https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Mesut Yüksel Şiirleri Uzun yolun yorgun ufkunda birer fener, otoyol kenarında sadık bir nöbetçi gibi parlar. Aracı sustururum dispenserin metal sessizliğinde, yakıt ağır ağır iner deponun karanlığına; https://www.antoloji.com/akaryakit-istasyonlari-siiri/ 3780327 2026-01-12T23:07:00+03:00 Mesut Yüksel Sıvı nitrojen susar; eksi yüz doksan altı derecenin o mutlak rahminde kapanır etin parantezi, diner kanın bin yıllık uğultusu. https://www.antoloji.com/zamanin-buzlari-siiri/ 3780270 2026-01-12T20:34:00+03:00 Mesut Yüksel Hayatın dairesini susamla mühürlemiş bir hafıza bu. Kokusu; en pahalı rayihadan daha inatçı, daha çıplak, daha yoksul, daha bizden. https://www.antoloji.com/simit-27-siiri/ 3779683 2026-01-11T16:01:00+03:00 Mesut Yüksel Dünyanın beşte biri bir avuç toprağa sığışır; milyar nefes aynı havayı https://www.antoloji.com/hindistan-6-siiri/ 3779481 2026-01-11T01:25:00+03:00 Mesut Yüksel Zamanın kemikleştiği o mutlak sıfır eşiğinde Gök, kendi karanlığına ihanet eder. Bu bir uyanış değildir; Güneşin uzak fırtınalarından kopup gelen Elektrik yüklü bir duanın https://www.antoloji.com/kutup-isiklari-2-siiri/ 3779211 2026-01-10T12:01:00+03:00 Mesut Yüksel Savaş meydanları; Korkuyla cesaretin aynı kadehten zehir içtiği, Vahşetin insanın en çıplak hâline büründüğü Kızıl ve dilsiz bir mahşerdir. https://www.antoloji.com/savas-meydanlari-siiri/ 3779068 2026-01-10T00:00:00+03:00 Mesut Yüksel Anadolu’da, ateşin henüz tanrılarla konuştuğu o mor şafakta, bilge bir ruh yürüdü toprağın çatlamış alnında. https://www.antoloji.com/kral-mezari-2-siiri/ 3779050 2026-01-09T23:21:00+03:00 Mesut Yüksel Zamanın imbiklerinden süzülen o ağır sızı, Avuçlarında dindi arkeoloğun; Eğildi toprağın, nabız gibi attığı yere. Elindeki çelik değil; https://www.antoloji.com/arkeolog-4-siiri/ 3779037 2026-01-09T22:39:00+03:00 Mesut Yüksel Eyy Caligula! Roma’nın alnına mühürlenmiş zifiri yazgı. Adımların, sokaklarda yankılanan uğursuz bir kehanetti. https://www.antoloji.com/caligula-2-siiri/ 3778489 2026-01-08T11:48:00+03:00 Mesut Yüksel Bir meczup gibi düştüm ilmin çorak yollarına; Adımlarım kayıp bir ufkun peşinde, zamansız. Dağların sert omuzlarına yasladım yorgunluğumu, https://www.antoloji.com/buyuk-uyanis-siiri/ 3777877 2026-01-06T21:39:00+03:00 Mesut Yüksel Zamana aşkın rengini sordum o meçhul yürüyüşte. Ömür denen karanlık dehliz sükûtun eşiğinde duruyordu. https://www.antoloji.com/kutsal-kirmizi-siiri/ 3777806 2026-01-06T19:59:00+03:00 Mesut Yüksel Bedenin surlarında ilk gedik açılır; zihin, yorgun bir süvari gibi atından iner. Tahammülün ince ipliği kopar, kalabalıklar elenir, tenhalar kalır. https://www.antoloji.com/zamana-dusen-aynalar-siiri/ 3777663 2026-01-06T13:38:00+03:00 Mesut Yüksel Özünü çağırmıştım; saf, hilesiz bir sevginin. Oysa sen, karşılıksız bir aşkın kibrinden kuleler diktin. https://www.antoloji.com/medusa-darbesi-siiri/ 3777415 2026-01-06T00:03:00+03:00 Mesut Yüksel Emir, göğün çatlağından sızdı; Nuh, ahşabın sağır gövdesine merhameti işledi. Dalgalar dağı yutmaya hazır bir iştahken, Gemi, imandan bir omurgaydı yalnızca; Suların öfkesine gerilen o ince sızı. https://www.antoloji.com/nuh-tufani-11-siiri/ 3777389 2026-01-05T22:27:00+03:00 Mesut Yüksel Sabrın tuğlalarıyla yükselirken o mabet, Bir ferman yankılandı devrin ötesinde. Taş taşa emanet, harç dualarla sırlıydı; Lakin güç sabırsız, emir çoktan verilmişti. https://www.antoloji.com/karagoz-ile-hacivat-5-siiri/ 3777346 2026-01-05T20:20:00+03:00 Mesut Yüksel Güneşin tunç rengiyle karardığı surlardan Geçti Helen; akşamın ve yazgının içinden. Bir kadından ziyade, tanrıların sabrıydı o; Bakışı denizi sarsan, gemileri kederden çeken. https://www.antoloji.com/truva-nin-kalbi-siiri/ 3777303 2026-01-05T17:40:00+03:00 Mesut Yüksel Toprağın bağrında uyuyan o kadim güç uyanmalı; Ter, bir mabet serinliğinde akmalı alından. Üretmek; sadece çarkın dönmesi değil, Zamanın kalbine yeni bir yön vermektir. Kaçırılan her an, raydan çıkan bir ömürdür; https://www.antoloji.com/kalkinma-atesi-siiri/ 3777055 2026-01-05T00:06:00+03:00 Mesut Yüksel Kökleri, tarihin en derin uykusuna değil, Işığın ilk kırıldığı yere uzanan bir fidan. Bastıkları toprak yalnızca toz ve taş değildir artık; Her adımda arzın altındaki nabzı, Eski çağların uğultusunu yoklayarak yürürler. https://www.antoloji.com/turk-gencligi-22-siiri/ 3776926 2026-01-04T20:42:00+03:00 Mesut Yüksel Dünyanın yükünü henüz omuzlamamış bir sezişin en uç kıyısında dururlar; yüzleri, akıldan önce kalbin bellediği o ilk ve tek dildir. https://www.antoloji.com/cocuklar-343-siiri/ 3776660 2026-01-04T11:56:00+03:00 Mesut Yüksel Yalnızlığın o dilsiz, en derin vahasında, Beşerin iz sürmediği bir tenhalıkta kıyıldı nikâhım; Gök kubbe şahidimdi, yer mülkümdü benim, Tabiatla bir oldum, gizli, kadim ve ebedî. https://www.antoloji.com/tabiatla-nikah-siiri/ 3776645 2026-01-04T10:53:00+03:00 Mesut Yüksel