https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Emre Cız Şiirleri Bir özlem kaldı derinlerinde yaralarımın Adına meydan okuduğumuz bir sokak kaldı hatıramda Bir de dudaklarımda sinmiş inceden kokun Meydan okuduğumuz aşikar olunca Tükketti İstanbul ikimizi Oysa elinden tutup yürüdüğümüz yollar https://www.antoloji.com/siir7-siiri/ 3033273 2019-09-03T18:04:00+03:00 Emre Cız Seni düşünürken dağlar bile dağa aşılmaz Yollar aşınmış her bir adımda senle hayallerden Seni suya yazsam mesela Kim kazıyabilir ki seni? Sen zaten berrak bir suya yansıyan ayın en güzel yüzüyken Kimin serinde olabilir ki bu kadar kötülük? https://www.antoloji.com/siir9-siiri/ 3033275 2019-09-03T18:04:00+03:00 Emre Cız Bir yanımda dağlar var aşılmaz Bir yanım hırçın bir umman.. Derinlerimde bir yalnızlık benden de bâki İnsan en çok girdabını severmiş Dünya’nın Oysa gökyüzü her zamankinden de mavi https://www.antoloji.com/siir6-siiri/ 3033271 2019-09-03T18:02:00+03:00 Emre Cız Seni yaşamak seni Bu ıssızda bu karanlıkta Ve isyan etmeden doğan güne Senli geceleri düşlemek Ellerimde sevdan ; gözümde yollar https://www.antoloji.com/siir5-siiri/ 3033270 2019-09-03T18:01:00+03:00 Emre Cız Dönemediğim için affet beni Ve mümkünse kalbimle değil kafamın içindekiyle yargıla Kaskatı bir gecede soğuk bir gün düşü gibi İnfazımı ayazında ver öksüz bir kışın Affet beni İncedir gitmelerim https://www.antoloji.com/donemedigime-siiri/ 3033269 2019-09-03T18:00:00+03:00 Emre Cız Kan çekilse de damardan hayat devam eder mi? Yazdıklarım sevgimi her daim telaffuz eder mi? Son akıttıklarıyım sanki şairin damarlarından Ölüme an be an uzanırken acıyla Aktıkça sızlatıyorum Sızlattıkça avuturcasına.. https://www.antoloji.com/inceden-selamlar-saire-siiri/ 3033267 2019-09-03T17:59:00+03:00 Emre Cız Çok sevildim lakin hiç sevemedim Bir seni sevdim en derinden Sen de anlamadın ya beni Varsın kapansın tüm kapılar yüzüme Varsın tüm perdeler çekilsin güneşime Artık elde kalmadı hiçbir şey https://www.antoloji.com/siir4-3-siiri/ 3033268 2019-09-03T17:59:00+03:00 Emre Cız Uçan her martının kanat çırpışını duyuyorum Yürüyen her bir köpeğin ayak sesini Her bir horozun ötüşünü uzaklarda.. Hislerim açık ,algılarım kuvvetli Günün bu saatinde. Gelmesen de olur https://www.antoloji.com/siir3-4-siiri/ 3033266 2019-09-03T17:58:00+03:00 Emre Cız Yaşıyordum hiç ölmeyecek gibi Kanıyordum hiç durmayacak gibi Konuşuyordum hiç susmayacak gibi. Bir sensiz ölü Bir sensiz durgun Bir sana suskunum .. https://www.antoloji.com/siir-2-23-siiri/ 3033264 2019-09-03T17:51:00+03:00 Emre Cız Kendime ulaşmadan sana nasıl kavuşabilirim ki ? Ey hayallerimdeki kadın! Bil ki sana hazırlıyorum kendimi Meylediyorum her bir gülüşünde güzelliğine Rüzgarda rakseden saçlarına yüreğimi bağlayıp Bir uçurtma misali savurmak istiyorum https://www.antoloji.com/siir1-siiri/ 3033263 2019-09-03T17:49:00+03:00 Emre Cız Hiçbir zaman rengine layık olamadığım Bir kuştum ben ; engin bir yürekte . Siyah gaddar bir renktir ;maviyse özgür Savrulan saçlarla uçardık kimi zaman Küçük ama bir o kadar da güzel kız çocuğuyla Yüzdük kimi zaman bir balık misali https://www.antoloji.com/di-se-siiri/ 2969638 2019-03-16T22:31:00+03:00 Emre Cız Bazen zor oluyor.Her şey üst üste geliyor ve ya herkes üst üste gidiyor.45 lik plaklar 50 lik rakılar dayanılmaz yaraları ötbas etmiyor.Mutluluğun olduğu rüyalar an be an kabusla sonlanıyor.Umut kimde, umudu kimde kaybettim sahi? Hiç bilmiyorum.Gereksiz savrulmalar dikkatsiz dağılmalar.. Ağlamak istiyorum senelerce ömürlerce ağlamak.Kime neye olduğunu yemin ederim bilmiyorum ,içimde bir boşluk uğursuz geceleri dahi kaplayan biR uzay var.Kime bu ağıt kime yasım.Şehirleri ardımda bırakıp gitmek istiyorum. Hoşçakal demeden yürüdüğüm yollara ya da bir daha önünden geçmemeye yemin edeceğim evime son bir selam çakmadan.Kapalı kapıları ardında kimin uyuduğunu bilmediğim sokaklardan son kez geçmek ,herkesten kaçmak istiyorum.Güneşin söndüğü yere doğru.. Akan nehirler istiyorum örneğin çağlayan dereler.En önemlisi ise artık boğazıma geçirilmiş bol boğumlu halatlardan kurtulmak.. Nasıl kaçar ya da nereye sığınır insan.Bir liman yok ki özgürlüğe açılan.Karamsar olmak zoruma gidiyor bir yelken yapıp okyanusta bir yunus misali kaybolmak istiyorum.Yaprak gibi savrulan bir hayat yerine su gibi yaşamak istiyorum.Bu limanlar beni boğuyorken ben kaf dağı ardında bir nehire göz kırpıyorum. https://www.antoloji.com/yapraktan-damlaya-siiri/ 2968496 2019-03-14T00:24:00+03:00 Emre Cız Ben seni yıllarca aradım.. Bin yıldır da arıyorum. Ne bir ses ne seda Bulamıyorum.. Aramadık yer gitmedik şehir bırakmadım. İnsan teni değmiş her bir taşa yasladım sırtımı https://www.antoloji.com/aranan-25-siiri/ 2968495 2019-03-14T00:22:00+03:00 Emre Cız AH! O GÖZLERİNDEN UZAK BU MAHSENDE GEÇSE DE BİR ÖMÜR; SAKINIRIM KEDERİMİ DENİZİN MAVİSİNDEN ,USLANIR GÖNÜL. SENSİZLİĞİN KEDERİ DUDAKLARIMDAN SÜZÜLEN BİR DUMAN HER BİR AN ANILAN TEK BİR SÖZDÜR DİLİMDE HATIRAN VE YALNIZLIĞIMDA HER BİR IŞINI SAÇLARINI ANDIRAN GÜNEŞTENDİR MEDETİM.. https://www.antoloji.com/direnis-45-siiri/ 2968493 2019-03-14T00:20:00+03:00 Emre Cız DİLDE BİR KELAM,SABAHLARA EN İÇTEN SELAM ZİFİRİNDEN BU GECENİN; BİR DERMANDIR BEKLEDİĞİ YARALARDAN USANMIŞ BU BEDENİN. ŞİMDİLERDE KİMİZ VE YA HİÇİZ BU DİYARDA ARALANSA DA AÇIĞA ÇIKSA GÜNÜN EN İÇTEN IŞIKLARI ŞAFAĞINI GÜN ETSE YARIM KALAN UMUTLARIN. ARDI SIRA DİZİLMİŞ İNSANLAR GİBİ SABIRSIZ https://www.antoloji.com/gecenin-kuytusu-siiri/ 2968489 2019-03-14T00:17:00+03:00 Emre Cız Değişiyor gün geçtikçe yaşamlar.Artık hiç birimiz aynı biz değiliz.Şimdilerde ben misal; ben şimdilerde kirli sakallı ölü bakışlı dalgın ve ışığa bakan bir sinek misalı şaşkınım.Neden mi inan bir sebep yok hayatın benden aldıkları -ya da şu tasvir daha uygun mu olur bilmem- ‘döve döve çaldıkları’ ndan başka.İnsan hep bir heves, kan ter içinde heves eder insan hep bir şeyler bekler acziyetini bilmezden gelerek ya da önüne serileni görmeden büyüyerek.Gelişir insan kayıplarıyla; olgunluğu hiçbir zaman sanmadım ki yaşta insan kayıpları kadar olgun yitirdikleri kadar dimdik yaşar bu hayatı.Kimsenin çıtını çıkaramadığı gecelerde avaz avaz bağırarak bekler dolunayı.Yıkılanlar hayaller ve ya tabular olsun farketmez.İnsan yıkıldığı kadar sağlamlaşır.Belki klişe denir belki tekrir ama küçükken kumdan kaleler yapardık kumsalda sanki hiç yıkılmayacakmış gibi.Dev dalgalar değse dahi direneceğine inanırcasına yapardık ve hiçbir zaman diğer gün geldiğimde farklı bir şeyle karşılaşmadım; Boşluk. İstediğm kadar uğraşim istediğim kadar sert kumdan yapim netice değişmedi.Ertesi gün her yaptığım kale bir büyük boşluk , bir çukura dönüşmüştü.Hayatın bu yönü belki ağır belki çekilmez gelir hepimize, belki kule yapmaktan vazgeçtik ama bu gerçeği asla unutmadık.Kendimize rağmen onca kumun harcına rağmen yaşadık girdik denize örneğin hatta daha fazla kulaç atmaya vakit ve güç bulduk.Bu bizi mutlu da etti yeri geldi lakin içimizdeki yıkılmayan kule yapma istediği hep baki kaldı.Evet doğru ne yaparsan yap olmuyor bazen.. https://www.antoloji.com/acimasizca-yitip-giden-zaman-siiri/ 2968484 2019-03-14T00:11:00+03:00 Emre Cız