https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Mehmet Tekerek Şiirleri Büyük insanlık 2 kendini büyüttükce büyüttü insan https://www.antoloji.com/buyuk-insanlik-2-2-siiri/ 3761529 2025-11-25T11:27:00+03:00 Mehmet Tekerek Rüzgâr ağaçların dallarını ileri geri sallıyordu. Hava kısmen açık, kısmen bulutluydu. Bir işim yoktu Ben burda kimseyi de tanımıyordum öyle dolaşıyorum Bir yerlere girip çıkıyorum şehirde https://www.antoloji.com/ucuncu-katin-pencereside-siiri/ 3588758 2024-06-10T12:43:00+03:00 Mehmet Tekerek Para ve güç https://www.antoloji.com/hey-insan-8-siiri/ 3501634 2023-08-24T13:05:00+03:00 Mehmet Tekerek upuzun yatan adamı soydular ölmüştü o https://www.antoloji.com/gitti-370-siiri/ 3501632 2023-08-24T12:56:00+03:00 Mehmet Tekerek 04.07.2022 ATIN ÜSTÜNDEKİ ADAM atı çeken biri vardı o tuhaf bir adamdı başı hep önde https://www.antoloji.com/at-adam-ve-ben-siiri/ 3450196 2023-03-09T22:00:00+03:00 Mehmet Tekerek İstemeyen de köle olabilir. Digital çağımızda köle olmak hem kolay hem de modern. Öyle şartlar yaratılıyor ki, insancıklar zorluk çekmeden özgürce köle olabilsinler. Kapitalizmde her şeye sahip olabilir insan. Ama her insan değil. ne iyi. Bütün renkler gözünün önünde. Her şeye elini uzatsan dokunabilecek kadar yakın sana. Öyle ki, nerdeyse, sen, „birey olarak“ dünyayı iyiye, ya da ama bokun içine doğru itmek de elinde imiş gibi, yakınında insanın; hatta sorumluluğunda da. https://www.antoloji.com/isteyen-kole-olur-siiri/ 3316301 2021-12-21T23:19:00+03:00 Mehmet Tekerek Sadece gölgemiz kaldı insanlığımızdan geriye duruyor öyle duruyorum tek ayak üstünde gölgem ve ben https://www.antoloji.com/golge-331-siiri/ 3162033 2020-08-23T21:23:00+03:00 Mehmet Tekerek Bir hayal gibi yollarda ve dükkanlrın önünde, yaşamadıklarının farkında olmayan ölü insanlar bulunuyordu https://www.antoloji.com/uzaktaydi-siiri/ 3120722 2020-04-30T09:54:00+03:00 Mehmet Tekerek bir ağaç ve ben Küçük odanın pencersinden bakıyorum yola zaman akşama doğru hava https://www.antoloji.com/ben-ve-pencere-siiri/ 2468297 2018-04-06T21:34:00+03:00 Mehmet Tekerek Sürü. Dünyanın her yerinde, tek tek insanlar, çocuklar, kadınlar, yaşlılar da, sürü bir sabah uyandığında, her zamanki gibi; süt, kahve, çay, peynirli ekmek, çorba ve sonra çanta. Dışarı çıktı; ne yolda bir araç, ne tren, ne otobüs...polis-asker de yoktu. Kapitalizm dünyası yok olmuştu... https://www.antoloji.com/kurtulus-24-siiri/ 2408988 2017-11-11T21:50:00+03:00 Mehmet Tekerek Dağa sırtını dayamış küçük bir köydü orası. Evlerin bulunduğu yerden köyün tam karşısına bakıldığında, uzakta sıralanmış dağlar köyü ve yaylayı seyreder gibi dururlardı. Bir de, yaz sıcaklarından yanmayalım diye karlı tepeler köye doğru serinlik üfürürlerdi. Gece gündüz dağlar hep bizimle sayılırdı. Köyün hangi noktasında olunursa olunsun sıra sıra dağları görmek mümkündü. Uzak duran o dağlar, köyde yaşayan herkesin aşkını da acısını da bilir gibiydiler. Dağlara bakarak kim bilir niceleri dertlerini anlatmışlardı. Onlar da uzaktan duymuşlardı herbirşeyleri. Dağlar günün değişik zamanlarında yine değişik çehreye bürünürledi. Örneğin, sabahları yarı sisle kaplı olduğunda, yüzü uykulu gibi olurken, öyle vakti güneş tam tepesinde olduğunda, sanki gözleri kamaşnmış gibi parlardı. Akşama doğru ise hüzünlü gibi, boynu bükük anlaşılmaz bir çehresi olurdu dağların. Köyün nerdeyse bütün toprak damlarının ön cephesi ve önlerindeki çardak, dağları görecek şekilde kurulmuştu. nasılsa. Akşam üzeri köylüler tarladan bahçeden evlerine gelip de ellerini yüzlerini yıykadıkdan sonra, çardaktaki serilmiş sofraya oturup da yemek yerlerdi. Yemekte ayran içerlerdi. Yemek yendikten sonra ise çaylar gelirdi. Sonra sırtını bir direğe dayayıp da çayını yudumlarken, dağlar onun karşısında olurdu hep. İçten içe kimselerin duymayacağı şekilde dağlara bakarken mırıldanmalar olurdu. belki. Bu dağların öyküsü bitmez tükenmez olmalıydı. Nice tarihler hayatlar yaşamış olmalıydı bu dağlar. Bahçede yalnız bir çocuk oynuyordu. Kendi kendine bir tür oyunlar yapmaya çalışıyordu. Ayakkabısını çıkartıp bir kenara atmıştı. Toprağa dokunuyor, toprağa dokunmak kendine özgü bir tad veriyordu ona. Bahçe evden ikiyüzmetre uzaklıkta bulunuyordu. Etrafı buğday ekili tarlalarla kaplı olan bahçe, yeşil bir ada gibi görünürdü uzaktan bakıldığında. Buğdaylar yarı sarı yarı yeşildiler daha. Bahçede şeftyali, incir, iki büyük zeytin, bir kaç nar ve etrafında ise, belli aralıklarla dizili kavak ağaçları vardı. Çok az, sızıntı halinde bir su çıkıyordu ve bütün bahçeyi yavaş yavaş dolaşıyordu. Kulak verildiğinde biyerlerde suyun şırıl şırıl akmakta olduğunu duymak mümkündü. https://www.antoloji.com/kayip-300-siiri/ 2346421 2017-04-27T09:56:00+03:00 Mehmet Tekerek insanım atalarım gibi insan ve katil... hala öldürüyorum sonun nere varacağı belli değil binlerce yıldan beri https://www.antoloji.com/buyuk-insanlik-6-siiri/ 2300418 2016-11-30T00:20:00+03:00 Mehmet Tekerek Martılar Uçarken Aradan ne kadar zaman geçmişti bilmiyorum ondan birşey duymayalı. Cornwall'dan aldığım bir mektupta, Artık burdayım, burada kaçak da sayılmıyorum, yabancı da görmüyorlar beni https://www.antoloji.com/cornwall-siiri/ 2289325 2016-10-22T21:44:00+03:00 Mehmet Tekerek