https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Gülsüm Ünal Şiirleri Kimi zamana bırakır Kimi şansa Ben seni şansa bıraktım Zaman bizim için hiç ilaç olmadı Ayrılık düştü payıma https://www.antoloji.com/ayrilik-dustu-payima-siiri/ 2032126 2014-08-15T16:05:00+03:00 Gülsüm Ünal Tam şurada sol yanımda Göğsümün tam ortasında bir yerim acıyor İmkansız bir sevdaya tutuldum Her gün filizlenen ölümsüz bir sevdaya Öyle bir sevda ki benim ki Ucu yok, bucağı yok, sonu yok https://www.antoloji.com/imkansiz-sevda-4-siiri/ 2032115 2014-08-15T15:57:00+03:00 Gülsüm Ünal Mışıl mışıl uyuyor bir melek, Yanına gittim öptüm. Baktım uzun uzun baktım Kalbimdeki tüm sevgimle tekrar tekrar baktım Bugün yaralıyım, Bugün kırgınım, https://www.antoloji.com/cennet-kokana-ozlem-siiri/ 2023124 2014-07-17T01:18:00+03:00 Gülsüm Ünal Saat 00.00 i gösteriyor. Bense kaplumbağa misali Gecenin sabaha çıktığı vakite gidiyorum Umutla mutlu yarınlara.. Yarınlar; yarınlar yarınlarda https://www.antoloji.com/yarinlar-60-siiri/ 2023123 2014-07-17T01:09:00+03:00 Gülsüm Ünal Susuyorum, Canım yansa da susuyorum. Doğru söyleyen dokuz köyden kovulur derler ya; Evet doğru söylemiş söyleyen. Şu yalan hayatın rüzgarına kapılıp, Kırar üzer olmuşlar. https://www.antoloji.com/sus-ve-kirilma-siiri/ 1999033 2014-05-15T21:50:00+03:00 Gülsüm Ünal İçim yanıyor, Yurdumun işçisi ekmek davasına canlı canlı toprak altında kaldı. Canım Yanıyor, Üstü başı kara ama yüreği ak tertemiz abilerim ölüyor. Yüreğim kanıyor, Geride çoluk çocuğunu bıraktılar, https://www.antoloji.com/ya-rab-134-siiri/ 1998667 2014-05-14T22:24:00+03:00 Gülsüm Ünal Zaman durdu bugünler de sanki, Geceler sabaha çıkmıyor Sabahlar akşama... Duygular çatışıyor kalp ve beyin arasında. Şimdiler de sağım üzüntü, solum mutsuzluk. Ne yana baksam keder ızdırab, https://www.antoloji.com/zaman-durdu-12-siiri/ 1996942 2014-05-10T21:20:00+03:00 Gülsüm Ünal Alışamam diyordum yapamam, Ben bu şehre ait değilim diyordum. Şimdiler de akıp giden zamana bakınca, Ne kadar alıştığımı anlıyorum... İnsan nelere alışıyor şu hayatta Annenin yokluğuna, babanın yokluğuna dahi alışıyor, https://www.antoloji.com/alisirsin-11-siiri/ 1996939 2014-05-10T21:13:00+03:00 Gülsüm Ünal An gelir mutluluklar yaşarsınız, Gülersiniz. An gelir, Arkasından gelen hüzünler o gülümsemeyi alıp götürür sizden. An anı tutmaz bu yüzden Aslında hüzün gelse de, https://www.antoloji.com/gulumseyen-gozler-2-siiri/ 1996933 2014-05-10T21:06:00+03:00 Gülsüm Ünal Hayatta kimseden beklentim yok, Hayattan da bir beklentim yok Kendi kendime zarar da veririm, Kendi kendimi mutlu da ederim. Her şeyi kendi başıma kendimle yaşarım. Çünkü; https://www.antoloji.com/beklentim-yok-siiri/ 1996931 2014-05-10T20:59:00+03:00 Gülsüm Ünal Rüzgarın hırçınlığına kapılıp gidiyorum bir ekim akşamında.. Nereye savurursa rüzgar oraya gidiyorum. Bir bakıyorum yalnızlığın ortasına savrulmuşum, Bir bakıyorum özlemin ortasındayım. Sonra bir bakıyorum anlamlandıramadığım bir duyguya sürüklenmişim.. Rüzgar oradan oraya sürüklerken aslında ben bir hiçmişim... https://www.antoloji.com/aslinda-ben-hicmisim-siiri/ 1996929 2014-05-10T20:53:00+03:00 Gülsüm Ünal Çok seversin onu, Kırmak üzmek istemezsin Çok değer verirsin, Hak ettiğinden daha fazla. Ama o bunu hiç hak etmemiştir. Çünkü; https://www.antoloji.com/gercek-sevgi-nedir-bilememis-siiri/ 1996926 2014-05-10T20:44:00+03:00 Gülsüm Ünal Huzur dolu olmalı insan, Etrafına neşe saçmalı,pozitif olmalı her zaman. Gülmeyi, güldürmeyi başarabilmeli, Mutluluk basamaklarını tırmanmalı inadına, Onu mutlu eden, güldüren ne varsa elbette ki üzen ağlatan şeylerde vardır hayatta. Zaman zaman ağlar insan, https://www.antoloji.com/inadina-gulumsemeli-siiri/ 1996921 2014-05-10T20:32:00+03:00 Gülsüm Ünal Hayli zamandır kabul görmüş bir kimsesizlikle yazıyorum bu satırları. Heybemde olabildiğince can kırıklıkları var, şekeri çamura düşmüş bir çocuk masumluğunda yaşıyorum. Artık her gülüşte bir hüzün, Her merhaba, saklı bir elveda olduğunu anlayabiliyorum artık. Hiç kimse kendi değil bunu da biliyorum. Astığım astık bir delikanlının, bir uzun saçlı için farklılaştığı gibi şekeri çamura düşmüş bir çocuğun hüznündeyim, https://www.antoloji.com/mutlulugun-cocuksu-yani-siiri/ 1995831 2014-05-09T00:26:00+03:00 Gülsüm Ünal Hayli zamandır kabul görmüş kimsesizliğimle yazıyorum bu satırları... Hayatın içinden sıyrılıp yalnızlığıma çekiliyorum, Kalabalığın ortasında kalmış o yapa yalnızlığıma... Bedeni büyük ruhu küçücük bir kızım aslında. Yaşımdan büyük dertlerim var bu hayatta Taşıyamaz oldum adeta.. https://www.antoloji.com/hayattan-geriye-kalan-siiri/ 1995785 2014-05-08T22:28:00+03:00 Gülsüm Ünal Kuzuların sessizliği misaliydi benim özlemim, Özlemek ah özlemek diyorum; Derken bile canımdan can kopuyor sanki, Özlemek 3 hece ama duygusu derin. Öyle bir derin ki hemde ucu yok, bucağı yok. Duyduğum hasret deniz oldu taştı, https://www.antoloji.com/ozlemek-ahh-ozlemek-siiri/ 1995780 2014-05-08T22:16:00+03:00 Gülsüm Ünal Gecenin karanlığında yudumlarken kahvemi, Yapayalnızım... Karanlık ürkütücü, Karanlık zindan, Karanlık yalnızlık... Herkes gecenin karanlığında kendini uyumakta bulurken, https://www.antoloji.com/yalnizlik-1500-siiri/ 1995778 2014-05-08T22:08:00+03:00 Gülsüm Ünal Küçücük bir çocuğun kurduğu hayallerdeyim şimdi, Saf, duru, mutlu... Mesela çeşmeden su değilde çikolata aksa Ya da babamın bir marketi olsa, dilediğim gibi yesem içsem. Okulda hep beden eğitimi dersi olsa En sevdiğim oyuncağım hiç kırılmasa https://www.antoloji.com/hayaller-138-siiri/ 1995776 2014-05-08T22:02:00+03:00 Gülsüm Ünal Bu şehre geldiğimden beri kimsesiz bir çocuk gibi açtım, sevgiye mutluluğa. En önemlisi bir anne kucağına... Kızım, yavrum, prensesim demesini özlemiştim. Öyle bir özledim ki benimkisi tarif edilemez. Hani yaşayan bilir yaşayan anlar derler ya, Öyle hasretim annem sana... https://www.antoloji.com/can-annem-2-siiri/ 1995094 2014-05-07T00:39:00+03:00 Gülsüm Ünal Beklersin... körkütük yalnız kaldığın o gecelerde yalnızlığını haykırmak istediğin kişiyi beklersin, o kişinin gelmeyeceğini bile bile inadına beklersin. İstediğin ufacık bir tebessüm bilirim birazcıkta huzur. Yazarken okurken bile içini ferahlatan duygu... Körkütük yalnızlık yaralarının melhemi huzur.Gelmeyeceğini bilirsin aslında ama umut işte. Umudunu yitirme umudun gidince yaşamında kayıp gider parmaklarının arasından, tıpkı zamanında giden huzurun gibi... Bekle hepimizden birşeyler gitmedi mi? mesela ben; dostum gitti, dostumla beraber güvenim onunla beraber huzurum, huzurumla beraber gülücüklerim teker teker eksildi yüzümden. https://www.antoloji.com/huzur-225-siiri/ 1995086 2014-05-07T00:15:00+03:00 Gülsüm Ünal