https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Ferat Atalay Şiirleri Fotoğrafçı Güneydoğu ’dan İstanbul’la göç yâda yolculuk yapan insanların fotoğraflarını çekmek için ,Tren garının çıkış kapısına bakan kaldırıma dayalı demir korkuluğa yaslanarak neredeyse zamanının bir bölümünü burada geçirmektedir. Hoparlördeki imtiyazlı anonslar yolcuları doğru peronlara yönlendirmekte saat 12:45 Tren gara giriş yaptı Fotoğrafçı cebinden kırmızı renkteki sarı buğday desenli tütün kesesini çıkardı kesenin içinde bulunan gül köklü piposunu aldı ve sol eliyle parmaklarının ucuyla tütünü alıp pipoyu doldurmaya başladı dolum işlemi bitince piposunu ağzına götürdü Ağzındaki ön dişleri olmamayışından dolayı piposunu dudaklarının kenarına tutuşturdu sağ elini sağ cebine koydu çakmağını aradı sonra sol cebini aradı çakmağı bulamayınca tütün kesesine baktı orada bulamadı sonra eğilerek yerden fotoğraf makinesinin çantasını aldı çantanın fermuarlarını bir bir açtı sonra çantanın ceplerini ters yüz etti kendi kendine yok yok diye söylendi hemen bu söylemin ardından hay aksi şeytan çakmağı kaybetmiş olmalıyım ,belkide evde unutmuşum dedi o çakmak dede yadigarıydı daha doğrusu kendi eleriyle bana hediye etmişti Ne eylersin sahip olduğumuz her ne varsa zamanı geldiğinde bir gün kayboluyor nitekim eşyanın değeride insanın yaşadığı ömrü kadardır ve akıbeti aynı sonuçla son bulur Evet öyledir fakat şey şey kendi kendine ikinci bir lafa girecekti bir anda kafası doldu Ağzından pipoyu büyük bir kızgınlıkla çıkardı kesenin içine geri koydu kesenin ipini boğusundan tutarak kesenin ağzını sıktı ve iki tur atırdı kesenin ağzını bağlayarak fotoğraf makinesinin çantasına koydu https://www.antoloji.com/bes-civi-bir-nal-siiri/ 3763448 2025-11-30T14:55:00+03:00 Ferat Atalay Evimizin önünde kocaman bir badem ağacı vardı o badem ağacına dayamış küçük bir kaya kütlesi bulunuyordu. Yüz seksen küsür haneli bu köy yüksek bir tepenin üstünde Babil’in asma bahçelerinin adeta bir kopyası gibi yan yana ve üst üste inşaa edilmişti Köydeki evlerin tamamı topraktan damları ve pürüsüz özel taş yuntmalarıyla duvarları Düzenli mimarisiyle geniş teraslar ve avlularıyla mevcuttu Kış ve ilk bahar aylarında tam bir filim platosunu gibi olsada metrelerce kardan dolayı oldukça Çetin zorlu aylar geçirirdik Yaz aylarında sıcaktan bunalanlar evlerin dam üstünde yatarlardı https://www.antoloji.com/yasamak-bu-mu-5-siiri/ 3725518 2025-08-15T14:39:00+03:00 Ferat Atalay Aptalığımdandır sensiz kaldığım her bu anı Son sözlerin bir şarkının nakaratı gibi tekrarlar Beynimde hasar oldu kalbimin ise yok cefası Sen benim ilacımsın bulunmaz başka bir çare https://www.antoloji.com/ask-ve-mutsuzluk-siiri/ 3708830 2025-07-02T22:54:00+03:00 Ferat Atalay Duvardaki saate kayboldu güneşin batışı Uyanmaz belirsiz bir sabah yatakta iki göz Gölge gibi bir karartı aynanın içinden geçti Ruh çırılçıplaktı ve kayıtsız beden huzursuz kaldı https://www.antoloji.com/kayip-zaman-37-siiri/ 3668575 2025-03-08T21:57:00+03:00 Ferat Atalay Roj kevt peydey koyu biyu tari karg şi pinik milçik şi ref Cenik runişta kiştey lucin marci kıl kıl girina ha pır keş Istoniko vono kalik yev beleko yev çeleko Kutik laveno her zireno pissing mavena hındik tariyo se koley heş Radyo duna ejans https://www.antoloji.com/seva-tari-2-siiri/ 3449204 2023-03-05T22:44:00+03:00 Ferat Atalay Bir kaç adım yol aldım dönüp baktığımda geride camları solmuş soğuk taş duvarlarlı evin kapıda paslı bir kilit Sandalyenin arka ayağı kırık masada bitkin vazoda çiçekler Yağmur yağar sırtımda titriyor yüreğim Asfalt yolar çakılı çukur yaşlı öküzün ayağı kırık Ceketimin yakasını kaldırdım başımı yere eğdim içime umut ektim https://www.antoloji.com/kuzlenmis-acilarin-ustune-siiri/ 3434900 2023-01-17T01:05:00+03:00 Ferat Atalay Trandum dört tarafı ikişer arayla yüksek tellerle Dokuzuncu koğuşta bir ranza üstünde döşek Birde bu yastık olmazsa soğuk gecelerin zındanında bir hayal artığı bulamazsın Karabasanlar uyutmuyor on metre karelik uykularımda İçeriye döşenler kafaları karınca yuvası https://www.antoloji.com/yalnizkik-ve-sonbahar-siiri/ 3409811 2022-10-26T19:03:00+03:00 Ferat Atalay Ve geride kaldı o güzel yılların yorgunluğunda kalan bir çınar Ne ben o eski ben nede zaman o eski zaman Yüzüm bana yabancı ellerim ise Kartal pençesi Aldı götürdü benden rüzgar gibi tek tek yapraklarımı https://www.antoloji.com/abuk-sabuk-bir-insan-siiri/ 3396988 2022-09-08T23:41:00+03:00 Ferat Atalay Bliyorum hatasıyla güyahıyla düşünemedim Neden oldum bencilliğimi cezalandırıyorum atıyorum kendimi değirmenin taşına aklimı Ezdi ezdi harmanlandı ve uyandım kahır olasın https://www.antoloji.com/bul-beni-107-siiri/ 3368417 2022-06-01T21:38:00+03:00 Ferat Atalay Hüzünlüyüm bu akşam sensizliğin efkarındayım Yıldızlar bana küs heleki ay ışığı bana hüsran Çingeneler teneke çalar duyulur uzaklardan Sesleri yankılanır gecenin kapkaranlığından Göz gözü görmez tamaşalarını olurya https://www.antoloji.com/karanliklar-66-siiri/ 3346664 2022-03-22T18:55:00+03:00 Ferat Atalay Ayrılık vakti gelince gidilir bir solukta Habersiz ve sessiz ağzı açık gözler açık Elmacık kemikleri belirgin uzanır yatakta Ölümüdür dirimidir belirsiz kurulmuş tuzak Zaman mı seni yoksa sen mi zaman eskittin https://www.antoloji.com/eskiyen-yuzler-siiri/ 3206076 2021-01-02T00:17:00+03:00 Ferat Atalay Sen gidince herşey iyi olacağını sanıyordum ayrılık ebedi olunca öylece anladım seni meğerki sadece kendimi kandırıyordum Hangi yöne gitsem kör sokak cehennem. Nerden bileyim herşey bu kadar çabuk bu kadar dakik dar zaman Gözlerimi açıp kapattım başımdan nice geçmiş kahredici zaman Üşüyorum güneşin ısıtamadığı günümün orta yaz'ında Sen olmayınca yanımda titriyorum gecelerin ürkek saatleriminde ve beynimde gelgit dalgalar. Cırcır böcekleri susmuyor geceleri getirirler bana hasretini ve buynu bükük kalmış anılar yalnızlık bu kadar acı olduğunu bilmezdim gençlik başımda ağardı yüzümde hatlar ellerim ayna oldu bana dilimde kalmadı tatlar ayrılık yitik bir aşkın serüveni değildir elbete göçeriz biten yere şairler ağlar şiirlerine yalnız kalırlar diye https://www.antoloji.com/ayrilik-1816-siiri/ 3177277 2020-10-12T20:20:00+03:00 Ferat Atalay Bir çocuğun gözündeki kirli dünyanın gerçekleri ve hafizamin berrak beleğinde hayla öylece duruyor' diyordu Yaşadıklarını ve geçmiş hayatini şu şekilde anlatiyor .Yaz yağmurunun asilce yağışından derelere akan bütün kirlilikleri,nehir’e taşıyordu .Ama bunlar sadece doğanın kirlilikleri idi .Insanlarin kirletmis olduğu bu dunya okyanusların temizlemeye yetemediği kirliliklerin icinde kayıpolup gitmekteydi .Renk ve irk secimi sadece yasamış olduğumuz cografyada değil ülkemizin dışında,da hep var olmuştur .Ama bizim küçük dünyamızın icinde bir ücra köşesinde on iki yaşındaki bir çocuğun gözündeki doğanın rengarenk ve ahenklerle ötüşen kuşların sesleri onun küçük dunyasina ayri bir renk katiyordu.Doğa yeniden doğmuştu ve yeni uyanmisti uykusunda .doğadaki hayvanlar birbirleri ile içiçe yasıyorlardı fakat bu durum insanlar için öyle sayilmazdi . Gördüklerim manzaranin iyi tarafi idi ,Aylardan Nisan, yağmurlu ve ayni zaman da güneşli bir gün,idi Gökkuşağının altinda sirali dağlarda buharlar yükseliyordu.kuzular ile birlikte yağmurdan kurunmak icin bağ evine sığındık,köydeki köpeklerin arsizca havlayışına anlam veremiyordum.pencereye çıkıp baktigimda,yüzlerce silahli atli askerler ve köpekleri ile yürüyen insanlar gördüm .gittikleri bu patika yol tam önümdenden geciyordu.iyice yaklastiklarinda .Atlılar marş okuyorlardı havlayan köpekleride marşa göre eşlik eder gibi havlıyorlardı Marştan hatırladığım kadarıyla cümleleri şöyleydi .Asya’nın yollarından Anadolu’nun topraklarına .Han’ımız Var olsun ,Kafirler yok olsun Hüküm süreriz dört cihanda .Kılıç’ımız Namusumuz yedi cenderede kabus oluruz.Düşmana acımak bizde yeri yok.Yaşasın atlı ordumuz. Gibi sözlerle söyleniyorlardı.Bu yürüyen insanlarin herbirinin boylarinda bir birene bağlı olarak ip bağlanmışlardı ayaklari ve bir çoğunun üst başları çiplaktı .Gördüklerim kadariyla içlerinde kadin çocuk ve yaşlı insanlar vardi ,kafa gözleri yarılmış ve bazilari sekerek yürüyorlardı .Neyin ne olduğunun neler yaşanıyor olmasi benim icin ne anlama geldiğini bilmiyordum .Yuregimdeki korku ve heyecan birbirini eziyordu.Bulunduğum yerin duvarına sırtımı dayayarak oturdum .Kafamı bacaklarımın arasına gömerek her iki ellerimle başıma koymuştum ,Eve nasil ulaşacağımı düşünüyordum gittikce yağmur dahada şiddetleniyordu ,saat ikindiye doğruydu ve hava gittikçe daha girileşiyordu ve bulutlar iyice karartiyordu gökyüzünü şimşekler elev elev çakıyordu ,gökgürültüsünden pencerenin camlari titriyordu.Atlilar epey uzaklaşmamışlardı onlarin ve köpek seslerinde artık uzaktan geliyordu .Bir saat kadar zaman geçmişti daha sonra .tek tük silah sesleri geldi gittikçe silah sesleri dahada yoğunlaştı ,ikki saate kadar böyle sürdü .köpek sesleri ve Atlı askerlerin sesleri tekrar çıkmaya başladı, hem atlilarin hem köydeki köpeklerin sesleri her yeri yankılıyordu. pencereden tekrar baktim atlilar geri donüyorlardı bu sefer sadece Atlılar ve köpkleri vardı. Ve bu kez okudukları marş daha büyük bir heyecan ve yüzlerinde savaşta zafare ulaşmiş gibi eda içinde mutlulukla geçiyorlardı . Onların geçmesini eve gitmek için sabırsızlanıyordum. Sonra kuzulari dağ evinde birakarak eve koştum evdekiler ve köyün büyükleri durumu benden daha iyi anlamışlardı Cehennem vadisi adında bir vadi vardi ,bu vadi iki yakasi bitisik derin ve sivri kayaliklardan oluşuyordu.Köydekiler neredeyse herkes oraya koşmaya basladilar bende onlarla gittim.Olayin yaşadığı yere ulaşmadan önce vadideki göl göründü ,öldürülenlerin kanları göle akıyordu Gölün tamamı neredeyse kıpkırmızı olmuştu olay yerine dahada yaklastigimizda bu insanların hepsi öldürülmüşlerdi .bunlardan yedi kişi çarmıha germişlerdi.neredeyse tamami başlarindan vurulmuş ve kimisinin kulaklari ve gozleri uyulmuşlar ve başları kesilmisti.köylü herkesi inceliyorlardı yarililar var mi diye içlerinde bir hamile kadinın karni büyük ve belirgindir beliki doğuma yakindi başından kurşun siyrilmisti ölmemişti üstü tamamen çıplak gibidi .karnindaki bebekte yaşıyordu .annesinin karnisindan ayaklarini vuruyordu ilk defa böyle bir şeyi gözlerimle görüyordum Anne karnında olan çocuk kirli dünyaya gelmek için adeta sabırsızlanıyordu Çocuk ve annesi şanslıydı hayla yaşıyorlardı ve insanoğlu tarafından kurtarılıyorlardı köylü kadin kendi üstündeki şalı yarali kadinin uzerini örttü .köylüler asilmış bu yedi kişiyi indirmeye çalıştılar herbirinin kafasi vücutlarından ayrılıp düştü bunların kafaları kesilmiş ve her birin ayrı vücudunun üste koymuşlardı.Gördüklerim beni çok korkutmuştu ama merakımdan herbir detayi inceliyordum.köylüler bir kaç yaraliyi daha kurtarmışlardı fakat hamile kadin hariç yirmidörtsaat sürmeden hepsi öldüler.köylülerden adamin Biri on alti yila kadar bir çok harp içinde görev almisti fakat bu kişi savaşın zorluklarından hafizasini yitirdiği için eve gönderilmişti bu adamin hafızası zamanla biraz düzelmişti. bu köyde okur yazarı yoktu bir çoğunun erkekler askerlik dönemi hariç kendi yaşadıkları köy ve kasaba haricinde bir yer görmüş değildirler, köyde imam olmadığı için köyün imamligini yapmaya karar verdi bu şahıs her cuma günleri ve bazen akşamlari vaaz ve sohbetler veriyordu.söylemleri köyün gençlerine zıttı ama bazi yaşlı kesimleri çok etkiliyordu bu yaralilarin içinde bir genç erkek köylüler olay yerinde onu fark etmemişlerdi genç adam kendi başına köye yürüyerek gelmişti yardim bekliyordu belki birileri onu kurtarır diye köyün imamına soyulan evinin damına nişan talimi yapıyordu birkaç gençlere .Genç yaralı su koyusuna yönelirken imam onu yabancı biri olduğunu farketti imam silahını alarak evin damından indi ve genç yaralının üstüne koştu pis dinsiz soysuz kafir diye bağira bağıra üstüne yürüdü adam yarali ve çok kan kaybetmişti taşıyan koyudan su içti imam ona durmadan sövüyordu bizim su ictigimiz yeri ve suyumuzu haram etme pis kafir genç adamdan bir ses çıkmadı ve bir iki adım yürüdü ayakları tökezlezledi her iki eleri ile karnındaki yarayı tutuyordu ve imam onu vurmadan adam kendisi oracikta düşerek can verdi.imam adamın kafasına bir tekme vurdu ve tüfeğin namlusunu adamın kafasına doğrultu ve parmağını tetiğe geçirdi tetiği çekecekti sonra vazgeçti ölmüş adamım suratına tükürdü yaşasın İstiklal yaşasın islam diye haykırarak oradan uzaklaştı.Bu Köydeki insanlar farklı ırklardan ve farklı dinlerden olan insanlardan kız alıp vermişler.Fakat yönetimin baskısı nedeniyle köydeki insanlar ikiye bölünmüşlerdi.Yaralı kadını gizlice köyde bir evde sakladılar kadın iliyileşti ve doğumu orada yaptı .Köylüler öldürenlere bir mezar yeri ayırdılar hepsine ayrı ayrı mezarlar yaptırdılar çocukları ve kadınları bir yana erkekleri ise bir yana gömdüler ,Mezarlığa bir giriş yaptılar mezarlığın girişinde büyük iki heykel yaptırdılar .ve bu heykellerden biri kadın diğerinde bir erkek,kadının heykelini sağ tarafa erğinin sol tarafa ve her ikisininde yönlerini mezarlığa bakar ve ellerini Her iki yana açmış mezarlıktakileri kocaklar gibi heykelleri diktiler.Yaralı olarak kurtulan kadın öldürülenleri köylüler ile beraber cesetleri kontrol Etiler kadının akrabaları Anne ve babası bütün akrabaları ve tanıdıkları hepsi öldürülmüşlerdi.kadının akrabaları ve tanıdıklari kişileri mezar taşı diktiler.kadinin eses ismi pirum du adini değiştirip pirşah adini aldi ve erkek çocuğuna da kendi esas isimi Zako çocuğun isminide zülfükar koydular .Pirum köydeki evde doğumdan sonra alti ay kadar kaldı daha sonra onu saklayanlar ona bir oneri götürdüler .Seni burada dul bir adam var onunla evlendirelim Pirum bu teklife hiç düşünmeden dünden raziydi çünkü kendisinden çok çocuğunu düşünüyordu .kadini burda saklayanlar Pirum ile beraber bir plan yaptilar gece pirumu başka yakin bir köye oradaki yakin akrabalarin yanina iki gun olarak beklettirdiler daha sonra Pirumu dul adama istemiş gibi yapip kadini onunla evlendirdiler.Adamin ismi Palo idi Palo'nun bir önceki eşi doğum sirasinda ikinci çocuğuyla beraber ölürler.Palo ile bsna hayatini anlatan o zamanın oniki yaşında olan çocuğu’ile yanliz kalirlar,ta ki Pirumla evlenene kadar.Artik Zako'nun bir babasi ve Pargonunda bir Anna'si vardi.GumGume köyünde beş yil'kadar yaşadılar.Donemin yonetimi her yerde eli ve kulaklari vardi .yonetime yakin olan köylüler diğer köylülere karşı tavir tutundular sulak olan araziyi ya bize verirsiniz yada idareye sizi ihbar ederiz.GumGume'liler hepsi bir araya toplandilar .Paloya karisini ve Çocuklarını al köyü terket yoksa hepimizi öldütürler.Palo bana biraz zaman verin dedi .Palo iki gün sonrasinda köylülere Arazimi ve evimi terkediyorum fakat torağımı size heba ediyorum anlamina gelmesin.köylülerin Palo'ya cani'ni al git yoksa senide öldürttürüz.Palo ne kadar yiğit bir olsada bu güçlerle baş edemeyeceğini anlamıştı.Dönemin hükümeti Anadolu kasabalarından ve köylerinden yerel yönetimlerden net bilgi aktarılmıyordu.yerel yönetim amirleri bir çok olayları ve emirleri kendileri tarafından veriliyor uygulanıyorlardı. https://www.antoloji.com/katil-azrail-ler-siiri/ 2965351 2019-03-06T18:57:00+03:00 Ferat Atalay Keynek govend me bıgır yevdı to çino lastık to dıren tor bıgıro.ın veyve eyma niyo ,davul tor bikovı mezgı to vengo. Herey keynek tori Voni veyşo teyşo Lucin serdi gırina garm keş yay serdi peyşon Ma çı vacı ma çı nı vaci gıjık to dargo akıl to kıro Keynek keynek tı mayr dayrda barı to gıronu Heyoni inkey to ni diyo yev raştey https://www.antoloji.com/keynek-siiri/ 2924684 2018-12-08T19:10:00+03:00 Ferat Atalay Bu sabah tramvayda saat alti iş yolunda.oturdum camın kenarında dışarıda kar düşer pamuk tanesi gibi ağaçlara.Tıka basa dolu tramvay ,binde birinde çıtçıkmaz .Birden fark ettim karşımda oturan kız dudakları kiraz . Saçları kırmızı ve kıvırcık masmavi gözlerinde ihtiras .Bana bakıyor durmadan bana O güzel gözlerini kırpmadan .Kalbimde bir kıpırtı çaldı hüzünlü notalarla Keman.Aşık oluyorum galiba .ilk defa oluyor bana böyle güzel şey onca geçsede ömrümden zaman .Birden bire bir hüzün çöktü tramvay kızın yüzüne.Kalınca bir kitap duruyordu elinde son yapraklarındaki parmakları ile okuyordu hece hece.Tramvay kızı kör ve zarif bana gündüz ona gece .Gam duymam sana beni görmeden öyle güzel bakarsın bana .Aynı durakta adresimiz ,inerken elinde tuttum farklı olsada kaderimiz.Elerimdeden okudu yüreğimin ruh halini ,parmakları ile sıkıca geçirdi parmaklarımın arasına ve içimden nice kasırgalar coştu.Ben gördüğüme O ise görmediği birine duygulanıyordu .Dışarda uzun uzun yağan karın altında kaldık görmeyen güzel gözler.Birimiz lal birimiz kör işte geldik son durak. https://www.antoloji.com/tramvay-10-siiri/ 2924628 2018-12-08T15:33:00+03:00 Ferat Atalay A ya duevey duevey maya Ay koye koye koye mayi ay gede gedey mayi şi vıtera ni hımey pey ser ehtar ma vıta mardi . Ader kevto ser bonu düy yın şiyo bındı hevro.Yev çino hevnaku asmi deyri barmo.In derey hın nışon ,nahır bıyo zıva vu veyşon. Devo bıya bıvayır va hin govend bigiro zalımı kafir.rayir yay rayiri papor çeher pay şin vıtara katir. Yev zamon ına devod rısk pırın bini heton teyro mıclurınu .hıngı fıran daruna ser vaşo dıstar geyrani bındı ayru. https://www.antoloji.com/tilliy-liy-siiri/ 2907695 2018-11-01T09:22:00+03:00 Ferat Atalay Yaşayanlarla dost olmak! mezardaki ölülerle konuşmak !!!.Yer altında ve yer üstünde iki ayrı bir dünya mı var?Nefes alıp vermek yoksa ruhsuz bir dünyadan ruhlu bir dünyaya göçmek ve ebediyen oradan kalmak,yani karanlikta hayir aslinda hiç korkmadım karanlıklardan ama hep korkmuşumdur yalnızlıktan ve yalnız olmaktan.Mesela insan ölürken yalnız gömülmemeli ya sevdiğinin yanına .Öbür dünya hangi öbür a dünya ?başka bir hayat başka bir yaşam yok .Hangi el mürekkeplemiş ellerini ,yaprak yaprak doldurmuşlarsa boş sözcükleri kitaplara ,Kalın ciltlere sığdırılmayan Hayalerden öte değildir.Evet milyarlarca yıldır hep var olmuştur canlılar ,sadece bu dünyanın üstünde içinde demiyecem çünkü yaşam dünyanın üstünde var olmuştur.Peki dünyanın içi boş bir pingpon topu gibi mi ? Gelecek yüzyıllarda sanırım insan oğlu onu çözmüş olacak.İnsan oğlu dünyaya gelmiş en dahi canlılardan ve aynı zamanda en hayvani birer yaratıktır .devamı gelir https://www.antoloji.com/yasayan-olu-50-siiri/ 2896123 2018-10-05T19:49:00+03:00 Ferat Atalay Yaşamak Dediğin. Yaşamak sadece nefes almakmıdır? Yoksa bir kıza aşık olup hevese kapılmakmıdır.Hayatta gördüklerinmidir yoksa görmediklerini görebilmekmidir.Yaşamak dediğin kalbin seni yanıltmasımıdır yoksa beynin seni aldatmasımıdır.isyan etmekmi ,savaşmakmı,barışmakmı yoksa sevişmekmi?Yaşamak dediğin ayakların seni götürdüğü yere götürmekmi?yoksa bir ömür ellerin sana bakması mı ?Gözlerin güzellikleri görmesi mi yoksa kötölüklere çirkinliklere şahit olması mı ?Ağzın durmadan çiğneyip çiğneyip yiyemenler senin yediklerin midir ? https://www.antoloji.com/yasamak-dedigin-28-siiri/ 2406862 2017-11-04T22:53:00+03:00 Ferat Atalay Gecenin zifiri karanlığında,ne beklediğini bilmeyen bekler yabancı .Sonbaharın sancılı ayazında ,Sokak lambasının direğinin altında sigaranın son demini içine çekip çekip bütün dertlerini ve acılarını sigaradan Cikartmaya çalıştığı besbeliydi aslında onun saat kaçta ve nereye hangi trenle gideceği anlaşılır değildi.bu esrarengiz yabancı gelen geçen ve giden yolcuların dikkatlerini üzerine çekiyordu.Bir seksenbeş boylarında ve altmışbeş yetmiş yaşlarında denebilecek yaşlardaydı. aslınlında hayat onu yaşından daha yaşlı hale getirmişti ,oldukça zayıf ve iyi beslenmediğide halinden kolayca farkedilirdi ,yüzü kemikli ve yeşilimsi gözleri adeta kafasına gömülmüş gibi duruyorlardı.ağzında sayılabilecek bir tek diş dahi kalmamıştı ,ağzını açıp kapattığında alt çenesi kıvrımlı burnuna değip değip duruyordu .kulak memeleri normalinkinden daha uzunlardı,yanakları kavisliydi yanağının sol tarafı derin bir damga izi duruyordu .kafasında rengi iyice solmuş lengeri şapkası kırlaşmış saçları şapkasın altından kulakları geçebilecek uzunlukta ve kıvırım kıvırırdılar .çökmüş yanaklarından ince tüylü sakaları bir karıştı ve uzun kahve renkli paltosu kollarının dirsek kısmında siyah yamalı idi . Gri renginden pantolon ıspanyol paça ayaklarında sivriborun bot botların önü oldukça kalkık duruyorlardı . Ve sıkça cebinden cep saatini çıkartıp bakıp sonra kafasına vuruyordu. Lambanın Işık’larından faydalanarak birde elınde küçük bir aynası vardı aynaya bakıyordu ,daha sonra aynaya tükürüyor du,zaman ona aykırı harek ediyordu gibisinden isyanı vardı ,uzun uzun tren bekleyişimden bu ilginç adamı izlemekten vakit aslında unca uzun gelmemişti ,Bir yazarın arayıp bulamayacağı hikaye öneme gelmişti ,diyordum kendime onunla konuşmaya karar vermiştim ,oturduğum iskembeden kalkıp onun yanına gittiim ,o ise oturduğu yerde kafasını dizlerinin arasına koyup çok derin düşünceler içerisindeydi .her iki ayağıyla yerdeki taşları bir yere toplatıyordu ve sonra tekrar sağ ayağıyla taşları dağıtıyordu .onun önünde bir müdet bekledikten sonra birden gözleri ayaklarıma kaydı.şapkasını sağ işaret parmağı ilehafifçe yukarıya kaldırdı.sol gözünü kapatarak sağ gözüyle açık beni ayaklarımdan başıma kadar önce bir sözdü,ona merhabalar nasılsınız diye sordum? kendisi öhü öhü iki kez üstüste gırtlağında sanki bir düğüm varmış gibi boğuk bir sesle merhabalar evlat dedi .sigararan varmı sordu bana paketten bir tane çıkartıp ona uzatım alıp kulağının arkasına koydu .bir tane daha istedi ve bir tane daha verdim sonra paketi istedi ,cebimden çıkartıp verdim.karnın açmı diye sordum ,bana teşekkür etti .Hangi yöne yolculuk sorduğumda bana cevabı çok tuhaf oldu ceheneme gidecem ama daha tönel kazacaklar yol yapacaklar ve birde benim gelmem için tünel boyunca meşaleleri yakıp beni öyle karışılayacaklar zebaniler.tren hazır olduğunda o zaman bende gidecem,gideceğim tek yer orası dedi , Ne kadar şakacısınız dedim kendisine .bak bana evlat dedi Hayatı şakalamaya o güzel yıllarıda baltalamaya gelmez .,heleki genç ilken doğruları ve yanlışları birbirinden iyi ayır .zamanın değerini bil ,bilki gençliğini bulunmaz bir hazine olarak gör .zaman insanın en değerli dostu ve aynı zamanda düşmanıdır.gün doğuşu ve batışı bir ömürolduğunuda unutma .!Gençlikte ektiklerini yaşlandığında biçimezisen ,bak gör yaşlandığında senin halin şimdiki gördüğündür. Dedikten sonra uzun bir offf çekti aslında anlatacağı çok şeyler var olduğu beliydi .Kulağın arkasındaki sigarayı aldı yaktı ,ona verdiğim sigaradan bir tanesini çıkarıp bana uzatı al benim sigaramın dumanından yararlanma dedi .içimde bir gülümseme tuttu ,benim trenim ha bugün ha yarın gelir son treni kaçırmamak için burada bekliyorum çünkü sıradaki tende belki zebaniler beni görmeden suyun bulunduğu vagona binersem o zaman cehenemden cennete geçmiş olurum .Ben nasıl yani ? https://www.antoloji.com/istasyondaki-yabanci-siiri/ 2405866 2017-11-01T23:07:00+03:00 Ferat Atalay Bensiz dogan ve batan gunes. Doguyor buyuyor cocuklar annesiz Denizlerden kopup gelen dalgalar yuregimden gec. Dunuyor dunya aslinda varmiyim yokmuyum belirsiz . Oyle bir yanginki okyanuslar birer hic Bensiz yaslanan agaclar kabuklarinda yillar Bensiz olen sevgilim topragini oksayamadi ellerim Bensiz acilan solan yuzler ve cicekler Elin topraklarinda mahkum kendi ulkemden surgun https://www.antoloji.com/bensiz-39-siiri/ 2388831 2017-09-10T01:14:00+03:00 Ferat Atalay