https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Hakan Gümüş Şiirleri Ben içimde büyüttüğüm sessizliğin gürültüsüne yenildim dışardan bakınca hayat içerden bakınca bir enkaz Herkes kendi yarasını saklama derdinde ben kanayan tarafı büyüttüm https://www.antoloji.com/ilk-defa-99-siiri/ 3813766 2026-04-06T03:37:00+03:00 Hakan Gümüş Şimdi tam da böyle bir anda içimde bir şey yine çöktü Öyle bir anda olmadı, öyle aniden değil aslında… uzun zamandır gelen bir şeyin… yavaş yavaş yerini bulması gibi… Sadece bugün biraz daha ağır geldi https://www.antoloji.com/cok-yoruldum-24-siiri/ 3812312 2026-04-02T04:33:00+03:00 Hakan Gümüş Bu sabah da uyandım, Güneş, Perdelerden içeri değil, Yorgun gözlerimin kenarından sızdı. Yine geç kaldım kendime... https://www.antoloji.com/cay-koy-yeniden-basliyoruz-siiri/ 3746925 2025-10-16T00:32:00+03:00 Hakan Gümüş Bir sabah uyanırsın, Pencereden giren ışık yüzünü okşar, Ama kalbin hâlâ karanlıktadır. Çünkü bilir insan, Işık ne kadar parlak olursa olsun, Gölgesi peşini bırakmaz. https://www.antoloji.com/insanin-hikayesi-siiri/ 3742989 2025-10-05T05:15:00+03:00 Hakan Gümüş Bir gün fark edeceksin, En ağır yük omuzlarında değil, Söyleyemediğin cümlelerdeymiş. Bir gün anlayacaksın, En derin yara kalbinde değil, Kimseye göstermediğin gülüşlerinde saklıymış. https://www.antoloji.com/suskunlukta-yanki-siiri/ 3742988 2025-10-05T05:15:00+03:00 Hakan Gümüş Bir gün susarsın, Ve anlarsın ki hayat, En çok sustuklarında ağır gelir insana. Çocukken kurduğun hayaller vardı, Kırmızı bisiklet mesela, Ya da alınmamış bir oyuncak. https://www.antoloji.com/herkezin-icinden-bir-hikaye-siiri/ 3742985 2025-10-05T05:14:00+03:00 Hakan Gümüş Herkes yürür bu yollarda, Ama kimse aynı ayak izini bırakmaz. Kimisi susar, Kimisi bağırır, Ama her ses sonunda kendi içine çarpar. Bir gün anlarsın: https://www.antoloji.com/golgesini-arayan-insan-siiri/ 3742987 2025-10-05T05:14:00+03:00 Hakan Gümüş Bir gün gözlerini kapat, Kendi içine bak. Orada yıllardır susturduğun çocuk oturuyor hâlâ, Dizlerinde toz, elinde yarım kalmış bir oyuncak. Sor ona, Niye büyüdün bu kadar hızlı? https://www.antoloji.com/kirik-aynalar-36-siiri/ 3742984 2025-10-05T05:13:00+03:00 Hakan Gümüş Herkesin sakladığı bir yarası vardır, Kimseye söyleyemediği, Gözyaşlarını yastıklara emanet ettiği. Gece olunca açılır, Gündüz olunca gülüşlerin arkasına gizlenir. https://www.antoloji.com/icimizde-kalanlar-3-siiri/ 3739985 2025-09-27T01:50:00+03:00 Hakan Gümüş En çok güvendiğin ellerden düşmekmiş, bir bakışın içinde ihaneti görmek, kollarında uyuduğun insanın başkasının yanında gülümsemesine tanık olmakmış acının en koyusu. Sevgiye inandık, https://www.antoloji.com/herkezin-yarasinda-ayni-sarki-siiri/ 3728250 2025-08-23T22:35:00+03:00 Hakan Gümüş Hayat bazen insana öyle darbeler vuruyor ki, ilk önce kalbinde açılan yarayı görmüyorsun bile, çünkü gözlerin hâlâ gidenin arkasından bakıyor, bir gün geri döner mi diye umutla bekliyorsun, fakat zaman geçtikçe anlıyorsun ki geri dönmeyecek ve o yaralar iyileşmeyi bilmediği gibi her geçen gün biraz daha derinleşiyor. Bazen düşünüyorum, sanki dünyaya acı çekmek için gelmişim gibi, çünkü ne yana dönsem kırılan bir parçam oluyor, hangi kapıyı çalsam yüzüme kapanıyor, hangi insana güvensem arkamdan bir bıçak daha saplanıyor ve ben her defasında “yeter artık” desem de, hayat inadına üzerime geliyor, inadına canımı biraz daha acıtıyor. Bir insanın en büyük yalnızlığı kalabalıkların içinde sessizce ağlamasıdır derler, ben bunu defalarca yaşadım; sofralarda kahkahalar yükselirken boğazımdaki düğümü yutkunarak gizledim, gözlerim dolarken kafamı yana çevirip kimseye fark ettirmedim, oysa içimden geçen tek şey, birinin yanıma oturup “korkma, ben buradayım” demesiydi. https://www.antoloji.com/yuregin-kullerinde-dogmak-siiri/ 3728247 2025-08-23T22:28:00+03:00 Hakan Gümüş Yedi yaşında öğrendim, can yanarken nasıl susulurmuş, Kırılan oyuncak değilmiş aslında çocukluk, Bazen bir merdivenin başında başlar düşmek, Ve yıllar geçer de, kimse kaldırmaz seni yerden. Babamın gölgesinde değil, ellerinde çürüdü ilk gençliğim, https://www.antoloji.com/kimse-sormadi-nasilsin-diye-siiri/ 3720246 2025-08-01T06:17:00+03:00 Hakan Gümüş Kalbimin en derininde, sessizliğin içinde yankılanan bir çığlık var; o kadar ağır ve o kadar gerçek ki, sözcükler bile onu taşıyamıyor, her nefeste biraz daha daralan ciğerlerim, soluk soluğa kalmış bir şarkının son notasını bekliyor, çünkü sen, sen son nefesimsin, yitirdiğim her şeyin arasında kalan en gerçek parıltı, https://www.antoloji.com/son-nefesimsin-9-siiri/ 3720229 2025-08-01T04:12:00+03:00 Hakan Gümüş Bazen kırmızı bir otobüse binip gitmeli, Şoföre sormadan “Son durak neresi?” diye. Aşkın en güzel durağında inemedik belki ama, En ucuz bileti de kestirmedik kimseye. Yol uzun, biz sustuk, şehir dilsiz kaldı, https://www.antoloji.com/kirmizi-otobus-siiri/ 3719381 2025-07-29T22:01:00+03:00 Hakan Gümüş Anne, sana ne zaman seslensem içimden, sanki uzak bir rüzgârda savruluyor kelimelerim, hiçbir yere varamıyor, bir türlü ulaşamıyor sana, ama ben yine de her nefesimde, https://www.antoloji.com/anne-aden-seni-unutamiyor-siiri/ 3706732 2025-06-27T03:45:00+03:00 Hakan Gümüş Aynı odada susmak en gürültülü vedadır. Bazen gitmek ses etmez, Ama kalmamak bağırır… Bir bakışla çözülür, yıllarca kurulan ne varsa, Ve o an, kimse bilmez neye kırıldığını. https://www.antoloji.com/kal-diye-susanlar-siiri/ 3706387 2025-06-26T07:18:00+03:00 Hakan Gümüş Birini seviyorsan, yarım kalmayı da kabul edeceksin, Kendini anlatırken bile sustum ben, Aynı cümlede bile yan yana gelmeyen iki kelime gibiydik, Sen hep noktaydın, ben uzayıp giden cümle. https://www.antoloji.com/bir-kisilik-askta-ne-ariyordun-siiri/ 3706386 2025-06-26T07:15:00+03:00 Hakan Gümüş Perdeler rüzgârı içeri almıyor, Sokağın sesi bile unuttu ismimi. Aynada bir yüz var, tanımıyor beni. Geceden arta kalan ne varsa içimde, Sabaha varmadan ölmek istiyor. https://www.antoloji.com/kendine-razi-bir-yanlizlik-siiri/ 3706385 2025-06-26T07:10:00+03:00 Hakan Gümüş Ben yapamıyorum... Anlıyor musunuz, yapamıyorum çünkü kalbim alışkın değil hesapsız insanlara, Yüzüme gülerken arkamdan fısıldaşanlara, Yalancı gülüşlerin altına saklanmış çıkar hesaplarına alışamadım, Bir insanın cebine yürüyemem ben, Yürümem... çünkü yürürsem, https://www.antoloji.com/yapamiyorum-cunku-gercekten-cok-yoruldum-siiri/ 3706378 2025-06-26T04:05:00+03:00 Hakan Gümüş Hayat bir sabaha uyanmak mıydı sadece, yoksa her uyanışta kaybettiklerini yeniden hatırlamak mıydı? Bir pencere kenarında dalıp gitmek aramak değil miydi kendini, ya da bir şarkıda geçmişi duyup içinden sessizce ağlamak? Kendine bile itiraf edemediğin hislerle doluyken içi, gülmek bir savunma biçimi değil miydi aslında? https://www.antoloji.com/hayat-boyle-miydi-siiri/ 3703975 2025-06-19T17:37:00+03:00 Hakan Gümüş