https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Serap Erdoğan Şiirleri En geç hangi eve varır uzağını tutamayan Hangi elin artakaldığı hangisinin dağıttığı Memleket işi bir koyulukta Mor bakışlar yürütürler boynuna Adamı az bakılmış bir suça kaldırlar https://www.antoloji.com/anitanrica-siiri/ 2868736 2018-07-24T17:03:00+03:00 Serap Erdoğan En geç hangi eve varır uzağını tutamayan Hangi elin artakaldığı hangisinin dağıttığıMemleket işi bir koyulukta Mor bakışlar yürütürler boynuna Adamı az bakılmış bir suça kaldırlar Onların hayreti benimkinden lekeli Ama silerler, büyük silgileri gökyüzünden https://www.antoloji.com/bu-carpintiyi-hangi-elle-siiri/ 2868734 2018-07-24T17:01:00+03:00 Serap Erdoğan Yok’ umu arıyorum kimse bilmiyor Gördüğümden beri Rüyalar düşürdüğünü Ay küfünün hendeklere Yaşsız ölümler aldığını kiminin Büyümüyorum.Sonsuzluğun boynundaki kir https://www.antoloji.com/terk-53-siiri/ 2868731 2018-07-24T16:50:00+03:00 Serap Erdoğan Bak buramdan başlıyor işte dünya ağrımaya Geziyor geziyor hışırdayarak unutkanlığımda Kendime gökyüzü yapsam beyazlığından Bir saç ıslak kıvrılır uykuya ve Ağustos’a Suç belki de katılaşıp duran bir şeydir Katılıp cümlenin halayına mendil sallayandır https://www.antoloji.com/canin-on-dokuzu-siiri/ 1704407 2012-04-13T14:38:00+03:00 Serap Erdoğan bozkırdı.. öğle sonrası yorgun, kırık, sızılı.. sol taraf, uzun ova.. birkaç mucize ağaçtı..yine de sıcaksa gün, belirsiz gölgesine el ederdi ağaçlar..altında bir kitap açsa ne iyiydi oysa. sonunda evdi… anahtarı kilidi sevindirdi.. eşyalardı, bildik yerlerden, tanıdık ısılarıyla konuştu..giysilerdi her günkü yerlerine bırakıldı..sonra başıydı.. ağrıdan büyümüş, hem çok ağır.. pencereydi.. gelirken baktığı ovayı gördü..ağaçların çağrısını erteledi.. bir oyundu okudu.. kadın, adam ve yumurtadan..tutarsız hastalıklı tartışmadaydılar.. hem aşktı yaralı, hem nefretti yapışkan...sonunda yumurta adamdı ve doğacaktı kadından..tek sahnelikti oyun; yazarı artık ölü... içiydi bulandı..sustu..kıvrandı..benzetti.. kesin reddetti.. https://www.antoloji.com/yumurta-5-siiri/ 741407 2007-05-18T20:10:00+03:00 Serap Erdoğan ........................... çılgınca okuyorum şimdilerde.. ıssızlığımı giderdiğini düşünüyorum bunun.. bu pazar yerinde yaşanan da, yaşanacak olan da acıya bitişik.. bu kitap ayini açıktan açığa bir yalnızlık duası, onarmaktan yorulan sabrıma.. mutfakta okurken kan gördüm kitapta; senden aldığım.. kapı açıktı.. tüm sesler örtülü.. kör bir malkadın* geçti balkondan.. dışarı karanlıktı.. belki onun dişlerinden, belki benim düşlerimden.. ama nasıl olduğunu bilmeden ben.. ..................... ilk zıvanan gibi sakladın acıyı.. çünkü acı buğulu ve büyülü çağrışımlarıyla nefis bir motif gergefinde.. çünkü sana, çözümü oyalayan ve beklentiyi hafifleten nadir gerekçe.. ya da biz hiçbir tedbir almadan sevmeye, ihmal ederek depresif tanrılarımızı, iyimser, konforlu düşler tasarladık uzak kentler düzleminde.. işlemediğimiz cinayetlerden sorumlu tutulmanın dalgınlığıydı bu.. anlam adına girdiğimiz tüm kavgalardan yenik çıkmamız bundandı.. acının da ötesi vardı oysa.. parmaklarım korkulanırdı teninin görkeminden.. kum tanelerinin bile öyküsü vardır deniyordu bir filmde.. o halde bizler ne çok öykü yetiştiriyoruz; kendimizle başkaları, kendimizle dünya, kendimizle varoluş ve kendimizle kendimiz arasındaki milyarlarca dönümlük alanda.. .................... https://www.antoloji.com/hayatima-bulasmis-bulastirilmis-herkese-siiri/ 741406 2007-05-18T20:04:00+03:00 Serap Erdoğan kendini beklemenin hayal suyu bitmezmiş.. bir uzun ömre öğütlemişler bunu.. yaşını bükmüş, sesini sabra denemiş.. neresinden baksa gövdesine, içi mekik, dışı ıssız, çocuksuz bir park eskisiymiş.. artık neye baksa, rüya ilminden emekli gözleri genç kalpli bir düşü imlermiş.. kendini bekleyen ömre uykusuzluk, dönülmeyen bir yaban bahçeymiş.. yüzünü bir zehir zamanla yıkarmış.. odalardan odalara döşeli mayınlarla ölmek sanatını öğrenmiş.. ölerek sağ kalmanın zifir rengini kapılara, bitenlere ve gidenlere söylermiş.. öyle ki gün olmuş, bu sözleri söylemenin ve süslemenin anısı tükenmiş.. kapı, kapanmaktan yapılmış gerekçeymiş; her açıldığında endişe uzun bacaklarıyla eşiklerden atlarmış.. meğer ömrü bir uğultuya uğurlamaya and içmişmiş.. sesini ölü bir gülden aldığı gölgesiyle birbirlerine dokunur gider, dolanır dönerlermiş bu evde.. iki lalgücenik akşamlar eskitmişler odaların diyarında.. günlerin en solgununda bir felaketi bildirmiş kanayan bir çarmıh olan yaşı ona.. “sen kör bir takvimi yalnızlığa uyduran yasak hayallerin suyunu kendi bahçene akıttın” demiş yaş, “artık sen git.. artık yerini başka bekleyenlere bırak.. hayal suyunun başı öte bir uzağın dizlerinde sevinecek..” yaşının ihanetiyle yaralı ömrün, gitmeye adım bırakacak patikası yokmuş, niyeti ve korkusu da.. beklemenin ustası gölgesi ve beklenenin imgesi, inadı fısıldamışlar ona.. içine mırıldanmışlar gelecek olanı, kendi olanı, kendi yapacak olanı.. düşünen ama taşınmamaya karar veren ömür, anıdan ve düşten oyulmuş sabrına yüksek sesle söylemiş bunu.. hak edilmemiş sevinçlerle şımarmış haylaz yaşına ve endişeye mektup yazmaya koyulmuş; hatırda kalamayanmış çünkü satırda kalan.. “seni nice aşkın kuyusundan çekmiştim oysa, nice yasla ağırlaşıp durmuştum da, bir an bile içlenmedin çizgilerimin derinleşen çukuruna.. suluboya tasarlanmış ama pastel yaşanmış bir hayata zemin döşemiştin tenimi ve gövdemi.. bir kara karga kurnazlığı edinip tüm renkleri içirmiştin ruhuma.. sonunda karga karası bir kederi bağışladın üstüme başıma.. “üzülme, bunlar yalnızlığın çığlık atan kısa ömürlü hapşırıkları” demiştin korkuma.. uğraksız duraklar kurarak geçtim durdum kentlerden; önünde hep biri beklenen, biri özlenen duraklar.. ömür dediğin geçmekten öte, tenha beklemeler müzesiymiş.. öyle söyledin.. https://www.antoloji.com/omur-yas-ve-endise-siiri/ 741404 2007-05-18T20:01:00+03:00 Serap Erdoğan zafer ekin karabay için Ö- cumba sandığımın yağmurunda eski sarmaşık S- biz seninle ten sürelim atlas eskitelim Ö- tekrar bulmasın ritmimiz gök yatışmadan S- su ürkmeden takvim şaşmadan sokak düşmesin https://www.antoloji.com/cumba-renkasi-siiri/ 741401 2007-05-18T19:57:00+03:00 Serap Erdoğan öncesi tartaklanmış asfalt mavisine caz, içime geçirgen bir ayaz yakışırmış süngerin suya zaafıymış bu sokak bunu öğütledi boyuna https://www.antoloji.com/kirpik-bildirisi-siiri/ 741399 2007-05-18T19:51:00+03:00 Serap Erdoğan her akşam kendini okuyan bir oda mektubu gönderiyorum kır yalnızı saçakların buz orkestrasına. yolumu selamlayan yaban karmaşa, penceremde titizlikle işleyen merak kanunları komşu evlerin ve içimi sahneleyen el yordamı bir acı https://www.antoloji.com/postaci-koleksiyonu-siiri/ 741397 2007-05-18T19:49:00+03:00 Serap Erdoğan hiçbir anı gidermiyor içimde tekrarlanan eski intiharı genişledikçe hatırladığım kokular kaktüsleşen zamanı içeriyor odalar, duvarlar, sokaklar.. https://www.antoloji.com/hep-yara-siiri/ 741395 2007-05-18T19:47:00+03:00 Serap Erdoğan biz böyle ankara boyunca geçirimsiz bir aşk tabakasını övüp durduk çay bardaklarına kordonlar asılıyordu saatlerin boynuna kuleler kul olurken zamana https://www.antoloji.com/recine-prenses-siiri/ 741393 2007-05-18T19:46:00+03:00 Serap Erdoğan şair kızların çeyizi de sözcüklü “sevdim kavuşamadım” motifli serin nazlı bir örtü ara sıra belki ruh da istiyor böyle, parlak satenlerle https://www.antoloji.com/ceyiz-6-siiri/ 741391 2007-05-18T19:45:00+03:00 Serap Erdoğan kendine yalan söyleyenin çılgın yaramazlığı gürültülü bir pazar gibi kuruluyor dalgınlığına. hangi dikkatsiz sevmeler kaybolmaz ki toplanıp dürülmüş bulanık tezgahında.. duraklarını yitirmiş bir babanın gidişi https://www.antoloji.com/kirginlik-atolyesi-siiri/ 741390 2007-05-18T19:43:00+03:00 Serap Erdoğan kabaran sütler gibi inmesin ölüm ölümü bile güzel kullanmak lazım. uzak bir ülkede kopan o çocuk eli burada bir çocuk oyununa düşer de, karanlığın son ebesi olur barış https://www.antoloji.com/ateskes-6-siiri/ 741388 2007-05-18T19:41:00+03:00 Serap Erdoğan şuramda başladı her şey elleri uzakla bağlı bir yalnızlık bitkisiydim karanlık artığı, gitmeler kırıntısı belki bir istiridye kabuğuna üflemişti tanrının flütü seni https://www.antoloji.com/efsunkar-siiri/ 725580 2007-04-25T20:12:00+03:00 Serap Erdoğan demeliydin; tüm ayrıntısından kaçan bir çokluğum.. böyle uzakları ve uçuşu kuş gidişleri serinleten.. geri almıyorum https://www.antoloji.com/perdesiz-buzul-sarkisi-siiri/ 695409 2007-03-23T02:59:00+03:00 Serap Erdoğan perdeleri indir! .. huysuz bir kediye tüylenen bu evi benzetiyoruz guguklu duvar saatlerine bol kırmızı bir eğlenceyi işleyen o duvar halısı; acelesiz uyandığım sabahlarda yeniden gittiğim hatlarını.. https://www.antoloji.com/alla-turca-2-siiri/ 695405 2007-03-23T02:55:00+03:00 Serap Erdoğan kalman var yalancı yazlardan yapılma bir çırıl öpüş sandım; durağım tuzağımmış oysa güzeldim hem, delilik yetişemezdi boyuma burada kibir sessiz bir bela ve zulmün tüm cesareti içinden övgü geçen cümleler kadar kara https://www.antoloji.com/gomleksiz-siiri/ 695403 2007-03-23T02:52:00+03:00 Serap Erdoğan O kuşu rüyada uçtun mu sahi? Unutuşun bile kanattır senin Bu göğün tattığı ilk ihanet olacak Bir kanat mıyım orda Bir küf müyüm tüylenmiş https://www.antoloji.com/unutusun-kanattir-siiri/ 693086 2007-03-20T22:45:00+03:00 Serap Erdoğan