https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Ekrem Öztürk 3 Şiirleri “Sıram gelip hayat bitince, bu elmanın yarısı olmayacak.” Belki de hayatın en büyük yanılgısı, bir gün tamamlanacağımızı sanmak. Oysa insan, daha doğduğu gün yarım başlıyor hayata. https://www.antoloji.com/yarisi-olmayacak-siiri/ 3875429 2026-09-01T21:33:00+03:00 Ekrem Öztürk 3 Tek bir mevsimde kal. Sen hep ilkbahar ol. Bazen rüzgâr saçlarını usulca dağıtsın, yüzüne ince bir hüzün değsin. Yaprakların sararacakmış gibi olsun, https://www.antoloji.com/sen-mevsimler-gibi-olma-siiri/ 3858592 2026-07-23T12:17:00+03:00 Ekrem Öztürk 3 “Gün gelir unutur insan…” diyorlar. Belki doğrudur. Zaman geçer, sesler azalır, yollar değişir, hayat yeni yüzler, yeni telaşlar getirir. İnsan bazı şeyleri unutur… https://www.antoloji.com/beni-unutma-200-siiri/ 3841629 2026-06-11T07:09:00+03:00 Ekrem Öztürk 3 Vazgeçmeyi senden öğrendim… Ama öyle herkesin yaptığı gibi değil. Bir şeyi bırakmayı değil; içimde taşıyarak susmayı öğrendim. Bir insanın yanında olup ona ulaşamamayı senden öğrendim. Üç beş sokak mesafenin bazen yıllar kadar uzak olabileceğini… https://www.antoloji.com/senden-ogrendim-90-siiri/ 3841240 2026-06-10T08:14:00+03:00 Ekrem Öztürk 3 Vefa; tuttuğun elin, baktığın gözün, yürüdüğün yolun ve paylaştığın zamanın kalpten kalbe sunulan sadakasıdır. İnsan, bazen bir ömrü değil, bir anı bile emanet ederken aslında o emanetin sorumluluğunu ruhuna mühürler. Veda ise bu emanetin son hürmetidir; yaşanmış olana duyulan saygının, yollar ayrılırken geriye dönüp sessizce gülümseyebilme inceliğidir. Ancak zamanla anladım ki; vefa bilmeyenden veda beklenmez. https://www.antoloji.com/vefasizlik-ve-vedasizlik-siiri/ 3841100 2026-06-09T22:35:00+03:00 Ekrem Öztürk 3 Dilimin ucuna gelip diyemediklerimi, düşünüp kalemin ucuna gelip yazmadıklarımı düşünüyorum. Bunca yılın sevdasını bir vedasız gidişe layık gören vefasızlığını yazamadım. Aynı mahallede olup üç beş sokak mesafenin bazen yüzlerce kilometre oluşunu yazamadım. Sana gözüm gibi bakıp, kalbim gibi sarılıp, aklım gibi kafamın içinde taşıyışımı yazamadım. Yazamadım… Çünkü bazı cümleler yazılınca gerçek oluyor. https://www.antoloji.com/yazamadim-34-siiri/ 3840691 2026-06-08T22:42:00+03:00 Ekrem Öztürk 3 Bunu aynı duygunun içinden ama bu kez “gitmek” kadar “içten çekilmek” acısı üzerine kurdum: Bir şey koptu, kopuyor sana içimden… Ama gitmek yalnız ayaklarla olmuyor anladım, İnsan bazen olduğu yerde kalıp da gidiyormuş. https://www.antoloji.com/icimde-kal-3-siiri/ 3840325 2026-06-07T22:43:00+03:00 Ekrem Öztürk 3 “Ben gidiyorum” deyip çekip gitmek… Üstelik ne bir veda bırakıp ne de dönüp ardına bakmak… Bunca yılı, bunca sevdayı, birlikte büyütülen zamanı yok sayarak gitmek… Her gidiş bağışlanmıyor sevgili. https://www.antoloji.com/yok-oyle-19-siiri/ 3839899 2026-06-07T04:40:00+03:00 Ekrem Öztürk 3 Ve gün gelip sesimi yeniden gökkubbede duyduğunda, bil ki o an mahşer günüdür; bir canın, bütün yolları geride bırakıp son kez bir ismin peşine düştüğü andır diyor şair. O vakitten sonra beni sesimle değil, sessizliğimle hatırlayacaksın. Ne bir selamın arasında olacağım, ne yarım kalmış bir sohbetin içinde… https://www.antoloji.com/sesimi-duymayacaksin-siiri/ 3839612 2026-06-06T11:23:00+03:00 Ekrem Öztürk 3 .. “İğde kokusuna tutunmuş gidiyordum. Hazirana yakın, Mayıs’ın bilmem kaçı...”* Bazı gidişler vardır, bir bavula sığmaz. Ne bir otobüs kaldırır yükünü, ne bir tren. https://www.antoloji.com/igde-kokusuna-tutunup-gitmek-siiri/ 3837086 2026-05-31T12:28:00+03:00 Ekrem Öztürk 3 Bazen durduğunda zaman, içime ince bir sızı düşüyor. Sensizliğin sızısı… Sanki bir gün sessizce yok olup gideceksin. Ve ben bir daha hiç sesini duymayacağım, yüzünü göremeyeceğim, https://www.antoloji.com/aklim-karariyor-siiri/ 3836828 2026-05-30T20:48:00+03:00 Ekrem Öztürk 3 . Bir türlü gözlerine bir renk adı koyamadım. Çünkü bazı gözler, bildiğimiz renklerden değildir; biraz yağmur öncesi gökyüzü, biraz içe çöken akşam, biraz da insanın unutamadığı bir yaradır. Belki de bu yüzden, kendi gözlerimin rengi bulutlara dönünce seni unutabileceğime inanmak istedim. İnsan bazen unutmayı değil, unutabileceği ihtimalini sever sadece. Ama biliyorum… Unutursam bile sesin kalır içimde. Bir sokağın rüzgârında, eski bir türkünün kırık yerinde, Kümmetaltı’na çıkan o dar yokuşların taş kokusunda ansızın karşıma çıkarsın. Rüzgâr saçlarını okşayıp geçerken hanımeli kokusu karışır geceye; ben de biraz kendimi bırakırım o kokuya… Belki bir gün, farkında olmadan içime çektiğin o tanıdık kederde beni hatırlarsın diye. https://www.antoloji.com/gozlerimin-rengi-bulutlara-donunce-seni-unutacagim-siiri/ 3833809 2026-05-24T08:40:00+03:00 Ekrem Öztürk 3 Mayıs yağmurları yıkıyor Yirmiyedi Evler yokuşunu… Ağır ağır yürüyorum; sanki benimle birlikte bu şehir de yoruluyor, susuyor, eskiyor. Yağmur yağarken daha çok seviyorum burayı. Çünkü yağmur, insanların sakladığı ne varsa ortaya çıkarıyor. Kaldırımların kirini, göğün pasını, insanın içindeki kırgınlığı… Başımı çevirip birkaç sokak aşağı bakıyorum. Seninle kurduğum bütün hayalleri, çamurla birlikte akıp giden yağmur suyuna bırakıyorum. https://www.antoloji.com/mayis-yagmuru-5-siiri/ 3832851 2026-05-22T08:18:00+03:00 Ekrem Öztürk 3 Sevilmeyi bilmek de, sevgiyi taşıyabilmek de gerçekten insanın karakteriyle, vicdanıyla ve ahlakıyla ilgilidir. Çünkü sevgi yalnızca güzel söz söylemek değil; emek vermek, yanında kalmak, incitmemeye çalışmak, zor zamanda yüz çevirmemektir. Ahlakı olmayan bir yerde sevgi çoğu zaman sadece ihtiyaç, alışkanlık ya da geçici bir heves gibi kalıyor. Oysa gerçek sevgi; vefayı, merhameti, saygıyı ve sorumluluğu içinde taşır. İnsan en çok da sevdiğine karşı nasıl davrandığıyla belli ediyor kendini. Belki de bu yüzden bazı insanlar “seni seviyorum” dese bile insanın içinde bir karşılık bulmuyor. Çünkü sevgi, sözden önce davranışta görünür. Vefa yoksa, samimiyet eksikse, sevginin sesi de zamanla boş bir yankıya dönüşüyor. https://www.antoloji.com/sevgi-ahlak-ister-siiri/ 3832850 2026-05-22T08:15:00+03:00 Ekrem Öztürk 3 Kağıt yırtık… Kalem kırık… Ve ben sana artık yazamıyorum. Cümlelerim yarım, sessizliğim bile yorgun artık. https://www.antoloji.com/kir-gitsin-5-siiri/ 3831233 2026-05-17T20:54:00+03:00 Ekrem Öztürk 3 Birbirini kaybetmiş iki insan gibiyim… Aynı bedende iki ayrı yalnızlık taşıyorum sanki. Dışarıda mayıs var; çiçekler açıyor, kuşlar göğe türküler bırakıyor, kelebekler telaşsız uçuyor, https://www.antoloji.com/olenin-mevsimi-olurmu-hic-siiri/ 3829558 2026-05-13T18:23:00+03:00 Ekrem Öztürk 3 Dokunma, kırma kalbimi dedim ama dinletemedim… Oysa sen, en küçük sızıda bile içine kapanan o ürkek yanımı en iyi bilen değil miydin? Sevgiyle yoğrulmuş, merhametle büyümüş bir kalbi acıya alıştırmak hangi vicdana sığardı… https://www.antoloji.com/dokunma-kalbime-5-siiri/ 3827799 2026-05-09T08:09:00+03:00 Ekrem Öztürk 3 Sokağından geçesim, Yüzünü göresim var. Üstelik yağmur yağıyor. Sende ısınasım, Dünyayı unutasım var… https://www.antoloji.com/sokagindan-gecesim-kalmadi-siiri/ 3819249 2026-04-19T17:43:00+03:00 Ekrem Öztürk 3 -- İnsan bazen kendinden eksilir… Ama bunu ilk anda fark etmez. Bir sözle başlamaz bu eksiliş, Bir vedayla da bitmez. Sessizce olur… https://www.antoloji.com/beni-bana-verdim-siiri/ 3813410 2026-04-05T09:21:00+03:00 Ekrem Öztürk 3 Bu gece sana, içimde biriken bütün sessizliklerin içinden yazıyorum. Öyle gürültülü değilim bugün… Hatta belki de hayatımın en sessiz yerindeyim. İnsan bazen konuşarak değil, susarak anlatır ya kendini… İşte ben de o yerden sesleniyorum sana. Bilir misin, bazı geceler vardır; insanın içinde bir yol açılır. Ne haritası vardır o yolun ne de bir yönü… https://www.antoloji.com/kaybolmadim-siiri/ 3810258 2026-03-28T11:46:00+03:00 Ekrem Öztürk 3