https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Muhammed Emre Tulay Şiirleri Belȃ Sabah olmuş, güneş gözlerimi perdelerinden sıyırıyor Esneme sesi gelir hala komşu çocuklarının Dinlenirken gece nöbet tutan köpekler Adeta hissedilir hışırtısı haşeratın https://www.antoloji.com/bela-44-siiri/ 1717743 2012-05-14T15:32:00+03:00 Muhammed Emre Tulay Ey güzel! Kimsin sen? Nesin? Bilmiyorum Yok yok, çok iyi biliyorum aslında. O zaman? https://www.antoloji.com/baslayamadigim-ya-da-bitiremedigim-siiri/ 1484250 2010-11-29T00:32:00+03:00 Muhammed Emre Tulay Gel, ey rüzgarların değdiği yapraklara Sesini gizleyen dilber. Gel, ey buğulu camlara hissini çizen güzel. Gel, bir damla gözyaşının karıştığı denizlerden Saf sular içtiğim. Gel, karanlık gecelerimin yakamozu. https://www.antoloji.com/hayata-tutunmak-6-siiri/ 1397074 2010-05-22T23:24:00+03:00 Muhammed Emre Tulay Yoksun, yine yollarına takıldı gözlerim Geleceğin günü beklemekteler. Yokluğunun nöbetinde zamanı eskitirken Senden kalan bir izi gözlemekteler. Yoksun, deli gönül kaldırım taşlarında, https://www.antoloji.com/yoklugundaki-ben-3-siiri/ 1376125 2010-04-13T23:29:00+03:00 Muhammed Emre Tulay SEN GİTTİN Sen gittin, gittiğin an, gece ve hicran kaldı, Baharı hoştu aşkın, kimsesiz güzü kaldı. Sen gittin, “yar” dediğin, yarine hasret kaldı, https://www.antoloji.com/sen-gittin-110-siiri/ 1297886 2009-12-04T16:40:00+03:00 Muhammed Emre Tulay Bu sabah bir aşığın sedası kulağımda, Dinledim ki, maşuku bülbülün şeydasında. Bülbül küçük bağrında dikenli gül taşıyor Beyazına vurgunken kırmızıyı görüyor. Her kanat çırpışında ayrı bir özlemi var, Onun her ötüşünde aşkının namesi var. https://www.antoloji.com/bulbulu-seyda-siiri/ 1159049 2009-04-10T10:28:00+03:00 Muhammed Emre Tulay Yârim oldun, rüzgarımdın, Leyla'mdın sevginle, Rüzgarımdın, bir estin, sen de gittin gönlünle, Leyla'mdın, sen de gittin, yok oldun her şeyinle, Sevginle, gönlünle, her şeyinle; dönme geri! https://www.antoloji.com/leyla-142-siiri/ 1019957 2008-09-09T12:49:00+03:00 Muhammed Emre Tulay Toprak misk kokmaktasın, hafiften de ıslaksın, Ne bu halin mest ettin, bu kez biraz farklısın. Toprak dedi: Yağmurdu, yağmurdu buluştuğum, Bana dokunuşunda, bu halimi bulduğum. Dedim ki: Ey toprağım, biçareyi avutma, Bican iken canımı daha aciz bırakma. https://www.antoloji.com/toprakla-hasbihal-siiri/ 999199 2008-08-06T17:47:00+03:00 Muhammed Emre Tulay FELEK Unut artık bir zaman “yarim” diyen dilberi, Unut, boş hayalinden, sök çıkar o güzeli. Gönlüme yol verseydim hep o yari severdim, Bir ziya umut olsa, ne güfteler düzerdim. https://www.antoloji.com/felek-67-siiri/ 815659 2007-09-20T15:23:00+03:00 Muhammed Emre Tulay YOL Gittim yar diyarından, gülü dalda bıraktım, Gittim yar diyarından, miski tende bıraktım, Gittim; ama gönlümü başka elde bıraktım. Bir can kaldı bedende, bedenim gayri eksik, https://www.antoloji.com/yol-221-siiri/ 815657 2007-09-20T15:21:00+03:00 Muhammed Emre Tulay NAZİRE Yarim dedik maşuka, bu aşık giryan oldu, Gönlüm sanki boş idi, gayri çeşmim de doldu. Bir kelamım dökülse, yarim kaçar kollanır Niye böyle yapar ki, buna can mı dayanır? Bilmez misin halimi, gönlün demi amadır? https://www.antoloji.com/nazire-22-siiri/ 769526 2007-07-03T11:01:00+03:00 Muhammed Emre Tulay Sen gittin ya yağmurlu güz gecesi, Çiğler yere değil, gönlüme düştü. Vakitsiz akşamların çilekeş eşi Derin uçurumlara ansızın düştü. Şimdi oda boş, içim aynı ahenkte https://www.antoloji.com/pencere-arkadasim-siiri/ 446415 2006-05-05T16:24:00+03:00 Muhammed Emre Tulay Vapurdan indim elimde bavulumla Üstümde kokuşmuş siyah bir ceket. Yürüdüm yollarında çürümüş postalımla Yıllardır hasretinde boğulduğum memleket. Hızla ezberimde aştım dik yokuşları, https://www.antoloji.com/on-yil-2-siiri/ 440069 2006-04-28T15:32:00+03:00 Muhammed Emre Tulay Bir roman, bir sancı, bir şiirdi gidişin, Hayatıma konulan son noktaydı gidişin, Hasretinde boğulduğum ummanımdı gidişin, Bu sabah yalnızlıkla baş başa uyandım Oturdum bir köşede sevgilime ağladım. https://www.antoloji.com/sevgiliye-agit-6-siiri/ 438239 2006-04-26T17:50:00+03:00 Muhammed Emre Tulay Dünyada yok bir ram ola ki kul, Kucak açmış duruyor kadim İstanbul. Boğaza dolanmış, kıvrılmış Marmara' da Ahengini gizlemiş, tepede; Çamlıca' da. Çepeçevre surların başında süslü fesi, Entari sallamakta sulara Kızkulesi. https://www.antoloji.com/kadim-istanbul-siiri/ 432666 2006-04-21T16:00:00+03:00 Muhammed Emre Tulay