https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Furkan Gülden Şiirleri Bu nasıl bir çile böyle? Bir bitmedi bu sensizlik. Bak aklıma geldin yine, Çöktü içime sessizlik... Canımı istedin de vermedim mi? https://www.antoloji.com/bu-cile-bitmez-siiri/ 1840604 2013-03-12T00:58:00+03:00 Furkan Gülden Oysa ne çok şey yaşanmış, Ne çok şey yaşanmalıymış. Yarım kalmamalıymış sevda, Sonuna kadar yaşanmalıymış... Bensiz kim bilir ne yaparsın, https://www.antoloji.com/ne-cok-sey-yasanmis-siiri/ 1840124 2013-03-10T22:53:00+03:00 Furkan Gülden Sen ve ben... Evet biz demek, seni sevmek kadar saçma artık. Ve bir o kadar da anlamsız. Biz demek, bir bütün olmuş çiftlere haksızlık... Biz, tarihe gömülen sen ve beniz artık... Aynı yolları yürümüş sen ve ben, aynı rüzgarla ayrı kollara savrulduk. Ben, beni sana getirecek bir rüzgar buldum her seferinde. Ama seni bulamadım... Kader dedim geçtim çoğu zaman. İçimde biriktirdim. Bu da geçer dedi dostlarım, geçmedi... Tüm dünyayı karşıma alırdım senin için, canımı verirdin isteseydin. Bak, senin için ölmeye çoktan hazır bedenim... https://www.antoloji.com/sen-ve-ben-698-siiri/ 1731461 2012-06-18T10:27:00+03:00 Furkan Gülden Sırf senin elin değdi diye, dudakların bir kez dokundu diye kesmiyorum sakallarımı. Yıkamıyorum yüzümü, yıkayamıyorum… İnan kimseyle selamlaşmıyorum, tokalaşmıyorum bir başka bedenle… Görmek istediğim sadece senin gözlerin. Aynaya bakmıyorum, bakamıyorum… İnan başım hep eğik yürüyorum sokaklarda… Bir başka bakış değmesin diye gözlerime. İnan seni arıyorum her defasında… Başı boş bir şekilde, başı boş tenhalarda… İnan bana… Belki başka bir kalbi sevdi bu kalp daha önce. Taptı hatta belki de… Ama kalp bir kere kanıyor, bir kere… Bir kere çekiliyor bu acı, ötesi yok. Can bir kere yanıyor, bir ömre yetiyor zaten… https://www.antoloji.com/inan-bana-35-siiri/ 1697583 2012-03-27T20:56:00+03:00 Furkan Gülden Bitti dediğimde bitmedi tabi ki. Sadece eş dost öyle bildi. Yürek yaralıydı, umutlar kirli, Gözlerim yaşlı, ellerim tikrek... Benim güneşim sensiz hiç doğmadı https://www.antoloji.com/seni-severek-olecegim-2-siiri/ 1657051 2012-01-01T17:25:00+03:00 Furkan Gülden Bu kalbi senin için yakmaya, Sana adamaya hazırım. Ben senin için yaşamaya, Sana ölmeye sevdalıyım... Aşkımı anlatamam belki... https://www.antoloji.com/bu-ask-sana-yakisti-siiri/ 1654896 2011-12-27T21:48:00+03:00 Furkan Gülden Bin bir türlü derdim var benim, Yalnız birine razı yüreğim. Uykusuz geçen her gecenin, Sebebi yine, yine sensin... Sırf içinde sen olduğu için, https://www.antoloji.com/sevdigim-yine-de-sensin-siiri/ 1643878 2011-12-03T16:28:00+03:00 Furkan Gülden Ellerimden kayıp giden bir gurur var sayende. Gidişine özenmiş olsa gerek, duymuyor hıçkırıklarımı... Bir suç varsa ortada işlenmiş, günahı benim olsun. Bir bedeli varsa aşkın çekilecek, yükle tüm bedeli, senin yerine cehennemde yanmaya hazırım. Senin yerine bin bir kez ölmeye razıyım. Al, herşeyimle senin bu canım. Sen benim için ne yaparsın? Aşkı ihanete karıştırırsın, can yakarsın. Birşey demeden çekip gidersin yüreksizce. Bu kalbim hâlâ atıyor merak etme... Beni böyle terkedeceğine, bırakıp bir başıma gideceğine. Ya bir kurşun sıkmalıydın kalbime. Ya da karşıma çıkıp, sevmiyorum diyecektin yüreklice... Üstüne basa basa söyleyecektin herşeyin bir yalandan ibaret olduğunu. Aşka değil zevke taptığını. Mutluluğu kalpte değil bedende aradığını. https://www.antoloji.com/gurur-asktan-ote-olmaliymis-siiri/ 1410214 2010-06-18T13:33:00+03:00 Furkan Gülden Yanıyor aşk alev alev. Tütüyor dumanı kara kara... Ayrılık rüzgârı vurmuş aşka. Ayrılık, aşkın bir parçasıysa, aşk paramparça... Zaman geçiyor öyle böyle. Artık alıştım. Habersizim zaten artık senden. Tek ümit yine geri dönmen. İhtimali bile yok, ama hayali var. Ama bu hayaller can yakıyor artık. Gerçekleşmedikçe umutlar tükeniyor. Geride kalan sadece gençliğim oluyor... Avunduğum yalanlarım hep çıkıyorlar karşıma. Gerçekler tokat gibi çarpıyor yüzüme. Aydınlık gözüken bu hayatın diğer tarafı çok karanlık oysa... Senden başka, herşey fazla. Bir tarafım eksik, bir tarafım yarım. Umutlarım darmadağın... https://www.antoloji.com/yaniyor-ask-alev-alev-siiri/ 1404157 2010-06-06T00:49:00+03:00 Furkan Gülden Işığım ol yine, karanlığımda aydınlat kalbimi. Benim ol yine tut ellerimi. Hapset kalbine, orda öldür beni... Gitmeseydin yeterdi. Ya da 'gitme' dememe izin verseydin, belki yolundan çevirirdim. Belki şimdi elleri aşk diye sevmezdin. Yine ben olurdum belki, 'uğruna ölürüm' dediğin... Yaşanan bir kaç anı varsa, onları da sildin yalanlarınla. Tozu dumana katardın her bakışında. Bazen içim yanardı, bazen kalbim sızlardı. Ama yanımdayken herşey farklıydı. Bir gülüşün yeterdi oysa dünyayı yakmama. O sesin uyuturdu beni her gece, başımı yastığıma koyduğumda... Sonradan anlardım ki bir aşk var içimde, gittikçe büyüyen. Bir aşk var içimde ömürlük, beni ona hapseden. Şimdi de anladım çıkmak imkânsız o hapisten. Bir çilingir lazım, adında aşk tüten... Dün senindim, bugün seni sevdim, yarın senin için öleceğim. Sen benden habersizsin... Birgün güneş doğmazsa kalbine, için buz tutarsa aşktan, canın yanarsa; hatırla beni. İlk ben geleyim aklına, çaresiz kalışlarında... https://www.antoloji.com/zamanin-pesinden-gidenler-siiri/ 1404156 2010-06-06T00:48:00+03:00 Furkan Gülden Varlığının yokluğunu hiç bu kadar hissetmemiştim daha önce. Daha da açılıyor yaram, zaman geçtikçe. Sen gittin ama kopamıyorum. Çok denedim ama sensiz yapamıyorum... Sana geleceğim gün gittin ya ellere. Bir kez daha yaktın ya yüreğimi. Henüz yalvaramadan sana, yıktın ya beni. Yaşamıyorum ben artık... Gittiğin eller ne kadar gerçek, seni nasıl sevecek? Hiç düşündün mü (!) Aşk bu değil. Olmamalı... Temeli yalanlara dayandırılmış bir düzenek olmamalı. Doğrular çıkınca yerinden, yıkılmamalı... Aşk bu değil, hergün birinin kokusunu üzerine almak değil. Hergün yalan yere yeminler etmek değil. Tutamayacağın sözler vermek değil. Aşk bu değil... Bu kadar 'basit' değil bitirmek. Bitmez gülüm, bitmez. Aşk dediğin bitmez... Şunu anladım ki aşk kavramlarımız çok farklı seninle. Seninki, hergün birini sevmek. Benimki, hergün sevdiğine ölmek... Hergün sana ölüyorum. Hergün sona, bir adım daha yaklaşıyorum. Sensizliği hergün yeniden yaşıyorum. El aşkında olduğun aklıma geldikçe çıldırıyorum... Korkularımla yaşıyorum. Aslında ben yaşamıyorum... https://www.antoloji.com/yasattiklarina-minnettarim-siiri/ 1374022 2010-04-10T13:27:00+03:00 Furkan Gülden Bir yaşam kavgam var şu günlerde. Anlamsızca kendimle mücadelem... Kendime ceza mı yoksa ödül mü bunlar bilemiyorum ve ben halâ arkandan kara yas tutuyorum. Elbet gelirsin diye bekliyorum... Elbet gelirsin... Şimdi yaralı umutlarım tükeniyor. Artık zaman su gibi akıp geçiyor. İlk başlarda bir dakika bin yıla bedeldi bende. İnsan zamanla alışıyor, zor da olsa kabulleniyor. Kabullendim gittiğini, beni ellere değiştiğini... Şimdi ben bekliyorum acılarla, sen hergün bir başkasıyla zevkte sefada. Gül, o güzel gülüşün solmasın hiç. Sana en çok o yakışıyor, kahpelikten sonra... Üstünü örtmeye çalışıyorum acılarımın. Her bir sözde, her bir şarkıda ya da her bir esmerde seni bulmak, acınası bir durum yaratıyor bende. Aşkın ahını almış bu garip gönlüm, belli...! Yoksa kim kıyabilir bir cana böyle acımasızca. Sen bile olsan bu, bi yere kadar! Sende de vicdan var... Gururunun olmadığı kadar... https://www.antoloji.com/ask-gururun-onune-geciyor-siiri/ 1345692 2010-02-19T18:03:00+03:00 Furkan Gülden Mevsimlerden ayrılık baharı, aylardan yaz aşkları dönemi, günlerden terkedilişertesiymiş, nerden bilebilirdim. Hatta o ara ellerinmişsin... O zamanlar haftada bir kere, üç hafta üstüste, aynı rüya gecelerimde. Bir sevdiğim var canımdan öte, çalıyorlar onu benden. Söküp almak istiyorlar. Her seferinde kurtarsam da onu, çabalarım boşa... Çaldılar onu... Senmişsin o. O kadar çabam el aşkından kurtarmak içinmiş seni, ama bir yere kadar işte. İstedin ve gittin... Hiç mi düşünmedin beni. Ne yapar, ne eder... Ne hallare düşer, kime yanar derdini diye. Hiç mi aklına gelmedim. Hiç mi sızlamadı için. O hallerimi zaten görmemeliydin. Kendinden nefret ederdin, şimdi senden nefret ettiğim gibi. Belki de güler geçerdin, senden beklerim... Beni hiç olmayacak bir hayale sürükledin, olmayacak duaya amin dedirttin. Seni canımdan çok sevdim ama şerefsizsin; aşkı sevgiyi nerden bileceksin... https://www.antoloji.com/unutamiyorum-87-siiri/ 1345690 2010-02-19T17:54:00+03:00 Furkan Gülden Geceler vardı; soğuk, sessiz. En zifirisinden karanlıktı. Bir aşkın vardı, en yalanındandı. Seni bir seven vardı, en yüreklisindendi. Senden hala vazgeçemedi. Halâ umutsuzca bekleyişlerde. Belki birgün gelirsin diye. Gelmeyecektin tabi de bekliyor o yine ümitsizce... Aylar geçti. Yıl geçti. Bu aşkımdan zerre azalmadı. Bu gönül hiç değişmedi. Sendeydi, öyle kaldı. Yeni bir şey aramadı, geçmişte kaldı. Senden sonra bu yürek soldu karardı... Aşkın ahını almış gibi yaralı yüreğim, sevdikçe sızlıyor içim. Gördükçe özlüyorum geçmişi. Hayallerin, geçmişin, şimdilerdeki tesellim. Sızlanıp ağlamam ise gurursuzluğun simgesi belki de. Canımı yakan yalan aşkın ise şerefsizliğin tek adı şimdilerde. Gerçekler de yalana dönüştü birdenbire. Tek gerçeğim, tek yalanımmış bilememişim. Sitem ediyorum şimdi geçmişe. Ya da beni sana kiralayan alçak kadere...! https://www.antoloji.com/cok-canim-yaniyor-siiri/ 1345688 2010-02-19T17:52:00+03:00 Furkan Gülden Bir gece daha uykusuz, sensiz ve umutsuz geçiyor... Saat gecenin dördü. Hatta biraz da geçmiş. Sağa dön sola dön uyku tutmuyor... Seni düşünmeden birgünüm geçmiyor. Sen gittin ama bu gönül halâ varmışsın gibi her gece adını sayıklıyor... Bugüne dek sana verdiğim iki sözü tutamadım. Birisi, seni hiç bırakmayacağımdı; elimden geleni yaptım. Gitmeyi sen istedin. Diğeri ise, asla içmiyeceğimdi; sen gittiken sonra ne mümkün bu sözü tutmak. Her gece hergün... Acımı mı dindiriyor? Hayır. Seni bana geri mi getiriyor? Hayır. Seni aklımdan silip atıyor mu? Hayır... Biranlık sadece... O bile yeter şimdilik bana... Sıkıldım... İnan bunaldım. Ne geceler geçiyor, ne günler. Kaldı ki sensizlikle yıllarım tükeniyor... Yılmadım! demeyi çok isterdim, ama artık bittim. Dayanacak gücüm de kalmadı zaten. Saldım kendimi, bir çıkar yol bulurum belki... Sensizlik; tanımlanamaz bir kavram bende. Yaşayan bilir ihtimali de yok. Sensizliği, benden iyi bir ben bilirim. https://www.antoloji.com/ben-avunurum-yalanlarimla-2-siiri/ 1345684 2010-02-19T17:51:00+03:00 Furkan Gülden Ölümsüzlüğün tek eseridir aşk. Tüm umutsuzlukların umutları ve tüm şerefsizlerin oyuncağı...! Kendini böyle kabul ettirmişti, yıllar önce. Sen ve senin gibilerden önce... Şimdi soruyorum kendime. Uğruna savaşmak mı güzel ölmek mi? Zaten sen gittiğinde ölmedim mi... Sen benden vazgeçince, ben de kendimden vazgeçmedim mi... Ben sen gibi görmedim aşkı. Sen gibi yabana atmadım sevdayı. Bir tek nefes almadım hayalin olmadan. Bizim aşkımız çoktan bitmiş, daha güneş batmadan. Anladım alın yazım silinmiş, sen gittiğinde; bana sorulmadan... Eminim birgün olacak. Bu yürek atlatacak sensizliği. Yıllarım gidecek belki, gitsin... Senin için herşeyi göze almışken, yıllarım feda olsun canına... Şimdi yavaş yavaş öldürsün aşkın beni. Sana dokunmasın yeter ki. Kar beyazı gibi giydirsin kefeni. Mezarımda ağlama yeter ki. Sızlatsın içimi her nefes aldığında, sen ağlama, hep gül ki mezarımda soldurmasın bedenimi... Ve ben hep kara toprağın içinde, haykırayım sen diye... https://www.antoloji.com/yasanacak-kaderin-simdiki-hali-siiri/ 1345683 2010-02-19T17:50:00+03:00 Furkan Gülden Havalar yine soğudu... Yine bir sohbahar; aşk ağacı, döküyor kalan son yapraklarını... O gün de soğuktu böyle. Bittiğini yüzüme vura vura söylediğin gün de böyle soğuktu işte... Şimdi ben ne yapayım ki? Zaten uğruna öldüm defalarca, zaten yalvardım aylarca, ben daha ne yapayım ki... Sen diyemezsin 'savaşmadın bu aşk için' diye. Sen diyemezsin 'beni hiç sevmedin' diye. Sen diyemezsin 'seni çok sevdim' diye... Aslında bu yalanı da söylersin. Sen zaten aşkı yalanlarınla beslemiştin. Bir tek doğrun vardı kendince, o da gitmen gerektiğiydi, sebepsizce... Aslında hazırlamıştım ben kendimi. Süpriz olmadı gidişin, ama böylesini beklememiştim... Şimdi ne desem boş biliyorum. O yüzden artık susuyorum. Ben artık bir sokak öteden yukarı gidemiyorum... https://www.antoloji.com/korkularim-sebepsiz-degil-siiri/ 1345681 2010-02-19T17:48:00+03:00 Furkan Gülden Gözlerini yıka, yalan aşkları görmesin. Bedenini yıka, kahpeliklere bürünmesin. Ellerini yıka, sahte aşklarla kirlenmesin... Hani gördüm seni. Bir bayram saatleri... Bak karşılaştık işte. Kafanı çevirdiğinde beni görüşün, öylece donup kalışın... Seni farkettiğimdeki durgunluğum, hızla çarpan kalbim ve dökülen gözyaşlarım eşliğinde geçti dakikalar... Şimdi daha iyi anlıyorum nedenini, şimdi daha iyi anlıyorum beni gerçekten severken gittiğini... Ama anlamıyorum, benden sonra ellere değer vermeni...! Ve şimdi daha iyi anlıyorum, kapında sabahlamaların anlamsızlığını. Şimdi daha iyi anlıyorum ki seni canımdan çok sevmişim esmerim... Ve biliyorum o günler geri geliyor işte... Uykunun haram olduğu, sensizliğin en çok hissedildiği zamanlar... Çok zaman geçti sevdamızın üstünden, çok isimler yer aldı kalbinde. Biliyorum, duydum seni ellerden... Hatta senden... Yeminler bozuldu, sözler yalan oldu. Aşka canlar konuldu, bu gönül hep sustu. Şimdi sıra sende gönlüm konuş doya doya... https://www.antoloji.com/simdi-daha-iyi-anliyorum-5-siiri/ 1345682 2010-02-19T17:48:00+03:00 Furkan Gülden Bugün de bitti dün gibi. Yarın da bitecek bugün gibi. Günler geçiyor sensiz, sessiz sessiz... Halime bakmadan, aldırmadan, yaralarımı saramadan, vakitlice... Bak bugün de batıyor güneş hüzünlüce. Bizsiz, anlamsızca... Her batan güneş canımı yakıyor cayır cayır. Son buluyorum aşkın alevlerinde... Yanıyor içim, sen bilmezsin. Sızlıyor kalbim, benden habersizsin. Ölüyorum, sen nerdesin? Kimin kalbindesin güzelim... Biliyorum, umrunda değilim. Tamam benim değilsin, ama ellerin de olamazsın. Bırakmaz bu can seni. Ne desem boş ona. Anlamaz... Güneş batıyor aşkım, izlemeye doyamadığımız manzara son buluyor. Doya doya yaşayamadığımız o anlar son buluyor... Güneşin batışıydı aşkımız, hergün mutlaka olan, kıyametle son bulacak olandı... Sen yoksun şimdi, kıyamet mi koptu ki. Aldattın beni, güneş mi batttı ki gönlünde... Unuttum diyorum soranlara, yalan söylüyorum onlara. Dostlarıma... Her unuttum deyişimde bile katlanıyordu aşkım sana. Her unuttum deyişim bile bi ümitle bekleyişti uğrunda. Ümitler, çareler tükendi yollarında. Çıkmaz bir sokakta, sessiz karanlıklarda, her atışı sana olan kalbim, son buldu o anda. Çareler tükendi... Güneş batıyor aşkım... https://www.antoloji.com/gunes-batiyor-askim-siiri/ 1345677 2010-02-19T17:46:00+03:00 Furkan Gülden Yapabileceğim herşeyi yaptım bu aşk için. En iyi sen biliyorsun. Çok yalvardım geri dönmen için, dönmedin. Daha ne bekliyorsun... Kanadı kırık bir aşk bu. Özü yalanlarla dolu ve acı sonlu. Umutları yaralı, gözü kanlı... Bu sessiz bir ayrılıktı, hiç olmaması gereken, bize yakışmayan bir vedaydı. Gerçi vedamız da olmadı ya... Son bir umutla haykırmak sana, çok saçma. Son konuşma, son umut bitti burda... Yaralarımı saran olur elbet birgün. Sen gibi bakan biri olur elbet. Ben gibi seven birini bulursun belki, devam et... Belki birgün, belki birgün unuturum seni. Belki bitiririm kalbimdeki kini... Son olur sanıyorsun şimdiki; hatırla hadi, ben de sondum o günkü gibi. Demiştin ya hani, eskiden bi onu bi bunu severdim, biliyorum güzelim. Ben de onlardan biriyim. Hiç farkım yok...! https://www.antoloji.com/belki-birgun-22-siiri/ 1345674 2010-02-19T17:44:00+03:00 Furkan Gülden