https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Osman Dereköylü Şiirleri Aşk benim hiç Senim olmamış Varlığınla yokluğun arasında kalmayacağım artık, sadece olmayacaksın. Sensiz kalma ihtimali olmayacak aleyhine kurulmuş cümlelerimin sonunda. Belki birkaç satır arasında unutulacaksın bir müddet sonra. İçimden olmayacak, boş bir kağıdın gölgesine sığınmayacak sana sitemlerim. Hani hep kızardın ya “Konuş konuş konuş” derdin, haykırabilir miyim şimdi korkaklığını. Bıraktığın bu mavi düşleriyle avunan yalnızlığı, artık sahiplenilmeyecek olmanın burukluğunu yaşarken, haykırabilir miyim dersin, susar mıyım, gülüp geçer miyim yoksa …? Aslında alıştırmalıyım kendimi hiç dönmeyecekmişsin, dönülmeyecek bir yerdeymişsin gibi farzetmeli, unutmalı. Seni hiç tanımamış gibi yaşamımı sürdürmeliyim. Var olduğum her yer aşk(ın) şehri olmalı artık, yeniden sevmenin, sevilebilmenin yeri her yer, zamanı yaşanan ve gelecek tüm zamanlar olmalı benim için. Evet, sayfalardan koparıp bir bir savurmalıyım seni yaşanmış tüm zamanlara, uzaklaşan her adımımla hapsetmeliyim bu anılar sokağına. Kopan takvim yaprakları sensiz geçen günleri saymamalı, bende yokluğunun güncesini tutmayı artık bırakmalıyım. Her yeni güne seni getirmedi diye isyan etmemeliyim. Kabullenebilmeli, hazmedebilmeli, aldırmamalı hatta sana hak verebilmeliyim. Bu satırlarla büyümeye başlamalıyım, sırf seni ve çocuklaşan bir aşkı kolayca unutabilmek için. Zira yoksun. Sanki benim hiç senim olmamış, sanki bizi hiç yaşamamışız, sanki aşk denen o hoyrat şarkıyı mırıldanmış ve sonra yarım bırakmışız gibi. Artık yeni bir şarkı söylemenin vakti, Yaşanmışlığına, yitikliğime hiç aldırmadan, Sanki benim hiç senim olmamış gibi… https://www.antoloji.com/hic-senim-olmamis-gibi-siiri/ 2481266 2018-05-01T16:51:00+03:00 Osman Dereköylü Çok mutsuz olabilirsin. Çok acı çekebilirsin. Mahvolabilirsin. Her şeyini kaybetmiş olabilirsin. Hüngür hüngür ağlıyor olabilirsin. Ölmek istiyor olabilirsin sen ne yaşarsan yaşa; Ne kar yağmaktan vazgeçer ne de yağmur diner. Hayat kendine gelmeni beklemeden akar gider ve zaman seni asla durup da beklemez. Sen ne kadar gözyaşı dökersen dök bir yerde insanlar kıskanılacasına mutlu olmaya gülmeye hatta kahkaha atmaya devam eder. Yani; Çektiğin acıları en derin sen hissedersin. Ve onların verdiği zarar yetmiyormuşçasına kendini öldüresiye hırpalarsın. https://www.antoloji.com/aslinda-ceker-gidersin-siiri/ 2481265 2018-05-01T16:50:00+03:00 Osman Dereköylü Uzattığın ellerinde terli avucunda ölecek bir yer bulamıyorum. Biliyorum anlamaz ve sıkılmış gözlerle bana baktığını. Umursamıyorum. Biliyorum içindeki çıkmaz sokaklara bir soluk kapılar açamadığımı. https://www.antoloji.com/nedir-urkuten-seni-siiri/ 2481264 2018-05-01T16:49:00+03:00 Osman Dereköylü Her kahve aynı tadı taşımaz… Nerede içiyorsan, kiminle içiyorsan ona gore degişir… Sahilde oturduğun rüzgarlı bir sonbahar günü, en sevdiğin dostun ağlarken içtigin kahvenin tadı kederlidir… Kahve telvesine yüreginin acısı karışır. Bir pazar öğle sonrası annenin “hadi bir kahve yap da içelim” dediği kahve huzurludur… Köpükler annenin göz bebeklerine yansır… Dudağının kıyısında kalan küçük bir gülümsemedir… https://www.antoloji.com/kahvenin-adi-siiri/ 2481263 2018-05-01T16:48:00+03:00 Osman Dereköylü Ben ki ; Sensiz Yaşama Tutunmak İçin Nefesini Bıraktığın Duraklarda Yaşayan Biriyim Sana Yenildim Ben Bir Tek Bu Hayatta Sensizliğe Değil! Beni Yakan Gidişine Bile Diz Çökmedim https://www.antoloji.com/her-yolum-sana-cikiyor-siiri/ 2481262 2018-05-01T16:47:00+03:00 Osman Dereköylü Ve bil ki çok sevdim seni kisa bir zamanda; bu lanet olasi mesafelere inat… Biliyor musun yine bu kentin sokaklari ıslak. Bulutlar ağlıyor bense onlara eşlik ediyorum. Ağladığımı kimseler fark etmiyor. Sırılsıklamım ve en çocuk halimle üşüyorum… https://www.antoloji.com/mesafelere-inat-2-siiri/ 2481260 2018-05-01T16:44:00+03:00 Osman Dereköylü Söylesene; Hangi Denizde Boğmalıyım Kendimi Seni Unutmak İçin Hangi Deli Rüzgarı Karşıma Almalıyım Kokunu Şehrime Getirmemesi İçin https://www.antoloji.com/gitmeliydim-senden-siiri/ 2481259 2018-05-01T16:43:00+03:00 Osman Dereköylü Ben kendimi hiç önemsemedim! Etkili bir unsur ve idealist bir varlık olarak ta görmedim. Tevazudan biraz uzakta kurdum hayallerimle beraber inşa ettiğim söz uçlarımı. İleriye doğru giderken, geriye doğru ilerleyemeyeceğimi anlattım cümlelerimin sıyrık satırlarına. Başucuma doğru biraz daha çektim yalnızlığın uykularını. Yer yer nem ve sıcaklık hissettim aklımın basamaklarında adımlarımı sayarken. Susmak zorunda olduğum için değil ; konuşmak zorunda olduğum için koparttım sesimin tanelerini dalından. https://www.antoloji.com/soz-uclarimda-hep-bir-devrim-turkusu-siiri/ 2481258 2018-05-01T16:41:00+03:00 Osman Dereköylü Hayatta her şey nasip. Ne derlerse desinler, ne şekilde görürlerse görsünler; Sen doğru bildiğini yapmaktan geri kalma evlat, sen yolundan şaşma. Ahir de doğrunun hesabı maliktir, ama malik şanını şereften alır. Senin şanın da mukaddes şerefin olsun evlat. Sen kal... Onların gittiğini zannetsin... Sessizliğin; ilahi haykırışın olsun... https://www.antoloji.com/onlar-gittigini-zannetsin-siiri/ 2481257 2018-05-01T16:35:00+03:00 Osman Dereköylü Ay güneşe aşkını itiraf edeceği zaman, gecenin en zifiri anını seçermiş gerçek yüzüm görülmesin diye. Ama ihaneti de o gecenin sabahına saklarmış hep. Ay gitti diye; güneş doğmaktan asla vazgeçmezmiş. Siz siz olun! Her ne yaşarsanız yaşayın; yeni güne, yeni umutlarla doğmaktan vazgeçmeyin. Kendi kendinize gebe kalıp; Mahreminize ebe olun. Asla ay ışığına aldanmayın... https://www.antoloji.com/ay-ve-gunes-21-siiri/ 2481256 2018-05-01T16:34:00+03:00 Osman Dereköylü İşte o vakit bir şeyi anımsarsın! Secde eden ağaçlar gelir aklına. Rükusu olmak istersin de belin bükülmez hani. El açıp af dilersin de, dilin dönmez. Dillere pelesenk olmuş bir mucizedir "Son Nefes".... Sen, her sözünde yetim bıraktığın bir sırdan söz ediyorsun ya ! O sırrı, sahibine verme zamanı gelmedi mi ? Neyin var neyin yok değil ! Bir tek canın var şimdi..... https://www.antoloji.com/ahiret-ve-sen-2-siiri/ 2481255 2018-05-01T16:33:00+03:00 Osman Dereköylü Sen, sen ol. Bir kuyunun etrafında avare avare dolaşma. Biliyorsun ki; illâ birisi gelir, o kuyuya o taşı atar. Önemli olan ne taştır, ne de kuyu! Seni o kuyuya düşürme çabasıdır o taşın hüzzamı. Sadece sen mi ? Sevdiklerin de gelir ardından, gözünü kırpmadan !!! Sonra delinin biri bir kuyuya... diye devam eder hikayen. Sevdiklerin o kuyuda seni yalnız bırakmaz da; Sen biraz akıllı ol da o kuyuya düşme artık. https://www.antoloji.com/kor-kuyunun-delileri-siiri/ 2481254 2018-05-01T16:31:00+03:00 Osman Dereköylü Allah bildiği gibi yapsın derler ya hani! Allah öyle bildiği için değil mi bu hali! Ya sükunete sığın ya da dilsiz cümlelere anlat derdini! Zümrüdü Anka olan gök değil misin? https://www.antoloji.com/zumrud-u-anka-23-siiri/ 2481253 2018-05-01T16:28:00+03:00 Osman Dereköylü Ben suskundum. Sen la-li. Arz'a kucak açıyorsun şimdi. Kurtuluş sanıyorsun ya; ümidi! Tuttuğun her el, attığın her imza benim. Sen ayrılık dersin, ben kader. Asr-ı Saadet zincirinde kopan fırtına benim... https://www.antoloji.com/asr-i-saadet-zinciri-siiri/ 2481251 2018-05-01T16:27:00+03:00 Osman Dereköylü İçimde kopan şeyin adı fırtına değil; adaleti adamlık sanan çeyrek asırlık bir aptalın, ayakkabısının ipine bile yürürken basamayan tek düze sarhoşluğun; kan donduran bir çift göze aldandığı; sükutu esbap bilen bir yaratığım. Can havliyle yaratılmış gibiyim. Bir şeylerim, bir yerlerim eksik gibi hep... https://www.antoloji.com/can-havli-6-siiri/ 2481250 2018-05-01T16:26:00+03:00 Osman Dereköylü Ya istiklal ya ölüm dedik bir kere. Şüphesiz ki; savaşada hazırız, harbe de... Sizin vurduğunuz her darbede: "Nefs-i Müdafadayız ümmeti muhammed aşkına! https://www.antoloji.com/nefs-i-mudafa-2-siiri/ 2481248 2018-05-01T16:25:00+03:00 Osman Dereköylü Kır dediği yerden vursun umutların arzuhalini. Kes dediği yerde bitirsin nefs-i müdafaa ezberlerini. Sen ne umdun? Bulduğun ne ki! Bir kan bir revan içindesin şimdi; Acz'e avuç açan 'El' değil misin? https://www.antoloji.com/el-degil-misin-siiri/ 2481247 2018-05-01T16:23:00+03:00 Osman Dereköylü Lâ-mekan bir dile kelam ne gerek; vuslatın aciziyet olduğunu sızan gözde görmek değil mi hasret... Kuruyan dalın, biriken öfkenin yüzünde ki tedirgin çocuk sen değil misin? Mir’at-ı zât değil mi seni boyundan büyük gösteren... Zâhiri sen misin? Zâhirin mi senin, gaflet? Sen Fürûzân gibi bakabilmeyi öğret! Ben Câvidan gibi kalabilmeyi öğreteyim sana. https://www.antoloji.com/zahiri-sen-misin-siiri/ 2481245 2018-05-01T16:22:00+03:00 Osman Dereköylü Şehir Hapishanesinde bir ses, bir çıtırtı usule erdi mektubumu okurken. Ayazın ağzını dike dike bağırdı yüzüme en acı itiraflarını. En çok da ; Hududunu çizemediğim kadınların silüetleri vardı mektupların satırlarında... Gölgede yok olmayı denemek aciz olmayı dilemekti nasılsa... Tek isteğim bir kadının kanatları altında ölmeyi becerebilmekti sadece. Olmadı! Kimse oralı olmadı! Benim buralı olduğum kadar...... https://www.antoloji.com/mektup-567-siiri/ 2481246 2018-05-01T16:22:00+03:00 Osman Dereköylü Sen aldırmazsın belki, alışıksındır hayatın gel-git manevralarına. Eşkıyanın, haydutun seçtiği yolu yol bilirsin. Kula kulluk etmende gizlidir hüzzamın. Sen herşeyi bilirsin, ben herşeyden muktedir. Am'ma ve-lakin; Rahle-i Ala'da bir gizdir suretin... https://www.antoloji.com/gizli-suret-siiri/ 2481244 2018-05-01T16:21:00+03:00 Osman Dereköylü