https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Levent Özsayın Şiirleri Rüzgâr eser, savrulur dertli başım, Dinmek bilmez gözümden akan yaşım. Çaresizce yollara düştü yolum, Nerde benim kara yazım, nerde benim sevdiğim? 1 ​Soldu gönül bahçem, açmaz hiç gülüm, https://www.antoloji.com/nerde-benim-sevdigim-siiri/ 3893227 2026-10-16T12:48:00+03:00 Levent Özsayın Bir yanımız darmadağın, bir yanımız kırık dökük, Gözlerinin kıyısında sönen o son ışığa baktım. Kaderin bu taşlı yolunda diz çökmüş, boynu bükük, Sevdadan nasibini alıp acı çekmek de var, gitmek de... *. *. *. *. * ​Gecenin boynuna asılı kalır söylenmemiş kelimeler, https://www.antoloji.com/aci-694-siiri/ 3890925 2026-10-10T22:06:00+03:00 Levent Özsayın Bir yeleği vardı annemin, zamana direnen, eskimiş... Dolabın en kuytu köşesinde saklardım bir ömür. Ne zaman dünya üstüme gelse, ne zaman üşüse ruhum, Gider o eski kumaşa sarılır, yüzümü bastırırdım; Çünkü her ilmeğinde hâlâ onun kokusu, onun şefkati saklıydı. ​Ama ben yetim büyüdüm bu koca, sessiz şehirde, https://www.antoloji.com/bir-yelegi-vardi-annemin-siiri/ 3890313 2026-10-09T12:52:00+03:00 Levent Özsayın Düşmesin göz kapaklarının gölgesi yeryüzüne, Gözyaşın akarsa, içimdeki karanlık katlanır. Gece zaten ağır, Sokaklar sessiz ve rüzgâr alabildiğine kimsesiz... Sen ki benim en kuytu sığınağımsın, Ağlama sevdiğim, bir damla yaşınla devrilir dünyam. https://www.antoloji.com/aglama-sevdigim-8-siiri/ 3890307 2026-10-09T12:38:00+03:00 Levent Özsayın Bir kentin yalnızlığı çökerken üzerime, Sustu bütün cümleler, yarım kaldı hikâye. Geride kırık bir düş, bir de karanlık gölge, Ben onu çok sevdim, anlatamadım kimseye. Gittiği yollar duman, uzaklaştı ufuklar, https://www.antoloji.com/ben-onu-cok-sevdim-6-siiri/ 3890274 2026-10-09T10:38:00+03:00 Levent Özsayın Işıklar sönüyor birer birer caddede, Boğazımda düğümleniyor karanlık. Her sokak başı ayrı bir pusu, ayrı bir perde, Bu şehir beni yutuyor artık. ​Beton bloklar yükseliyor göğe doğru, Sanki üzerime devrilecek tavan. https://www.antoloji.com/bu-sehir-beni-yutuyor-siiri/ 3884727 2026-09-25T01:27:00+03:00 Levent Özsayın Bir kentin ışıkları tek tek sönerken gecenin koynunda, İçimde bitmek bilmeyen o sessiz gürültüden, Kendi sesimi bile duymaz olmaktan yoruldum. Işıkları kapattım, kapıyı aralık bıraktım kaç zaman, Gelenin gideni hep arattığı bu tenha dünyada, https://www.antoloji.com/yorgunum-461-siiri/ 3875880 2026-09-02T23:15:00+03:00 Levent Özsayın Beni susturmayın, kopsun fırtına, Henüz söylenmemiş sözlerim var benim. Geceyi yükleyip yorgun sırtıma, Aydınlığa koşan gözlerim var benim. ​Susarsam kurur dilimdeki ırmak, https://www.antoloji.com/beni-susturmayin-siiri/ 3873024 2026-08-27T07:43:00+03:00 Levent Özsayın Bir zamanlar gülüşümde bahar açardı benim, Gözlerimde sönmeyen bir umudun ateşi vardı. Rüzgâr nereden esse oraya koşardı yüreğim, Geceler bu kadar uzun, sokaklar bu kadar dar değildi. ​Bir fincan kahvenin buğusunda ısıtırdım ellerimi, Her ayrılığa çizik atmaz, her sese dönüp bakmazdım. https://www.antoloji.com/ben-boyle-degildim-27-siiri/ 3872475 2026-08-25T22:25:00+03:00 Levent Özsayın Bir duble beyazlaşır masanın kuytu kıyısında, Dünyanın bütün gürültüsü çekilir yavaşça kapı dışına. Ne zaman ki soğuk su dokunur anasonun gizli kalbine, Anlarsın; zamana sitem etmek için henüz erkendir bu şehirde. ​Masada Ezine’nin o kendine has sertliği, https://www.antoloji.com/rakim-8-siiri/ 3867924 2026-08-15T14:47:00+03:00 Levent Özsayın İnsan bir başkasını nasıl sığdırır göğsüne, Nasıl sayar kendi kanından, kendi nefesinden? Bir yabancı değil artık, bir gölge değil, Etinle et, kemiğinle kemik olan bir can... Onun gözünde küçücük bir hüzün belirse, https://www.antoloji.com/kendi-caninda-yanmak-siiri/ 3864445 2026-08-07T11:50:00+03:00 Levent Özsayın Eşyaların dili tutuldu sen gidince, Sandalyeler daha ağır, masada tuzu eksik ekmeğin. Bir kentin en tenha durağında beklemek gibi şimdi, Yoksun; ve ben kendi içimde bir hiç gibi birikiyorum. Sokak lambaları sarı sarı yanıyor geceye, Pencereme vuran rüzgâr senin adını fısıldamıyor artık. https://www.antoloji.com/yoksun-simdi-4-siiri/ 3858653 2026-07-23T15:27:00+03:00 Levent Özsayın ​Dünya bir bahçedir, yalan bir sarmaş, Girdiği gönülde bırakmaz barış. Doğruluk yolunda eyle bir yarış, Eğri söz sırtına yük olur bir gün. https://www.antoloji.com/yalan-dunya-nin-yalani-hece-siiri-siiri/ 3858433 2026-07-22T23:52:00+03:00 Levent Özsayın ​Senden sonra acı kaldı içimde, Unutulmuş bir sahil kasabasında, Eylülün ilk salısına rastlayan o tuhaf sessizlik gibi. Bir şeylerin kırılma sesiydi belki, Belki de fırtınadan hemen önceki https://www.antoloji.com/acinin-cografyasi-3-siiri/ 3858395 2026-07-22T21:26:00+03:00 Levent Özsayın (Erkek) Ağlama derdin bana, hatırlar mısın gülüm? Taştan mı yapıldı sanırsın bu göğsümü? Gecenin bir yarısı çökünce üstüme ölüm, Ağlamayan erkekler söndürür mü yangını? ​(Kadın) https://www.antoloji.com/erkek-adam-aglarmi-kadin-erkek-diyaloglu-siiri/ 3858100 2026-07-22T00:15:00+03:00 Levent Özsayın ​Bir acı kaldı içimde, giderek genişleyen bir otel odası gibi, Masada yarım bırakılmış bir fincan kahve, bir iki eski gazete. Her şey yerini yadırgıyor sanki seni uğurladığım o günden beri, Bir insan birini sevince, biraz da onun yokluğunu eklermiş kendine. https://www.antoloji.com/bir-aci-kaldi-icimde-siiri/ 3856127 2026-07-19T12:42:00+03:00 Levent Özsayın Keşke Gitmeseydin ​Ağzımın içinde dağılan bir kelime gibiydin, Söylesem çıkmıyordun, sussam boğazımda düğüm. Mevsimlerden sonbahar değil, Senin eksikliğinmiş meğer Bütün takvimleri kış yapan o soğuk... https://www.antoloji.com/gitmeseydin-47-siiri/ 3855516 2026-07-17T18:15:00+03:00 Levent Özsayın ​Bakındım öyle sağa sola, her köşe başına, Vitrin camlarında, süslü püslü aynalarda değil elbet. Kendimi arıyorum be birader, hani o eski çocukluğu, Bir de cebimde unuttuğum o buruşuk, mavi tren biletini. https://www.antoloji.com/kendimi-ariyorum-65-siiri/ 3854746 2026-07-16T02:00:00+03:00 Levent Özsayın Sesim bir uçurum kenarında konaklıyor şimdi, Mevsimi geçmiş bir hırka gibi sırtımda bu ayrılık. Buz tutmuş bir gölün kıyısında bekliyor sözlerim, Suskunluğumun ağırlığı altında eziliyor her an, Ve gökyüzü, rengini kaybediyor yavaş yavaş. https://www.antoloji.com/bana-yar-olamadin-siiri/ 3853306 2026-07-12T13:07:00+03:00 Levent Özsayın Seni düşünmek, yangın yerinde bir gül dalı, Kuşatılmış bir kentin en tenha sokağında Yasaklı bir türküyü mırıldanmak gibidir. Adın, dudaklarımda mülteci bir hece, Sustukça büyüyen, büyüdükçe harlanan... Bir yağmur başlar ansızın, esmer ve serin, https://www.antoloji.com/seni-dusunmek-bir-surgun-aksami-siiri/ 3852808 2026-07-11T12:11:00+03:00 Levent Özsayın