https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Osman Taha Işık Şiirleri Ben sana yanlış yapmadım… İnan bana, yapmadım. Belki eksiklerim vardı, Belki sustuğum geceler, Sana anlatamadığım kırgınlıklarım oldu. Belki bazen seni anlamakta geç kaldım, Belki kelimelerim yetmedi ve sen benim suskunluğumu sevgisizlik sandın. Ama ihanet etmedim. Senin bilmediğin nice gecede telefonumu elimde tutup “Acaba şimdi ne yapıyor?” diye düşündüm. Sen uyurken seni düşündüm, Sen kızgınken seni düşündüm, Sen benden uzaklaşırken bile ben hâlâ sana nasıl yaklaşacağımı düşündüm. Çünkü benim kalbimde senden başka birine yer yoktu. Ben başka birinin gözlerinde senin gözlerini aramadım. Başka birinin sesinde senin sesini duymaya çalışmadım. Başka birinin sevgisine senin sevgini değişmedim. Ben seni seçtim. Hem de herkesin kolayca vazgeçebildiği bir zamanda sana tutunmayı seçtim. https://www.antoloji.com/ihanet-etmedim-2-2-siiri/ 3872556 2026-08-26T01:05:00+03:00 Osman Taha Işık Babam bir gün, belki farkında bile olmadan, hayatımın en uzun cümlesini kurdu: “Bu çocuk okumaz.” O gün kimse sustuğumu fark etmedi. Ben de bir şey söylemedim. https://www.antoloji.com/babam-bu-cocuk-okumaz-dedi-ben-yazmayi-sectim-siiri/ 3872550 2026-08-26T00:47:00+03:00 Osman Taha Işık Gitti… Öyle büyük bir gürültüyle değil, öyle herkesin duyacağı bir vedayla da değil… Sessizce gitti. Bir sabah uyandım, sanki evin içinden bir ses eksilmişti. https://www.antoloji.com/gitti-190-siiri/ 3872549 2026-08-26T00:45:00+03:00 Osman Taha Işık Ben susarak konuşmayı babamdan öğrendim… Çünkü babam çok konuşmazdı. Sevgisini cümlelere sığdırmaz, özlediğini söylemez, yorulduğunu belli etmezdi. Ben de onun sessizliğini https://www.antoloji.com/29-nisan-2023-babamin-gittigi-saat-siiri/ 3872548 2026-08-26T00:44:00+03:00 Osman Taha Işık Otuz yaşındayım… İnsan otuzunda yaşlanır mı demeyin bana. Ben takvim yapraklarıyla değil, kaybettiklerimle yaşlandım. Daha yolun başındayım belki, ama içimde yıllardır yürüyen bir yorgunluk var. https://www.antoloji.com/otuz-yasinda-yaslandim-siiri/ 3872547 2026-08-26T00:43:00+03:00 Osman Taha Işık İhanet etmedim… Sadece seni sevdim. Öyle sıradan, gelip geçici bir sevgi değildi benimki. Bir sabah uyanıp unutulacak, bir akşam kızıp vazgeçilecek kadar basit değildi. Ben seni, kalbimin en sessiz yerine koydum. Kimseye anlatamadığım yanlarımı sana anlattım. Kimsenin görmediği yaralarımı sen gör diye açtım. — Sen bana ihanet ettin, dedin. O an sustum. Çünkü bazı suçlamaların karşısında insanın kendini savunacak kelimesi olmuyor. Sadece gözlerinin içine bakıp “Ben sana ne yaptım?” demek istedim. https://www.antoloji.com/ihanet-etmedim-6-siiri/ 3872544 2026-08-26T00:42:00+03:00 Osman Taha Işık — Neden böyle sessizsin? Bilmiyorum… Belki de anlatacaklarımı dinleyecek birini bulamadığım için. Belki de yıllardır içimde biriktirdiğim kelimeler, artık birbirine karıştı. — Yalnız mısın? https://www.antoloji.com/tek-basimayim-7-siiri/ 3872545 2026-08-26T00:42:00+03:00 Osman Taha Işık Biliyor musun, aşkın en acı tarafı ayrılık değilmiş… İnsan bunu yaşayınca anlıyor. Asıl acı olan, aynı hikâyenin içinde iki kişinin bambaşka duygular yaşamasıymış. Biri geceleri uyuyamazken, diğeri huzurla uyuyabiliyormuş. Biri telefonun başında gelecek bir mesajı beklerken, diğeri o mesajı görüp cevap vermeyi bile düşünmeyebiliyormuş. Biri “Bizi nasıl kurtarırım?” diye düşünürken, diğeri çoktan “Nasıl giderim?” diye düşünüyormuş. İşte ben buna aşkta adaletsizlik diyorum. https://www.antoloji.com/askta-adaletsizlik-siiri/ 3872543 2026-08-26T00:41:00+03:00 Osman Taha Işık Ölüyorum dedim… Duymadın. Sesimi yükseltmedim, çünkü seni korkutmak istemedim. Sadece biraz yaklaşmanı, gözlerimin içine bakıp “Ben buradayım.” demeni istedim. Ölüyorum dedim… Sen sustun. Ben içimde bin parçaya bölünürken sen belki de hiçbir şey olmadığını düşündün. Oysa ben her gün biraz daha eksiliyordum. https://www.antoloji.com/oluyorum-dedim-siiri/ 3872542 2026-08-26T00:40:00+03:00 Osman Taha Işık Bir zamanlar çok kolay kırılırdım… Bir insanın söylediği tek bir cümle, bir bakışındaki değişiklik, bir mesajın gelmemesi bile gecelerimi uykusuz bırakırdı. Çünkü ben sevdiğim insanlara kalbimin en hassas yerini verirdim. Ve insan, kalbini verdiği yerden kırılınca acının nereden geldiğini bile unutuyor. Ben de unuttum… Kendimi unuttum. https://www.antoloji.com/guclendim-siiri/ 3872541 2026-08-26T00:39:00+03:00 Osman Taha Işık Bilmiyorum… Acıyor mu gerçekten insanın içi, yoksa insan zamanla acıya alışıp ona “hayat” demeyi mi öğreniyor? Bazen kendime soruyorum; “Geçti mi?” diye… https://www.antoloji.com/bilmiyorum-aciyor-mu-siiri/ 3872539 2026-08-26T00:38:00+03:00 Osman Taha Işık Küstüm… Ama öyle çocukça bir küslük değil bu. “Biraz beklesin, sonra gelir.” “Biraz özlesin, sonra arar.” “Biraz pişman olsun, sonra gönlümü alır.” diye beklediğim bir küslük hiç değil. https://www.antoloji.com/kustum-157-siiri/ 3872538 2026-08-26T00:37:00+03:00 Osman Taha Işık İyi değilim… Bunu kimseye anlatamıyorum. Çünkü bazı acılar var, anlatınca küçülmüyor insanın içinde, aksine büyüyor. Bir kelimeye sığmıyor mesela, https://www.antoloji.com/iyi-degilim-75-siiri/ 3872531 2026-08-26T00:23:00+03:00 Osman Taha Işık