https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Elbeyi Eyyuboğlu Şiirleri Gökyüzünün eğimi kırılır fısıltısız bir ihtilalle, gövdesine güvenen gölgeler kendi köklerine devrilir. Pusulanın ibresi içine çekilir bir pus ortasında, sığınak sandığın kıyılar yutar kendi dalgalarını. Başka bir iklimin haritasında boğulur o tanıdık nida, kendi kuyusuna tırmanan bir su gibi çaresizdir gidişler. Gözünün değdiği yerde başlayan yangın, yalnızca düştüğü yeri kül eder. https://www.antoloji.com/mermer-tas-2-siiri/ 3890397 2026-10-09T18:31:00+03:00 Elbeyi Eyyuboğlu Sokak lambasının sarı sıcağında yıkanan suretin, gecenin göğsüne nakşedilen bir tılsım gibidir; şehrin o kaba uğultusu birdenbire bıçak gibi kesilir ve ruhum sadece senin frekansına kilitlenen bir münzeviye dönüşür. Şu an zihnimin yekpare mülkünün mutlak hâkimi sensin. Bakışlarımın değdiği her girinti, fırlatıldığı her sağır duvar, senin varlığınla yankılanan birer aynadan ibaret. Zaman, parmaklarımın arasından kayıp giden ince bir kum tanesiyken ben, mevcudiyetinin o sarsılmaz merkezinde bir milim dahi sapmadan sabitleniyorum. https://www.antoloji.com/adin-kalbimin-tam-ortasinda-siiri/ 3889402 2026-10-07T12:08:00+03:00 Elbeyi Eyyuboğlu Sessizce çekilen bir kapının ardından kalır dünyanın en uzun bekleyişi. Bir adımla eksilir sokak, bir gölge düşer kaldırımların akışına ve orada kesilir adımların ritmi. Yarım kalmış bir çay bardağı soğur masada, sahibini bekleyen bir hırka hapseder kokuyu. Zaman, odanın ortasına çökertilmiş dev bir taştır artık; ne yana dönülse ona çarpar bakışlar. Bir kentin belleği ne kadar su alabilir içine? https://www.antoloji.com/gunesten-calinan-fidanlar-siiri/ 3888833 2026-10-05T21:52:00+03:00 Elbeyi Eyyuboğlu Dedim ki; belki dokunur parmak uçların bu cam kırığı harflere. Bir terzi gibi biçtim geceyi.. Karanlığı teyelleyip göğsüme basarak büyüttüm seni. Ben senin adını, koca bir ömrün alnına sürülmüş Vazgeçilmez bir yemin saymıştım. https://www.antoloji.com/aciyi-inceltip-siir-yaptim-siiri/ 3888302 2026-10-04T18:03:00+03:00 Elbeyi Eyyuboğlu Söyleme lan! Bana öyle cilalı laflardan, pazarlık kokan sevdalardan bahsetme! Benim gökyüzümün çivisi çoktan söküldü, yıldızlar birer dikiş iğnesi gibi batıyor geceye, diktikçe sökülüyor içimdeki o kör yetim, diktikçe kanıyor parmaklarım! https://www.antoloji.com/kaldirim-rapsodisi-siiri/ 3885260 2026-09-26T17:27:00+03:00 Elbeyi Eyyuboğlu Kuru bir rüzgâr esiyor tahta sıraların arasından; ahşabın gözeneklerine sızmış mürekkep kokusu… Gökten süzülerek düşen masum yıldızlar, bir caninin elindeki soğuk metalde söndürülen lekesiz ömürler. https://www.antoloji.com/gelecegin-omuzlarindaki-yuk-siiri/ 3884473 2026-09-24T12:30:00+03:00 Elbeyi Eyyuboğlu Toprağa düşmeden önce toprağa karışmış bir kalbin, kendi yangınından çıkardığı saf duman bu... Her sözün, giden ile kalan arasında savrulan tozlu bir rüzgâr. Ve bir aksilik olmazsa... sensiz öleceğim. Avuçlarımda biriktirdiğim dualar bu kadar ağır gelmeseydi eğer, bir nefeslik mesafede kaybolup gitmezdi sesim. https://www.antoloji.com/ayni-ruhun-iki-yarisi-siiri/ 3881344 2026-09-15T22:43:00+03:00 Elbeyi Eyyuboğlu Mühürlü kâğıtların gölgesinde kıyılan o örtük infaz, kireç kokan dört duvarın sağır kucağında başlar. Bir neslin gençliği, gözleri fermanlı, usulca silinir aynalardan. Sıkışıp kaldığı ahşap çerçevenin içinden https://www.antoloji.com/oysa-uyanmak-gerek-siiri/ 3877231 2026-09-06T08:20:00+03:00 Elbeyi Eyyuboğlu Günün çekilişi, ömrün eksilişi, insanın bitmek bilmez hırsları ve gök gürültüsüz yırtılıyor ufkumuzda, zamandan çaldığımızı sandığımız her kırıntı kendi gölgesini uzatıyor avuçlarımıza. Bir fener yakıyoruz gecenin kör eşiğinde, https://www.antoloji.com/kendi-fitilini-yutarak-buyur-her-isik-siiri/ 3875513 2026-09-02T01:20:00+03:00 Elbeyi Eyyuboğlu Gece çökerken odamın loş sessizliğine.. Senin kokun sinmiş yastığın her köşesine! Eski bir resim durur komodinin üstünde.. Zaman durmuş sanki o masum gülüşünde. Anlatsam derdimi dağlar taşlar taşımaz, bu bendeki yangın küllense de asla sönmez.. https://www.antoloji.com/sonbahar-izleri-siiri/ 3874944 2026-09-01T05:25:00+03:00 Elbeyi Eyyuboğlu Varlığın, göğsümün tam ortasına oturmuş ağır bir muamma; ne atabiliyorum dışarıya, ne de sığdırabiliyorum bu daralan parmaklıklar arasına. Seni sevmek, uçuruma gözü kapalı yürümek değilmiş meğer, uçurumu bir yurt, bir yuva bilip bağrına basmakmış. Bir şubat akşamıydı usulca sokuldun içime, ama fırtınalar koptu ruhumun kuytularında. https://www.antoloji.com/muhurledim-adini-2-siiri/ 3873407 2026-08-28T05:39:00+03:00 Elbeyi Eyyuboğlu Alevden bir kadeh sundu sema maşuka sessizce, süzüldü kor gibi gerdana nisyan atlasından pay. Ayar etsek mi bir anlık makamı, dedi şevkle, görünmez aynalarda yer değişsin taht-ı ziya ile ay. Fısıldadı felek sanki, o yaldızlı tebessümle, devretmek ister miydi mehtap mülkünü birden? https://www.antoloji.com/ziya-ile-nur-siiri/ 3872801 2026-08-26T17:16:00+03:00 Elbeyi Eyyuboğlu Düşürme gönlünü gurur seline, Aşk dediğin böyle susup gidemez. Ne kadar uzakta dursan da yine, Kalbin başka yöne yüz çeviremez. Bir ömür bekledim sabrın izinde, https://www.antoloji.com/sozunden-donemezsin-siiri/ 3864192 2026-08-06T18:41:00+03:00 Elbeyi Eyyuboğlu Güneşin henüz kendi gölgesini kestiği o dar avlularda, ışık, ipek bir dokunun kıvrımlarında dinlenirdi. Bir kumaş değildi oysa sarmalayan; Tarihin, kendi bağrında sakladığı lekesiz bir yemin, zamanın aşınmaz kalesinde bekleyen sessiz bir duruştu ağlayan.. Lakin kentin yüksek tepelerinden bakan soğuk gözler, https://www.antoloji.com/nurdan-feraceler-siiri/ 3860057 2026-07-26T22:51:00+03:00 Elbeyi Eyyuboğlu Bir garip yolcuydum, vaktin içinde sessizce yürüyen. Her adımda toprağın nefesini duydum; Kendi sesimden kaçıp uçsuz bucaksız sessizliğe vardım. Ne bir mülk diledim, ne de gölgesinde serinlediğim bir saltanat. Zamanın çarkı dönerken ben yalnızca bir noktaydım; Hiçliğin ufkunda varlığın sırrına kandım. https://www.antoloji.com/zamanin-carki-6-siiri/ 3857557 2026-07-20T20:46:00+03:00 Elbeyi Eyyuboğlu Bulanık camların arkasında, zamanın sızamadığı bir boşluk, masanın üstünde tüten duman, ama asla ısınmayan o meşhur çay. Burası Hiçlik Kıraathanesi.. Adları cüzdanlarından silinmiş, yarınsız yığınların son sığınağı. Okey taşlarının tıkırtısı, sanki birer saat tıkırtısı değil de, gömülen gençliklerin mezar taşı sesleri. https://www.antoloji.com/hiclik-kiraathanesi-siiri/ 3857552 2026-07-20T20:22:00+03:00 Elbeyi Eyyuboğlu Anlatamadık o kadim sızıyı hecelere, İçimiz, mürekkebi kurumuş bir kuyu. Biz sırtımızı döndükçe bu kör gecelere, Zaman, avucumuzdan sızdıran kirli bir su. https://www.antoloji.com/golgeli-muamma-siiri/ 3856196 2026-07-19T16:48:00+03:00 Elbeyi Eyyuboğlu Bir tufan koptu da sustu dillerin, Giderken bir veda etsen ne vardı? Gönlümde solarken açan güllerin, Gölgeni gölgeme sersen ne vardı? Biz ki bu sevdayı arşa taşıdık, https://www.antoloji.com/huznun-ihtisami-siiri/ 3854599 2026-07-15T16:41:00+03:00 Elbeyi Eyyuboğlu Duvarların kirecine sinmiş o eski, nankör koku.. Hâlâ bir yerlerde hakkım varmış gibi sızlıyor. Ah, kendimi ne güzel ikna etmiştim oysa; Gölgesi boyunu aşan cüceler ülkesinde! Bastonumu kaybetmiş bir saray dilsiziyim şimdi. Histeri dedikleri, sütün kaynarken çıkardığı o sessiz çığlık, https://www.antoloji.com/icerdeki-gurbet-siiri/ 3854566 2026-07-15T15:12:00+03:00 Elbeyi Eyyuboğlu Zamanın gövdesine geç kazınmış bir çentik gibi duruyor soluğum, kendi kıyısına vuran dalgayı bile çok gören bir denizin ortasındayım.. Güneş çoktan tepeye varmış, ben henüz uyandım kendi uykumdan, fakat bir başkasının gölgesi üşümesin diye hırkamı rüzgara fırlatıyorum. Adımlarımın altındaki toprak kendi ağırlığımla ezilirken bile sormuyor, yine de incinmesin diye bastığım karıncanın duasına eğiliyorum.. https://www.antoloji.com/yuksek-rakim-yonunu-arayan-pusula-siiri/ 3854551 2026-07-15T14:53:00+03:00 Elbeyi Eyyuboğlu