https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Ercan Yavuzer Şiirleri Yollara soyutlanan ruhunun demsiz kaynamalarında, İçilmeye müsait zamanlar çalıyorduk. Kaynayan kalbimizin buhar serüvenini, Aşkın şehirler arası sürgünlüğü zannediyorduk... Seni seviyorduk fakat şiir yazıyorduk, Yazdığımız için sana gelemiyorduk... https://www.antoloji.com/sevmek-794-siiri/ 2372552 2017-07-15T10:59:00+03:00 Ercan Yavuzer Yine ölü sözlerin cansız bedenlerinde şiirler okuyan bir şair görüyorum.Hatırı sayılır yalanlardan gözlerinin kubbesine salancaklar bağlayan şiirler okuyorum.Yıkılsa gökyüzü yeridir biliyorum fakat neylersin kayıp bir özneyim,Seni ancak şiirlerde seviyorum...Kayıp Özne https://www.antoloji.com/olu-sozler-2-siiri/ 2372549 2017-07-15T10:50:00+03:00 Ercan Yavuzer Kötü günler ve karanlık bir geçmişin sahibiyim. Yenilince ekmeğini şaraba bandıran bir sefil, Çobanın, sürüden ayrılan insanı… https://www.antoloji.com/ve-artik-boyledir-siiri/ 2106744 2015-03-21T15:52:00+03:00 Ercan Yavuzer Herkes adını değiştirebilir yolculuklarının Benim ki Muhammedi bir yolculuk mesela, Bir dilaltı soyutkanlığı ya da şereflenmiş bir akşamüstü yorgunluğu… https://www.antoloji.com/herkes-yazabilir-utancin-tarihini-siiri/ 2106743 2015-03-21T15:50:00+03:00 Ercan Yavuzer 23.10.2013 …Her sözün dul bir yalnızlığasarıldığı aşkı yaşar mı insan? Yaşadım ve yaşıyorum… Her gece nikâhlandığım birkadından sabahın ilk ışığıyla boşanıyorum. Bütün zamanlarım aşkı acı geçiyorve bir an olsun durduramıyorum ölümümü… https://www.antoloji.com/mecburi-sayiklamalar-siiri/ 1956697 2014-01-18T15:30:00+03:00 Ercan Yavuzer Birazdan bitecek gün, ey dost! Yanağında aşk buseleriyle… Abis bir uykuya çevirecek bakışlarındaki yüzünü, https://www.antoloji.com/ey-dost-87-siiri/ 1956696 2014-01-18T15:29:00+03:00 Ercan Yavuzer Daha kaç cehennem terk etmem gerekiyor? Bak nice ateşlerden geldim, Promethous oldum, tanrılardan ateş çaldım. İbrahim oldum çaldığım ateşlerde yandım, İsa oldum, büyüttüğüm ağaçlarda meyve oldum, Gerildim, kabuk attım, yağmura kızdım güneşe küstüm... https://www.antoloji.com/mem-lem-zukren-yari-siiri/ 1956695 2014-01-18T15:28:00+03:00 Ercan Yavuzer Yaklaş ve daha da yaklaş Perdeler yırtıldı, vakit geldi. Ve ben geldim işte… Aşkın adına konuşuyorum, Dilsiz-dudaksız sözlerden ibaretim. Kulaklarınızı tıkayın, gözlerinizde mil olsun, https://www.antoloji.com/ben-askim-hatirlayaniniz-var-mi-siiri/ 1956694 2014-01-18T15:26:00+03:00 Ercan Yavuzer Renkleri dökülüyor gözlerimden ayrılıkların Solgun-bitik ölümler yanı başımda, Geceye gözyaşı düşüyor, sırılsıklam düşlerim Kimi davet etsem güneşi doğurmaya Herkes kör, herkes yabancı aydınlığa… Kurşunlara gelmiş dualar ve delik-deşik avuçlar https://www.antoloji.com/isimsiz-ayrilik-3-siiri/ 1877446 2013-06-14T16:00:00+03:00 Ercan Yavuzer Kendine gel! Soyunup-dökün üstündeki matemi Elmaların yeşilinden kırmızı hayaller çıkarmayı bırak! Zamanından önce dallanmayı-budaklanmayı Hasadından önce yüzükoyun uzanmayı bırak! Dışarıda hayrından ağır şer havası var, https://www.antoloji.com/kendine-gel-dostum-siiri/ 1877445 2013-06-14T15:58:00+03:00 Ercan Yavuzer Sığınaklar emziriyorum sen gittikten sonra Kim birilerinden sevda niyetine kaçıyorsa, Bağrımda terörist bir hayalet diye barındırıyorum onu. Acılarını emziriyorum yüreğimin uçurumlarında Ağızları-yüzleri sevda içerisinde kalmışların yaralarını Sözcük bezleriyle sarıp, karbondioksit arınmalar sunuyorum. https://www.antoloji.com/sen-gittikten-sonra-29-siiri/ 1877084 2013-06-13T14:15:00+03:00 Ercan Yavuzer Kapı aralığından çarpıp duruyorsun yalnızlığıma, Rüzgarlar salınıyor sana bakan gözlerimin çoraklığında Bir serden geçmişin sırrına benziyorsun https://www.antoloji.com/beri-gel-11-siiri/ 1876159 2013-06-10T18:49:00+03:00 Ercan Yavuzer Bugün derinim, kederim balabankuşu bir serhat akşamında. Çatlayan gözlerimin derin oyuklarında Bir aşkı özlüyorum, susamış, kan revan bir sığınakta. Özlem dersen, çocuk gibi küserim, Gözlerim kanar, Durduramazsın nehirlerini hasretimin, https://www.antoloji.com/ozluyorum-230-siiri/ 1796536 2012-12-01T18:15:00+03:00 Ercan Yavuzer Ben ne zaman "sen" desem Katran karası gecelerde, Güneş yüzlü çocuklar güler mısralarıma. https://www.antoloji.com/ben-ne-zaman-sen-desem-siiri/ 1779087 2012-10-17T16:32:00+03:00 Ercan Yavuzer DREAMER’E… …Ki gözlerindir her akşam beni yurdumdan eden Yatağımın en olmadık yerinde çarşafa dolandıran. https://www.antoloji.com/gozlerindir-2-siiri/ 1777256 2012-10-12T12:13:00+03:00 Ercan Yavuzer Mahiyetin, içime gömdüğün karanlıktan ibarettir. Saatin yok, zamanın şaşkın Yokluğunun her kanayan salisesinde Bir akrep vuruyor gözlerimin yelkovanına. Masamda, yokluğunla sevişmeye ayar sözcükler Dışarıda, gürül gürül hasretin akıyor… Hangi pencerenin buğusuna görünse yüzün Yokluğun dara çeker beni, Eşiklerde eriyik ve bir de suskunluğun. Gördüğümde seni, çığlıkların sessizliğine gömülüyorum. Böyle şerr-i bahar gibi, yeşillikler içinde çorak bir hüzün. Bende varlık belirtisi; Buğularda unutulmuş bir ceset Paramparça bir mitralyöz, Gidenin tenimde serveti; küflenmeye fahişe birkaç söz… Ölümünün bardaktan boşalırcasına ıslak mazeretinde Gözlerini görüyorum ve birde yağmurları Ağır ağır dökülüyorsun böyle salına salına Zorlu yokluklara çarpıyorsun, ufalanıyor bedenin Ve cesedini çağlıyor tüm şelaleler… Terk edilmiş bir kavmin çocuğuyum ben Çorak yağmurlardan topluyorum ıslaklığımı Ve yokluğuna bin yıllık hasret taneleri ekiyorum Ve gözlerim, babamın nasırlı elleri… Kulağıma sıkışan soluğundan başka hiçbir şeyim yok Tutuşturdum tüm hayalleri Tütsüler yaktım cesedine, yokluğunu fethettim. Şah da benim şair niyetli padişah da, Tecelli etsin diye yokluğunun adaleti, Yağlı ilmeklere boğdurdum hayalinin kederini Ve artık varlığın; Ben de Yeryüzü Cehennemi… 05/06/12 Ercan YAVUZER DAĞÖREN/MURADİYE https://www.antoloji.com/yoklugunun-cesedine-serenad-siiri/ 1726580 2012-06-05T19:17:00+03:00 Ercan Yavuzer Göğsü, sahibine başkaldırmış, burnu küçük, dudakları orta halli bir düşle Sarmaş-dolaş oturmuşum. Suskun mu suskun olan bu mahalde Bütün acılarımı ört-bas edip, Kederli bir sevişmenin şiirini düşürüyorum bir çift gözün gökyüzüne… Hangi tasvire yönelsem, Benzetmeler, eksik bir eziklikle tükenip gidiyor Kör-topal edebiyatımızın, ucu sürekli kırılan kalem hüznünde… Zamana sığmayan bu orta hali yüksek rakım sevişme heyecanı Dur-duraksız bir kanama bırakıyor, aklımın sevişken tecrübesizliğine. Ne yapsam kendime zarar, ziyan sonuçlar elde ediyorum. Tam öpmeye kalkışıyorum, Sevişme engelim takılıyor spermin akılsız heyecanına. “Bu, köprü altı bir sevişmeye benzemiyor” diyor zaman O köprünün altından çok sperm geçti, dikkat et, aman… Yani nerden bakarsan, nikâhsızım mutlulukla. Umut etmek, yasak türkü tadındadır, kaçak mı kaçak. Fakire ekmek, bize işkence ayarında bir kıvamsızlıkla, Terli terli, almış başını gidiyor… Kime nasıl davranacağını ona anlatmak haddimiz değil elbette Ama neylersin, Bir yerde acıklanıyor insan, “Niye, bende mutluluğun devam haliyle sevişmeyeyim” diye Hem de kadere söz ederek, bu Agnostik sefillikle… Doktor tavsiyesidir, Sigara konusunda kapitalizme hizmet ayarındayız, Ama her yudum kaçak tadındadır Ve ağır yasaklı, pişmanlıklar bırakıyor karbondioksit deposu ciğerlerime. “Sevdadandır” diyor, Bernard SHAW üstadım Eşkıya çığlığıdır biraz da olsa, nefeslere abanışım Bu yüzden kusura bakmayın saygıdeğer Jeremy BENTHAM… Bu mutluluk, aklımın tapusuz ev sahibidir artık… Ayet ayet taşıyor şiirimden, ona olan sevişme hasretlerim Yüreğim, iki derenin en aralıksız sonbahar eylülünde Umudum, Kürtçe bir olasılığın ayarsız hüznünde Milimetrik sancımalarla hesaba tutuyor aklımı. Gitmenin kesin hükmünden, Görmelerin sevişme olasılıklarını hesaplıyorum. Ama neylersin, hiçbir şıkka denk gelmeyen sonuçlar elde ediliyor Kalemimin boynu bükük yanılgısında… Ve “bu aşkta kadro almaya gerek yok” tam sayılı sonucunun Kederli mi kederli hüznü galip geliyor… Ve elbette ki ısınmaya başlıyor tabiat, ısınmaya başlıyor sularım Gözlerimin rutubetli erkekliği, Nisana dönüşüyor Yüreğim sehpada, urgana yağlanmış Eylül. Ölmek, Rezistanslı bir düştür. Oysa böylesi bir mutlulukla yaşamak, Kendini ela bir gözde, her gün yargısız-sargısız öldürmektir… Ercan Yavuzer DAĞÖREN/MURADİYE https://www.antoloji.com/olduren-mutluluk-siiri/ 1711130 2012-04-28T20:00:00+03:00 Ercan Yavuzer Gava lé tü çuyi yaré Dıl hésir ma lé ber divaré. Lé ber jiyané deviyam Bihar çü ser ziwistané… Were yaré tü qet neçe Xewa sibé heram neke. Ez bi hesret benda te me Wi dil azad girti neke… Aw ne dostén tew fesadén Bı cirma xwe bın erdanın. Emélé van pür ziyane Ya dil ya xweş aw jiyane… Azad be naw van neyaran Guh bide tü wan rastiyan. De tüji desté xwe direj ke Yaré ez ji pür westiyam… Ercan YAVUZER BARGIRİ/WAN 14/04/2012 https://www.antoloji.com/tu-qet-nece-siiri/ 1704856 2012-04-14T17:26:00+03:00 Ercan Yavuzer O zamanların bu zamanlar olabileceği Kesen kes tahmin edilelemeyen En direkt hallere delinmiş kalbiyle gidilen Ve sahibine ancak bu kadar kiracı görülen Bir hiçlik zamanıydı Eylül… Yaralı kalbimin ark’a belenmiş sessizliğinde Cüceliğimize nazaran bayağı derin olan bir kanal geçiyordu. Kanalın sularından yoksunluğumuza Karpuz ve bazen şansımız yaver giderse kavun kabukları… Kanal köprüsünde -Hani o mahallenin en güzel kızlarının Bazen hallerini yıkamak için geldiği yere- Korkudan olsa gerek, az köprülenip Çok kabuk tutma yarışıydı ömr-ü hallerimiz… Ve elbette ki; “Yerseniz çocuk yoksunluğunuzun en el değmiş kabuklarını, Adamlığınızda dökülecektir hayatınızdan saçlarınız” yalanının Bir yoksunluğu perdelemek için En fazla dillendirildiği yalanlardı ömr-ü sükutumuz… Çok daha sonra tabii, toparladık Bir-iki öküz ve birkaç inekle yoksulluğumuzu. Gütmeye başladık aklımızı, dere-tepe, yeşil tabiattan tabi yeşilliklere Ama genelde hep başkasınkilerle… Sonra çok dayak yediğimiz oldu hanemize komşu Hemen başaklarımızın dibinde, bir parça ottan dolayı sınırımıza yabancı Komşu tarlalanın sahiplerinden, Yani öküzlerimizin yoksunluktan yaptıkları öküzlükten Ve aslında onların açlık sebeplerinin yokluk olduğunu Babalarımıza izah edememekten… O sularda başladı bende, kırsal enstrümantal aşklar Islık çalmayı o zamanlar öğrendim Ve karşılıksız sevmeyi ve endamlı endamlı susmayı… Alev diye otuyordum, bütün köşe başlarında Okula, o gidiyor diye gidiyordum, Ve o çalışkan diye seviyordum tüm dersleri. Ahh ulan Alev! Ne güzeldi beni okul saatinde kendimden alman Ve ne güzeldi seni sevmek, ellerinle, gözlerinle Hani beni hiç sevmeyen hallerinle… Dünyanın en kalabalık yalnızıydım o zamanlar Yağmurlar, mazeretsiz yağıyordu kimsesizliğime Ebru, alnında emeklemeden kalma bir yara taşıyordu Ve utanıyordu sıra arkadaşı ondan… Yasaktı bana dokunmak, benimle oynamak oynu zora gütme Kim cüret etse böyle bir sızmaya, Hep hüsran oluyordu sonuç, Ve sonuç; böylesi düşüncesiz bir firar etme. Kalbimi yanında oyunlara sokmak herkesin harcı değildi işte Herkes isteyerek almazdı kalbimi oyunlara dilimin her serzenişinde. Neyse yine de güzeldi Gülşen’in o tavşan dişlerinde Üçüncü sınıf bir aşkı yaşamak, Ve mahallede misket oynarken bir türlü çok misketi olmayan çocuklarla Gülşen, Ankara gibi geçerdi bir türlü benim olmayan oyunlarla… Sonra; Her yıldız kaymasında, birinin gittiği manasını dert bilendim Ve kendimin gitmeyi umduğum zamanına kadar, Her gidene üzülmeyi öğrendim. Çok hırsızlık yapmadım başkasının hakkından Cenaze merasimlerini hiç sevmedim Hiç dua okumadım mesela gidenlere… İlk traş bıçağı ilk sevgiliyle indi yüzüme İlk dua, işte o zaman şaha kalktı dilimde Bende bir türlü sevgili olamayan tanrının hüznüne… Büyüdüm, geciktim Kalmayı öğrendim gidenlerin ardından Parmak izleri acıklı bir hikâyedir hatıraların teninde Kimsenin terli coğrafyasına mazhar etmedim düşlerimi Kimsenin diş izi kalmadı dudaklarımın zonklayan ağrısında… Büyüdüm ve âşık oldum hem de kendim gibi birisine Ulan nasıl bir diz bağı çözümüdür aşk? Bu ne yaradır böyle, kalbimin çocukluğundan daha beter? Kavun kokmuyorken artık düşlerim, Kör yaramazlıklar döneminden geçmişken Adam olmaya böyle zengin usulü bir sarhoşlukla Ulan bu da neyin nesi? Yok, çocuk yok Korkutma beni, sancıtma yüreğimi Takma bir çare aklıma topal fikirler Bak yeri geldi diye ağlıyorum Yoksa ne bilir gözlerim aklıma yağmurlar vermeyi Sus çocuk sus Şiir; aşık olanların işidir. Gidenlerde kalmış ya aklımın saflığı Ondandır işte böyle her gece yalnızlığıma uğramaları… Git, kalbinin o dipsiz sancılarının ağladığı duvar diplerine Bekle sevgiliyi, Belki gelir bir yol bir nefes Nefesini darboğaz eden kasvetten miğferine… Ercan YAVUZER DAĞÖREN/MURADİYE 16-17/02/2012 https://www.antoloji.com/omru-hallerim-siiri/ 1697204 2012-03-26T18:37:00+03:00 Ercan Yavuzer Aklımın düşük yapma ihtimalini Her satırda hesaba katarak, İsmine besmele ile başlıyorum. Her defasında acıklı bir iç kanama geçiriyor, Sana dokunmanın yüksek rakım heyecanında yüreğim. Gözlerinin kıta sahanlığına Paralel sözcükler yağdırıyor aklım Ve aklım; dudaklarının çatlayan bozkırında Cehenneme çeviriyor tüm öpüşmeleri… Yokluğunda, Faşist soğuklar düşüyor varlığının başkentlerine Elitist sancıları azıyor hayatın, Fahişelerin demlenmiş gözlerinde Orgazm krizine tutulurken aristokratik piçler Bir tek adın kalıyor, Kendimin homojen dudaklarında Umuda bağlayan, tüm şiirleri… Ve hasretin; Kalbimin ritmik dalgalı rıhtımına Durmadan seni vuruyor, Durmadan gözlerimin kıyısına… Böyle seni beş vakit namaz gibi farz kıldıktan sonra düşlerime, Aşkı zekat olarak veriyorum tanrılara. Ve aşkın tanrısı aklını kaçırıyor altına Ve bir peygamber, Tüm mucizelerini, nutku tutulmuş bir şekilde Ezbere bildiği bir ayetin vahyi saatinde unutuyor… Nezaket kuralları, göçebe kabilelerden Yerleşik çileleri aleyhime örgütlüyor. Aklım, bir orospu gibi orasını-burasını açıp Doğanın kanayan adetlerine kendini bölüyor… Ve bir tek adın kalıyor, Ve mitos bir bölünmeden, yerleşik umutlar ölüyor… Ve biliyorum aslında, Sonsuz bir göçtür bu bendeki yerleşikliğin Dökülen yüz binlerce sözcüğün tek bir anavatanı vardır; Çadırsız, kavalsız Ve SONSUZ GÖÇ… Ercan YAVUZER DAĞÖREN/MURADİYE 20/02/12 https://www.antoloji.com/sonsuz-goc-siiri/ 1697203 2012-03-26T18:35:00+03:00 Ercan Yavuzer