https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. İbrahim Tolga Özsoy Şiirleri Bizden büyük… Bir perde uçuşur vücudunun siluetinden sıyrılıp Gece soğuk hava sıcak bedenler terli Dudaklar birleşirmiş güzel bir şarabın uykusundan uyanıp Çok kirli bir aşkmış bu toplamımızdan misliyle misli https://www.antoloji.com/bizden-buyuk-2-siiri/ 2419772 2017-12-13T17:51:00+03:00 İbrahim Tolga Özsoy Zifiri karanlık bir gecenin ormanlarla kaplı izbesinde Bir ben varım bir de ben İki kişilik bu hayatta kalma mücadelesinde Bir bedende bir olmamız gerekirken Yabancıyız hepten https://www.antoloji.com/benden-disari-siiri/ 2205864 2015-12-29T15:09:00+03:00 İbrahim Tolga Özsoy Retinamı delip geçip içimde bir yerlere ulaşıyorken bakışın Görememek harcımıdır bencilliğinin Bu ser sefil yırtık pırtık geri çekiliş başlangıcı en büyük yenilgimizin Korkun damarlarına pompalanmadan önce ağzından çıkan Kulağına varıncaya kadar yıkıp yakar anlamını mevcudiyetimizin Her yanışında küllerinden yeniden doğan https://www.antoloji.com/kor-kahin-siiri/ 1221832 2009-07-19T00:09:00+03:00 İbrahim Tolga Özsoy Böyle devam edemem Bir Üsküdar iskelesinde açıp kanatlarımı Rüzgara karşı Solan ruhumu sana Kendimi sonbahara esir edemem https://www.antoloji.com/kardan-adam-33-siiri/ 859692 2007-12-05T14:59:00+03:00 İbrahim Tolga Özsoy Kim dokundu sana büzgün dudaklı çocuk Bir ayçiçeği gibi başın boynundan ağır Gönlünü vurup omzuna, Bükülmüşsün kaldırımlara Boşuna bağırıyorsun boşuna, onlar sağır Sesin yarı çıplak bir dilenci gibi sokakta kalır https://www.antoloji.com/kim-dokundu-sana-siiri/ 723526 2007-04-22T13:03:00+03:00 İbrahim Tolga Özsoy Sussam cihana yayılır isyanım Her dilden bir sözcük silinse Ve dudaktan bir dil O zaman kurur dudaklar öpüşmez kimse Kuruyan her dudaktan ince ince kanarım Çatlarsa dudağın belki sana da ulaşırım https://www.antoloji.com/kanayan-bir-dudak-papatya-siiri/ 697328 2007-03-24T20:09:00+03:00 İbrahim Tolga Özsoy Mektubun düşer topal günlerimin arasına Kuşlar ürkerde havalanır ya Öyle bir cümbüştür kopan nefesimde Kanatlanırda uçamazsam bir kuşluk vaktinde Döner yatarım omzuna kelimelerin İşte böyle okunmalı mektup dediğin https://www.antoloji.com/duet-yokluk-dedigin-siiri/ 697319 2007-03-24T20:01:00+03:00 İbrahim Tolga Özsoy Mengene ağzında ezilir zamanın başı Gerçek dışı bir mekanın kapısında Günler geçmek bilmez, haftalar akıp gider Karanlığın iki ucu birleşse eğer Ne aydınlıktır bulacağımız Ne de karanlık kalır sığınacağımız https://www.antoloji.com/mengene-agzinda-zamanin-basi-siiri/ 646875 2007-01-30T19:48:00+03:00 İbrahim Tolga Özsoy Gözlerinin penceresinde kara sürmeli parmaklık Baktığın yerde hapistir bir yanım En yangın yerinde sönmez bu ayrılık Dumanı yayılır öksüz kalırım Duvarları soğuktur kör topal koğuşumun Donar ranzalarında öteki yarım https://www.antoloji.com/kara-surmeli-parmaklik-siiri/ 642268 2007-01-25T20:49:00+03:00 İbrahim Tolga Özsoy Gözlerimi dikip baktığımda Ufka karışır topraklar Dümdüz bir diyara işlenmiş fıstık fıstık ağaçlar Karşımda Cerablus'un ışıkları Fırat'la yıkanır gözlerim Kurur bir Ocak rüzgarıyla https://www.antoloji.com/cerablus-un-isiklari-siiri/ 635608 2007-01-18T11:55:00+03:00 İbrahim Tolga Özsoy En kötüsü bitti az önce Kötülerin şahıydı şahbazı oldu Sen gittiğinde kaldım öylece Bu gömdüğün son çocuğumdu Boş ver bir hezeyandı geçti gitti https://www.antoloji.com/hezeyan-6-siiri/ 594696 2006-12-01T00:10:00+03:00 İbrahim Tolga Özsoy Yanan bir ruhun ıstırabı ile buz tutmuş bedenin O güzel gözlerin Her an çökecek bir coğrafya Çökse bir iç deniz yaratacak ruhunda Hep birlikte boğulacağız ağlasan Ağla ağlayacaksan hiç durma https://www.antoloji.com/kundakci-5-siiri/ 591278 2006-11-26T22:27:00+03:00 İbrahim Tolga Özsoy Ellerini avuçlarıma gömmediğin anlarda Kendi elimi tutarım usulca Gözlerimi yumar parmaklarımı okşarım Kurbağalardan dizilme bir tespih çeker gibi Her sabır bir prense döner diye umarım Dönseler, ben o prensleri bile kıskanırım https://www.antoloji.com/hashasin-tangosu-siiri/ 575942 2006-11-07T01:26:00+03:00 İbrahim Tolga Özsoy İstanbul’dan uzak, uyanıp bir soğuk yatakta Hiç kandırmadım bulunduğum şehri, Ayaklarımda ürkek bir soğukla. Perdemi aralayıp izlediğim bu dağlarda Martı çığlığı ve derin bir deniz kokusu var https://www.antoloji.com/gerektigi-gibi-2-siiri/ 565420 2006-10-23T01:50:00+03:00 İbrahim Tolga Özsoy Ben bir sabır taşıyım sen dokunmayınca çat eden Kıskanç yuvasıyım içi fokur fokur Saplandığı yerde kırılmış bir bıçak ucu Boydan boya yarmış bütün duruşumu İçi doldurulmuş bir av hayvanı gibi Seninle doldurulmuşum sonradan https://www.antoloji.com/bilselerdi-2-siiri/ 556342 2006-10-10T10:39:00+03:00 İbrahim Tolga Özsoy Pek nazlı bir gaz lambasının titrekliğinde Oturuyorsun bilindik şarkıların naif kemerinde Bu gece, Hiç süzülmediği kadar süzülmüş denizin hırıltısı Eğittiğimiz bu yıkım tam da kıvama gelmiş Hiç olmadığı kadar olmuşuz senle https://www.antoloji.com/gel-382-siiri/ 542453 2006-09-20T11:48:00+03:00 İbrahim Tolga Özsoy Bakıyor musun etrafına bu günlerde? Bütün laleler soldu Şimdi açma sırası sende… Cami önüne bırakılmış bir çocukluğum vardı Yoktu sahip olduğum başka bir şeyim https://www.antoloji.com/bir-mazlum-gavur-evladi-siiri/ 501299 2006-07-19T17:23:00+03:00 İbrahim Tolga Özsoy . Bir şehri terk ederken yağmur yağarmış, şehirde seni bırakırsa eğer. (*) Hüznün kendince bir kokusu vardır. İşte gökyüzü öyle kokarmış. Gitmene göz yuman bir şehre döndüğünde yollar asla aynı olmazmış. . Gittiğin zaman dönmemek lazım bazen geriye. Bırakılan geride kalmalı gidişin manalı olmalı. Bu yüzden bırakıp gidemem ben hiç. Veda etmesini bilmem. Geçmişimle birlikte yaşar geleceğimi ihmal ederim. Geçtiğim her şehrin ardından arkamda iplikler bırakırım ki dönüş yolumu bulabileyim. Terk etmiş olmayayım. Dönmeyecek olsam bile ne önemi var? Önemli olan bırakmamak, sahiplenmek. Bir mazlum şehirde senin cadden, senin sineman, senin dürümcün bulabilmek bir gün dönersen. . Sevgililerde şehirlere benzer aslında. Şehirlerde kadınlara… Mesela İstanbul bakışlarından mazide ne güzel olduğu okunan, yaşı geçmiş bol süslü bir fahişe gibidir benim gözümde. Geceleyin ışıl ışıldır, gözlerini kamaştırır. İşini bilir sohbeti iyidir. Ah birde alkolle yan yana İstanbul gibi yâr var mıdır? Fakat sabah olup koynunda gözünü açtığında, çökmüş bir kadın bulursun yanında. Gözlerinden mazide ne güzel olduğu anlaşılan. Çok gerçektir İstanbul ve çok masal. https://www.antoloji.com/kucuk-kadin-yazi-siiri/ 500726 2006-07-18T20:50:00+03:00 İbrahim Tolga Özsoy Bir kış perdesi kapladığı zaman gözlerini Sözlerinle ısıtırsın bu küçük mahpushaneyi Volta atar bakışlarımız, rast gelmez karşılaşmayız Kendince bir aritmetiği vardır elbet bu git gellerin Gelmek bilmeyecek bir gidişin hazırlığıdır belki https://www.antoloji.com/aritmetik-4-siiri/ 497160 2006-07-13T11:35:00+03:00 İbrahim Tolga Özsoy İstanbul’un adı Gülüşünle anılırdı Bahar gelir güneş yağar bu şehre Kara kaldırımlı geceler davetkardır yeniden Çıkıp tepelerden en sensizine https://www.antoloji.com/istanbul-un-adi-siiri/ 478238 2006-06-16T03:01:00+03:00 İbrahim Tolga Özsoy