https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Oruç Aruoba Şiirleri 1. Ölüm yaşamdan daha belirgindir. Ölüm yaşamdan daha kesindir. Yaşam belirsizdir; oysa ölüm, belirgin ve kesindir. Hep bir süreç olan yaşam, ölüm anında, https://www.antoloji.com/de-ki-iste-siiri/ 2319525 2017-02-02T16:24:00+03:00 Oruç Aruoba Yaşamının büyük bir bölümü, yaşamına yön verme çabalarınla geçecek -öyle ki, gün gelecek, bakacaksın, yaşamın,, yön bulma çabasıyla döne döne, yola hiç çıkamamış... Yaşamın yönünü bulmaya çalışırken, yaşamın yolunu bulamayacaksın. Yaşamın, yön bulmaya çalışırken, yolsuz kalacak -yaşamın yönünü bulmaya çalışırken, yaşamın yolunu bulamayacaksın. Yaşamın, yön bulmaya çalışırken, yolsuz kalacak -yaşamın yönünü bulacağım derken, yolunu yitireceksin. -Sonunda, yaşamın yönünü bulsan -bulduğunu sansan- bile, bakacaksın ki, yolunu yürüyecek durumda değilsin artık... Yaşamın, yönsüz - yönü olsa bile, yolsuz - kalacak: Yönsüz, hem de, yolsuz yaşayacaksın. https://www.antoloji.com/yasam-ki-siiri/ 2319526 2017-02-02T16:24:00+03:00 Oruç Aruoba Yaşamın, olaylar ve durumlar içindeyken, birşeyler yaparken, kendini seyretmenin süreci olacak. ‘Çelişik’ birşey, değil bu; kişiliğin 'gelişen' birşey değildir ki - ta başından beri (neresiyse o 'başı'...) , tam olarak vardır; yaşam boyu da, yaptıklarında, https://www.antoloji.com/ozgurlugun-yasaminin-farkina-varman-olacak-siiri/ 2319527 2017-02-02T16:24:00+03:00 Oruç Aruoba Yaşamın, kendi kendine ağırlık haline getirdiğin şeylerin altında ezilmenin süreci olacak. Yaşamı 'hafifçe' yaşayabilseydin, yaşamın olayları da uçup giderler, sana yük olmazlardı - ama o zaman da, uçucu, boş olurdu yaşamın. Bu yüzden, yaşadığın her olayı 'ağır'laştıracaksın; ki uçup gitmesin, omuzuna https://www.antoloji.com/yasamin-yukundur-siiri/ 2319528 2017-02-02T16:24:00+03:00 Oruç Aruoba Bir akşam kuruyemişçiye gider, kuruyemiş alırsın. "Ayrı mı olsun, karışık mı? " diye sorar satıcı. "Karışık" dersin: biraz beyaz leblebi, tuzlu fıstık, badem, Şam fıstığı (kabuklu; kabuksuzu çok pahalı) , biraz da fındık -tuzla kavrulmuş. Satıcı kesekağıdını doldurur, sallar, içindekileri iyice karıştırır. Evde, kesekağıdını büyücek (yeterli büyüklükte) bir -cam- kaba boşaltır, içkini koyar, çalışma masana oturursun. Önce leblebileri teker teker ötekilerin arasından seçer, avucunda toplarsın -bir yandan yer, bir yandan içersin (-bir yandan da yazacağını düşünürsün) . Kapta hiç leblebi kalmadığından emin olunca (iyice karıştırırsın kabı, emin olmak için; emin olmalısın) , fıstıklara geçersin, onları da teker teker seçer, toplar, birer birer, kabuklarını kül tablasına ayıklayarak yersin; onlar bitince (iyice emin ol) , bademleri, onların da kabuklarını ayıklayarak (hepsi ayıklanmaz; ayıklanmayanlarını öyle kabuklu yersin; sonra Şam fıstıklarını seçer (kabukları açılmayanları kül tablasına atarsın) -o arada, yazacağını düşünmeye epey uzun aralar verirsin): en son da pek sevmediğin fındıkları yersin; zaten yalnız onlar kalmıştır kapta; onları ayıklaman da gerekmez -bu arada içkin de bitmiştir. Yaşamı anlamaya başlamışsındır. (-Şimdi ne yazacağını biliyorsun.) https://www.antoloji.com/bir-aksam-kuruyemisciye-gider-siiri/ 2319522 2017-02-02T16:23:00+03:00 Oruç Aruoba ‘aşk’,çünkü, önemsiz; giderek,değersiz bir şeydir: kişinin ‘başına’,nedensizce; hatta,nesnesizce ‘gelir’: neden şu kişiye aşık olmuşsunuzdur; kimdir,aşık olduğun –belirsizdir- çünkü,yalnızca bir ‘etkilenim’, bir ‘tutku’dur işte: bir tutulmuşluktur… sevgi ise dünyanın en önemli; giderek de(enderliğinden mi acaba-herhalde…) en değerli şeydir – çünkü, kişinin bilinçle ve tam da belirli bir kişiye yönelik,bulunabileceği en yoğun ve en yalın – anlamlı; amaçlı- eylemidir. düşün: sevgi,eylemdir. https://www.antoloji.com/ask-cunku-siiri/ 2319523 2017-02-02T16:23:00+03:00 Oruç Aruoba Bir adım; yere basan iki ayak arasındaki uzaklık değildir, gövdeyi taşıyan bir ayak, ileten öteki ayak - ve, bir önceki ile bir sonrakilerde hep yer değiştiren ayaklar arasında sağlanan sürekli devinimdir. Yürüdüğümüz yoldaki yerler, yolumuzun yönüne katılır. Kişinin yükü olmasaydı, yürümeyi de seçebilirdi - Yolun dışına çıkıp gitmeyi... Yola çıkan kişi, yerle bir olmazsa, bir yere varır sonunda. https://www.antoloji.com/yurume-2-siiri/ 2319524 2017-02-02T16:23:00+03:00 Oruç Aruoba 1. Tavşan besleyen, havuç da yetiştirmelidir. 2. Tavşan besleyen, https://www.antoloji.com/tavsan-besleyene-kilavuz-siiri/ 2319521 2017-02-02T16:22:00+03:00 Oruç Aruoba Orada beni düşünüyorsun Hissettim bunu: Bir şiddetli rüzgar gibi aşarak tepeleri geçerek boğazları https://www.antoloji.com/orada-41-siiri/ 2319518 2017-02-02T16:21:00+03:00 Oruç Aruoba Temiz tutmalısın onu -o ince kar örtüsü kadar lekesiz (bembeyaz bir mendil gibi): incecik, ufacık, kırılgan bir biblo gibi o -çok dikkat etmelisin, dokunurken, tutarken, eline alırken. Çünkü hep daha çok sahteleştin bugüne dek yaşamının anlamına, o günden bu yana -istedin bunu hatta; yalanların daha kolay, daha rahat olmaya başladı, içine girdiğin aykırı durumlarda, ortamlarda, ilişkilerde... O'ysa hiç girmedi kendine aykırılıklara; aykırı düştüğünde bile (düştü çünkü; hemde sık sık) , hep, kendiydi -koruyabildi kendini; yaralana yaralana... İşte, sen, yaralanmasını gerektirmeyen bir ortam; temiz, sahici, hakiki bir barınak kurmalısın ona -ferah, dingin, aydınlık... Bu yoz dünyada, som bir ilişki kurmalısın onun ile -o, çünkü, yaşamının anlamı- idi zaten, ve şimdi de olacak işte... Odak noktasında onun duracağı o yeni yaşam uzamı, bütün yaşam yönelimlerini değiştirecek: Bir tek ona; onun ile birlikteyken, doğruluklu olduğun sürece, hiç farketmeyecek başka nelere, kimlere, yalan, yanlış, yanıltıcı olacağın -onu, temel doğrun olarak tutup, bütün öbürlerine, ötekilere, sahte maskelerinle gülümseyebilirsin- onun gözlerinde sahici yüzünü gördüğün sürece... https://www.antoloji.com/temiz-tutmalisin-onu-siiri/ 2319519 2017-02-02T16:21:00+03:00 Oruç Aruoba Şöyle bir ikilem yaşıyorum: Seni bütünüyle kendime istiyorum; ama senin özgür olmanı, bağımsız olmanı da istiyorum - bana bağlı olmanı; ama, benden bağımsız olmanı… Bunlar bağdaştırması olanaksız şeyler mi? Çok zor; ama bir yol var: Daha önce yazdığım ‘özgür temel’ düşüncesinden yola çıkarsak: her birimiz ötekine tanıdığı ilişki uzamında yalnızca ona yer tanır, başka ilişkileri oraya sokmazsa, bağlılık sağlanır; öte yandan, o ilişki uzamı, her birimizin toplam yaşamında, başka ilişkilerimizi tabii ki etkileyecektir, ama, onları belirlemez ya da yutmaya, bütün yaşam uzamımızı kaplamaya çalışmazsa, bağımsızlık sağlanabilir. Çok mu dolambaçlı söylediklerim? Bütün bu yazdıklarım belirli bir anlamda, anlamsız - sen geleceksin, kararını vermiş olacaksın: en azından, umuyorum öyle olur. B e n i m k a r a r ı m d a b i r d e ğ i ş i k l i k y o k. https://www.antoloji.com/soyle-bir-ikilem-yasiyorum-siiri/ 2319520 2017-02-02T16:21:00+03:00 Oruç Aruoba Birgün benim yüzümden acı çektiğinde -ki, çekeceksin- lütfen az çek.. https://www.antoloji.com/birgun-156-siiri/ 2319517 2017-02-02T16:20:00+03:00 Oruç Aruoba Kişi sevdiğini hep sonradan mı anlar? Sevdiği’ni/ sevdiğini o sevdiği kişiyi / onu sevdiğini…. https://www.antoloji.com/kisi-sevdigini-hep-sonradan-mi-anlar-siiri/ 2319513 2017-02-02T16:19:00+03:00 Oruç Aruoba bir gün, biryerde oturuyorduk.ben gidecektim; işim vardı. sen,”sen gitsen yapman gerekeni yapsan; ben de burada beklesem seni ” dedin. içim ışıldadı–ne güzel bir olanaktı bu:– sen,beklerken,’akıl gözü’nle benim yaptığım işi izleyecektin; ben de işimi yaparken, sürekli, senin orada bekleyişini–beklediğini–’göre’cektim. https://www.antoloji.com/bir-gun-bir-yerde-3-siiri/ 2319514 2017-02-02T16:19:00+03:00 Oruç Aruoba Set çek seline yavaş yavaş ilerle damla damla birik. Ak geç ıslattığın kayalardan: duraksama - uçurur güneş seni. https://www.antoloji.com/su-375-siiri/ 2319515 2017-02-02T16:19:00+03:00 Oruç Aruoba Oraya geldim - oradan gittim: Öylesine yakındık ki. Dalından kopardığım yeşil elmanın iki yarısı değil https://www.antoloji.com/geldim-214-siiri/ 2319516 2017-02-02T16:19:00+03:00 Oruç Aruoba sen, çınlattığın yaşam dolu kahkahalarından sonra da uzayıp giden ölümcül suskunluklarınla, bana, hep, birşey haykırıyordun -susmanla bağırıyordun- sessizliğinle feryat ediyordun, birşeyi bana; ama ben anlayamıyordum bunu -hala da, doğru dürüst anladığımı söyleyemiyorum -zaten söylenecek birşey de kalmadı artık: bağışla beni- https://www.antoloji.com/olanaksizliktan-yola-cikan-iliski-siiri/ 2319510 2017-02-02T16:18:00+03:00 Oruç Aruoba 'Geceboyu seni anımsadım- Hani 'film şeridi' derler ya, öyle geçip durdun boyuna gözümün önünden -en çok da birşeye şaştım:- Nasıl dingince, kendiliğindendi hepsi; hep, sanki, sen zaten orada olacaktın -işte- oldun, olmuştun da; bu- https://www.antoloji.com/geceboyu-seni-animsadim-siiri/ 2319511 2017-02-02T16:18:00+03:00 Oruç Aruoba 1. Yaşamın, en temelde, bağımsız, kendine yeterli olmaya çalışmanın süreci olacak — doğumda, tam bağımlıydın; sonda, ölümde ise, —başarabilirsen— tam bağımsız olabileceksin. https://www.antoloji.com/yasam-ki-1-14-siiri/ 2319512 2017-02-02T16:18:00+03:00 Oruç Aruoba 15. Yaşamına güçlülük verecek tek şey, güç eksikliği duyman olacak - ancak bunu duyarsan; yaşama güçsüzlüğü çekersen güçlülük arayışına girebilirsin; onu da – belki - elde edebilirsin – ama edemeyebilirsin de… https://www.antoloji.com/yasam-ki-15-21-siiri/ 2319507 2017-02-02T16:17:00+03:00 Oruç Aruoba