<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" ?>
<rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/">
<channel>
<title>Antoloji.Com - Şiir, Şair ve Edebiyat</title> <link>https://www.antoloji.com/</link>
<description>
Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. G&#246;khan Sarıkaya Şiirleri
</description>
 <item>
<title>Islak Bir Elin Devamında Yaşam</title>
<description>Islak ellerinde mühürlü zamanların ışığı yıkarken yüzümü,  bir tahta kapının usulca açılıp avlusuna doğru koşuyordu çocukluğum. Bize telden kafesler içinde solumak düşüyordu yaşamın artığını. Ondan arta kalanı ufalayıp, Hayalden kuşlarımıza yem ediyorduk!  </description>
<link>https://www.antoloji.com/islak-bir-elin-devaminda-yasam-siiri/</link>
<guid>3897957</guid>
<pubDate>2026-10-27T21:44:00+03:00</pubDate>
<author>Gökhan Sarıkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Eksik Şiir</title>
<description>‎Bir şiir yaratacağım yeni bir şehir yaratmış gibi. ‎Nasırlı ellerimin dokuyup işleyeceği bir kilim gibi, ‎mısra mısra işleyeceğim seni beyaz bir kağıda. ‎ ‎Bugün selamını söyledim kuşlara , ‎beklediğim oydu dedim. </description>
<link>https://www.antoloji.com/eksik-siir-54-siiri/</link>
<guid>3846054</guid>
<pubDate>2026-06-23T16:40:00+03:00</pubDate>
<author>Gökhan Sarıkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Serapla Konuşmalar 2</title>
<description>Bir akşamüstü, yüreğimi elden çıkardım, gözlerinden geçen o sessiz depremle, yüzümde kanunsuzca çizilmiş o haritayı yırttım. Artık zamanı aydınlatan en güzel şiir sendin... Bütün galaksiler, </description>
<link>https://www.antoloji.com/butun-yollar-6-siiri/</link>
<guid>3717983</guid>
<pubDate>2025-07-26T22:17:00+03:00</pubDate>
<author>Gökhan Sarıkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Uzun Sessizlik (hikâye)</title>
<description>Evler zamanla bağlantısı olmayan mekanlar olarak tasvir edilebilirlerdi. Birbirlerinden farklı dünyalara sahip olanlar, sessizce odalarına çekilerek yarattıkları küçük evrenlerinde ya da düş denizlerinde sonsuzluğu arayabilirlerdi. Kimsenin asla diğerine çarpma imkanına sahip olmadığı bu geniş düş dünyaları onları kendi içine çekerek o kontrolsüz soyut hâliyle gövdeleriyle bütünleyebilirdi.  Evet düşüncenin o karmaşık fikirlerle yegâneleştiği mekanlarda herkes bir şeyleri bıraktığı yerden devam ediyordu bir sonraki güne. Bu başka bir hakikati de dayatıyordu insana; devam edilen her yaşam parçası, çürümeye de bir başkaldırıydı. Neden beklendiği bilinmiyor ve neden acısına bir dokunuşla taze bir var oluş peşinden koşma cüreti gösteriyordu insan? Hayır kabul edemeyiz bunu ya da kabul edilmemeli ! Çünkü kabul etmek için henüz çok erken, artık daha büyük hayalleri ve yitirilmiş bir geçmişi zamanın içinde soysuzlaştırmamak gerekiyordu! Bunun sözünü kim kendine verebilirdi ki? Evler, sadece pencerelerinden güneşi ve yıldızları görebildiğimiz bacası olan tabutlardan ibaretti. O zaman herkes bir ölüydü ve herkes ölü olduğunu kabul etmemekte ısrar ederek yaşamı değerli kılabilmek için yaşıyor numarası yapmaktaydı. Ne kötü! Halbuki o beton yığınlarına hayat veren bizlerdik, fakat farkında olmadan ruhlarımızı o dört duvarlar arasında bir anda kaybettik. Ne acı öyle değil mi? En değerli mahlukatken bir beton yığınının seni öldürmesi. Bazen olur böyle şeyler diyemiyorum artık, çünkü hep oluyor ve gün geçtikçe biraz daha yok oluyoruz…  </description>
<link>https://www.antoloji.com/uzun-sessizlik-hikaye-siiri/</link>
<guid>3664429</guid>
<pubDate>2025-02-23T20:58:00+03:00</pubDate>
<author>Gökhan Sarıkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Boşluğa Düşen Söz</title>
<description>Kımıldarken gövdemin kanlı şafağında özlemin seslenirdim  dipsiz bir kuyuya düşen yankısı ağır siyah bir taş gibi. Ölçü bunun neresinde? Dibe çekilirken zamanın azalışı ruhun figan edişi bunun neresinde? </description>
<link>https://www.antoloji.com/bosluga-dusen-soz-siiri/</link>
<guid>3621857</guid>
<pubDate>2024-10-05T23:48:00+03:00</pubDate>
<author>Gökhan Sarıkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Salyangozlar</title>
<description>Ağaçlara baktım bir tek elma dahi kalmamıştı. Dallarında elmalar aşırdığım yoldu burası ve demir kapının arkasında havlayan ala renkli çoban köpeği, adımlarımı attıkça zincirini koparıp üzerime atılmak için daha güçlü bir şekilde zorluyordu bedenini.  Göz kapakları düşük, gözleri koyu renkli ve iri, dişleri oldukça keskin, bedeni ise kocamandı ala köpeğin... Karşımda duran dağ ne kadar güzel ve ne kadar heybetli görünüyordu. Munzur dağları henüz silelenmemişti  kar ilen. Bu sebeple orada olmanın serin akşam saatlerini, sessizliğin Tanrı'sına dönüşen zifiri karanlığını ve koyaklarına inip deresinden su içen boz kurtların ulumalarını düşünmek en doğru şeydi. Kimseyle karşılaşmadan sadece yürümek, Sadece kendi adımlarını ve insan dışındaki tüm canlıların kısık seslerini duyarak. Bir hayalin içinde yürümek... Züppe aşkların, tükenen umudların, yalanların, riyaların olmadığı küçücük bir karaparçasında. </description>
<link>https://www.antoloji.com/salyangozlar-siiri/</link>
<guid>3511325</guid>
<pubDate>2023-09-28T12:53:00+03:00</pubDate>
<author>Gökhan Sarıkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Beni Unut</title>
<description>Beni Unut  Sen uykudayken, kapın usulca açılıp aralandığında, uyanıp kim olduğunu bilmek için kalbin atarken o yalnızlık duygusunda, etinin acısını hissetmeden öylece beklerken, </description>
<link>https://www.antoloji.com/beni-unut-24-siiri/</link>
<guid>3502993</guid>
<pubDate>2023-08-28T23:44:00+03:00</pubDate>
<author>Gökhan Sarıkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Bir Yara Bir Şiir</title>
<description>Suyun güne yürüyen ayaklarısın. Bilemezsin dolanıp döküldüğün yolllardan seni karşılayan güneşin tuhaflığını. Ağaçlar selam veriyorlardı dallarını yerlere eğerek. Gördüm... Yüzün dedim sonra, </description>
<link>https://www.antoloji.com/bir-yara-bir-siir-siiri/</link>
<guid>3492816</guid>
<pubDate>2023-07-29T16:48:00+03:00</pubDate>
<author>Gökhan Sarıkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Artık Ağlayabiliriz</title>
<description>Yüzüne yazılacak çok şey vardı  sesinin çizgilerine hapsolmuş o incelik  biliyorum tanırdı beni,  </description>
<link>https://www.antoloji.com/artik-aglayabiliriz-siiri/</link>
<guid>3480272</guid>
<pubDate>2023-06-19T00:01:00+03:00</pubDate>
<author>Gökhan Sarıkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Dut Ağacından Kâğıtlar(öykü)</title>
<description>"Doğaya uzaktan bakmak ve onun güzelliğini anlamlandıran hayallere dalmak çok az insana mahsus bir özelliktir. Zafer barajının puslu güzelliğini izliyordu eprimiş pardesülü ve fötr şapkası elinde olan kahramanımız Turgut.  'Benim bu yalnızlığım, benim bu dalıp dalıp gittiğim uzaklık bana mı aitsin?' dedi manzaranın hayalle birleştiği yere uzanarak.  Küçük deri çantasını bileğine dolayıp, fötr şapkasını kafasına geçirdikten sonra ilçe merkezine uğradı ve karnını doyuracağı bir yer aradı. Yarı aydınlık, köhne bir lokantanın yanında durdu. İçeriye adım attığında lokantanın ocak kısmında odun ateşiyle cızırdayan etin kokusunu çekti içine. Dal gibi ince kara kuru olan garsona kanat ızgara ve yayık ayranı getimesini söyleyip, verdiği siparişin gelmesini bekledi. Yemek tabağının geniş alanına dizilmiş kanat ve ortasında kalıp halinde bulunan pilavı yedikten sonra hesabı ödemek için lokantanın çıkış kapısına yakın ağzında kürdanla kasada oturan ve patron olduğunu tahmin ettiğimiz şişman adamın yanına varıp hesabı ödedikten sonra  lokantadan dışarıya adımını attı. </description>
<link>https://www.antoloji.com/dut-agacindan-kagitlar-oyku-siiri/</link>
<guid>3478794</guid>
<pubDate>2023-06-13T13:44:00+03:00</pubDate>
<author>Gökhan Sarıkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Aşkın Civatası(öykü)</title>
<description>1225 km hızla gelen dört tarafı şeffaf kristallerden yapılmış aracıyla Hinog aracının ışınlı merdiveninden aşağıya doğru adımını atmıştı. Ayaklarının değdiği yerler güzelliğinin etkisiyle gideceği yere kadar  kişiye özel turuncu ve yeşil güvenlik alanı oluşturuyordu. Bu renk şeritinin sayesinde aynı düzeyde olanlar arasındaki ilişkilerin seyri daha kolay bir şekilde ilerliyordu. Çünkü turuncu alana girenler sadece güzellikleri değil ay zamanda ekonomik gücü iyi olanların bedensel sinyallerini kaldırımların altındaki akıllı bir programla öncelikli korunanlar listesine alıyor bu şekilde güvenli bir takip sistemi oluşturuyordu. Hinog'un pörtlek gözlerinin koyu mavi tonu sadece Dora şehrimizde değil kâinatın en uzak gezegenlerinde dahi bulunamayacak kadar özeldi. Meteor yağmurlarının yağdığı o gün, şehrin tamamının koruma kalkanıyla kapatılacağı gökyüzüne yansıtılan yapay zekanın bulanık yüzüyle paylaşılıyordu. Bense şehrin en kalabalık caddesinde hizmet kalitesi hususunda lüks bir çin lokantasının servis bölümünde çalışmaktaydım, son teknolojiye sahip robot arkadaşlarımla. Tabii ki kolay bir hayat sürmüyordum, en pahalı eşyan diyebilirim ki evimle işim arasında gidip geldiğim hidrojenle çalışan ve iklim koşullarına göre uyum sağlayan karada ve havada kullanabildiğim ucuz motorsikletimdi. Kendisi benim hayatımda yer alan en iyi arkadaşımda diyebiliriz. Çoğu defa Hinog'un aşkından dolayı şehrin uzak bir noktasına gider motorsikletimle sohbet ederdim. </description>
<link>https://www.antoloji.com/askin-civatasi-oyku-siiri/</link>
<guid>3478793</guid>
<pubDate>2023-06-13T13:42:00+03:00</pubDate>
<author>Gökhan Sarıkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Agatha Christie'ye Selam (öykü)</title>
<description>"İnsan tamamlanmamış olan ruhunun tanımlayamamış olduğu boşluğunu aşma tutkusuyla yanıp tutuşur. Saçmanın egemenliği onu yeraltına doğru iter ve karanlık evrenin saydam cennetini yaratmasına sebep olur. Orada hiçbir şey duyulmaz fakat her şey konuşulur, beyaz mürekkebi olan kalemiyle yazmaya başlar kırılan kelimelerini. Ve metaforik bir tanrı yaratılır lanetlenmek için. Tıpkı Sisypos gibi omzunda taşıdığı sancısını dağın doruğuna taşımaya çalışır. Her defasında yuvarlanır ve her yuvarlanışında omzunda taşıdığı sancısı devleşir! Umut ve yenilgi bütün hücrelerine kadar sirayet eder. Yol arkadaşı yoktur; yolun o belirsizliklerle dolu tuhaf kabullenişi vardır...  Kafasının içindekilerle konuşuyordu dalgalı denizin kokusunu çekerken içine. Doktor kemikli bedenine dokunduğunda, ne kadar zamandır böyle dalıp gittiğinin ayrımına varamamıştı Nevzat. </description>
<link>https://www.antoloji.com/agatha-christie-ye-selam-oyku-siiri/</link>
<guid>3478792</guid>
<pubDate>2023-06-13T13:41:00+03:00</pubDate>
<author>Gökhan Sarıkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Yeniden Dirilen Puşkin</title>
<description>Yıkıntın, bir zafer alayı gibi sert adımlarla yürürken yüreğinin sokaklarında. Düşüncenin bütün putları secdeye duruyordu. Açık bir maviliğin peygambervari doğasına yakıştın sen. Avuçlarında kâinatı taşıyorsun ki tanımıyorsun kendini. Tanı kendini... </description>
<link>https://www.antoloji.com/yeniden-dirilen-puskin-siiri/</link>
<guid>3478791</guid>
<pubDate>2023-06-13T13:39:00+03:00</pubDate>
<author>Gökhan Sarıkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Serap'la Konuşmalar 1</title>
<description>Bilincin ve susuşun tedirgin boşluğu büyürken içimde, Yürüdüm zamanın kutsal acısını hiçleyerek. Yürüdüm tarihsel acılar ormanından yaralı gövdemi gölgelere çarparak. Kesik derimden sıcak bir kan damlacığı fırladı küçük bir çukurun ensiz yüzeyine. Kapadı kök veren ağaçların kalın damarlarını. </description>
<link>https://www.antoloji.com/serap-la-konusmalar-1-siiri/</link>
<guid>3478789</guid>
<pubDate>2023-06-13T13:25:00+03:00</pubDate>
<author>Gökhan Sarıkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Zeus'a Bir Çift Söz</title>
<description>"Çağır gövdemi bu sonsuz akşamında ey gök. Tam burada düştüm ve kanıyor yaram ay gülümseyince. İnsan biraz kendini sevebilir, kendine anlatabilir ucuz bir hikaye. Böyle diyordum uzak bir yol boyunca. Söyle ey kendim, düş dediğin nedir ki? Nerelerde aranır ve nerede unutur asıl sahibini </description>
<link>https://www.antoloji.com/zeus-a-bir-cift-soz-siiri/</link>
<guid>3388603</guid>
<pubDate>2022-08-12T12:15:00+03:00</pubDate>
<author>Gökhan Sarıkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Taze Simit Bayat Hayat (öykü)</title>
<description>"Umutların bizi yaşama bağladığı o güçlü anlarda, yaşadığımız yerin neresi olduğu konusunda pek fazla sorun yaşamayız genellikle. Fakat dış dünyanın arzu edilen cazibesi kaburgalarımıza basınç yaptığı zamanlarda ise çaresizliğimizin dipsiz kuyularında buluruz kendimizi çığlık çığlığa. Bu tuhaf çelişkilerin zihnimizde yarattığı dünya dünyaların en kötüsüdür. Beyaz sayfalara çizilen eğri büğrü çiçeklerin isimlerini bilip kokularını belki de bir daha duyumsamdan, yaz sıcağında kuruyan otların çıtırtısını, üzerinde gezindiğimiz dünyanın yağmur sonrası toprak kokusunu ciğerlerimize çekmeden yaşamak... Böylesi bir insan kuşatılmış olduğu ümitsizlik batağından hangi meydan okumayla kurtulabilir? Kurtuluş; kapana sıkışmış olduğumuzu inkâr edip hayali bir senaryoyla gerçeğe karşı kazanılacağına inanılan bir sorumsuzluk halimidir?  Kurtuluş: yaralı olanı azarlamış olan bu hoyrat dünyanın sunulmamış olan nimetlerine, lanet okuyarak ve daha fazla zalimleşmesine izin vermeyerek, onu reddederek gerçekleşir. </description>
<link>https://www.antoloji.com/taze-simit-bayat-hayat-oyku-siiri/</link>
<guid>3367551</guid>
<pubDate>2022-05-29T22:46:00+03:00</pubDate>
<author>Gökhan Sarıkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Modern Bir Kalp</title>
<description>Bir ses önce gövdeye yürür kavurur ateşli elleriyle zamanın sözsüz bilincini. Karşılaşmak telaşına dönüşür bir parça tutkunun dişil bedeninde. Her mevsimin güzünde, kalbini rüzgârla çizer, onarır kalbini kör bir jiletle. </description>
<link>https://www.antoloji.com/modern-bir-kalp-siiri/</link>
<guid>3367550</guid>
<pubDate>2022-05-29T22:44:00+03:00</pubDate>
<author>Gökhan Sarıkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Bir Yaşlı Kurt</title>
<description>"Yalnızlığın üzerinde gezinen karartılar, çok uzak gezegenlerin gölgelerinden başka ne olabilirlerdi? Sert kayalıkların altında binlerce ve hatta milyonlarca yıl bekleyen keşfedilmemiş cevherlerden başka kimseler yok Bazen bir toz bulutunun giderek yaklaşan gürültüsünü duyuyorum. Açlık dehşetengiz bir şekilde kuşatırken her yeri, yüzlerce kokunun baş döndürücü ağırlığını duyumsuyorum belleğimde. Güneşin kavurucu sıcaklığı altında varlığımı devam ettirmeyi başaran o garip his açlık korku zayıflık </description>
<link>https://www.antoloji.com/bir-yasli-kurt-siiri/</link>
<guid>3367547</guid>
<pubDate>2022-05-29T22:43:00+03:00</pubDate>
<author>Gökhan Sarıkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Suya Benzer</title>
<description>Bir gülüşün kalır yalnız silik hatıran geçerken yanıbaşımdan, uyanırım düşümden sayıklayarak. Uzattığın suyu ararım.  Sarısından soğuyarak grileşen </description>
<link>https://www.antoloji.com/suya-benzer-3-siiri/</link>
<guid>3300336</guid>
<pubDate>2021-11-04T19:07:00+03:00</pubDate>
<author>Gökhan Sarıkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Siyah Karanfil</title>
<description>Ömrünün önünde uzayıp giden yollar, çetin bir yaşamın öyküsünü hazırlarken sana, asi bir dağ rüzgârı eser alnının yamaçlarında Ve keser korkunun can damarını, der ki : yürü, korkusuz ve çıplak </description>
<link>https://www.antoloji.com/siyah-karanfil-2-siiri/</link>
<guid>3269359</guid>
<pubDate>2021-07-15T14:30:00+03:00</pubDate>
<author>Gökhan Sarıkaya</author>
</item>
 </channel>
</rss>
