https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Gülsemen Yıldırım Şiirleri Çalışmalarım iki ayrı çizgi içeriyor gibi görünse de (duygu durumu aktarımı /Kızılderili tarihi ve kültürü aktarımı) dikkatle incelendiğinde varılan sonuç İnsan.. Kendi yaşadıklarımı, hissettiklerimi ya da şahitliklerimi içselleştirerek tuvale yansıttım. Duyguların insan yaşamındaki yerini ve işlevini anlamaya çalışarak, öncelikle kendimi tanıdığımı keşfettim. Bu benim için bir dönüm noktası oldu. Çocukluğumdan itibaren okuduğum psikoloji kitapları ve hayal gücüm bir anlamda sanatıma rehberlik etti diyebilirim. Hayal gücü aslında insanın düşüncelerini serbest bırakması ve onun istediği yöne özgürce uçmasına izin vermesi demektir. Hiçbir zaman kuralcı değildir. Sınırları olmayan dünyalara yolculuk gibi... Engellenmeden ya da sınarlandırılmadan istediğini seçebilmek, yapabilmek ve hareket edebilmek, bastırılma kaygısı duymadan müdahalesiz olabilmek… Bu nedenledir ki eserlerimde imgesel olarak kullandığım ışık ve kanat, özgürlüğü temsil eder… (Beşeri Duygular Resim Sergisi bülten yazımdan) https://www.antoloji.com/beseri-duygular-siiri/ 2185309 2015-11-01T09:55:00+03:00 Gülsemen Yıldırım bir bilseydin... içimin kasırgalarını, buz tutardı içinin yangını... https://www.antoloji.com/sevgi-m-siz-siiri/ 2172492 2015-09-16T17:11:00+03:00 Gülsemen Yıldırım Her karanlığın sonu aydınlıkmış.. Bir de her güzel şeyin bir sonu varmış … Ne yaman çelişki değil mi? Biri ışığa, diğeri hüsrana iz sürüyor. Yaşanılan duygusal karmaşalar sonucu, bu iki farklı anlam içeren cümleleri kullanmayanı yoktur sanırım. Zaman zaman hissedilen; duygusal yoksunluk (yalnızlık, acı, üzüntü) , empati yoksunluğu (anlaşılamama hissi) , haksızlığa uğrandığı düşüncesiyle yakalanan öfke nöbetleri, kızgınlıklar, kırgınlıklar, geleceğe dair endişeler ya da kabına sığmayan coşkular… Kısacası insana dair yaşanılan duygu durum dalgalanmaları… Bu tip durumlardaki etki ve tepkiler kişiye göre değişiyor. Kimi bağır çağır yaşarken duygularını, kimi matruşka gibi üst üste atarak yani susarak içinde şişiriyor… https://www.antoloji.com/sessiz-cigligi-resmetmek-siiri/ 2121424 2015-05-01T20:33:00+03:00 Gülsemen Yıldırım Olabildiğince bir sessizlik başlıyor... Olabildiğince yeşil... Olabildiğince mavi... ...sonra Alabildiğince yalnızlık... https://www.antoloji.com/engin-melal-siiri/ 2115514 2015-04-15T17:47:00+03:00 Gülsemen Yıldırım üst üste kanayan yaraları taze tutan acılar… son dokunuşa hasret, son öpüşe, son bakışa, https://www.antoloji.com/yosun-rengiydi-hasret-in-gozleri-siiri/ 2047682 2014-10-02T23:54:00+03:00 Gülsemen Yıldırım Klişe söylemlerden biri haline geldi üç kelimelik bu cümle. “kalabalık içinde yalnızlık”... Aslında derin anlamlar içeren, lakin teknolojinin kolaycılığıyla ayağa düşen manası büyük, söylemi küçük söz dizisi. ‘ağzı olan konuşuyor’ deyimi, yerini ‘klavyesi olan yazıyor’ a bıraktı… Hüzün, isyan, eksiklik hissi, yılgınlık, umutsuzluk, yenilgi, çaresizlik ve daha bir dolu olumsuz duygular yaşamın her döneminde vardı, şimdi de var. İnsanların karakteristik özelliklerine göre yoğunluk derecesi artıyor ya da azalıyor sadece. https://www.antoloji.com/kalabalik-icinde-yalnizlik-2-siiri/ 2025002 2014-07-23T11:32:00+03:00 Gülsemen Yıldırım terk edilmiş bir şehrin iniltisiydi karışan, göçmen kuşun sayıklamasına… okyanusta kavrulup, çölde boğulmaktı, iki yolun ayrımı… https://www.antoloji.com/goc-219-siiri/ 2005673 2014-05-31T02:43:00+03:00 Gülsemen Yıldırım doğum; ne güzeldir, bilinmeyene yolculuk gibi... bereketiyle gelen; nisan yağmurunun, bahara coşkusu gibi... https://www.antoloji.com/omre-temenni-siiri/ 1990160 2014-04-24T11:01:00+03:00 Gülsemen Yıldırım kocamandı elleri; çatlak ve nasırlı… yazma’sının kıyısından görünen, sarıya çalan ak saçları… arkasında; yılların yorgunu, barakadan bozma bir ev… https://www.antoloji.com/yorgundu-umutlar-siiri/ 1978083 2014-03-20T01:59:00+03:00 Gülsemen Yıldırım gece’nin kalemi zamansız kırılmış gündüz’ün güneşi solgun ne gece gece velhasılı, ne gündüz gündüz gün'e merhaba kahvesinin sevdiğim acısı tatsız https://www.antoloji.com/peri-ye-davet-siiri/ 1957518 2014-01-21T00:53:00+03:00 Gülsemen Yıldırım Ayrılıklar yada kavuşmalara gidiştir uzun yollar. Bekleyeni de bekleneni de bir garip, Heyecanlı hüzün sarar... Kokusunuda yanıma alarak gidiyorum; Sonraki ayrılığımıza saklamalık Taze kokularını biriktirmek için... https://www.antoloji.com/ogul-a-hasret-siiri/ 1936333 2013-11-21T22:45:00+03:00 Gülsemen Yıldırım Hani, diyorum… Hani; Konuşulmamış, yarım kalan sözler var… Önüne set çekilmiş, İki yakası bir araya gelmeyen, Şuursuz gülüşlere yenik sözler … https://www.antoloji.com/var-162-siiri/ 1933150 2013-11-14T01:14:00+03:00 Gülsemen Yıldırım Sessizliğe ritim tutuyor, gece kuşları… Beynimde anafordu; Pusulasını kaybetmiş, devrik cümlelerin yankısı… Bir sis, Bir pus, Her şey sus pus, penceremin ardında, https://www.antoloji.com/sensizdi-gece-siiri/ 1919871 2013-10-12T00:25:00+03:00 Gülsemen Yıldırım Kabus dolu ve karışık rüyalarımın ortasında, Gerçeğe uyandım... Daha ayılmamıştı aklım. Kolumu uzattım yastığı buldu ellerim... Sen yoktun... https://www.antoloji.com/yoklugum-16-siiri/ 1914441 2013-09-26T19:11:00+03:00 Gülsemen Yıldırım Herkes bi’ başka sever. Kimi; Divane gibi… Kimi; https://www.antoloji.com/sevgi-halleri-siiri/ 1909727 2013-09-14T11:14:00+03:00 Gülsemen Yıldırım Belki de; yıllarca avucunun içinde lastik top gibi, çok ustaca oynayıp dururken benimle hayat, birlikte eğlendiğimizi sandım gayet iyi niyetimle. Ne çok şey sığdırdı bu oyunun içine bana farkettirmeden. Minik sürprizlerin köklü değişimlere gebe olacağını bilmeden yuvarlanıp gittik öylece... Oduncunun Çocukları masalının Hans ve Grathel”i gibi iki yol ayrımında şaşakaldığım zamanlar oldu benimde. Sonradan öğrendim ki; hangi yöne gidilirse gidilsin bir garantisi yokmuş ve mutlaka bir bedel ödenmeliymiş. Ya çukulatadan evdeki cadının kazanında yanacaktı poponuz ya da üvey annenin sevgisizliğine maruz kalacaktınız. Dört çocuktan oluşan altı nüfuslu memur ailesinin en küçük ferdi olarak dünyaya gelen kazan dibi çocuğum ben… Bize sunulan kısıtlı yaşam şeklini benimsemeyi, kanaatkar olmayı, yemekte tabağımıza konulan kadarını kabullenmeyi, diğer fertlerin tabaklarındakileri kontrol bile etmemeyi, geceleri yer yatağında radyo tiyatrosundan yayınlanan arkası yarınları dinlemeyi, ertesi günkü yayını heyecanla beklemeyi, kitap okumayı, müzik dinlemeyi, iyi insan olmayı, iyilikler yapmayı ve karşılık beklememeyi, en çok da sevmeyi, insanlara güvenmeyi öğrendim büyürken. https://www.antoloji.com/icim-in-bazilari-siiri/ 1907808 2013-09-09T12:56:00+03:00 Gülsemen Yıldırım Kimbilir, kaç kadına yetecek çığlıklarını, Hapsetmişsin göğüs kafesinde... Kaç gecenin zifirisine zincirledin, Gerçek seni... Boşuna bu direnişler... https://www.antoloji.com/infilak-24-siiri/ 1907791 2013-09-09T11:57:00+03:00 Gülsemen Yıldırım Yorgun dallarına inat yeşeren, Körpe sürgünün suya arsızlığı bu. Akıp gitme, yağmurun peşisıra yüreğim… Aydınlığı kalkan etmiş, karanlık suretler. Çırpma; ürkek serçe kanatlarını, yalancı ışığa… https://www.antoloji.com/yanilsama-74-siiri/ 1907067 2013-09-07T18:33:00+03:00 Gülsemen Yıldırım Göğü siliyorum yalnızlığının kurtuluşundan, Işık bitti… Karanlık kuyulara gömdüm çığlıklarını, https://www.antoloji.com/sadece-156-siiri/ 1903961 2013-08-29T03:58:00+03:00 Gülsemen Yıldırım Sözcüklere gereksinim duyulmayan bir dil gibi, Noktası yok, virgülü yok. Her fırça darbesi ünlem coşkusu… Beyaz’ın masumiyeti, Siyah’ın kuvveti, https://www.antoloji.com/fircanin-dili-siiri/ 1864403 2013-05-08T20:27:00+03:00 Gülsemen Yıldırım