https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Ferman Karakoç Şiirleri senin gelmen ve gitmen; benim bir soluk alıp vermem. bir soluk alıp vermem; alabildiğine yavan ve sıradan. https://www.antoloji.com/karalanmalar-41-siiri/ 2909275 2018-11-05T16:49:00+03:00 Ferman Karakoç geceyarısı pencereme bir kara kuş kondu. ötelerden bir adam haykırdı. ölüler, bazen toprağın altındadır. uzağımdan sesler büyür; her geceyarısı, kafamdakiler büyür. yaşayanlar çoğu kez ölür. https://www.antoloji.com/karalanmalar-40-siiri/ 2907290 2018-10-31T10:29:00+03:00 Ferman Karakoç ve, bu ekim gecesinde; tat, koku, içtiğin bir bardak su, rujunun kırmızı tonu, ne beyhude. https://www.antoloji.com/karalanmalar-39-siiri/ 2904660 2018-10-25T09:00:00+03:00 Ferman Karakoç gel demekle olmuyor. zaten yağmurlu hava, ıslak her yer; yollar ıslak, pencerem ıslak. gündüz düşüm ıslak. https://www.antoloji.com/karalanmalar-38-siiri/ 2896102 2018-10-05T16:36:00+03:00 Ferman Karakoç bu sahilde; dalgası mavinin, senin yeşil gözlerin, yuvarlak çehren, esişi rüzgarın, terlemiş gerdanın https://www.antoloji.com/karalanmalar-37-siiri/ 2892162 2018-09-24T11:20:00+03:00 Ferman Karakoç dedi: - hükmedene değin bir dilber gönlüme, bir dolu hatun hoşnut eylesin gönlümü. eylesindi. https://www.antoloji.com/karalanmalar-36-siiri/ 2891049 2018-09-20T08:31:00+03:00 Ferman Karakoç bugün gönlüme sen geldin, gözlerime bakamadım; bakışım olma diye. söylenemedim de kendime; sözlerim olursun diye, sesimin tınısında duymayayım diye seni. https://www.antoloji.com/karalanmalar-35-siiri/ 2887682 2018-09-09T18:47:00+03:00 Ferman Karakoç kız senin bana her bir bakışın güldeste. gözlerini görsem gamzelerini; gamzelerini görsem gözlerini nakşederim kalbime. kız kurban olayım, https://www.antoloji.com/karalanmalar-34-siiri/ 2886990 2018-09-07T09:36:00+03:00 Ferman Karakoç belki dün üst katındaki komşun ölmüştür. belki yarın uzaktan bir akraban ölecektir. ağlarsın cenaze merasiminde; kendi dertlerine. utanma kedine ağla. https://www.antoloji.com/karalanmalar-33-siiri/ 2886195 2018-09-05T08:16:00+03:00 Ferman Karakoç bir gün düştüğün yatağından kalkamadığında, açılamayacağı zaman gözlerin son daldığın uykundan... bir gün apansızca https://www.antoloji.com/karalanmalar-32-siiri/ 2885944 2018-09-04T11:07:00+03:00 Ferman Karakoç tarihin sonu, bilimin sonu, sanatın sonu... son vermeye meraklı güruh, durmadan konuşmakta. kimi cenahsa; https://www.antoloji.com/karalanmalar-31-siiri/ 2885751 2018-09-03T16:08:00+03:00 Ferman Karakoç hafızama kazımaya çalıştığım; evlerin bu ışıkları, bir de kafelerin ve bir de birahanelerin ve sureti dolunaya durmuş ayın. https://www.antoloji.com/karalanmalar-30-siiri/ 2883508 2018-08-29T13:42:00+03:00 Ferman Karakoç öfkeli ve küçücük gözleriyle döndü, baktı; pejmürdeydi kılığı. haykırdığında uğursuzca; titredi sakalı. öfkeli ve küçücük gözleriyle döndü, baktı; https://www.antoloji.com/karalanmalar-29-siiri/ 2883128 2018-08-28T09:50:00+03:00 Ferman Karakoç bu afaki konuşmaların, kafatasımda çınlıyor. sanıyorum başımı bir yerlere vuracağım; anlamlar yüklediğim dostluk tevatürüne, bir zamanlar boşuna inandığım yüzlere, göstermelikler güneşinin ışığında zuhur etmiş hayal kırıklıklarına, https://www.antoloji.com/karalanmalar-28-siiri/ 2879036 2018-08-17T14:45:00+03:00 Ferman Karakoç geçmişin hayaletleri, yıkık duvarları arasında dolanıyor hayatımın. yeniden bir oğlan çoçuğu doğuyor, her şeye rağmen gülüyor. elleri üzgün bir kadın, saçlarında dolanıyor. https://www.antoloji.com/karalanmalar-27-siiri/ 2878749 2018-08-16T10:57:00+03:00 Ferman Karakoç adam, tanrıya yakarışında dedi ki: - bütün beyhude serzenişlerimden kurtar beni. tanrı, ona uzun ve zayıf elleri olan kadını gönderdi. kadın, adamın böğrüne sapladı ellerini. https://www.antoloji.com/karalanmalar-26-siiri/ 2878371 2018-08-15T08:45:00+03:00 Ferman Karakoç şişe şişe beyoğlu, bulutların gökyüzü yolculuğu, yüryüzündeki enstantane hazlar. cüretkar ezgileri yalnız ölenlerin. sen şarkı söylemesini bilmezsin; belki sevilebilirsin. https://www.antoloji.com/karalanmalar-25-siiri/ 2877981 2018-08-13T15:41:00+03:00 Ferman Karakoç istanbul’un çarpık mahallelerinde, birbirine yaslı apartmanların boyası dökük duvarları arasında, bohem hayallerimle tutunduğum uçarılıklarım... ve düşlediğim kadar eşrikleştiğim kadın, dinlediğim her şarkının tekrarında sen varsın. https://www.antoloji.com/karalanmalar-24-siiri/ 2877092 2018-08-10T08:45:00+03:00 Ferman Karakoç bu dünyada suyun bir döngüsü var; okyanusları kirletti insan. fillerin bir döngüsü var; dişlerini çaldı ve aldı yaşamlarını insan. yeşilin bir döngüsü var; sarının ve kahverenginin. https://www.antoloji.com/karalanmalar-23-siiri/ 2876306 2018-08-08T08:35:00+03:00 Ferman Karakoç geçer saatler de, biter günler de... yıl olur haftalar, tükenir gam dolu seneler de... sonra yaşam olur bir sinik vaveyla. gelecek zaman beklentisi içinde; tarumar edilsin diye mi lahza? https://www.antoloji.com/karalanmalar-22-siiri/ 2875987 2018-08-07T14:02:00+03:00 Ferman Karakoç