https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Nagihan Üst Şiirleri ​Gecenin en sessiz kıyısında, Adının geçtiği her cümle, bir mızrak gibi saplanır zamana. Hesapsız bir yangındı içimdeki. Bilmiyordum, Gözyaşının bu kadar ağır, bu kadar tuzlu olduğunu. https://www.antoloji.com/askin-sessiz-feryadi-siiri/ 3899402 2026-10-31T02:16:00+03:00 Nagihan Üst Sonbahar, doğanın en büyük itirafıdır. Yıl boyunca yeşilin arkasına saklanan ne varsa, sarının ve kızılın o acımasız dürüstlüğüyle ortaya dökülür. Gökyüzü rengini değiştirir; maviden griye, oradan da hüzünlü bir melankoliye evrilir. İnsan, bu mevsimde kendini ansızın bir aynanın karşısında bulur. Ağaçlar yapraklarını dökerken, biz de ruhumuzdan eksilenleri, sessizce bir kenara bıraktığımız vedaları saymaya başlarız. ​Ayrılıklar da tıpkı sonbahar gibidir; geliyorum demez, önce hafif bir serinlikle düşer ömrümüze. Önce rüzgarın yönü değişir, sonra kalbin alışık olduğu sıcaklık yavaş yavaş çekilir. Doğanın bu döngüsü, bize en büyük gerçeği fısıldar: Hiçbir şey sonsuza kadar sürmez. Ne yazın o kavurucu güneşi kalıcıdır ne de sararan yaprakların dalda kalma direnişi. Ayrılık, hayatın doğasındaki bu kaçınılmaz vedalaşmanın ruhumuzdaki yankısından başka bir şey değildir. ​Zaman, sonbaharda başka türlü akar. Yazın o telaşlı, hızlı ve coşkulu akışı yerini ağır, düşünceli ve neredeyse durmuş bir zamana bırakır. Akşamlar erken iner, gölgeler uzar, odalara sinen loşluk insana geçmişi hatırlatır. İnsan, en çok bu mevsimde hatırlar. Unutulduğunu sandığı sesleri, yıllar önce kapanmış kapıların gıcırtısını, bir vedanın ortasında söylenen yarım kalmış cümleleri yeniden duyar. ​Ayrılıkların da kendi zamanı vardır. Bazı ayrılıklar bir anda, keskin bir bıçak gibi yaşanır; bazısı ise sonbaharın yaprak dökümü gibi yavaş yavaş, sezdirmeden gelir. Her gün biraz daha uzaklaşır insan sevdiğinden. Bir bakışın eksilmesiyle, bir mesajın gecikmesiyle, aynı odada geçen sessiz saatlerin çoğalmasıyla başlar her şey. Zaman, ayrılığın en büyük şahididir; hem yarayı açan hem de onu kabuk bağlatmaya çalışan gizli bir eldir. ​Yaz aylarında insan kalabalıktır; denizle, güneşle, sokaklarla doludur. Fakat sonbahar, insanı kendi içine büzüşmeye, iç dünyasının kuytu köşelerini temizlemeye davet eder. Sokaklar boşalır, kafelerin dışarıdaki sandalyeleri içeri alınır, insanlar paltolarına sarılıp adımlarını hızlandırır. Bu dış dünyadaki çekilme, içerideki yalnızlığın mimarisini kurar. https://www.antoloji.com/sonbahar-ve-ayriliklar-siiri/ 3899401 2026-10-31T02:14:00+03:00 Nagihan Üst Toprağın bağrına süzülen bir çiğ tanesi gibisin, Sessiz, berrak ve yapayalnız. Ne fırtınalar koptu da dışarıya vuramadı sesini, Bir tek sen anlatabildin Gönlün en kuytu köşesindeki o derin sızıyı. https://www.antoloji.com/askin-gozyaslari-37-siiri/ 3899399 2026-10-31T02:10:00+03:00 Nagihan Üst Yüreğin en ücra köşesinde başlar her şey; Önce bir gülümseme, Sonra zamansız, sebepsiz bir çarpıntı. Adı sevda olur bunun, Dünyanın bütün yükünü omuzlarından alan, https://www.antoloji.com/ayrilikta-sevdaya-dahil-siiri/ 3899398 2026-10-31T02:07:00+03:00 Nagihan Üst ​Aşk, kapıyı çalmadan giren bir misafir, Önce pencereden sızan incecik bir ışık, Sonra göğüs kafesinde büyüyen adı konmamış bir fırtına. https://www.antoloji.com/sessiz-bir-nehir-gibi-siiri/ 3899397 2026-10-31T02:01:00+03:00 Nagihan Üst Bir gün senden ayrılacağım gelmezdi aklıma Çok seviyorsun sanmıştım yanılmışım Bana bakışın o içten gülüşün nasıl da yalanmış Bana canım deyişin hayatımın anlamı deyişin Seni geç buldum ölene kadar bırakmam deyişin Yalanmış https://www.antoloji.com/harabe-askim-siiri/ 3842553 2026-06-13T22:58:00+03:00 Nagihan Üst Bu akşam yine efkarlı Deniz öyle sessiz Kız kulesi öksüz kalmış Galata kimsesiz Vapurlar yorgun yanaşır içimde bir sızı Sanki bu koca şehirde yitirdim yıldızı Üsküdar'da bir bankta hayalinle baş başa Adını kazımışım toprağa suya taşa https://www.antoloji.com/istanbul-da-seni-sevmek-siiri/ 3842533 2026-06-13T21:55:00+03:00 Nagihan Üst Karanlık bir gecede kutup yıldızı gibi Aydınlatırsın bizi bilginin özü gibi Cehaletin setini sabrınla yıkansın sen Çorak gönüllülere Sevgi fidanlar ekensin sen Elimizden tutarsın ilk harften ilk heceye Işık olursun bize gündüzden her geceye https://www.antoloji.com/ogretmenim-807-siiri/ 3842531 2026-06-13T21:47:00+03:00 Nagihan Üst Vapurlar geçer gider, ben kıyıda kalırım Her rüzgarın sesinden, bir haber alırım İstanbul'u silsen de şu gönül sayfamdan Seni söküp atamam unutamam İnan yar Deniz yorgun uyanır martılar bile suskun Bu koca şehir bana sanki sitemkar küskün https://www.antoloji.com/unutamam-yar-4-siiri/ 3842528 2026-06-13T21:43:00+03:00 Nagihan Üst