https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Süheyl Türkoğlu Şiirleri Tika, tika, tika, Politika. Yalan dolan dolu Politika. Hepsi yalan, https://www.antoloji.com/politika-18-siiri/ 1947717 2013-12-23T15:15:00+03:00 Süheyl Türkoğlu Kuleler yıkıldı Okyanus ötesinde Terörist yarattı Elin gavuru. Gözünü dikti petrole https://www.antoloji.com/kanimizi-emecek-elin-gavuru-siiri/ 1745820 2012-07-23T02:37:00+03:00 Süheyl Türkoğlu Fırtına ile rüzgar Tutuşmuşlar kavgaya Yele kapılan yapraklar Veda etmişler dallara Ömürlerinin bittiğinin Farkında olamamışlar https://www.antoloji.com/esinti-orta-dayagi-yemis-siiri/ 1742767 2012-07-16T02:12:00+03:00 Süheyl Türkoğlu Demokrasi katil oldu Bahar cinayet işliyor Petrol renk değiştirmiş Kırmızı akıyor Buna alışıyoruz. https://www.antoloji.com/yasamaya-calisiyoruz-2-siiri/ 1725115 2012-06-01T14:28:00+03:00 Süheyl Türkoğlu Züğürt, dedesinin zenginliğini, Zengin, dedesinin züğürtlüğünü, Anlatıp mutlu olur. Züğürt, dedesi ile övünür, Zengin kendisiyle, https://www.antoloji.com/dunya-hali-48-siiri/ 1687071 2012-03-03T02:07:00+03:00 Süheyl Türkoğlu Ölmeye gör bir kere, Aldırmadan soğuğa Dualarla yıkarlar, Gül suyuyla ovarlar, Temiz beze sararlar, Bekletmezler, beklemezler, https://www.antoloji.com/olmeye-gor-bir-kere-siiri/ 1671698 2012-01-29T05:23:00+03:00 Süheyl Türkoğlu İLYAS’IN SİNEKLERİ İlyas küçük bir kasabada yaşayan yoksul ailenin çocuğu idi. Liseyi birinci olarak bitirdi ama yoksulluk yüzünden üniversiteye gidemedi. Askere gitti. Sonra iş için bir çok kapıya baş vurdu. Bu arada kasabanın nalbantı olan babasını da kaybetti. En büyük çocukl olduğu için anesi ve üç kız kardeşine bakmak yükümlülüğü altına da girmişti. Sonunda iş için başvurduğu Devlet Demir Yolları’ndan onu dünyanın en mutlu insanı yapan haber geldi. Başvurusu kabul edilmişti ve işe alınmıştı. Artık kasabanın tren istasyonunda hareket memuruydu. Bu haberi aldığında ayakları yerden kesilerek annesine müjdeyi verdi. Artık resmen devlet memuru olmuştu. Annesi Meryem’e “ Ana ben istasyonda hareket memuru oldum. Artık bir işim var, artık devlet memuruyum, artık maaşım var” diye müjde verdi. Bu haber Meryem’in duyabileceği en güzel haberdi.. Artık İlyas devlet memuru maaşı alacaktı. Evdeki yoksulluk bitecekti. Kardeşleri münevver, Hatice ve Fatma’nın okul masraflarını karşılayabileceklerdi. İlyas’ın alacağı maaş hepsine yeterdi. Zaten iki odalı bir evde yaşıyorlardı. Bu sevinci aldıkları yarım kilo etle yaptıkları yemekle kutladılar. Çoktan beri evlerine et girmiyordu. İlyas çok mutluydu. Artık devlet memuruydu, bir işi ve maaşı vardı. Tren istasyonunda resmen hareket memuru olan İlyas’ın artık üniforması ve şapkası vardı. Annesi Meryem oğluna general olmuş gibi bakıp gurur duyuyordu. Bununla da kalmayıp komşulara hava atıyordu. İlyas eve üç somya daha aldı. Böylece her kardeşi ayrı yataklarda yatıyordu. Kardeşleri Münevver, Hatice ve Fatma çok mutluydular. İlyas da aile reisi olabilmenin mutluluğunu yaşıyordu. Lise son sınıfta okuyan Münevver sınıf arkadaşı Salih’e aşık olmuştu. Salih’de Münevver’i seviyordu. Orta son sınıfta olan Hatice ve ilkokulda olan Fatma da çok mutluydular. İlyas annesi Meryem ve kardeşlerinin bütün ihtiyaçlarını memur maaşı ile karşılamaya çalışıyordu. İlyas ile bütün aile fertleri hayal edemedikleri mutluluğu yaşıyorlardı. Annesi Meryem ve kız kardeşleri bir süre sonra İlyas’ın da mutlu olması gerektiğini düşünerek İlyas’ı evlendirmek istediler. İlyas’ın aklında hiç böyle bir düşünce yoktu. Meryem, annelik görevi iç güdüsü ile oğluna kız bakmaya başladı. Cahil Meryem üniforma giyen oğlu İlyası gözünde çok büyüttü ve kasabadaki kızları beğenmez oldu. Şehirden kız bakmaya başladı. Dolmuşa binip kasabaya gidiyor ve oğluna kız bakıyordu. İlyas’ın bundan haberi yoktu ama kız kardeşleri bunu biliyorlardı. Onlar da ağabeylerinin mutlu olmasını istiyorlardı. Anne Meryem sonunda şehirde çok güzel bir kız gördü. Evine kadar izledi. Bu kız şehirdeki yoksul bir mahalle bakkalının kızıydı. Sordu, soruşturdu. Kızın adı Ganimet’ti. Kasabaya döndü ve İlyas’a artık evlenme zamanının geldiğini söyledi. İlyas bu yükü kaldıramayacağını ve daha erken olduğunu söyledi ama annesine dinletemedi. Meryem oğluna Ganimet ile evlenmesi için ısrar ediyordu. İlyas evlenmek istiyordu ama diğer taraftan sorumluklularını ve kardeşlerini düşünüyordu. Kafası karıştı. Kardeşlerine danıştı. Kardeşleri de anneleri gibi İlyas’ın mutlu olmasını istiyorlardı. İlyas annesi Meryem’in zoru ile şehre gitti ve mahalle bakkalı Mustafa’nın kızı Ganimet’i gördü ve ilk görüşte aşık oldu. Ganimet İlyası gördü ve olabilir dedi. İlyas’ın annesi Ganimet’i babasından istedi. Bakkal Mustafa Ganimet’i verdi. İlyas çok sevindi. Maddi durumları elvermediği için hareket memuru İlyas ile bakkal Mustafa’nin kızı Ganimet basit bir dini nikahla evlendi. İlyas karısını alıp eve geldi. Gerdeğe girerken zorlandılar. O gece ev sakinleri komşuda yattılar. Ganimet ilk gerdek gecesinde mutlu olmuştu ama böyle bir ev beklemiyordu. Hayal kırıklığına uğramıştı. Şehirden kasabaya gelin gitmişti ve umduğunu bulamamıştı. Belki İlyas iyi kocaydı ama üç kız kardeşi ve annesi ile iki odalı evde yaşamak gerçeğini kaldıramadı. Şehirli edası ile kasabaya gelin giderken daha fazlasını bekliyordu. Hayal kırıklığı içindeydi. Kaynanası Meryem ve görümceleri Münevver, Hatice ve Fatma’nın sevgi dolu yaklaşımları ona batıyordu. Zamanla mutlu olmadığını düşündü. Ganimet çok güzel bir kadındı. Kasabanın kaymakamı, Belediye Başkanı ve ileri gelenlerinin dikkatini çekmekte gecikmedi. Her akşam iki odalı evlerinden misafir eksik olmuyordu. Kasabanın ileri gelenleri adeta sıraya girmişlerdi. Gelenler elleri dolu geliyorlardı. İki odalı fakirhanede adeta bolluk yaşanıyordu. Bütün aile mutluydu ama, tren istasyonunda hareket memuru yoksul İlyas bu ilginin kendisine olmadığını biliyordu ama bir şey söyleyemiyordu. Bütün bu ziyaretler çok güzel karısı içindi. Bakkal Mustafa’nın kızı Ganimet bunun keyfini yaşarken İlyas çıkış noktası arıyordu. Düştüğü durum boğazına sarılıyordu. Çaresizlik içindeydi. İlyas aldığı maaşla ailesini kıt kanaat geçindirmeye, kız kardeşleri Münevver, Hatice ve Fatma’nın eğitim giderlerini karşılamaya çalışıyordu. Meryem oğlunun hep yanında oluyordu. Aza kanaat eden insanlardı Bu arada Münevver liseyi bitirdi. Salih Münevver’i İlyas’tan istedi, İlyas kardeşine sorup Münevver’i verdi.Kız kardeşini evlendirmek için İlyas’a para lazımdı. Bu nedenle masrafları kısması gerekiyordu. Gelen misafirler rahatlatıyorlardı ama İlyas bu misafirlerden çok rahatsızdı. Ganimet’in aileye katılması ile bütün düzenleri bozuldu. https://www.antoloji.com/ilyas-in-sinekleri-oyku-siiri/ 1593001 2011-08-02T23:52:00+03:00 Süheyl Türkoğlu Rüzgar kırmış dalımı Ekşitmişim balımı, Karşılamak yarını Gündüz karabasanım. Hep doldurup boşalttım https://www.antoloji.com/dudaklarim-yaniyor-siiri/ 1554339 2011-05-09T03:33:00+03:00 Süheyl Türkoğlu Sevgi ile çıkar arasındayım, Koskoca dünya sandım, Küçücükmüş, Aldandım. https://www.antoloji.com/aldandim-30-siiri/ 1552426 2011-05-05T04:31:00+03:00 Süheyl Türkoğlu Yanağımı kızarttı yediğim tokatlar, Ruhumu kararttı yediğim darbeler, Hiç utanmadım yaptıklarımdan, Yüzüm hiç kızarmadı. https://www.antoloji.com/yuzum-hic-kizarmadi-siiri/ 1532014 2011-03-24T04:21:00+03:00 Süheyl Türkoğlu Doktor yasakladı Heyecanlanamıyorum, Sinirlenemiyorum, İmam yasakladı Haram dediği şeylerden https://www.antoloji.com/insan-olmak-zor-2-siiri/ 1526018 2011-03-11T04:44:00+03:00 Süheyl Türkoğlu Neden gittin Nevzat Hoca Niye bu erkenden veda, Dilim varmıyor söylemeye, Sen ölmüşsün canım, ciğerim. Hayaller kurmuştuk seninle, https://www.antoloji.com/niye-gittin-canim-cigerim-siiri/ 1525028 2011-03-09T04:46:00+03:00 Süheyl Türkoğlu Elimi vicdanıma koyacaktım, Elim havada vicdanımı aradım. Beynimdeki vicdan çok acımasızdı, Kalbimdeki vicdan duygusallık içindeydi, Miğdemdeki vicdan tokluğa esir olmuştu. https://www.antoloji.com/elimi-vicdanima-koyacaktim-siiri/ 1519550 2011-02-25T03:35:00+03:00 Süheyl Türkoğlu Kovarken sinekleri Isırdı karıncalar, Ummazdım, Beklemezdim Nankörlüklerini, Çıplak yakalandım https://www.antoloji.com/karincalar-20-siiri/ 1513456 2011-02-10T05:23:00+03:00 Süheyl Türkoğlu Tir oldu müjganın Gark oldu dilime, Dem revan içindeyim İfakatin neyime.. Bez-mi mey serhoşuyum https://www.antoloji.com/bilmiyorsan-neyime-siiri/ 1512052 2011-02-06T03:43:00+03:00 Süheyl Türkoğlu Yılbaşı heyecanı başka şey Geçen yılı çöpe atmak, Yaşananları unutmak, Nankörlüğü aşmak, Umut dilenmek, Her yeni yılda https://www.antoloji.com/yilbasi-58-siiri/ 1495891 2010-12-29T03:37:00+03:00 Süheyl Türkoğlu Cahilin cesareti, Bilenin esareti, İsyan edilesi Hayatın gerçeği. https://www.antoloji.com/cahilin-cesareti-siiri/ 1495198 2010-12-27T02:03:00+03:00 Süheyl Türkoğlu Ayaklarım tutunamıyor Kayıyor toprak Dünyanın sonrasını Düşünmek korkutuyor. https://www.antoloji.com/erozyon-12-siiri/ 1482263 2010-11-24T03:45:00+03:00 Süheyl Türkoğlu Tak kızım TÜRBANINI Göster inancını, Açıklar kafir Sen evliya olacaksın. Üzülme kapanan https://www.antoloji.com/tak-kizim-turbanini-siiri/ 1468376 2010-10-21T01:43:00+03:00 Süheyl Türkoğlu Sarhoş fırtınalarda Feda etti kokularını Toprağa düşen yapraklarına Ağlamadı gül. Dik durmaya çalıştı https://www.antoloji.com/niye-agliyorsun-lale-siiri/ 1445974 2010-08-29T04:32:00+03:00 Süheyl Türkoğlu