https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Pınar Alkan Şiirleri Bazen insan, kendi sessizliğinde ne kadar çok şey biriktirdiğini fark ediyor. Gün içinde herkese yetişmeye, her şeye yetişmeye çalışırken kendine ayıracak küçücük bir zamanı bile bulamıyor. Birilerinin derdini dinliyor, birilerinin gönlünü hoş etmeye çalışıyor, yapılacakları düşünüyor, yarını hesaplıyor… Derken gün bitiyor ama insanın içindeki yorgunluk bitmiyor. https://www.antoloji.com/biraz-da-kendime-2-siiri/ 3880940 2026-09-15T00:25:00+03:00 Pınar Alkan Ey devranın görünmez eli, Kimine gül, kimine diken sundun. Kiminin baharını hazana çevirdin, Kiminin düşlerini savurup durdun. Bir ömrü avuçlarında evirirken, Nice bahtı sessizce sınadın. https://www.antoloji.com/felege-bir-kalem-siiri/ 3877958 2026-09-08T00:57:00+03:00 Pınar Alkan Ruhum sanki bir ömür koşmuş da son durağa varamadan dizlerinin üzerine çökmüş gibi… Biraz sessizlik, biraz sükûnet yeter. Dünyanın yükü omuzlarımda değil belki ama yorgunluğu tam da kalbimin ortasında. Bazen insanın ihtiyacı olan şey, hayatını değiştirecek büyük cümleler değildir. Ne bir teselli bekler, ne de kendisine “geçer” denilmesini… https://www.antoloji.com/ruhun-dinlenmek-istedigi-yer-siiri/ 3875097 2026-09-01T11:25:00+03:00 Pınar Alkan YAZ DOSTUM… Bir dünya ki haklı haksız karışmış… Artık kimin ne yaşadığını bilmeden, kimin hangi yükü taşıdığını görmeden hüküm vermek ne kadar kolay. Birinin anlattığına inanıp diğerinin suskunluğunu suç sayıyoruz. Sözü güzel olanı doğru, kendini iyi savunanı haklı sanıyoruz. Oysa hayat, anlatıldığı kadar basit değil. https://www.antoloji.com/yaz-dostum-11-siiri/ 3868103 2026-08-16T00:50:00+03:00 Pınar Alkan Bu gece kelimelerimi çıkardım üstümden. Çıplak kaldım göğün altında. Altımda toprak, üstümde ayet gibi dizilmiş yıldızlar. Ellerimi kaldırdım. Niyetim yoktu. Sadece içimdeki çocuk "tut şunu" dedi. https://www.antoloji.com/avuclarimda-bir-ayet-siiri/ 3867775 2026-08-14T23:13:00+03:00 Pınar Alkan Şimdi biraz dur. Hayatın bütün telaşını, yetişmen gereken her şeyi, zihninde dönüp duran düşünceleri bir süreliğine bırak. Şu an hiçbir şeyi çözmek zorunda değilsin. Hiçbir şeyi düzeltmek, kimseye kendini anlatmak, geçmişi değiştirmek ya da geleceği şimdiden yaşamak zorunda değilsin. Sadece olduğun yerde kal ve nefesini fark et. Yavaşça derin bir nefes al. https://www.antoloji.com/kendine-donusun-sessizligi-siiri/ 3867385 2026-08-13T22:16:00+03:00 Pınar Alkan İnsan dünyaya geldiğinde saçları karadır, defteri bembeyaz… Zanneder ki ömür, kendisine verilmiş uzun bir hikâyedir. Oysa ömür, https://www.antoloji.com/kara-sactan-ak-saca-siiri/ 3867359 2026-08-13T21:01:00+03:00 Pınar Alkan Bazı şeyleri insanın elinden alırlar, bazı şeyleri de insan kendi elleriyle kaybeder. Kimi ateşiyle yakar, kimi sözleriyle incitir. Kimi gücü elindeyken başkasının sessizliğini zayıflık sanır. Oysa hayat, kimsenin yaptığı hiçbir şeyi sonsuza kadar yanında taşımasına izin vermez. Bugün göğe bakanın, yarın toprağa bakacağı bir dünya burası. Bugün kendini büyük gören, yarın küçücük bir toprağın altında aynı sessizliğe teslim olur. https://www.antoloji.com/her-seyin-bir-vakti-var-siiri/ 3866549 2026-08-11T23:45:00+03:00 Pınar Alkan Bir insanın en güzel hâli, kendisine benzemeye başladığı zamandır. Başkasının beğenisine göre biçimlenmeyen bir yüz… Övgüyle kabarmayan, küçümsenmeyle eğilmeyen bir ruh… Kendi ölçüsünü dışarıda aramayan bir duruş… Böyle bir hâlin gösterişe ihtiyacı yoktur. İnsanın üzerine sessizce yerleşir; bakışına başka bir anlam, konuşmasına başka bir tartı bırakır. https://www.antoloji.com/kendine-mahsus-siiri/ 3865807 2026-08-10T12:45:00+03:00 Pınar Alkan Yine dar ağacında sallanan umutlarımı gördüm. Oysa yıllarca hamallığını yapmıştım onların. Her birini ayrı bir yerden alıp sırtıma yüklemiş, yıllar boyunca aynı yükün altında yürümüştüm. Kimi çocukluğumdan kalmıştı, kimi yarım bırakılmış bir duanın kıyısında unutulmuştu, kimi bir kapının ardında gerçekleşeceğine inandığım güzel bir güne saklanmıştı. Bazılarını da başkalarının sözlerinden devralmıştım; “düzelir”, “geçer”, “bir gün olur” diye diye büyüttüğüm beklentilerdi bunlar. Zaman ilerledikçe yük hafiflemedi. https://www.antoloji.com/hamalligin-yaptigim-umutlar-siiri/ 3865311 2026-08-09T13:16:00+03:00 Pınar Alkan Kendi kalbinde herkese yer açtığın için, herkesin de seni oraya koyacağını sandın. Oysa bazıları geldi, ısındı, sonra çekip gitti. Bazıları adını bile hatırlamadı. En çok sen kırıldın. Çünkü en çok sen inandın. https://www.antoloji.com/carpildik-iste-siiri/ 3865229 2026-08-09T08:08:00+03:00 Pınar Alkan İnsan bazen bunu unutuyor. Sanki bu dünyaya kalmaya gelmiş gibi yarınlara güveniyor. Söylemek istediği sözleri erteliyor. Sevdiğine sevgisini göstermeyi bekletiyor. Bir gönlü kırdığında, https://www.antoloji.com/misafirsin-bu-hayatta-siiri/ 3864807 2026-08-08T12:36:00+03:00 Pınar Alkan Söylemek kolaydır. Çünkü söz, insanın dudağından çıkar. Yaşamak ise omuzlarından geçer. Dışarıdan bakınca her şeyin bir cevabı varmış gibi görünür. İnsan, başkasının hayatını birkaç cümleyle çözebileceğini sanır. Oysa her ömrün içinde, yalnız sahibinin bildiği dönemeçler vardır. Kimin neden sustuğunu, neden geriye çekildiğini, neden eskisi gibi gülemediğini kim bilebilir? Hayat; kitaplardan öğrenilen bir bilgi değil, insanın kendi içine yazılan uzun bir yolculuktur. https://www.antoloji.com/hukum-vermeden-once-siiri/ 3864290 2026-08-06T23:52:00+03:00 Pınar Alkan Bir halvet kapısı arar canım… Bir de eşi benzeri olmayan tenha bir köşe... Ne insan gürültüsü, Ne dünya telaşı. Sadece ben ve sükûnet. Sadece göğsümde usul usul https://www.antoloji.com/halvet-sahili-siiri/ 3860133 2026-07-27T01:58:00+03:00 Pınar Alkan Kendi ayaklarının üstünde duran kadın. Arkasında kapanan kapılar var. Önünde susmayan sorular. Ortada bırakılmayan çocuklar. Bir akşam bitti denildi. https://www.antoloji.com/kendi-ayaklarinin-ustunde-duran-kadin-siiri/ 3858847 2026-07-24T04:36:00+03:00 Pınar Alkan Her insanda tek bir şey dikkatimi çeker. Düşünce tarzı. Kıyafeti değil, arabası değil, konuşurken kullandığı kelimeler değil. Olaylara nasıl baktığı. https://www.antoloji.com/dusuncede-guzellik-siiri/ 3858440 2026-07-23T00:09:00+03:00 Pınar Alkan İnsanın yüzünde kaç kat vardır bilir misin? Bir gün içinde birkaç kez değiştirir. Sabah başka, akşam başka bakar. Çünkü devir, yüz değil yüzler devri oldu. Kimi tebessümle yaklaşır, niyeti gölgede kalır. Kimi "kardeşim" der, menfaati bitince ismini unutur. https://www.antoloji.com/gurultu-cekilince-siiri/ 3858371 2026-07-22T19:28:00+03:00 Pınar Alkan İnsan bazen anlamak için çok çabalar, neden şimdi oldu diye sorar, neden ben diye içinden geçirir, neden böyle olması gerekiyordu diye geceleri uykusunu kaçırır. Koşar durur, çırpınır, kapılara var gücüyle vurur, açılmayınca kırılır, açıldığında bile acaba buna gücüm yetecek mi diye korkar. Oysa bilmez ki Rabbim bazen yönümüzü değiştirerek bizi korur, bazen bizi bekleterek olgunlaştırır, bazen bizden uzaklaştırarak bambaşka bir şeye yaklaştırır, bazen bizden eksilterek bizi tamamlar. Biz önümüzdeki tek bir anı görebiliriz, O ise bizim bütün ömrümüzü aynı anda görür, biz sebebini arar dururuz, O hikmeti tek tek yazar. https://www.antoloji.com/rabbim-bilir-5-siiri/ 3856212 2026-07-19T17:42:00+03:00 Pınar Alkan O kadın sükutun en asil halini taşırdı. İçi yangın yerine dönse bile yüzünden vakar eksik olmazdı. Çünkü acılarını vitrine sermeyi kendine yediremezdi. Çünkü derdini anlatmakla dinmeyeceğine dair inancı vardı. Gözünden defalarca düştü. https://www.antoloji.com/sukutun-kadini-siiri/ 3855235 2026-07-17T01:48:00+03:00 Pınar Alkan Bu kalem suskunluğu sever. Konuşmadan taşır içindeki yükü. Her harf bir tohumdur toprağa düşen, bekler sabırla yeşermesini, büyümesini. https://www.antoloji.com/gonulden-dukulen-siiri/ 3855133 2026-07-16T19:39:00+03:00 Pınar Alkan