https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Murat Türkmen Şiirleri Ben seni, ne gökte aradım ne de yerde buldum. Ben seni, Ahmed Arif’in şiirinde ararken Nazım Hikmet’te buldum. Ben seni, Necip Fazıl’da ararken Ahmet Kaya’da buldum. Ben seni, Yusuf Hayaloğlunun Nalan’ında buldum. Yokluk içinde yalnızlık içinde… https://www.antoloji.com/ben-seni-106-siiri/ 2254590 2016-06-01T00:08:00+03:00 Murat Türkmen Kaldırın beni üzerine yığıldığım kaldırımlar Bir hayat taşıyorum cürmümden aşkın Kamburlaşan ömre yakışır mı bu yük Ya ayağı takılsa kaldıran mı olur ki, ey kaldırımlar! Bir nisan gecesi, her gecenin bir yenisi https://www.antoloji.com/ey-kaldirimlar-siiri/ 2238692 2016-04-07T01:24:00+03:00 Murat Türkmen Garip bir çocuğum ben Kimsenin sevmediği bi çocuk Çirkin olduğumdan değil kimsesiz olduğumdan Dedim ya garip bir çocuğum Herkesin yüzündeki imalara alıştım artık https://www.antoloji.com/garip-bir-cocugum-ben-siiri/ 2238291 2016-04-05T13:33:00+03:00 Murat Türkmen Sensiz hayatın ne olduğunu merak bile etmiyorum. Çünkü hayatım sen oldun artık. bir gülüşüne kurban edeceğim o kadar çok hislerim var ki. Gözyaşı ile süslediğimiz cümlelerimiz bile oldu. Her şey senle çok anlamlaştı ve güzelleşti. Çoğu şey anlamsızdı sen anlamsız gelen hayatıma anlam oldun. Sevgimi anlatabilecek kelime bulmakta zorlanıyorum. Tek tesellim sensin. Hani küçükken yere düşüp dizimizi incittiğimiz de hemen ağlayarak annemize koşardık ya o yaramızı sarar diye. Ben de bir sene önce düşmüştüm ama dizimi değil kalbimi incitmiştim. Ve en güzeli de kalbimi saran sendin https://www.antoloji.com/iyi-ki-vardin-2-siiri/ 2238290 2016-04-05T13:32:00+03:00 Murat Türkmen Her adımım yavaş artık, solukladığım nefes gibi Pencereden görünen kare kare aldanmışlıklar Ve pençesinde olduğum hüznün ta kendisi Doluyum, sonu görünmesine rağmen yüklemine kavuşamayan cümlelerle Doluyum, hak etmediğim duygularla, yaşanmışlıklarla https://www.antoloji.com/her-adimim-yavas-artik-siiri/ 2238289 2016-04-05T13:30:00+03:00 Murat Türkmen sen varsın diye yürüdüm hayat yolunda usanmadan, sen varsın diye sevdim boş sokakları anlamlı anlamsız. Ucunda sen varsın diye sarıldım bırakmayı bilmeden acıları. Sen varsın diye sevdim hayatı. Ve sen varsın şimdi. Bitmek bilmeyen geceleri ve umutsuz sabahları uğurluyoruz el ele. Artık bana ait oldu gülümsemeler. Bu da benim diyebileceğim mutlulukları besliyorum kocaman kalbimde. Artık gitmeyeceksin demi. Ardından su dökmeyeceksin gözlerime değil mi. Kuru kalacak artık gözlerim ve gene yeşerecek ömür fidanımız. Sen geldin ya bir kahraman oldu kalbin. Bir kurtaran oldu gelişin. hüzünlü acıklı ve ıslak geceleri hiç Sevimli bilmezdim. Ne güzel bir hayat varmış şu ömrüme yakışan. Ne güzel bir kalbim varmış bu kadar sevginin değerini bilen. Ne güzel gözlerim varmış gelişi kadar mükemmel olana ağlayan. Korkmadan uyuyabilirim artık sabah çünkü sen varsın senle uyanacağım ve herşey sen kokacaktır. https://www.antoloji.com/sen-varsin-diye-27-siiri/ 2238288 2016-04-05T13:26:00+03:00 Murat Türkmen Gündem de gene yalnızlık var. Ve hiç ben burdayım demedi hayat. Sinsice fısıldayan umut el ayak oluyor. Destek alacak bir baston bulunmayınca çökeliveriyoruz sağlamlığını yitirmiş dizlerimizin üzerine. Nefes bıktı ciğerlerden kalp bıktı atmaktan ve biz halen sevgiliyiz umut ile. Gene de hayırlısı deyip avunmak kalır geri de. https://www.antoloji.com/yalnizlik-1651-siiri/ 2238287 2016-04-05T13:24:00+03:00 Murat Türkmen Sessizce beklediğimiz ölümün gölgesi göründü. Nefeslerimizin arttı değeri. Tutup bırakmak istemiyorum nefesimi. Fakat ne fayda ölüm geldi de çattı. Film şeridi olup geçiveriyor gözlerimin önünde uzun sandığım kısa hayatım. Baş ucumdakiler neden ağlıyor acep. O kadar kötü bir şey mi ölüm. Ben mutluyum ama. En azında ikilileri oynayan yüzlerden uzağa gidiyorum. Birer birer yığılıyor insanlar burada kiminin yüzü simsiyah kimisi bembeyaz, kimisi ağlayarak kimisi gülerek. Artık kıyafetsiz kalıyor kelimeler ve yalan-yalancı kavramları anlamsızlaşıyor burada. Nihayet yazdığımız senaryoyu fimleştirme işlemi sona erdi ve geldi filmimizi izleme vakti. Aa bak şu filmin konusu hırsızlık, şunun yalancılık, şunun düzenbazlık, şunun riyakarlık…. Orda gülen adamın filmi neyi anlatıyor bi bakalım. Çok ilginçtir ki hırsızlık, yalancılık, riyakarlık herşey var ama mutlu son ile bitiyor. Öğrendim ki tevbe suyu ile yıkamış filmini. Hani benim filmim benim ki nerde, yok yok getirmeyin izlemek istemiyorum. Ne olur uyandırın beni yeniden yazayım senaryomu. Çok iyi bir insan olacağım filmim çok güzel olacaktır bir kerecik şans verin lütfen. Neden son bir şans vermiyorsunuz böyle olamaz olmamalı. Bırakın kolumu sizinle gelmek istemiyorum ne isterseniz veririm para mal mülk. Herşey var ben de yeter ki bırakın beni. Hayııır atmayın beni ateşe atmayın ne olursunuz. Korkarım ateşten çoluk çocuğum var. pişman oldum çok iyi bir insan olacağım yeter ki bırakın beni. ‘’anne ne işin var bu saatte odamda ‘’ ‘’ çığlıklarınla uyandım oğlum ne oldu, terlemişsin de kabus gördün galiba. hadi uyu yarın erkenden işe gideceksin. ‘’ Manasını bilmediğimiz hayatı yaşamak değil midir bu. Keşke diyeceğimizi, son bir şans isteyeceğimizi bile bile bataklığa sürükleniyoruz. Nefsin zalimliğini arkadaş, İç sesimizi arkadaşlığını zalim biliyoruz. Hayat ağlamakla başladı gülmek ile bitsin. https://www.antoloji.com/pismanlik-241-siiri/ 2238286 2016-04-05T13:23:00+03:00 Murat Türkmen Kabullenemeyen bir yalnızlığın adresi oldum İçime sinmeyen buruk bir hüzün sardı bedenimi Kimliği belirsiz duyguların pençesindeyim Yılmak bilmeyen kalbim bekliyor halen seni Geçmeyi unutan zaman değildi yokluğundu Bitmeyen hazan değildi yalnızlığımdı https://www.antoloji.com/bekliyor-25-siiri/ 2238285 2016-04-05T13:22:00+03:00 Murat Türkmen Aktı yine özlemin gözlerimden, kayboldu yine ümitlerim. Uyduramam öyle yaşamadığım satırları. Yıpranmaya yüz tutmuş bir kalple tutunuyorum hayata Bir anlık sevginin müebbet kurbanı oldum Yürüyorum, yürüyorum; başı dik ve alevli yüreğimle https://www.antoloji.com/akti-yine-ozlemin-gozlerimden-siiri/ 2238284 2016-04-05T13:21:00+03:00 Murat Türkmen Kazandıklarıma seviniyordum oysa ki. Aklıma gelen sen olunca değişti yine kalbimin ritmi. Çıkmaza girdi duygularım. kalemimden düşen damlalarla yıkadım cümlelerimi. Yabancı diyarlarda gurbetin kucağında yüreğim. Anlarsın yazdıklarımı, peki yazamadıklarımı ve defalarca yazıp sildiklerimi… yokluğuna dayanamayan yüreğim, varlığında ıslanmayı bilmeyen gözlerim yalnız bıraktı beni. Karanlık için geceyi beklemiyorum artık, gündüzlerim de güneşsiz… şiiri anımsatan gülüşünden bir yudum ver. Ver ki bir mana taşısın yüreğim. Ne çabuk geçti mutlu dünler. Durmaktan uzak saatlerim bozuldu sanki, acının tam ortasında. sığ hayatımın derin saatlerindeyim. Atmaktan yorulan kalbim sıkıldı dar kafesin de. Ve gene yoksun ve gene seni özleyedurdu sana ait kalbim. MURAT TRKMN https://www.antoloji.com/kazandiklarima-seviniyordum-oysa-ki-siiri/ 2238283 2016-04-05T13:19:00+03:00 Murat Türkmen Güneş giydi siyah elbisesini Gündüz rüyaya daldı Karanlık merhabalaș tı yalnızlarla Gece çıktı volta atmaya Vefasızlık anıldı gene dün ve öncekiler gibi Su serpildi kırmızı yanaklara https://www.antoloji.com/gunes-giydi-siyah-elbisesini-siiri/ 2238281 2016-04-05T13:16:00+03:00 Murat Türkmen Her kapı çalındığında, gelen sensin diye anlık mutluluğa boğulur kalbim. Oysa ki bilirim uzaktasın ve gelmeyeceğini ama ne yapsın zavallı kalbim yaşamak istiyor. Ellerim, sahipsiz kaldığı günden beri uyuşmaktan vazgecmedi hiç. Gözlerimi sorarsan yıkanmaktan tertemiz olup görmekten vazgecti. Karanlık, ne güzel bir dostmuş hiç terketmedi beni, fakat sen ışığımdın ve yoksun....... her yer karanlık uçsuz bucaksız. https://www.antoloji.com/ben-ve-ben-4-siiri/ 2238280 2016-04-05T13:15:00+03:00 Murat Türkmen Belirsiz bir yolun başı bu çocuk. Askere gidince unutursun diye kandırıyorlar seni inanma sakın.. Avuntuya alıştırıyorlar seni. Büyüme, durdur saati. Bak büyüdüm ben acılar eşliğinde. Bir gün rast gitse işim şaşırır batırırım gene. Sanki al bu derdi büyüt dercesine, sanki al bu aşkı acıyla süsle dercesine büyüdüm. Uyumak yatağına geçtiğinde gözlerini kapatmak olsun. Büyük biriyim ben şimdi. Mesela yatağıma geçtiğimde saatlerce yatağımla boğuşurum. Mesela şekerim olduğunda dahası yok mu diyorum. Mesela yanımda annem yok. Mesela ve mesela. saymaya devam edersem sen o zaman büyümüş olursun. Ağlarken anne diye haykırışlarını unutma hiç. Yanında yok diye üzüldüğün kişi annen olsun. Büyüdüğün de mutluluğun dilencisi olursun. Yüzüne bakmadan geçip giderler. Hatta biz büyükler o kadar mutluluğa açız ki Elindekini çalmaya çalışırız. https://www.antoloji.com/buyume-durdur-saati-siiri/ 2238279 2016-04-05T13:11:00+03:00 Murat Türkmen Boşvermişlik ruhu sararsa bedenini Herşeye yok gözüyle bakarsan Yaşam heves vermiyorsa Nefes almanın bir manası yok Pusuya yatan nefretler Dara düşünce çıkar gün yüzüne https://www.antoloji.com/geldigi-gibi-gecsin-zaman-siiri/ 2238278 2016-04-05T13:10:00+03:00 Murat Türkmen Kim olduğumu bilmiyorum. kendimi unuttuğum biri var. o yok şimdi ağlasam geri gelir mi. hani, ağladım ve yoksun. arıyor gözlerim seni. kalbimin çığlıklarını duymuyor musun. bak; gel diye hıçkırıklarla boğuldu. Gel de şu çocuğu üzme. bak nasıl gözlüyor yolunu. gel bak. bak ve gitme. Bir misafir ol ve kendini unut burada. Burası benim kalbim sevgilim. gene şairliğim tuttu, aklıma sen geldin. keşke aklıma gelip gitmediğin gibi gitmeseydin. Aşkının sarhoşu oldum. artık gülemiyorum, artık insanları sevemiyorum. Yazmaktan usandım. Gel otur dinle beni. Dinle ki sevmenin ne olduğunu anla. Gel otur yanıma şiirimin başlığı gözlerin olsun. Sen bak ben yazayım saatlerce ve satırlarca. Sen sadece bak. sakın kalkma yerinden şiirim geldi engel olma bana. Ben yazayım sadece. unutmam yazarken sevmeyi, merak etme. Ya hani bir masum çocuğun masum gülüşü varya ha işte onu istiyorum ben. Bakışını konu ederim şiirime. gülüşünü ömür sayar yaşarım. Okuduğum değil yazdığım kitapsın sen. Geçtiğim değil varmak istediğimsin. Kapımın tokmağına dokunup gitme. Bekle açarım kapıyı. Hem de koşa koşa. tutarım elinden. Oturturum kalbimin üst köşesine. İstemediğin kadar sevgi ısmarlarım sana. Burda kaybettim işte. istemediğin kadar sevdim seni. Sıradan bildin sevgimi. Oysa ki herkesin tutunmaya çalıştığı bir daldı sevgim ve sen bunu bilmeden gittin. Bir sen yeterdi hatta ismin yeter şair olmaya. Bir gidişin yeterdi sarhoş olmaya ve bir gülüşün yeterdi mutlu olmaya. Seni düşünüp kurduğum cümleye kıyamıyorum. Yanlış olduğunu bile bile silemiyorum. Lüksüm değil ihtiyacımdın. Sen ile başlayıp ve bitiremediğim son’a nokta koyamıyorum. Sahiplensem seni bu benim desem, bu benim için akan yaş desem yeterdi bana. Murat demen yeterdi. Sadece geçip git yanımdan oturup yazarım bir desten. Baş rolü sen olan bir hayatı yaşamak zor geliyor. https://www.antoloji.com/kim-oldugumu-bilmiyorum-siiri/ 2237770 2016-04-03T16:01:00+03:00 Murat Türkmen Ben ağlarım kime ne. seven ben ayrılan ben. acıyı ben yaşarım ben anlatır ben ağlarım. sen dinle sadece. umurunda olmasın ne halde olduğum. bir mecnun olamam ne haddime. sen de değildin elbet bir Leyla. sen sensin ben de senim. gitmeseydin. mutluluk ile idare ederdim. fazla görmeseydin mutluluğu. Dağıtırdım biraz çoluk çocuğa. bırakırdım bir zerre kadar kendime. bir damla gözyaşı gerekti sana ben su oldum aktım. sen de kalsaydın dursaydı saatim hiç ayrılmasaydı yüreğimiz. Saat gece yarısı ve hep aynı şeyler; kalbimi kemirmeye devam ediyorsun. Bir söz oldun dilimin ucunda. bir özet oldun hayatıma. Bir ağrı oldun mesken kurdun kalbimde. Uzaktı kalbim sevmelere, uzaktı dilim süslü kelimelere, uzaktı ömrüm bitmelere… öğretti gidişin özlemeyi de … isyan etmem haşa, lakin kalsaydın bir solukluk daha nefesimde. Bir gülüşün vardı bir hayatı besleyen. Ve bir ben vardım o gülüşü özleyen. birer yitik kelimeydik olamadık bir cümle. birer buseydik konamadık bir gülüşe. biraz daha zor oldu imtihanımız. biraz daha ağırlaştı yükümüz. Biraz daha erken yorulacağız ve biraz daha az kaldı uzun sandığımız senaryomuz. Keşke bir değil de üç nokta olabilseydin ömrüme. Şairin arayıp ta bulamadığı kelimeydin. Gözlerin ilhamdı bir şiire. Islandı yine kelimelerim. Seni özlüyor cümlelerim. Yoksun diye haykırıyor kalemim. Gelmeyeceksin diye kayboluyor ümitlerim. Seni seviyorum diye başlayan cümlelerin sonsuz olduğunu sanardım. Birdenbire ıslanıverdi yine gözlerim. Artık uzunca cümleler kuramıyorum. Cevap bekleyen soruların çaresizliğine büründüm. erken biten sigaramla sataşır oldum. Soluklanmadan yaşamaya koşuyorum. Sanki giden sen değil nefesimdi. Sanki sen değil, canımdı yaşama umudumdu, herşeyimdi. git şimdi şairin kalemini kırmadan… https://www.antoloji.com/nefessizim-4-siiri/ 2237769 2016-04-03T15:59:00+03:00 Murat Türkmen Sen ile başlayıp ve bitiremediğim o kadar çok cümlelerim var ki. Kimisi –siz ile devam eden kimisi –le ile biten. Yalnızlığım beni boğuyor. Yanımda olması gerekenler yüz çevirdi gidişinle. Şuan yokluğunla başbaşayım. Şiirsiz şair, şairsiz şiir gibiyim yapayalnız. Oysa ki okunmaya değer bir şiirdim. Okunmadım … Okunamadım…. Yeşeren hayatımız sararıp soldu, mevsim sonbahar değildi. Başladığım cümleyi bitiremiyorum artık. Çok yoruldum. Mutluluk ve ayrılık arasında bıraktım kendimi. Unuttum kendimi. Sahi ben kimdim? Sen miydim? . sen’dim galiba çünkü şuan kendimi hissetmiyorum. Senle dolu olan çakma bir ben yazıyor bu satırları. Söylesene çocuk senin de mutluluğun elinde ki şekerlerin bitene kadar mı? bir hayat böyle basit olamaz. Gene ferah bir yalnızlık kapladı yüreğimi. Umurunda olmadığımız bir dünyanın birer işçisi olduğumu hatırlatıyor yalnızlığım. Tükendi tükenmemesi gereken kalemim. Bir jilet bir cigara bir de hiç sevmediğim alkol zıkkımı derman oluyor bana. Ne hallere koydun ismini vermek istemediğim kalbimin sahibi. Ya sen kalp parçalandığında acıdığını bilmiyor muydun. Ya sen bir hayat bu kadar kolay yok edilmemesi gerektiğini bilmiyor muydun ya sen …. Ya seeenn.. bilmiyor muydun ha bilmiyor muydun. Gözlerimin pınarları kurudu. Bir yaprak misali yere düştüm, savruldum ve kayboldum densiz bir yolda.. SOLDU KALEMİM TÜKENDİM…. MURAT TRKMN https://www.antoloji.com/senden-sonra-ki-ben-2-siiri/ 2237766 2016-04-03T15:57:00+03:00 Murat Türkmen