına https://www.antoloji.com/gul-huznu-3-siiri/ 1643580 2011-12-02T22:03:00+03:00 Tarık Özcan keder denizi gözlerinin mavisinde sisli çiğ tanesi yüreğime sebepsiz gülüşün niçin uçurtmadan kan damlıyor biliyor musun şimdi uçurumlarda beyaz taylar ayın sancısız çocuklarıdır bir ürperti akşamları yalnızlıklarımız yıldızlar geceden kaçıyor uyuyor musun bilge elinde paslı bir demir düşmeye görsün ışık ürpertisi durgun yeşili dilinde zehir söz uyanmaya başlıyor duyuyor musun bir ışık elçisi leyl kimler fark eder gündüzü sebepsiz elinde yazmanın birinci sureti ay kendini yeniliyor görüyor musun https://www.antoloji.com/leyl-8-siiri/ 1643577 2011-12-02T22:02:00+03:00 Tarık Özcan yalnızlığında gül bitiren çığlık, durgun su derinliğinde birden, ateşten kalbini şaire sundu. anladım aşkın mucizesini. sesini duydum hicaz faslında. yıkanmış kum taneleri gibi; duru su aydınlığınca mavi, sesin o yitik zaman meyvesi. gülünce gümüş ağzının ejderi, kanlı bir kristal düşer geceye. şarkında ses yangının izi. göğsünde hüznün çocuğu Urfa. bilirim sevdamız sesindir senin. göğsünün üstünde büyüttüğün gül, daha kaç asrı besleyecek. ağzında alevi Türkçe’min kandil https://www.antoloji.com/sunu-20-siiri/ 1643573 2011-12-02T21:59:00+03:00 Tarık Özcan Suskusu dalında gülümseyen mevsim Akısını serper karanfil dudaklı bahçeye Ve Nisan sofrasının gür şenliğiyle Aşkla gülümser yeşil yüzlü geceye Öyküsünü kuşlara ödünç vermiş ağacın Şirindir dalında parlayan meyvesi Yapraksa sevgiyle gülümser yeşilinde Dindirir göğsündeki son bahar sızısını Ve mazinin terkisinde büyülenmiş düşsel Bir zaman aralığında ışıldayan yerelliğim Şimdi yer yataklarına hasret güzel Bir çimen yeşiline satar düşlerini Kokusunda güz bitiğidir savrulur mazi Gülle bülbül oynaşında hîle Sessizlik yüz yıkımıdır oldukça saygılı Dönüp gelsen de bitmez Zamanın oyunu https://www.antoloji.com/zamanin-oyunu-3-siiri/ 1643570 2011-12-02T21:58:00+03:00 Tarık Özcan Ağzında rüyasını taşıyan yılan Sürünür sırtında dünyanın yükü Çakır dikeninde parıldayan nur Yılanın sırtında bin elmas rengi Herkes rüyasını kalbinde taşır Yılansa ağzının dik yamacında Gönül bahçesinde olmayan huzur Aranır delice gün ortasında https://www.antoloji.com/huzur-186-siiri/ 1643565 2011-12-02T21:55:00+03:00 Tarık Özcan Biz, çaresiz ellerimizi unuturduk Çukurova’da. Siz, giderdiniz çekinircesine sur diplerine. Bizim olmayan zenginlikleri devşirirdik rüyalarımızda. ... Çok uluslu ırmaklar çıkardı şey dağlarından. Niçin, her peygamber kendini bir dağa vururdu? Bütün peygamberleri sadece dağlar mı anlardı? Sen gider kendini bir ovaya vururdun. Ve dalından yeni kopmuş bir şiirle dönerdin. Zırhını iyi takın çocuksun ölebilirsin. Maden’den Erganiye giden yolda tetikte olman lazım. Her yol bir eşkiya’ya çıkar sanma. Dicle’nin kenarında yün yıkayan bir kadın tarafından vurulursun. Bir biz vardık seher cüzü okunurkenki, Ruh üşümesi yalnızlıkların son durağına. Sessiz harflerin yetiştirdiği ceylan, Fırat’a secde ediyordu su içmek için. Dağlardan delicesine inen harfsiz seslerle, Çoğulduk. Aşk bunun ayak sesleri… Sanırsın Maden’den öteye bir başka dünya var. Leyla’yı arıyorsan gel burada ara… Biz çok uluslu bir devlet değildik. Minarelerimizdeki güneyli bir sesi kardeşçe üleşirdik. Kuzgunlarınızı bizim diyarımıza salmayın salmayınız. Biz bize yeteriz tek başımıza kalsak da… https://www.antoloji.com/maden-ergani-arasi-siiri/ 1643557 2011-12-02T21:53:00+03:00 Tarık Özcan Yollar ki şarkısında hüznün kanatları tedirgin. Yollar ki türküsüne neşenin gemileri erişmemiş. Çıkardım bir çift ayakkabı koydum en sonuna. Yollar beni eskitti, ben sensiz gidemedim https://www.antoloji.com/yollar-yollar-4-siiri/ 1643551 2011-12-02T21:50:00+03:00 Tarık Özcan Sözleri sırlıysa gecelerin, Büyür sonsuzluğu tarifin. Büyür elleri... Ve sessizlik gül açar, Söylenir bilmecesi. Usulca yürürsün bilirim. Rüzgârlara eş ayak seslerin, Mahrem bir denizin eseri. Tellenir, dillenirsin; Gönlümdeki sesi. https://www.antoloji.com/gonlumdeki-ses-siiri/ 1643546 2011-12-02T21:48:00+03:00 Tarık Özcan Ölüm uzak ara yoklar, Bir kentin bütün sokaklarını. Kesilir mai… Sakindir bütün saatler. Tende dinmeyen sızı. Gece, yorgun bir güldür. Ölüme adanmış yalnızlıklarımız. Bir kentin son gülüşüdür. Kalbim, bil bunları. Unutma, suskun bir güldür anne, Ölüm ecesi aldığından beri. Bileklerimde kan revan yalnızlıklar. Ben de bitmeyen sorgu. Ölüm olduğundan beri, İçimde çıngırağı çınlar. “Her ölüm erken ölümdür” Tanrım duy bunları. https://www.antoloji.com/olum-ve-cingirak-siiri/ 1643541 2011-12-02T21:46:00+03:00 Tarık Özcan ilk yaz aydınlığı pencerem gözlerin akşam buğusu şarklı kalbimi kanatır sorgusu sofuca bakışların yüzün kilim zarifliği dokunmuş kibar duruşun bir güz sonrası yemişi durgun gözlerin demlensin içimde derin bir göl kımıltısız kirpiklerinden inci düşünce başlıyor büyük uğultu sorgusuz sualsiz susun ilk yaz sensiz olmuyor sevgilim düşümdeki dal kırığı kalbim kanlı bir kristal yolları kes yaz gitmesin https://www.antoloji.com/ilk-yaz-4-siiri/ 1643536 2011-12-02T21:43:00+03:00 Tarık Özcan