https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Ozan Çetinkaya Şiirleri Ufukta kaybolacağını bildiğim geminin ardından bakarken Deniz yüzeyinde sıkışmış gibi hissediyorum Uzanacak bir el, yönümü belirleyecek O el bir deniz kızına mı yoksa bir balıkçıya mı ait olacak? Mutluluk dualarının cevabını beklerken göklerden https://www.antoloji.com/biliyorum-560-siiri/ 3871257 2026-08-23T14:35:00+03:00 Ozan Çetinkaya Bir ümit bekledim kaderden vermedi Bekle dedim yıllara sabretmedi Bir günah gibi boynumda dertler Gönül umutsuzluğunda aşksız, haram günler Bitiyor sayılı günler, çok çabuk geçiyor https://www.antoloji.com/muhakeme-35-siiri/ 3859265 2026-07-25T09:14:00+03:00 Ozan Çetinkaya Dilerim bu son bakışındır Benden sonra dünyaya Dilerim ki bu son ihanetindir Vurduğun aşkımdan sonra sevdaya Saltanat mı süreceksin ki https://www.antoloji.com/kapansin-ki-gozlerin-siiri/ 3339211 2022-02-26T15:46:00+03:00 Ozan Çetinkaya Yürümek,yürürken koşmak istemek Koşmak,koşarken durmak istemek Her anın yaşantısı tersine duyguları doğururken Ne zaman zevk almayı öğreneceğiz derken Bir bakmışız yalan dünyanın tek gerçeğine şahit olmuşuz Toprağın sinesine koyarken cansız vücudumuzu https://www.antoloji.com/vuralim-yuzsuzluk-deminden-siiri/ 776708 2007-07-15T20:25:00+03:00 Ozan Çetinkaya Onun için hiçbir anlamı yoktu Bir ayakkabısının ayağında diğerinin merdivenin üstünde olmasının Kime kötü gözükecekti, kim için düzenli olacaktı Yetmiş yıldır değirmen misali dönen dünyada Dost namına tek bir un zerresi öğütememişti İçerisi çok karanlıktı, virane gönlü gibi https://www.antoloji.com/yalniz-25-siiri/ 149270 2004-04-09T22:32:00+03:00 Ozan Çetinkaya Hüzün duvarlarının göklere yetişmek istercesine yükseltisi Bu yüzden aynalara küstüm, bıktım görmekten çaresizliği Neşe, hüzün savaşı yıkıyor direncimi Her darbenin sarsılışında yerle bir olan sevincimi Yeniden yaşatmak nasıl olur düşüncesi Bana yaşamın bu ilk tuzağında sorduğu en can alıcı bilmecesi https://www.antoloji.com/ozgurluk-sevdasindan-siiri/ 101906 2003-08-16T12:26:00+03:00 Ozan Çetinkaya Gözlerinin rüzgarına takılmış sürüklendiğim köşeleri bilmeden Her defasında mutluluk yalvarışlarımı duymadığını düşünmeden Yine seni delice istediğimi, kendimi inandırmadan Her ayrılığın öncesinde, defalarca, kalbimi kırarak söylediğim Gözlerimi kapatırken gönülden söylemediğim Sende nasibini al, bu son elvedamdan https://www.antoloji.com/elvadam-siiri/ 46985 2002-04-21T19:41:00+03:00 Ozan Çetinkaya Benim gibi dünyaya buğulu gözlerin ardından bakmaya alışkın olsalardı Otobüsün camındaki buğuyu silmeye ihtiyaç duymazlardı, benim duymadığım gibi O sisin arkasında kalan bir ben, tüm yalnızlığıyla Görüşümün ötesinde yalnızlığını bulmaktan korkan insanlara karşı Kederimi siper etmiş düşlerimi yüceltirken Yine kabusumda davet edilmeden en kötü roldesin https://www.antoloji.com/sis-6-siiri/ 39398 2001-12-09T13:23:00+03:00 Ozan Çetinkaya Gece ve ben sokaklarda yalnızlığımlayım Gönlüm gibi virane bir baraka, bekliyorum Gıcırdayan kapının sesi ve bir anda içerdeyim Kayıp dakikalar var bu sürüncemede Ve ben kırık bir kasanın üzerine çökerken Birden dikkatimi çekiyor sağ tarafımda bir gölge https://www.antoloji.com/arkadas-24-siiri/ 37038 2001-10-28T14:48:00+03:00 Ozan Çetinkaya Gecelerin karanlığına dolan yıldız parıltıları Aşkın kollarına akan sevda akıntıları Bir nehir gibi nereden düşeceğimi bilmeden Yine düşüyorum yüksekliğini bilmediğim şelalelerden https://www.antoloji.com/yolculuk-17-siiri/ 37037 2001-10-28T14:44:00+03:00 Ozan Çetinkaya Bakmasını bilmeden gözlerime anlayamazsın ızdırabın ne olduğunu Zalim denen yaratığa hor gözle bakıyorken Merak ederim her bakışında aynada ne bulduğunu Sessizlik şarkılarının mırıltıları yırtıyorken kulaklarımı Acımı duymadan yaşayan ey sağır sevgili İçimdeki aşkını nefrete dönüştüremeyenim https://www.antoloji.com/bakislarinda-donuyorum-siiri/ 37036 2001-10-28T14:43:00+03:00 Ozan Çetinkaya Aşıkane sıralanırken dizeler, (Hz.) İbrahim’e gelen koç misali Düşer diye bekler kollarım zalim sevgiliyi Hayatın anlamını çekip çıkartamazsan bu alemden Mezar taşında sırıtacak bir cümle “bir adem daha göçüp gitti haybeden” Sarı kızın mutluluğu sütten kesmek buzağıyı https://www.antoloji.com/sitemname-3-siiri/ 37035 2001-10-28T14:41:00+03:00 Ozan Çetinkaya Boşluğun yıllarca hüküm sürdüğü yalnız yolculuklarda Kanatlarını gökyüzüne kapatan kuş gibi hayata küskünüm Zevk almadan geçen günlerin en güzel olmasından korksa da Hala inatlaşır, köprü üzerindeki hayatla, keçi gönlüm Umut, zamanın daha çok olduğunu düşünerek gülümsemek Sırat’a https://www.antoloji.com/kuskun-4-siiri/ 37034 2001-10-28T14:38:00+03:00 Ozan Çetinkaya