https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Seyyid Ali Özçelik Şiirleri ya açık bir tarafı, ya kapalı, sonu görünmeyen bir ipin gölgesinde yürüyor https://www.antoloji.com/golge-ustunde-siiri/ 1066636 2008-11-20T22:36:00+03:00 Seyyid Ali Özçelik Bakmakla görmek arasındaki ayırımda yitirdiğim görüleceklerdi en büyük eksikliğim, https://www.antoloji.com/miyop-siiri/ 1066632 2008-11-20T22:35:00+03:00 Seyyid Ali Özçelik Geçiş üstünlüğü vardı bizim hayatımızda zamanın. Her ne kadar dur diyenler olsa da https://www.antoloji.com/ustunluk-2-siiri/ 1066631 2008-11-20T22:34:00+03:00 Seyyid Ali Özçelik Sarılsıklam oldum bu akşam, Saçımızdan başımızdan akarken Şelalelerce damlalar, saklıyor ardında cüretkar bakışları. Ve gülüşlerimiz bir ayrı, söz söyleyemeyen dudakların tercümanı, https://www.antoloji.com/sarilsiklam-siiri/ 990477 2008-07-22T20:01:00+03:00 Seyyid Ali Özçelik Ey Aşk! yayılsın namın, Seni bilmeyen gönüllerde; eşkıyadır diye... Aşkıyam, Haraç kesenim, https://www.antoloji.com/askiyam-siiri/ 990472 2008-07-22T19:48:00+03:00 Seyyid Ali Özçelik Işık bir garip giriyordu, kırık camların arasından. Acıtıyordu belki de beyaz kanatlarını kırıklar. Kanı sanki bir kadife tadındaydı, okşarken yüzümü; yoksa bu yüzümü ısıtan kanayan yanları mıydı? Dolaşsa da savura savura saçlarını, çığlıklar duyuyordum, haykırışlar, imdatlar, ışığa yani umuda ait... Bir çaresi vardır elbet umudun yaralarını sarmanın,bir umudu olmalı ışığın, solma ihtimaline inat... Ölmemeli ortada sadece bir karaltı bırakarak. Solan ışığın faili var mıdır ki meçhul olsun. Pek bir kimsesiz, pek bir mahmur, boynu bükük ışık... Cesur değil aşamıyor engelleri, her ne kadar aydınlatsa da cesur ellerde en ücra karanlığı ve rahatlatsa da varlığı, göstermez ki tutan elleri ve o eller kara mıdır bilinmez görünmediğinden; belki de görmek istemediğimizden. Kırık camlı pencerenin yanına gittim. Daha fazla kanatmasın diye ışığın kanatlarını, açtım pencereyi ardına kadar. Özgür kaldı, açılan pencereyle, içerdeki korkular ve özgür kaldı içeri acısız dolan ışık, bir büyük huzuru yanında getirerek. Gözler aramaz oldu tanımadığım isimleri, zaten kim vardı ki etrafta, özgür bir ışık seli ve yüzü yedi renkli kana bulanmış bir garipten başka? ... 02/09/2003 https://www.antoloji.com/isigin-yarasi-siiri/ 777852 2007-07-17T22:44:00+03:00 Seyyid Ali Özçelik ince ince suzuluyordu gözyaslarim, nedensiz. akmak istiyorlardi sadece, futursuzca. eksik yanlari vardi belki hayatimin, belki özlemistim seni ve belki seni özlememis, seni özleyememis olmamin acisiydi saliveren onlari. nedensiz aglamak ne dertmis, bir bebegin aglamasindan bile ne istedigini anlar, karni acikti dersin, alti degisecek dersin... ama bilmemek kendi aglayislarini. Velhasil bir neden bulayim da kendimi kandiracak, gecer mi bilmem ama bilmediklerim... https://www.antoloji.com/bilinmeyen-24-siiri/ 777851 2007-07-17T22:43:00+03:00 Seyyid Ali Özçelik Gülseyidim Gülseyidim Zaman varken Doya doya Gülseyidim. Şimdi oturda https://www.antoloji.com/gul-211-siiri/ 777849 2007-07-17T22:41:00+03:00 Seyyid Ali Özçelik Ne güzeldin rüyamda, Ve seni ilk gördüğüm anda. Seni fazla tanımasam da, Ne güzelsin hatırımda. https://www.antoloji.com/guzel-155-siiri/ 777846 2007-07-17T22:39:00+03:00 Seyyid Ali Özçelik Olabisem şuan yanında. Kurtarsam kelepçelerden ellerimi, prangalardan ayaklarımı, https://www.antoloji.com/olabilmek-4-siiri/ 777843 2007-07-17T22:37:00+03:00 Seyyid Ali Özçelik Ne zaman bir şarkı mırıldanmaya başlasam, gülümsüyorsun ya; istiyorum ki, gece gündüz düşmesin dilimden, o yarım yamalak bildiğim şarkılar. https://www.antoloji.com/sarki-53-siiri/ 777841 2007-07-17T22:35:00+03:00 Seyyid Ali Özçelik Ne bilir deniz dalgalanmasını, rüzgar tenini okşamadıkça. Ne bilir bizim diyar yağanı, https://www.antoloji.com/ruzgar-224-siiri/ 777840 2007-07-17T22:34:00+03:00 Seyyid Ali Özçelik Suyun en hüzünlü anlarıydı yağmur olmak, düşmek yere bulutundan ıraklaşarak. Bilir miydi ki o bulutlar, o üzgün damlaları bir gün denize varacak... https://www.antoloji.com/yagsu-siiri/ 777837 2007-07-17T22:33:00+03:00 Seyyid Ali Özçelik Sendin tek düşüncem, izin vermedin şimdi düşüncesizim, kimsesizim. korkarım seviyorum demekten https://www.antoloji.com/dusuncesiz-siiri/ 777834 2007-07-17T22:32:00+03:00 Seyyid Ali Özçelik Ey sevdiğim niçin atıp tutarsın ardından zamanın? Alıngandır, dinlemez senin amanın. hiddetlenir, göstermez https://www.antoloji.com/zaman-aman-siiri/ 777832 2007-07-17T22:31:00+03:00 Seyyid Ali Özçelik İçimdesin, yoğun bir sadelikle İşlemişsin her bir hücreme. Şarabımsın, hemen kanıma karışan sarhoşunum, https://www.antoloji.com/sen-varken-18-siiri/ 777831 2007-07-17T22:29:00+03:00 Seyyid Ali Özçelik Yeşil gözlü olmak… ister miydim bilmiyorum yeşil gözlerimin olmasını. Bilmem nedir –bilir miyim ya da- nedeni ve yakıştı mı rüyaya. Ben çok severim rüya görmeyi, belki sık görmeyişimden, belki de görüp de hatırlamayışımdan. Sanırım hayal kurmalarımdır, rüyalarıma engel. Uzun uzun hayal kurmalarım. Kavgalarım, dövüşlerim, sevişlerim, ölüşlerim… uyumadan önce kendi kendime oynadığım kısa metrajlı filmlerim benim. Hiç birincisini seçmedim hayallerimin, Oskar’ını veremem en iyi oyuncu seçip ne kendimi ne de esas kadını. Her gün yenisini kurgulasam da genelde hayata en uyarlanabilir olan kurgu üzerinde iyileştirmeler geniş yer kaplar bunlarda. Ama elbette o günün gündemi farklılaştırır her birini. Tabii bazen bu hayallerim yüzünden sıkıntı çektiğim oldu kendimce, gerçek hayatta. Bazen oluveriyor ki hayallerim gerçeğin içinde, diyorum işte böyle, evet bunu istemiştim ben de… ama insan hep kendini kayırır değil mi? Kötülük kendini bulsun istemez, yakıştıramaz olumsuzluklarını hayatın, giydiği statükocu düşüncelerine. Hal böyle olunca insan kavgalı hissediyor kendini hayatla. “Bak her şey yolundayken nasıl taş koydu hayat yine düz yoluma? ”. İstiyor ki insan, hayat hayallerindeki gibi olsun. Sevdikleri yanında, sevgi daim olsun. Gözler yeşil olmasa da gönüller ışıl ışıl olsun. Ve şairin dediği gibi, “Olursa bir şikayet ölümden olsun” hayal memleketimin körpe dimağında. 31 Ekim 2006 Salı 01:23 https://www.antoloji.com/kapat-gozlerini-kimse-siiri/ 777827 2007-07-17T22:26:00+03:00 Seyyid Ali Özçelik …………. Yüreğim, o eski aşk kalesi Yepyeni bir mazi yarattı sözcüklerin gücünden Dönüp ardıma bakıyorum https://www.antoloji.com/kale-6-siiri/ 777826 2007-07-17T22:25:00+03:00 Seyyid Ali Özçelik Ankara’da ilk kar hiç bu kadar güzel olmamıştı. Böyle tuttuğunu https://www.antoloji.com/ilk-kar-7-siiri/ 777824 2007-07-17T22:24:00+03:00 Seyyid Ali Özçelik Seviyorum demek neden zordur bu kadar. Neden korkar insan seviyorum demekten. Neden soruyorum ki, sevilmediğini görmekten değil mi, kendi sevdiği kadar. İnsan fobilerim kısmına seviyorum demek yazar mı hiç? Hep bu korkularla geçti yıllarım, hep korktum seviyorum demekten. Erteledim hep, bir fırsatını bulur söylerdim, nasılsa bir fırsatını bulur… nice fırsatlar gelir geçer ben yine korkak, ben yine … sonra sonra bihaber sevgiliyi seviyor olmanın acısı dayanılmaz olunca, işte o zaman ağzımın ucuyla, kimse duymadan o gizli sırrı, işte ancak o zaman söylüyor bu biçare. Seni sevmekse bir başka kaos benim için. Birden bire nasıl kapıldım akıntına, onca yıl kıyında dolaştıktan sonra? 06 Kasım 2006 Pazartesi, 00:43 https://www.antoloji.com/soyleme-korkusu-siiri/ 777823 2007-07-17T22:22:00+03:00 Seyyid Ali Özçelik