https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Onur Göknil Şiirleri Bazen aynı hayatın içinde iki ayrı yaşta uyanıyor insan. Biri çocukların saçındaki kokuyu biliyor, https://www.antoloji.com/kendime-ayirdigim-yer-siiri/ 3883752 2026-09-22T17:34:00+03:00 Onur Göknil Kırık bir kalp insanı yere düşürmüyor; evin ortasında anahtarı elinde unutulmuş bir kapı gibi bırakıyor. https://www.antoloji.com/saat-besi-on-gece-siiri/ 3882041 2026-09-17T18:28:00+03:00 Onur Göknil Hiçliğin beyazından geldik, bir hastane bile değildi başlangıcımız; kimsenin beklemediği https://www.antoloji.com/bize-ayrilmamis-bir-yer-siiri/ 3881818 2026-09-17T02:27:00+03:00 Onur Göknil Dostlar azalıyor. Bunu masadaki sandalyelerden değil, insanın bir haberi anlatacakken birden susmasından anlıyorum. https://www.antoloji.com/eksilenler-2-siiri/ 3871509 2026-08-23T19:39:00+03:00 Onur Göknil Ayrılık bazen iki insanın arasına giren kapı değildir; aynı odada duran iki sandalyenin birbirine bakmayı unutmasıdır. Biz öyle ayrıldık. https://www.antoloji.com/hic-yasanmamis-bir-sonun-uykusu-siiri/ 3870307 2026-08-20T22:39:00+03:00 Onur Göknil Gece, evin içine ters çevrilmiş bir ceviz kabuğu gibi kapanıyor. Ben her akşam o kabuğun içinde https://www.antoloji.com/kapali-zarf-4-siiri/ 3863061 2026-08-03T01:09:00+03:00 Onur Göknil Gece, çatıda ters çevrilmiş bakır bir tas gibi duruyor. Rüzgâr geçtikçe metal içe çekiliyor. https://www.antoloji.com/icimde-sonradan-acilan-yer-siiri/ 3862533 2026-08-01T22:37:00+03:00 Onur Göknil Babam, ömrünü kat yerleri beyazlamış eski bir mektup gibi https://www.antoloji.com/babamin-icinde-kalan-oda-siiri/ 3858792 2026-07-24T00:18:00+03:00 Onur Göknil O çocuk sesi, evin içinde değildi. Yine de duvarların kireci https://www.antoloji.com/insan-baskasinda-devam-eder-siiri/ 3857484 2026-07-20T16:53:00+03:00 Onur Göknil Ölen sevdiklerimi gömmedim. Toprağa sakladım. Çünkü bazı insanlar öldükten sonra eksilmez; https://www.antoloji.com/topragin-hafizasi-4-siiri/ 3854054 2026-07-14T12:31:00+03:00 Onur Göknil Gece, bir kapı gibi değil, çoktan unutulmuş bir hesaplaşmanın üstümüze usulca kapatılan defteri gibi iner. Ben orada, masanın kenarında, https://www.antoloji.com/kimsesiz-saatin-defteri-siiri/ 3853521 2026-07-13T00:30:00+03:00 Onur Göknil Bir gün evdeki sandalyelerden biri durduğu yeri beğenmedi. Kimse dokunmamıştı. https://www.antoloji.com/icimde-yer-degistiren-cografya-siiri/ 3852272 2026-07-09T19:38:00+03:00 Onur Göknil Bir gün, hayatın cebini yokladım. İçinden yarım kalmış vedalar, çocukluğunu kaybetmiş kuşlar ve hiç açılmamış bir pencerenin eski rüzgârı çıktı. O gün anladım; insan, en çok adını koyamadığı şeylerden yoruluyor. Ben uzun zaman kendimi aramadım. Çünkü kaybolmanın da bir karakteri olduğuna inanıyordum. https://www.antoloji.com/kendine-gec-kalan-isik-siiri/ 3851889 2026-07-08T19:33:00+03:00 Onur Göknil Bazı insanlar, yaşadıkları günleri ceplerine katlayabileceklerini sanır. Oysa ömür, hiç kimsenin cebine sığmayan yırtık bir haritadır. İnsan, yalnızca geçtiği yolların tozunu ödünç alır. https://www.antoloji.com/insan-kalbinin-sessiz-cografyasi-siiri/ 3850809 2026-07-05T21:57:00+03:00 Onur Göknil Yalnızlığın içinde başka insanların seslerini değil, taşların büyümesini işittim. Toprak, acele etmediği için çiçek açabiliyordu. https://www.antoloji.com/gec-kalan-isigin-anatomisi-siiri/ 3850752 2026-07-05T18:21:00+03:00 Onur Göknil .....henüz 24 yaşındayken verem hastalığından kaybettiğimiz genç şair Muzaffer Tayyip Uslu'ya saygı ve selamla... Ben, bazı şairlerin mezar taşına tarih değil, yarım kalmış bir cümle yazılması gerektiğine inanırım. Çünkü kimi insanlar ölmez; yalnızca cümlenin ortasında susar. Sen de öyle sustun, Muzaffer. Henüz hayat, ceketinin cebine koyacağı umutları saymayı öğrenemeden. Henüz ekmek, genç bir şairin avuç içindeki sıcaklığı tanıyamadan. Henüz gökyüzü, senin adına açılmış maviliği tamamlayamadan. Bazen düşünüyorum; bir insanın ömrü, takvim yapraklarıyla değil, kurduğu hayallerin uzunluğuyla ölçülseydi, belki bugün hâlâ yürüyordun Zonguldak'ın kömür kokan sokaklarında. https://www.antoloji.com/sairler-erken-olmez-zaman-gec-kalir-siiri/ 3848479 2026-06-30T01:09:00+03:00 Onur Göknil Ayrılık, herkesin sandığı gibi iki insanın arasına giren bir mesafe değildir. Bazen yalnızca aynı gökyüzünün, iki farklı yerçekimine inanmasıdır. Çünkü bazı yıldızlar, birbirini terk etmez; yalnızca ışıklarının varacağı zaman değişir. Ben seni kaybetmedim. Sadece, adını taşıyan mevsim takvimden sessizce çıkarıldı. Şimdi bütün aylar, cebindeki eski bir anahtar gibi; hiçbir kapıyı açmıyor, ama atmaya da kıyamıyorum. https://www.antoloji.com/bir-ayriligin-yercekimi-siiri/ 3848419 2026-06-29T22:20:00+03:00 Onur Göknil Nilgün Marmara'ya selamla... Bir sandalyenin boş kalan tarafıydım bazen, oturulmadan eskimiş bir yalnızlık gibi. Kapılar yüzüme kapanmadı belki, ama kimse ardına kadar da açmadı kalbini. https://www.antoloji.com/benim-hic-gonlumu-almadilar-siiri/ 3846985 2026-06-25T21:14:00+03:00 Onur Göknil Huzurevi hüzünevidir bazen, çünkü bazı pencerelerde akşam, güneşten önce yaşlanır. Bir bastonun gölgesi uzar koridorda, sanki yıllar, insanın ardından yürüyen sessiz bir çocuk gibi. Duvar saatleri çalışır, ama kimsenin beklediği tren gelmez artık. https://www.antoloji.com/huzurevi-huzunevidir-siiri/ 3846971 2026-06-25T20:11:00+03:00 Onur Göknil — Kavuşamayanlara — Bazı insanlar birbirine geç kalmaz; yalnızca ömrün yanlış mevsimine doğar. Ve dünya, aynı göğün altında yürüyen iki kalbi https://www.antoloji.com/bestelere-siirler-balmorhea-remembrance-siiri/ 3844261 2026-06-18T20:13:00+03:00 Onur Göknil