https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Deniz Boyluğ Şiirleri Hiçbir şey söylemeden gitme! Yoksa uyanır benimle tehlikeli kelimeler, ayağa kalkar, saldırgan kötürüm ruh sabırsızlanır alnından öpmek için çocuk mermiler hiçbir zaman ‘şimdi gitme’ diyemezdim her insan zaman, zaman gitmiştir https://www.antoloji.com/secenek-15-siiri/ 1311900 2009-12-29T02:37:00+03:00 Deniz Boyluğ Gecenin ikindisinde yitirdim uykuyu Beş duyumu felç etti gidişin Körebeler ilişti çocukluk düşlerime Korkak bir özne gibi gizlendin sen her şiirimde Birinci çoğul şahıs olamadık hiç ‘‘biz’’ Bu gece içkiliyken il oluyor içim. https://www.antoloji.com/ickiliyken-il-oluyor-icim-siiri/ 1282454 2009-11-05T18:24:00+03:00 Deniz Boyluğ Savurdum acıları dört bi yana. Bir daha yüzgöz olmamak adına. Tavan arasındaki, tozlu sevinçlerim var başucumda Yüzümdeki çizgilerden anladım yaşlandığımı. Hor, hakir gördü tüm aynalar beni. Oysa zamansızdım, amansızlığım yetersizdi. https://www.antoloji.com/dusumdun-siiri/ 1282450 2009-11-05T18:18:00+03:00 Deniz Boyluğ Ayrılık yüklü vagonlar, geçiyor artık pasına hasret sinmiş, aynı raylar üstünden. Etle tırnak gibiydi oysa? Nasıl alıp-ta, çektin! Kopardın. Gözlerini, düşlerimden… https://www.antoloji.com/usuyorum-yoksun-siiri/ 1282448 2009-11-05T18:15:00+03:00 Deniz Boyluğ Ömrümün gençlik şeridinde adındı aklımı hatalı sollayan. Yelkovan usul usul gezinirken saatin bağrında, akrep zehirliyor beynimi. Bir sigara söndürüp bir sigara söylüyorum koyu yalnızlığıma. Gecenin gündüzü kovaladığı an da telefonum çalıyor sen olabilir ihtimali ile açıyorum. Aynalarda unutmuşsun parmak izlerini, silmeye cüret edemedim meraklanma. Baktıkça batıyor arkamda bıraktıklarım, her dokunuşunda delik deşik olmuşluğum ve kandırılmışlığım elime tutuşturulan. Masum, lekesiz bir aşkla. Dağların doruklarından seller dökülüyor üzerime, yağmur düşüyor. Kar tanesi üşüyor, göçebe soğuklar yerleşiyor iliklerime. Dağdan inen bir eşkıya gibi hüzün iniyor yüzüme, telaşlı karanlığın sessizliğinde dolaşıyor sesin. Bilmiyorum nesin! Yaşamla aram açık diyorum sana, kapatsana! Söylesene sevgili payına düşen gitmek miydi? Hangi dil anlatabilir ki gidişini, her eylem bir anlam barındırsa da, anlamsız kaldım gidişine! Oysa gitmek bir eylemdi, Türk Dil Kurumun’da susmakta öyle, koşarcasına uzaklaş kendinden ve kentinden. Biliyorum nefes nefese kaldın susmaktan, kalbinin atışı patlatıyor kulağımın zarını. Saatli bir bomba gibi hayatım, zamanı gelince kalp duruyor ve ben patlıyorum zamansız aşka kurulmuş erken patlayan bir bomba gibi. Dileniyorum adını herkesin dilinden! Öldürmese de, dokunuyor artık kalabalık yalnızlığım. Hadi konuş yeter ki susma! Susunca kendim bile anlamıyorum kendimi. Yaşamla aram açık bu sıralar, kapatsana! https://www.antoloji.com/yasamla-olum-arasi-2-siiri/ 1282445 2009-11-05T18:13:00+03:00 Deniz Boyluğ İhanetin sağanak yağışında telaşlı telaşsız atıyorum adımlarımı, ıslanarak ve hiç uslanmayarak! Yürüyorum usul, usul aşk batımına. Çekince beni içine sessizlik, kullanılmış intiharlar karışır aklıma. Sen ayrılıktan yana olunca ben sürgüler çakarım yüreğimin kırık kapısına. Yangınından artan külleri basarım yarama, kadehler tanık olur kahroluşuma. Avunduğum heceler çoktan kurudu, bir ben kaldım bu şehrin kaldırımlarında sırılsıklam, uykusuz, bir ben bir de; bir de neyse… Gecenin çığlığında sustuklarımla ayaklanan gözlerimi astım kirpiklerinin uçlarına, nere baksam ordasın! Ama yokluğun bir yumruk ağırlığında oturdu yürek boşluğuna. Bir adın kaldı aklımın kurak ikliminde filizlenen. Aşkında çivisi çıkarmış dünyadan çıktığı kadar. Yüzyılımın ilk çeyreğinde sen yorgan sanıp üstüme örttün geceyi ve ben üşüdüm o gün Temmuz’da. Bildiğin Şubat soğuğu değildi beni bir ahmak gibi düşündüren ve üşüten. Gidişinin tarifi yoktu hiçbir kitapta. Başka coğrafyalar kanatmasın mülteci kalbini. Takvimlerin onsekizimi gösterdiği o günlerde, hayatın gerçeklerini söndürdüm sigaramla. Yalanlar yaktı genzimi! https://www.antoloji.com/yuruyorum-ask-batimina-siiri/ 1282440 2009-11-05T18:05:00+03:00 Deniz Boyluğ