https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Cengizhan Konuş Şiirleri Enes Yılmaz’a yüzünde kurumuş kederle bir gülü yudumluyor çok sevdiğimiz memleket tutkalla yapıştırılmış evlere sığmıyor günler en mahcup halimizden öpüyor müminlerin annesi herkesin tahmin edebileceği bir hamle bizim için yaşamak https://www.antoloji.com/trende-turkiye-sesleri-siiri/ 2870765 2018-07-26T11:58:00+03:00 Cengizhan Konuş hangi anlama çekersen çek hayatı her şeye doksan dokuz kere başlayabilir insan kendine sokuldukça rengini bulan yaşamak izafiyet teorisi nedir bilmeyen annelerin bağrında https://www.antoloji.com/icimizde-yeryuzu-siiri/ 2868659 2018-07-24T14:31:00+03:00 Cengizhan Konuş şimdi neşide okuyacak vakitte değilim ben çünkü vakitsiz terliyor kelimeler ağzımda ve ölüm hırıltılı bir sese dönüşüyor boğazımda kalbimden tenha bir yer yok benim için uzun susuşlar süpürüyor yüzümü bazen bir şarkıdan koparıyorum kendimi ansızın https://www.antoloji.com/soz-431-siiri/ 2868654 2018-07-24T14:23:00+03:00 Cengizhan Konuş gün esmerliği öğretir Türkçe’nin çocuklarına namazı kaçırmış mü’min kalplerin pişmanlığıdır akşam renklerin uyumuna dikkat: sarıdan sonra yeşil yanar trafik lambaları neyi anlatırsa anlatsın hayat hız yaparak konuyu değiştirmektedir https://www.antoloji.com/eve-donsun-turkiye-siiri/ 2866902 2018-07-19T10:59:00+03:00 Cengizhan Konuş gırtlağımda serin uykuların endişesi tuzu kuru kurtların libasa ten yetmeden dağı uyandırmalıydım kefene bembeyaz bir yüz uydurmalıydım alkol kokan ellerine dipdiri masal sunmalıydım etle kemik ayrıldı kırkıncı günün sonunda https://www.antoloji.com/kopegin-drami-siiri/ 1032091 2008-09-26T23:30:00+03:00 Cengizhan Konuş bir bereket duasıyla çıkmışken yola ıslak mabetlere yatırıldı dilim mahremiyetin tadına ekilen mahkumiyeti jilet kesikliğine öykünen yaralarıma tuz basmaya niyetli hikayeleri doladım. aynalara bıraktığım yüzümden önce eskidim https://www.antoloji.com/meyyit-3-siiri/ 1032088 2008-09-26T23:28:00+03:00 Cengizhan Konuş Kimim kimsem yok Dağıttım yalnızlığımı Kötürüm bir mevsimin külleri dağılırken merdiven başında Ben sildim yağmuru kitaptan Ben çıkardım elif-ba'yı hutbelerden Kapımda köpekler havlarken kanlı dişlerle https://www.antoloji.com/menkibe-3-siiri/ 1016961 2008-09-04T22:36:00+03:00 Cengizhan Konuş Gözyaşının tuzunda kerâhat vakti iken yüreğim zahmin’e heveslen yeniden. Biz seninle hep… yağmurda… yağmurda… yağmurda… Dudaklarım sırılsıklam… Zahmin! Başka hayatlarda gülüşsek bile aşkın özlem hâlleri hep aynı diyerek sana geldim. Uçurumların birinden çıkıp diğerine düştüm. En güzeli de yüzünün kalabalığında yırtıldım. Günahkar bakışlarımı bakışının öfkesinde boğdum acımı acıtarak. Mil çekildi sana suskun harflerin ıslak ve ölü gözlerine. Üvey bir yaşamaktı yanağın. Öz’üm aslında ağlamaktı. İçinden düşle geçilmeyen puslu dilekler benim değilse kimin? Kapana kıstırılmış yağmurlarla yıkarken çirkin suretimi susmayı göze alacak kadar bağırdım seni. Şimdi ve hemen: Terk etmeni istiyorum onarmaya yatırdığım beni. Ölü bir aşkın sahibisin. Unutabilmenin izi tortularından döküldü. Gözlerinin renginden ödün veren deniz külleri doldu sırrına. Hayattan azledilmenin kekremsiliğini tadarken ve ay düşerken denize aklına yatmadı gece. Aşk gibi gülümseyebilmenin bedelini acı burukluğun kırıntılarını yüzüne gizleyerek ödet bana. Sızını gizli bir darp izi gibi tenimde sakla. Yakın yıldızlar bütün parlaklığıyla avuçlarından kaydı. Uzaktı gökyüzü şakaklarına. Düşlerin kurudu alabildiğine sarışın stepler boyu. Devşirme sözcüklerin arkasına kasten yığıldı içimdeki kin dağ gibi. Öfkesi dinmeyen şuh sessizliğe döktüm ruhumu. Aşk yokluğu sesimde, duyacaksın değil mi? https://www.antoloji.com/zahmin-7-korebe-siiri/ 1012179 2008-08-28T13:25:00+03:00 Cengizhan Konuş çocuklar gördüm, temiz elbiselerinin ceplerinde paslı çiviler taşıyan. geleceğin şeytan kavgalarına mıh gibi yakışan. halbuki bizim çocukluğumuzda çocuklar ağlarken tertemiz elleri göğe ulaşırdı sol omuzdaki meleğin. şimdi yıkılıyor çocuk kalbine emanet ettiğimiz sırat köprümüz. https://www.antoloji.com/af-28-siiri/ 1010514 2008-08-25T20:25:00+03:00 Cengizhan Konuş rüzgar ne yöne eser? takılır bakışların bir kuşun çığlığına bulutun peşi sıra yaşamak gibi sığınır ruhun hayatın kahpe kavgasına. avuçlarında kurumuş gül neyi yaşasan ölüyor sokaklarda cesetler https://www.antoloji.com/atese-gulumseyen-cocuk-siiri/ 1010335 2008-08-25T14:02:00+03:00 Cengizhan Konuş önce ölüm vardı bu kentte, hiç kimse ölmeden önceydi... ar damarı çatlamamıştı yalnızlığın ve biz yalnız değildik... https://www.antoloji.com/ask-448-siiri/ 314113 2005-10-01T16:44:00+03:00 Cengizhan Konuş