https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Paul Celan Şiirleri Hiç iyileşmeyecek yaraların şairidir Celan. Bizi yiyip bitiren sancıların şiirini yazmak ona düştü. Taşıyamayacağına karar verdi bir gün; düşündü, düşündü, düşündü: atıverdi kendini. Seine Nehri ve Paris Kahrolsun (Buraya ‘ünlem’ düşen namussuzdur) . https://www.antoloji.com/sami-baydar-ve-adsiz-sansiz-bir-milat-siiri/ 2873126 2018-07-31T11:19:00+03:00 Paul Celan şimdi sen uyuyorsun diye, tüm ninniler başında nöbette. -yatağından şaşmayan bir ırmak gibi gövden, kollarına gerinen çapkın baharda. https://www.antoloji.com/yorgani-at-siiri/ 2870802 2018-07-26T14:05:00+03:00 Paul Celan Gündoğumuna bir saat kala saçlarına düşen mavi gibidir mahmurluğun güneşleri; bir kuşun mezarının üstünde, otların hızıyla biterler. https://www.antoloji.com/sen-yattiginda-siiri/ 2868655 2018-07-24T14:24:00+03:00 Paul Celan Uyumuyorduk artık, çünkü zemberekleri arasında yatıyorduk hüznün ve büküyorduk göstergeleri çomaklar gibi, ve fırlayıp kamçılıyorlardı zamanı kan çıkasıya, ve söylüyordun büyüyen alacakaranlığı, ve oniki kez sen dedim sözlerinin gecesine, https://www.antoloji.com/neredeyse-yasayacaktin-siiri/ 2673328 2018-07-06T09:50:00+03:00 Paul Celan Bu gözüdür zamanın. Yedi renkli kaşın altından şaşı bakan. Korla yıkanmış göz kapakları Göz yaşları ise olmuş buhar. https://www.antoloji.com/zamanin-gozu-siiri/ 2134305 2015-06-03T15:03:00+03:00 Paul Celan Uyumuyorduk artık, çünkü hüznün saatiydi yatağımız ve birer değnek gibi büküyorduk akreple yelkovanı, ve onlar hızla yaylanıp kırbaçlıyorlardı zamanı kan gelene kadar, ve sen, gittikçe bastıran günbatımıyla konuşuyordun, ve ben, on iki kez sen diye seslendim sözcüklerinle https://www.antoloji.com/yanik-izi-7-siiri/ 2134304 2015-06-03T15:01:00+03:00 Paul Celan Sessiz biri gelir de başını vurur lalelerin: Kim kazanır? Kim kaybeder? Kim koşar pencereye? Kim o kadının adını en önce söyler? https://www.antoloji.com/golgedeki-kadinin-sarkisi-siiri/ 2134303 2015-06-03T15:00:00+03:00 Paul Celan güz kendi yaprağını yiyor elimden: biz iki dostuz. zamanı ceviz kabuklarından ayıklayıp yürümeyi öğretiyoruz ona: zamansa dönüyor kabuğuna. aynada pazar, düşte uyunan uyku, https://www.antoloji.com/corona-siiri/ 2134293 2015-06-03T14:48:00+03:00 Paul Celan Gündoğumuna bir saat kala saçlarına düşen mavi gibidir mahmurluğun güneşleri; bir kuşun mezarının üstünde, otların hızıyla biterler. https://www.antoloji.com/butun-bir-hayat-2-siiri/ 2134290 2015-06-03T14:41:00+03:00 Paul Celan Akşam vakitlerinde içmekteyiz sabahın kapkara sütünü ve öğlenlerle sabahlarda bir de geceleri hiç durmaksızın içmekteyiz bir mezar kazıyoruz havada rahat yatılıyor Bir adam oturuyor evde yılanlarla oynayıp yazı yazan hava karardığında Almanya'ya senin altın saçlarını yazıyor Margarete https://www.antoloji.com/olum-fugu-siiri/ 2134289 2015-06-03T14:39:00+03:00 Paul Celan Say bademleri, say acı olanı, uyanık tutanı say, beni de onlara kat: Gözünü arardım hep, gözünü açtığında, sana kimselerin bakmadığı bir anda, örerdim ya o saklı, o gizli ipliği ben, https://www.antoloji.com/bademlerden-say-beni-siiri/ 2031648 2014-08-13T22:56:00+03:00 Paul Celan