https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Erkan Karakiraz Şiirleri otları parçalara ayırıp yırtıcı kuşlara yuvalık eden yankının kendisinde biteviye bir sevinç çığlığı bildim: cesaretimle ısssızlaştığım bıçaktı, yanılsama kimi eski kimi taze kimiyse kokuydu deştiklerinin https://www.antoloji.com/mutlak-ki-bir-tas-olmali-siiri/ 2020806 2014-07-10T01:08:00+03:00 Erkan Karakiraz devindirerek yeşili. seslendiği, her hecesinden belli. göz hareketleri, en hızlı, en telaşlı incelişler ve yalanlar ve selamlaşmalar atmosferde. azalır sözcükler sessizliğin çoğalışında. bir zarf açarcasına https://www.antoloji.com/yanilsamalar-hareketsizlestirir-suyu-siiri/ 2020805 2014-07-10T01:07:00+03:00 Erkan Karakiraz göktaşı hangi gidişteydin kın ve kama ne var ki daraldı şimşeğin bükülü gövdesi hangi geceden sorulansın tan dizesi https://www.antoloji.com/paralaks-siiri/ 2020804 2014-07-10T01:05:00+03:00 Erkan Karakiraz çağıltısıymış varlık hep sevmede ileri gitmenin bir pertavsız ki kıvılcımıydı yangınların debelendim mazinin terkisinde yükseldim. kasırgaları kuşandım direndiğim aşklarda imlerin parmakuçları https://www.antoloji.com/meger-175-siiri/ 2020803 2014-07-10T01:03:00+03:00 Erkan Karakiraz tüylerini toplayıp sakladım. meleğin. nereye koyduğumu unuttum kırılganlığımı. öyle katıdır, öyle dayanıklıdır kalbim: darbeleri savuşturuverir bir kılıç darbesiyle. duvara toslamışçasına uyuşmuş yüzümüzle, rüzgârın https://www.antoloji.com/uyusmus-yuz-siiri/ 2020802 2014-07-10T01:01:00+03:00 Erkan Karakiraz karışık dolaşık bakımsız saçlarım bir silaha dönüşmüş çocukluğum, patlamaya hazır! küçülmüş gözbebeklerimde sanrısı çarpışmanın koyu renkliyse, korkma akşamın çöküşünden gücünün harcanması varoluş karşısında https://www.antoloji.com/nokta-248-siiri/ 2020801 2014-07-10T01:00:00+03:00 Erkan Karakiraz cam maske parçalar yüzü aynada gördüğün sen misin? başkası mı? orada mısın gerçekten? içinde odanın içindeki odanın içinde iç çeker, konuşur yansıması bilincin: neredeyim? bir çayır olmalı, bir tepe, karsız bir doruk... https://www.antoloji.com/karsiz-siiri/ 2020800 2014-07-10T00:58:00+03:00 Erkan Karakiraz aydınlık yeşil. ağarmış mor gölgeleri çağıldar uzun uzun. dilerim, hep salınsın rüzgârda, su damlası ışıklar. örümcek ağından dokunmuş atlas, doyursun gözlerimin billur karanlığını. nesir nazıma bitişir: sözsüz ve durgunca. belirsizlikte hareketlenir su içtiği galaksi. zaaflar zorlar https://www.antoloji.com/varlik-hiclige-bitisir-kuflu-ve-siiri/ 2020799 2014-07-10T00:57:00+03:00 Erkan Karakiraz derinlere serinliğini. geceden umar bekleyen yıldız ol. zahmetsizce düşür kelimeleri kucağından. birdenbire ve yüzü olmayan ışık noktalarıdır onlar, büyürler döküldükleri yolda. savur kusursuzluğu, büyüt çalgılarının sarsıntısını. kavrayamazsın şimşeği, suya batar https://www.antoloji.com/kahin-devsir-duzenegi-govdesine-kutlenin-bagir-siiri/ 2020798 2014-07-10T00:55:00+03:00 Erkan Karakiraz alıyor söylemin gücünü. başlangıçta görünenin karşıtı olmaksızın dağılıyor. geçip gidişinde manasızlığı sevdiren bulutlar, gülücüklerin yaladığı nesneler, esnemeler, iç geçirmeler… olumluluğu içsel acının. göğe akıyor gözleri denizin. kazara ürkütülmüş https://www.antoloji.com/mana-akil-disi-dugumlerini-cozuyor-dogrulugun-sokup-siiri/ 2020797 2014-07-10T00:53:00+03:00 Erkan Karakiraz bildiklerinle kesişen iç-dışlar. bulutlara varıncaya gidiyor dikkatsizliğimiz. ah, katı gövdelerimiz, taş kesmiş suratlarımız; karmaşık sandığımız; zira bilemez susmayanlar. anlatır, anlatır durur kökleri ve en ince dalları. tut dilini, derim, ben https://www.antoloji.com/inceliklerden-siiri/ 2020795 2014-07-10T00:52:00+03:00 Erkan Karakiraz derdi; alsın, vermesin. mayıs mı yıllardan? ne uzun sürdü bahar! kabul edilir, içeri buyur edilir, deli edilir kasabanın en taşra adlandırılışında. sağır yayınlar, dilsiz baskılar matbaada. im, gediksiz. kaskatı, vücut buluyor, zihnimden akıp. https://www.antoloji.com/nakaratsiz-siiri/ 2020794 2014-07-10T00:50:00+03:00 Erkan Karakiraz üstünde yüzer tarih, altında seyreder; batık limanlar başkalaşır ucuz ve parlak. dalgınca içine düşer, delilik büyür cam gövdelerinde. dışarı çıkar uzam. sıçrayan hareketsizlik, aydınlanır titreyerek. kaptanlık eder düşen taşlara, ki boş gibidir dolulukla. ne çok ışık vardır ve bir https://www.antoloji.com/kirilmis-gecenin-yanip-tutusan-katlari-siiri/ 2020793 2014-07-10T00:49:00+03:00 Erkan Karakiraz tepenin başından algı yu var lan dı u n u t u l u ş a https://www.antoloji.com/goc-bitmedi-siiri/ 2020791 2014-07-10T00:44:00+03:00 Erkan Karakiraz ağır aksak, hazırlar doğamız kumanyasını yolculuğun. metinler ölür, çoğalır yerli yersiz şiirler. yurtsuzdur sohbet: ayaküstüdür kimi vakit, kimi vakit kinayeli, rahatsız bir sandalye arar. son gürlüğü. döl yatağı yenilenen başlangıç, süreduran yer. mekanın sesi havalandıkta https://www.antoloji.com/sureduran-siiri/ 2020790 2014-07-10T00:41:00+03:00 Erkan Karakiraz yaralayan, kan döken vurdumduymazlığın eşliğinde. senin sözcüklerinle şiirler dillendiren ağzım. sıcaktır, ürkektir, tetikte ve siperdedir. tekvinde bulur yitirmeyi. vakti devindirip geçer, ters yazılmış bir lahit taşır sırtında. tınısı tanıdık https://www.antoloji.com/ah-nasil-bir-incelik-var-hoyratliginda-siiri/ 2020789 2014-07-10T00:40:00+03:00 Erkan Karakiraz bir dem sürmeden göçen alacakaranlık damıtıldı, ânda doğrulandı tümce, o belirsiz sese uyandım, gözlerime doldurdum kem göğü. içinden vardım aşka, hafifti uykusu tasanın: irkilivermişti, erimişti kayatuzu. tıkanıp kalan yolda, ay yükselirkenki sürtünmenin https://www.antoloji.com/dol-6-siiri/ 2020783 2014-07-10T00:33:00+03:00 Erkan Karakiraz tecrit edilmişliği çatırtının incecik dala tünemiş canavarımsı canlının boğazında yutkunsa: gökgürültüsü ulusa: sessizliğin dayatması kemiği yok doğadaki haliyle nesnenin güvende değilsin dişlerini geçirdiğinde sükûnet bıraktıysan https://www.antoloji.com/sokak-lambasi-94-siiri/ 2020779 2014-07-10T00:30:00+03:00 Erkan Karakiraz içime yerleştiğinde başkasının gözündeki zayıflık farkındalığı kırda başıboş şarkı olur rüzgâr yaprak hışırtısı, çağlayışı taşa çarpan suyun... şarkıyazarı doğa kavuşturur kollarını mırıldanır, homurdanır, inler... ve reddeder bilinci https://www.antoloji.com/sozcuk-kirpma-evreni-siiri/ 2020776 2014-07-10T00:28:00+03:00 Erkan Karakiraz devletin yittiği sınır köyündeyim, tırtılın kozasından dut yaprağına yarası kaşınıyor çocuğun taşladığı ıssızlık karşısında yeraltında devrimdir -kollar zamanını yerüstüne çıkmanın- kendi ne olduğumu bulmanın geometrisi ve öyle hiç bilmediğim bir dilin içime inşasının gürültüsü, çank! tonk! okul sıralarında kurulur iskelesi zorlama metamorfozun https://www.antoloji.com/nen-siiri/ 2020771 2014-07-10T00:24:00+03:00 Erkan Karakiraz