https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Seval Özgül Şiirleri Şiir yazmak istedim aşka dair, “Senin de unutamadığın biri var,” dediler. İçimde birikenleri dökmek istedim satırlara, “Ne çok dertlisin, ne çok sitemkâr,” dediler. Bir söz yazdım, “Yine kime gönderme yapıyorsun?” Bir şiir okudum, gülüştüler; Ben kalbimi açmıştım, onlar eğleniyorlardı. Ne yazsam sorguladılar, Ne hissetsem yargıladılar. Kendilerinin cesaret edemediklerini yapanı görünce Önce küçümsediler, sonra susturmaya çalıştılar. Acılarımı şakaya çevirdiler, Yaralarımın üstüne kahkahalar bıraktılar. İnsanın hastalığına bile gülünebilen Bu kalabalıkta anlaşılmayı bekledim. Sonra anladım; Herkes insanın sesini duyabilir, Ama herkes içindeki yankıyı işitemez. Bazıları bir yaranın önünde durur da Onu sarmak yerine neden kanadığını sorar. Ben yine de yazacağım. Çünkü her şiir birine yazılmaz, Her hüzün birine duyulan özlem değildir. Bazen insan, içinde birikenleri anlatır Sadece kendine daha fazla yabancılaşmamak için. Ve artık biliyorum: Şiirden anlamayanlara kendimi anlatmak için değil, Anlaşılmadığım yerde kendimi kaybetmemek için yazıyorum. https://www.antoloji.com/anlamayanlara-siir-okumak-siiri/ 3899204 2026-10-30T18:01:00+03:00 Seval Özgül Herkes özgür olmak istiyor artık, kimse kimseye hesap vermek istemiyor. Herkes sevilmek istiyor ama kimse sevmenin sorumluluğunu taşımıyor. Biz biraz eski kafalıyız galiba… Birini sevdik mi, başka ihtimallere kapımızı kapatır, bir kalbe girdik mi, öyle kolayca çıkıp gitmeyiz. Bizim için aşk, bir gün var, üç gün yok olmak değil; kırıldığında kaçmak değil, kırdığında gönül almayı bilmektir. Ne sevgiyi gurura ezdirmek, ne de gururu sevgiye siper etmek… Biz, özgürlüğün içinde sadakati, kalabalıkların içinde bir kişiyi seçmeyi bildik. Belki de biz zamana ayak uyduramadık… Ama sevgiyi, zamana uydurup ucuzlatmadık. https://www.antoloji.com/eski-kafali-sevmek-siiri/ 3899195 2026-10-30T17:35:00+03:00 Seval Özgül Bir deli fısıldıyordu gecenin koynunda, Adın saklıydı her susuşunda. Doktorlar diyordu ki: “Unutacaksın…” Bilselerdi, her gece yeniden yanacaksın. Bir avuç ilaç verdiler eline, Uyku koydular gözlerinin derinine. Oysa kimse anlatmamıştı onlara, Bazı yaralar sığmaz hiçbir ilaca. Ben seni unutmak istemedim belki, Yalnızca hatırlarken acımasın istedim. Ama kalbim, aklımın sözünü dinlemedi; Seni benden alan zaman, Senden kalanları silemedi. Ve bir gün sustu o deli… Ne adını andı ne de kendini bildi. Herkes iyileşti sandı onu, Bir tek kalbi biliyordu gerçeği: İnsan bazen unuttuğu için değil, Hatırlamaya gücü kalmadığı için susar. https://www.antoloji.com/unutmanin-ilaci-siiri/ 3899186 2026-10-30T17:07:00+03:00 Seval Özgül Bazen mutluluk, bir sofraya konan kuşun neşesinde, Bazen bir lokmayı paylaşmanın sessizliğinde saklıdır. Hayatın en güzel anları belki de böyledir; Küçücük bir iyilikte, kocaman bir huzur vardır. Bir avuç yem, biraz su, gölgesinde bir dal… Mutluluk dediğin, aslında ne kadar yalın. Gönül gözüyle bakınca anlarsın dünyayı; Bazen küçücük bir an, güzelleştirir bütün hayatı. https://www.antoloji.com/kucucuk-bir-iyilik-siiri/ 3899183 2026-10-30T17:05:00+03:00 Seval Özgül Bazen hayatı durdurup bir çay koymak gerek… Dökülen yapraklara bakıp, geçen zamana değil, kalan huzura şükretmek gerek. Çünkü hayat dediğin, ne yetiştiğin yollar ne de biriktirdiğin yıllar… Bazen bir bardak çay, biraz sessizlik ve kendinle barıştığın anlardır. https://www.antoloji.com/hayatin-demi-siiri/ 3898981 2026-10-30T08:16:00+03:00 Seval Özgül Islak kaldırımlara düşerken ilk damlalar, Serin bir sonbahar sabahında başlar içimdeki yürüyüş. Sarı yapraklar serilirken adımlarımın altına, Yağmurun sesiyle dinginleşir ruhum. Kaderin akışında kaybolurken zaman, "Bazı şeyler baştan bellidir, biz sonradan kabulleniriz." Yolun sonunu bile bile yürümek gibi, Dökülen her yaprakta kendimi - bulurum. Damlalar yüzümü ıslatırken hatırlarım; "Bazılarımız mutlu olmak için hiç zaman bulamadı, Çünkü güçlü olmaya çalışmakla fazlasıyla meşguldü." Şimdi bu sessiz ve ıslak sabahın koynunda, Güçlü olma yükünü yavaşça yere bırakıp, Sonbaharın ve yağmurun ritmine teslim ediyorum adımlarımı... https://www.antoloji.com/icimdeki-yuruyus-siiri/ 3898973 2026-10-30T08:04:00+03:00 Seval Özgül Denizin göğsünde tek başına bir ada, Kız Kulesi dalgalara anlatır derdini. Suskun bir masal gibidir suların koynunda, Bilir kimsenin duymayacağını kendi sesini. Öte yanda Galata, adımlarla kuşatılmış, Sokaklarında gürültü, etrafında bin insan. https://www.antoloji.com/birbirine-uzak-iki-yalnizlik-siiri/ 3898963 2026-10-30T07:16:00+03:00 Seval Özgül O gece yatağıma varacak takatim bile yoktu, Ağırlaşan gövdemle soğuk halının üstüne uzandım. Karanlık odada saatlerce aktı gözyaşlarım, Ne duyan oldu kimsesizliğimi ne de gören halimi. İçimde bir yerlerde bir şehir gürültüsüzce yıkıldı, Kırıldı en sağlam görünen sütunlar tek tek. https://www.antoloji.com/gorulmeyen-yikintilar-siiri/ 3898962 2026-10-30T07:14:00+03:00 Seval Özgül Yalnızlığım Kız Kulesi gibiydi, Koca bir şehrin ortasında tek başına. Dalgaların sarıldığı ama hiç dokunamadığı, Mavi bir sürgün, gri bir masal gibi ortada... Derken Ekim geldi, sırtında sarı bir hırkayla, Boğaz'ın sularına bıraktı sonbahar serinliğini. https://www.antoloji.com/yalnizligim-kiz-kulesi-gibiydi-siiri/ 3898960 2026-10-30T07:12:00+03:00 Seval Özgül Herkesi güldürürken kendi hüznünü saklayanlar vardır... Yüzüne bir gülüş çizer insan, kimse içindeki yıkımı görmesin diye. https://www.antoloji.com/bir-palyaconun-gozyaslari-siiri/ 3898958 2026-10-30T07:07:00+03:00 Seval Özgül Bazen geçmişe dönmek istersin; eski sokakları, eski günleri… Bir şarkıda takılı kalır dilin, bir hatırada sessizce üşür yüreğin. Sonra anlarsın; özlediğin ne o günlerdir ne de geride bıraktığın insanlar… Sen, o günlerdeki kendini ararsın. https://www.antoloji.com/insan-bazen-kendini-ozler-siiri/ 3898957 2026-10-30T07:03:00+03:00 Seval Özgül Gözlerini kapatırsın , rüya başlar. Acarsın; dünya. Hangisi gerçek hangisi yalnızca zihnin gölgesi, kim bilir? Zaman, iki hiçliğin arasında sessizce sallanan bir sarkaç. https://www.antoloji.com/hersey-gecer-3-siiri/ 3898956 2026-10-30T06:56:00+03:00 Seval Özgül Derdini sorar, dost görünür yüzü, Sessizce toplar sakladiğın sözü. Sen kalbini açtığını sanırsın, Gün gelir, yüzüne vurur anlattığın her sözü. Her tatlı söz, samimiyet değildir, Her yakın duran, gönülden dost değildir. İnsan bazen düşmanından sakınır, En derin yara, güvendiğinden kalr. https://www.antoloji.com/guvenin-yarasi-siiri/ 3898955 2026-10-30T06:48:00+03:00 Seval Özgül Çok heveslenme, bazı düşler yarım kalır, Bazen bir kapı sesi, uyuyan özlemi uyandırır.Ansızın çöker içine, burnunun direği sızlar, Adını anmasan bile, yüreğin onu hatırlar. Özlemek, uzakta olana duyulan değil, İçinde hep var olana bitmeyen bir meyil. Kabul ediyorum, bazı acılar insanın cezası, Çekmek gerek..belki de budur olgunlaşmanın bedeli. https://www.antoloji.com/bazi-dusler-yarim-kalir-siiri/ 3898954 2026-10-30T06:46:00+03:00 Seval Özgül Sana yaşadığını hissettirecek birini sev, Bir gülüşüyle unuttursun kederini. Gidişiyle değil, varlığıyla öretsin aşkı, Gözlerine baktığında huzuru bul, Onun yanında yeniden sev hayatı. Öyle birini sev ki, https://www.antoloji.com/sana-yasadigini-hissettirecek-birini-sev-siiri/ 3898953 2026-10-30T06:41:00+03:00 Seval Özgül Bazen bir yabancı uzatur elini, Tandıklarından çok güç verir sana. Bir güzel söz sarar kurıklarını, Umut olur en karanlik anında. Yüzüne gülenler vardir, Ardından sessizce konuşan. Sen yükseldikçe huzursuz olan, https://www.antoloji.com/bazen-bir-yabanci-uzatir-elini-siiri/ 3898952 2026-10-30T06:36:00+03:00 Seval Özgül Biri var aslında; Kelimelerce yol yürüdüğüm, Bir cümleye varamadığım.. İki ayrı uçurumun kenarında, Harflerden köprüler kurduğum. Rüzgâra savrulan her hecede, Çaresizce adını aradığım...Ne kadar konuşsam eksik kalan, https://www.antoloji.com/biri-var-aslinda-2-siiri/ 3898671 2026-10-29T15:16:00+03:00 Seval Özgül Yoruldum gürültülü kalabalıkların sahte gülücüklerden Her yüzde ayrı bir maske, her adımda saklı bir hesap. Bıktım emeksiz sevgiler den, nankörlük le dönen sözlerden, içtenlikle dokunmayan her el yük artık ruha, her his harap. https://www.antoloji.com/bir-agac-gibi-yalniz-ve-magdur-siiri/ 3898669 2026-10-29T15:12:00+03:00 Seval Özgül Bir ömür geçti de nasıl anlamadım, Kaç bahar yitirdim, kaç kez ağladım?Daha dün peşimden koşardı yıllar, Bugün birer ant olmuş o baharlar.Pencereye vuran sararmış yaprak, Her düşüşte içimden koparıyor bir dal.Dün gibi aklımda gençlik çağlarım, Nereye savruldu benim yıllarım? Saçımda her beyaz tel bir hatıra saklar, Kimi yüzümde güler, kimi içimi dağlar. Başkaları uğruna tükettim zamanı, Şimdi kendimde ararım kaybolan yıllarımı. https://www.antoloji.com/omrumun-son-bahari-3-siiri/ 3898664 2026-10-29T15:04:00+03:00 Seval Özgül Seni öldürmeyen şey, Migren olur, başını ağrıtır Anksiyete olur, içini daraltır, Fibromiyalji olur, bedenini sızlatır. Çarpıntı olur, korkuyla sarar, Depresyon olur, umutlarını yorar.Aşırı düşünürsün, geceler uzar... https://www.antoloji.com/icine-atma-siiri/ 3898662 2026-10-29T15:01:00+03:00 Seval Özgül