https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Samet Kalabak Şiirleri Bordo şarabın deminde öptüm dudaklarından. Sana göre aylardan Eylül'dü, bana göre bağbozumu. Kuzgun kuzgun sokulurken uykusuz cümlelerinin kapısına, puhuların vardıyasına açılıyordu kapılar. Sana göre geceydi, bana göre tek hece. Ruhumun şenşakrak odalarına yaktığım bir ikı mum aydınlığında bir iki haz hecesi, bir iki tutku kelimesi, bir iki aşk cümlesi birike birike Eylül'ün günlüğüne yerleşiyorlardı. Sana göre sıradan bir romantizmdi, bana göre dehşetli bir ihtiras. Ayın aydınlık yüzünü mesken edinmiş bir iki nota, bir iki kadeh, bir iki fasıl birike birike ayrılığın güncesine yerleşiyorlardı. Sana göre mevsimlerden ayrılıktı, bana göre son bahar. Artık bir ayrılığa daha yer yok yüreğimde Eylül geliyor nasıl olsa. Öyle beylik laflar etmeye de gerek yok, Eylül bu, adamı tam orta yerınden ikiye ayrırır. https://www.antoloji.com/ironik-bir-ayrilik-meselesi-siiri/ 3031290 2019-08-27T21:16:00+03:00 Samet Kalabak Aydınlık örtüyor kelimelerin görünürlüğünü, Geceleri daha bir belirginleşiyor acılarımın okunaklığı, Üstelik ayı da sildim, attım defterimden, Artık bir hatrı yok kelimelerimin belleğinde. Çürümüş parmaklarıma bağışlanan bir kalem, Nasıl gebeyse kelimelere, https://www.antoloji.com/uykusuz-kelimeler-siiri/ 2906840 2018-10-30T00:03:00+03:00 Samet Kalabak İstinye'de bir istiridye içinde saklıydı gözlerin, suya eğilmiş gözlerimle buldum onları. Usulca kalktım oturduğum rıhtımdan, sokuldum, sokuldukça denize sokulan ellerime hırçındı dalgalar, çığlık çığlığaydı martılar, geçit vermediler rıhtımdan öteye ve, ve gülümsedim umarsızca, ellerimle, bir tek ellerimle yırttım denizi ve indim gözlerini keşfetmeye. Gözlerinin etrafında gözlerine uzanıp kalmış cesetler; kimi henüz taze livor mortis, kimi bir hayli olmuş rigor mortis, ama hepsi, hepsi algor mortis! Kimisinin elinde, kimisinin dilinde hep şiir mortis! Bir kulaç atsam, cesetleri aşsam gözlerine ulaşsam, çalsam yüreğimden yüreğine bir yürek dolusu aşk. Sen emzirsen, ben uyutsam, sana emeklese, bana yürüse ve biz beraber büyütsek bedenlerimizdeki bu yürek dolusu aşkı. Yüzünün coğrafyasında gözlerinden sonra dudaklarını keşfettim, dudakların ilk cümlesiydi sevişmelerimizin. İhtirasın bedenlerimizde vücut bulduğu saatler akreple yelkovan evlerine dağılırdı. Galata'dan sarhoş döner ama hep ayık sevişirdik. Emirgan'da, gözlerinin kahvesinde, kahvenin telvesinde görürdüm Tarabya'ya çıkan yolumuzu. Bilirdim, canın rakı çekerdi ve demlenmiş sohbetlerimizle Tarabya'da fasıl ederdik. Şimdilerde di'li geçmiş cümlelerimle yalnızlığıma kaldırdığım her kadehte anlıyorum ki yalnız içilen her rakı, hikâyesi yarım kalanların aynasıymış. Senden ayrı tek başıma büyüttüğüm şiirler şimdi düşman bana, sana adanmış kelimeler her gece çengelli harflerinde asıyorlar beni. Rıhtımdaysam yeni bir şiire daha yer yok kadehimde, çünkü zaten kadehim ağzına kadar sen dolu. https://www.antoloji.com/askin-anatomisi-7-siiri/ 2899706 2018-10-14T00:36:00+03:00 Samet Kalabak Düş'sel Sancılar Geceyi yırtacak kadar beyaz, Düşlerimi düşürecek kadar siyah bir şahin vardı Meleğin yeryüzündeki gölgesinin gözlerinde. Giderken öyle bir eda, https://www.antoloji.com/dus-sel-sancilar-siiri/ 2899701 2018-10-14T00:25:00+03:00 Samet Kalabak Takvim Yaprakları/Bugün Bir takvim yaprağı düşerken, "kendisini terk eden bir kalbin," vedasını yazar arka sayfası. Biliyorum, aklımıza mıhlanmış bir çok takvim yaprağı var ihtiraslarımıza dair. Bazı geceler, saçlarından düşer takvim yaprakları yastığına; sonra, gecelerin ihanete bulanır, sen bana soyunursun, benle sevişir, benle uyanırsın; sonra, utanırsın kendinden, yanındakinden, en çok da takvim yapraklarından. Ben kanepemde, televizyon açık, sigaram yanık, önce gözlerimle birlikte başım düşer, ardından ellerim, en çok da ellerim düşer saçlarına sana uyuduğum gecelerde. Sabahları çok güç oluyor senden uyanması, uyanınca gün boyu sana yanması. Alışmak, acıların hafiflemesi demek değilmiş; alışmak, her takvim yaprağı düşerken acılarına sarılmakmış. Herkesin günleri aydın, benimse rüyalarım. Perdelerim kapalı, gözlerim kapalı, bir tek, bir tek rüyalarım açık. Böyle olunca gitgide uzuyor gecelerim seninle. Uyanınca yangınım herkese sıçrıyor. Kime dokunsam, kime sarılsam, kimi sen sansam yakıyorum. Hangi işe elimi atsam, hangi kalabalıkta senden kaybolsam mutlaka bir takvim yaprağı düşüyor önüme. Biz, biz'i öldürüyoruz, galiba biz bunu bilmiyoruz. Kimseler bilmiyor. Biz bunu hak etmiyoruz. Yaşanmışlıklar kabul görmezken beyhude edilişini, bir takvim yaprağının arka sayfasına ekliyorum: "Kendisini terk eden bir kalbin vedası," çok ayıp bir terk ediş, çünkü, bir tarihin yıkılışı, çok büyük bir kayıp!!! Samet KALABAK https://www.antoloji.com/takvim-yapraklari-bugun-siiri/ 2899693 2018-10-14T00:05:00+03:00 Samet Kalabak ŞİİRMEDEN Şiirmeden gittin be kadın; Her yer kelime, her yer cümle yığını, Dağınığım bugünlerde, darmadağın! Elim varmıyor şiirlemeye, https://www.antoloji.com/siirmeden-siiri/ 2899685 2018-10-13T23:51:00+03:00 Samet Kalabak KARDEŞİM +Kardeşim, yine efkârlısın, yine, yine aynı mesele mi? +Hani dün, dün birinden bahsetmiştin, ne oldu? +Yine mi eski defterleri açtın? https://www.antoloji.com/kardesim-soylesi-siiri/ 2899679 2018-10-13T23:40:00+03:00 Samet Kalabak KIRMIZI (ŞİİR) Kaç şiir sürdüysem yaralarıma, geçmedi hâlâ… Göğsümde bir kırmızı, kıpkırmızı, Pıhtı atıyor kalbime, Kalbime yüksek dozda sen gerek. https://www.antoloji.com/kirmizi-siir-7-siiri/ 2899667 2018-10-13T23:32:00+03:00 Samet Kalabak Delik deşik uykularımı, Islanmış gözlerimi, Yırtılmış, paçavra olmuş gecelerimi, Hep bir ambulans'ta can veren düşlerimi, Sıyrılmış aklımı ve terk edilmiş kalbimi imha ediyorum bu gece! Yarın çok geç, bu gece ölmem, yarın da üzerimi kürek-kürek örtmem gerek! https://www.antoloji.com/imha-4-siiri/ 2899635 2018-10-13T23:15:00+03:00 Samet Kalabak Tutkularım uğruna öyle güzel günahlarım var ki duysa, bilse, günah günahlığından utanır. Kimisi kırmızı ve siyah, kimisi erotizm ve romantizm, kimisi aşk ve şehvet, kimisi Fransız müziği ve şarap. Ve hepsi şiiri vücuduna sürmüş tehlikeli kadınlardı. Hepsi birbirinden dehşet! Yani kısaca, cehennemde yanarken tebessüm edeceğim günahlarım var benim! https://www.antoloji.com/tutkularim-7-siiri/ 2899611 2018-10-13T22:40:00+03:00 Samet Kalabak Biz erkekler kadına her ne kadar kupa gözüyle baksak da aslında görmek istediğimiz hep maçadır, çünkü etek düşünce geriye kalan maçaya bürünmüş bir çift naylon çoraptır. Gecenin sessizliğini bozan, karanlığını yırtan yine maçaya bürünmüş bir çift topuklu ayakkabıdır. Belki de maçanın asil tarafına denk düşüyor aşkla pişti olan bakışlarımız. Erotizme boy gösteren estetik bir dekolte, tutkulu bir kadının ne ilk, ne de son kurşunudur, çünkü kadın en üryan haliyle bile son kozunu maçaya bürünmüş sesinde saklar. Sinek beyinleri ezelim, onara hep çakalım, yobaz karolara blöf atalım, rest çekelim, ironiyi kim yerse oyunu onda bırakalım, çünkü aşk bazen kupadır, bazen de maça ama hep maça kızının koynunda uyanan kazanır. Samet KALABAK https://www.antoloji.com/maca-kizi-13-siiri/ 2899607 2018-10-13T22:25:00+03:00 Samet Kalabak Ruhumdan üfledim herkesi. Bir sonbahar gibi, Dalında titreyen son yaprak misali, Kim varsa, ne varsa, herşeyi; Herkesi silkindim üzerimden. Yalnızım, mutluyum. https://www.antoloji.com/ruhumdan-ufledim-herkesi-siiri/ 2899578 2018-10-13T21:39:00+03:00 Samet Kalabak YALNIZ BİR SENFONİ - MAJÖR BİR SŞK Maskeli balo sanki, gizemli bir suret karşımdaki. Asil ve afili, siyah ve gerçek. Siyahların içinde bir ışıltı, Adeta ışıldayan bir ateş böceği. https://www.antoloji.com/yalniz-bir-senfoni-major-bir-ask-siiri/ 1959661 2014-01-26T21:45:00+03:00 Samet Kalabak KENDİMDEN GERİYE Avucumda bir sonbahar saklıyorum; Aylardan Eylül, Günlerden sen, Ve ben Eylül, Eylül diye yanarken https://www.antoloji.com/kendimden-geriye-siiri/ 1958193 2014-01-23T00:23:00+03:00 Samet Kalabak Tam saatli zamanlardan biriydi birkaç dakika önce. Karşıma oturdum, iki kafadar sustuk öyle, kendime bile diyecek tek bir lafım kalmamış. Kulak verdim geceye, gecenin sessizliğine, yine o kederli sesiyle eti, kemiğe bulamıştı. Zaman, ürkek bir kuşu saklıyordu kendi içinde; üzgün, yorgun, biraz da yaşlıcana bir kuş. Sesini duymak istercesine pervaneleşsin isterken yelkovan, hece, hece geçiyordu bu gece zaman. Zaman kekemeydi, guguk, guguk ederken benliğimi düşünceye meyletti. Düşlerime tebelleş olmuştu kalleşçe gidişin! Ruhun, bedenini terk etmiş potansiyel bir suçlu! Seni, Sensiz bırakmış her bedende insanlığı soyunduğundan! İki uçlu dilin: konuşurken zehirli, öpüşürken sihirli; Kifayetin, her gömlek değiştirişinde özüne meyilli… https://www.antoloji.com/sahmeran-18-siiri/ 1920226 2013-10-13T01:48:00+03:00 Samet Kalabak Kendime bile tek bir kelime duyuramadığım, Korkunç bir sessizlik bu konuşamadığım. Sen gönlüme yara açarken milim milim, Ve gözümden yüreğime kanarken, Ellere yar oluşundur damla damla yandığım. https://www.antoloji.com/kanadi-kirik-bir-kalp-siiri/ 1914541 2013-09-26T23:33:00+03:00 Samet Kalabak Gecenin ölüm dilimleri sararken gözlerimi, Düşlerimden düş düş düşen gözlerin, Ağır ağır karışıyor kısacık ölüşlerime… Süt beyaz, kar beyaz, gül bembeyaz; Aslında hepsi senin yanında biraz kirli beyaz. https://www.antoloji.com/uykusuz-heceler-siiri/ 1770509 2012-09-23T18:25:00+03:00 Samet Kalabak Bazen tutsak olduğun aşktan sürgün edersin kendini, kendi içinde müebbet yersin ve kabullenirsin yenilgini. Dil'i mühürlenmiş sevdaların vardır, işte bu da onlardan biridir. İsyan edersin, ama konuşamazsın... Susarsın... Sadece susarsın… Çünkü hepimiz muhteşem bir döngü içerisinde seyirciyiz hayata, sadece o döngü içerisinde sevdiklerimiz yer değiştiriyor ve bize düşen, gelen gideni, bazen hüzünle, bazen tebessümle seyretmek. Ve her yolunda gitmeyen beraberlikler yolumuzdan edemez bizi, gidenin ardından hayat her şeye rağmen gülümseyerek devam ediyor… Ne yaparsan yap çabaların sürekli boşa gider. Ne zamanı yenebilirsin, ne de sevdanı. Unutma, her kabulleniş bir yenilgidir. Ve hatırla, her vazgeçiş bir özgürlüktür... Eğer giden gittiyse; önce kabullenmeyi, sonra vazgeçmeyi bileceksin. Çünkü her dert esaretin bedelidir. En ağır yük derdini taşımaktır, derdine kölelik etme… Uzaklaş dertlerinden ve yalnızlığında özgürlüğü yaşa. Ten inzivaya çekilirken doğru yolda ilerler. Ruh ise dinlenirken uzaklaşır tüm kötülüklerden. Herkeslerden uzaklarda, kendi kabuğunda, gözlerdeki bakış aramaz bile gidenin yokluğunu. Başa dönersin ve bir başka huzur yaşarsın. İkinci bir şansı vererek, ikinci bir hayat kur kendine. Mesela pencereni aç, ondan kalan fotoğrafları uçak yapıp savur pencerenden dışarıya, çocuklar bulsunlar, yüzüne bıyık yapsın gülsünler, sen de onlara gül… O’ndan gelen hediyeleri sokaktaki çocuklara ver, o’na dair her ne varsa her şeyi unut… Her kabulleniş bir yenilgidir. Her vazgeçiş bir özgürlüktür... Eğer giden gittiyse; önce kabullenmeyi, sonra vazgeçmeyi bileceksin. Çünkü her dert esaretin bedelidir. https://www.antoloji.com/gulumse-273-siiri/ 1770463 2012-09-23T16:48:00+03:00 Samet Kalabak Lime lime edilmiş yaşanmışlıklarım, Bir de olay mahallinde terk edilmiş, Üzeri çiğnenmiş, cesedim var benim! Faili firari aşkların kurbanıyım ben. Ne ilk sevişen, ne de son katledilen. https://www.antoloji.com/beni-hatirla-209-siiri/ 1770457 2012-09-23T16:37:00+03:00 Samet Kalabak İçimde bir keman sesi, Sen mi ağlıyorsun neyin nesi? Sesin var, sen yoksun, göremiyorum. Nerelerdesin kalbimin neşesi? Bu paranoyaklıkta neyin nesi? https://www.antoloji.com/adam-gibi-75-siiri/ 1770453 2012-09-23T16:26:00+03:00 Samet Kalabak