<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" ?>
<rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/">
<channel>
<title>Antoloji.Com - Şiir, Şair ve Edebiyat</title> <link>https://www.antoloji.com/</link>
<description>
Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Cem B&#252;y&#252;kkaya Şiirleri
</description>
 <item>
<title>Bir Gecelik Mutluluk</title>
<description>Biri usulca eğilmiş içten ve samimi bir ses tonuyla Haydi,özgürsün diyor bu gece... Yaşaması değilse de,hayal etmesi dilediğin kadar... Zincirlerin yok bu gece, Kilitli kapıların ardında hınzır gülüşleri ya da kaderin...  </description>
<link>https://www.antoloji.com/bir-gecelik-mutluluk-siiri/</link>
<guid>2171288</guid>
<pubDate>2015-09-11T16:52:00+03:00</pubDate>
<author>Cem Büyükkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Tutkulu Sevdam...</title>
<description>Öyle garip bir hüzün kaplamış bu akşam içimi...Odam kimsesizliğimle dolup taşıyorken bir yandan,bir yandan içimde yüzünü bile görmediğim bir sevda can buluyor oysa daha yeni yeni...Daha varlığını bilmeden yokluğun tutuyor beni...Daralıyorum...Çıkıyorum balkona,gökyüzüne dikiyorum bakışlarımı...Seni düşlüyorum sınırları belli belirsiz...Seni resmediyorum yıldızlarda alabildiğince...İçten içe kıvranan bir telaşla savruluyorum düşüncelerimde...Bir den bire tuhaf bir teselli kaplıyor yüreğimi seni düşündükçe...Benimle aynı gökyüzüne bakıyor diyorum ne de olsa...Aynı havayı soluyoruz ikimiz de aynı şehirde olamasak da...Aynı ay,aynı karanlık,aynı hüzünlü aydınlık vuruyor pencerelerimizden...Seslensem duyar mı bilmem? Rüzgara karışsam gider bulur mu varlığım onu...Alır tutar mı,sarar mı...Dokunabilir miyim usulca yüzüne? Dudaklarında takılıp kalabilir miyim bir dua gibi? Saklı bahçelerin de bir gül goncası gibi durabilir miyim? Gül teninde dolanıp,çocuksu gülüşlerine tutulabilir miyim ya da? 

 </description>
<link>https://www.antoloji.com/tutkulu-sevdam-2-siiri/</link>
<guid>1587293</guid>
<pubDate>2011-07-20T19:48:00+03:00</pubDate>
<author>Cem Büyükkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Deniz Gözlüm...</title>
<description>Meğer ne sensizmişim onca zaman, deniz gözlüm...Nedensiz...Kimsesiz...Onca kalabalığın içinde yapayalnız mışım meğer...Belki dokunmuş rüzgarın yüzüme de ben hissizmişim...Meğer kokuna hasretmişim bütün o kendi çizdiğim sınırlarda...Hiç bilmemişim oysa varlığın ne demek...Düşlememişim o deniz mavisi gözlerini...O küçücük ellerine dokunmamış şu çatlamış ellerim...Öyle ansızın okşamamış bakışların bakışlarımı...Meğer her defasında seni arar dururmuşum,kör karanlık uykulardan uyanışlarımda...Senin aydınlığına yürürmüşüm inceden inceye...Meğer seni yazmışım hiç bilmeden, daha ezelden gönlüme...Seni çizmişim göğüme...Seni toplamışım göğün saçlarından yıldız yıldız...

Meğer ne çok şeyi ötelemişim senden önce...Ne çok yıpratmışım bedenimi...Ne çok acıtmışım şu zavallı yüreğimi...Meğer sana ne çok geç kalmışım anlamamışım...Varım,yoğum,sağım solum yalanmış meğer senden önce...Meğer ne çok tüketmişim içimdeki umudu...
 </description>
<link>https://www.antoloji.com/deniz-gozlum-80-siiri/</link>
<guid>1587291</guid>
<pubDate>2011-07-20T19:47:00+03:00</pubDate>
<author>Cem Büyükkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Gelir Misin?</title>
<description>Tutulsam sana, kapılsam rüzgârına… Hani bütün korkularımı bir yana bırakıp, çıksam karşına… Seviyorum desem, sevmeyi diliyorum desem ya da… Bunca acı, bunca yalan, bunca feryat, figan boşaymış meğer… Meğer ben yıllar yılı seni ararken heder etmişim yüreğimi… Meğer onca uzak yolları aşıp da geldiğim senmişsin desem… İnanır mısın?   Durdursam bütün saatleri ve dondurabilsem zamanı çok geç olmadan… Dönüşü olmayan, tekrarı olmayan anların adını koymadan daha çıkıp gelsem sana… Her şeyi ortada bırakıp olduğu gibi… Hani en yalansız halinde varlığımın, en samimi sözlerimde seni resmetsem sana, bütün içtenliğimle seni anlatsam mısralarımda bendeki halinle… Yüreğimde kocaman bir yer açsam sana, hiç dokunulmamış yanlarında… El sürülmemiş, kirletilmemiş düşlerimi sana çalsam, sana uzatsam sevdamı avuçlarımda… Dokunabilirmisin uzanıp da yüreğime ellerinle… Hissedebilir misin dile gelmemiş sözlerimi, saklı kalmış bütün haykırışlarımı duyabilir misin içimde… Sana dokunmaya korkan bakışlarımdan anlayabilir misin, ardında büyüttüğüm seni…  Alıp tutabilir misin sana tutsak benliğimi yüreğinde… Kaybolsam derinliğinde bulabilir misin beni? Saklayabilir misin kaçak bakışlarını gözlerimden… Saklanabilir misin sana ait hissedişlerimden…  </description>
<link>https://www.antoloji.com/gelir-misin-46-siiri/</link>
<guid>1587290</guid>
<pubDate>2011-07-20T19:46:00+03:00</pubDate>
<author>Cem Büyükkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Yoksun...</title>
<description>Yoksun...Oysa nasıl korkardım sensizliğimden hatırlıyor musun? Nasıl ürkerdim geceleri karanlıktan çocuklar gibi...Nasıl saklanırdım kendi benliğime,nasıl çekilirdim içime...Kendi kabuğumda gizlenirdim bütün o kapımda bekleyen acı yükünden kurtulabilmek için...Seni tutabilmek için nasıl da çırpınırdım...Nasıl bakardım gözlerinin içine...Nasıl titrerdim üzerine...Nasıl sakınırdım seni kendimden bile...Yanımda kalmanı,yanında olmayı nasıl dilerdim...Kollarımda kalman için,dizlerimde durman için nasıl yalvarırdım içten içe...Ruhum varlığının esaretinde kaç sabahı bekledim öyle ümitsizce...Kaç geceden kaldım öyle bir başına nöbette... 

 </description>
<link>https://www.antoloji.com/yoksun-472-siiri/</link>
<guid>1587289</guid>
<pubDate>2011-07-20T19:42:00+03:00</pubDate>
<author>Cem Büyükkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Saat Sabahın Beşi...</title>
<description>Saat sabahın beşi...Umutsuzum...Gözlerim bir sarhoşun bakışlarından farksız...Umutsa sönük bir mum alevi kadar aciz titremekte yüreğimde bir köşede...Sessiz usul,yalanlardan arındırıyorum kendimi...Kirlenmemiş bir parça toprak kaldıysa eğer bu şehirde...Oraya atıyorum kendimi...Varlığım bir kuş kadar hafif...Kanat çırpmaya dermanım yok oysa...Olsa uçacağım biliyorum...Saat sabahın beşi...Kimim ben? Neredeyim? Neden bu suskunluğum? Neden bu kadar çaresizim? Hiç bir fikrim yok...Saat sabahın beşi...Hava aydınlanıyor yavaş yavaş...Oysa benim karanlığım hala nöbette...İçimde pusu kurmuş kirli aldatılmışlıklar...Kendi benliğim dahil herkes ardımdan gülüşüyor,alay ediyor sanki...Aynalarda sahte bir ben...Ben değil...Benden fersahlarca öte kirlenmiş bir geçmişin faili meçhul maktulü...Ölüm bile çıkar yol değil...Bu çaresiz halime...

 </description>
<link>https://www.antoloji.com/saat-sabahin-besi-2-siiri/</link>
<guid>1587286</guid>
<pubDate>2011-07-20T19:33:00+03:00</pubDate>
<author>Cem Büyükkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Beni Unutamayacaksın...</title>
<description>Gidiyorsun! Durma git! Ardından ağlamayacağım bu kez bilesin...Durma git! Kal demeyeceğim,eğer onu bekliyorsan...Durma git! Sensin bu suskunluğuma sebep...Bu kırgın,bu küskün halimin sebebi sensin...Bu insafsız ayrılığın,bu zamansız kaçışın da olduğu gibi...

Gidiyorsun! Durma git! Ardında hiç bir şey bırakma sakın...Gülümseyişini,sohbetini,bütün hatıralarımızı da al yanına giderken...Ardında hiç bir şey kalmasın bu sevdadan yana...Giderken sevişmelerimizi de al da git! Bana yalnızca bir resmin kalsın,duvardaki resmine dokunma...Geriye ne varsa al öyle git...
 </description>
<link>https://www.antoloji.com/beni-unutamayacaksin-6-siiri/</link>
<guid>1587285</guid>
<pubDate>2011-07-20T19:32:00+03:00</pubDate>
<author>Cem Büyükkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Susar Öyle Anlaşırdık...</title>
<description>Susar,bakışırdık gecenin orta yerinde,öylece dururduk belki saatlerce...Susar öyle anlaşırdık...Gözlerin gözlerime değince en çok da o zaman anlardım beni ne çok sevdiğini...Sımsıkı sarılışından anlardım bir de beni ne çok özlediğini...Susar,hiç konuşmazdık...Susar öyle anlaşırdık...Ellerin ellerime değince yangınım olur,sıkı sıkı tutuşundan anlardım bensiz olmak istemediğini...Oysa sen hiç söylemezdin neler hissettiğini...Ben senin her halinden anlardım,aslında beni ne denli önemsediğini...  Susar bakışırdık gecenin orta yerinde,biri birimize ne çok da yakışırdık...Susar öyle anlaşırdık...Başını göğsüme yaslardım ben önce,sonra uzun uzun düşler kurardık...İçinde yalnız ikimizin olduğu bir dünya kurardık her gökyüzüne baktığımızda...Tenlerimiz biri birine dokunduğunda yüreklerimiz kanatlanırcasına uçardık...Susar,hiç konuşmazdık...Sarılır kalırdık öyle belki saatlerce de hiç sıkılmazdık...Susar öyle anlaşırdık...  Susar bakışırdık gecenin orta yerinde...Susar öyle anlaşırdık...Uzaktan bir rüzgar gelir dokunuverirdi masum yüzüne...Usulca alır sarardı kollarına ikimizi...Nasıl da insafsızca dönerdi akrep ve yelkovan...Nasıl da bir çırpı da geçip giderdi senli zaman...Ayrılık vakti gelip çatınca...Ağlamaklı bir yalnızlık sarardı her ikimizi de ansızın...Doyamazdım sana anlasana...Kopamazdım senden...Oysa ben yanındayken bile özlerdim seni...Sabahlar olmasın,zaman dursun isterdim senin yanında...Öylece dondurabilmek isterdim oysa bütün güzellikleri varlığında...Ayrılık vakti gelip çatınca kaşların da çatılır,düşerdi yüzün...Hüzünlü bir ton da sesin titreyerek ' Yine gel :)  ' derdin bana...Gözlerin dolardı,fark ederdim...Sen onu da belli etmezdin...Ben senin her halinden anlardım,aslında içten içe çığlık çığlığa haykırıdın gitme kal diye...Yutkunurdun,birden bire güçlenerek Hoşçakal derdin...Yine Gel...' Gelirim elbet,geleceğim...Keşke hiç gitmesem...Keşke hep yanında kalabilsem sevdiğim '  </description>
<link>https://www.antoloji.com/susar-oyle-anlasirdik-siiri/</link>
<guid>1587283</guid>
<pubDate>2011-07-20T19:30:00+03:00</pubDate>
<author>Cem Büyükkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Sen Benim Her Şeyim...</title>
<description>Sen benim her şeyimsin...Damarımda akan kanım...Canımdan öte canımsın...Benim dokunulmamış düşlerimin tek sahibi...El değmemiş hayallerimin süsü....Sen benim her şeyimsin...Günüm,güneşim...Sabahım,aydınlığımsın...Yaşama sebebim,anlamım...Var oluşumun tek amacısın...Senin için yaratmış mevlam bu bedeni,bu yüreği senin için saklamış ta içimde bir yerlere...Yolları sana doğru meyl etmiş meğer...Sana yazılmış meğer kaderim...Alnıma sen,yüreğime sen yazılmışsın ta ezelden beri...

 </description>
<link>https://www.antoloji.com/sen-benim-her-seyim-2-siiri/</link>
<guid>1587282</guid>
<pubDate>2011-07-20T19:27:00+03:00</pubDate>
<author>Cem Büyükkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Kaybeden Kimdi?</title>
<description>Oyun bitmişti...Vefa dediğin az önce çarpıp gittiği kapının ardında kalmıştı...Sevdaysa bende kalan bir kaç şeyden biriydi...Ki zaten sevdayı taşıyan yalnızca bendim yine değişmemişti...Oyun bitmişti işte...Aşka dair ne varsa gitmişti onunla beraber...Daha son bakışında sarmıştı yalnızlığın acısı her yanımı...Son adımını atarken içimden gitme kal çığlıkları yükseliyordu,dilim aksine lal olup kalıyordu...Oysa ne çok isterdim gitme kal diyebilmeyi...Gitme diye yalvarırcasına sarılsa mıydım yoksa ayaklarına? Kapıyı mı kilitleseydim? Ağladığımı görme diye başımı çevireceğime,hıçkıra hıçkıra ağlasa mıydım gitme kal diye?   Oyun bitmişti...Aşk dediğin daha az evvel yüzüme vurup gittiği kapının ardında kalmıştı...Koca bir kor tanesini avuçlarıma alıp yüreğime doldururcasına içim yanıyordu...Oyun bitmişti işte....Umudum,düşlerim,inançlarım ona büyüttüğüm ne varsa gitmişti onunla beraber...İlk kez bu kadar ıssız,ilk kez bu kadar yalnızdı sanki...Karanlık ilk kez sanki bu kadar siyaha bulanmıştı...Suskundum,tek başınalığım ilk kez bu kadar büyüyordu içimde...Ve aşıktım,işte en çok da bu koyuyordu içime...Şaşkındım,yıkılmıştım.Kumdan kaleleri yerle bir olmuş bir çocuk gibiydim sen çıkıp gittiğinde...Avuçlarımda ansızın yazılmış bir ayrılık...Apansız bir kurşun gibi çıkıp gidişinle vurulmuşum belki bin yerimden...  Bir masaldı belki sevdamız kim bilir? Gerçekse daha az önce yıkıp gittiğin kapının ardında benimle kalandı...Oyun bitmişti...Ve her şey bitmişti seninle beraber...Ne anlamı olacak ki bundan sonra yazacağım şiirlerin...Ardında kalanları mı anlatacağım? Yoksa yarım kalanları mı? Hangi güzelliği,neyi koyabilirim ki senin yerine? Hiç...Hiç bir şeyi.....! ! !  </description>
<link>https://www.antoloji.com/kaybeden-kimdi-siiri/</link>
<guid>1587281</guid>
<pubDate>2011-07-20T19:26:00+03:00</pubDate>
<author>Cem Büyükkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Yasaklı Sevda...</title>
<description>Yıl 80'di...Sonbahardı...Her birimiz bir yaprak gibi dökülüp,savruluyorduk oradan oraya...Yıl 80'di...Yasaklı sözlerle susuştuğumuz,gizliden bakışmalara,yan yana gelmelere korktuğumuz ihtilal zamanlarında sevmiştim ben seni...Gece yarısı baskınlarında talan edilmişti belki onlarca kez evim,odam...Didik didik aranmıştı bütün eşyalarım...Kitaplarımın aralarına dahi bakıyorlardı...Ve o zaman yasak kabul edilen ne varsa aldılar elimden...Öyle ya onca yasağın arasında sevmek ve sevdalanmak da yasak olmalıydı...Korktum,seni yüreğime sakladım bulamadılar...  (Devam Edecek...) </description>
<link>https://www.antoloji.com/yasakli-sevda-5-siiri/</link>
<guid>1587279</guid>
<pubDate>2011-07-20T19:24:00+03:00</pubDate>
<author>Cem Büyükkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Serseri Kurşun...</title>
<description>Serseri bir kurşun gibiyim...Amaçsız,mesnetsiz...Faydasız avuntulardan çok uzak düşünceler kaplamışken benliğimi...Çaresiz direnişler gibi suskun kalıyor haykırışlarım...Bölünüyorum,sonra suskunluğumla dağılıyorum uzak şehirlere...Adresi belli olmayan isimsiz mektuplar gibi...Oradan oraya savrulup duruyorum,kuru bir yaprak misali...Dur,durak bilmeden...Korkuyorum,ne olacak sonum...Korkuyorum kör karanlık kuyular gibi bütün varlığım...Kendi boşluklarım da kaybolurcasına düşüyorum...Ve üşüyorum,açık pencerelerimden süzülen zemheri yalnızlığımdan...

Ağlamak kar etmiyor geriye kalanlarla avunmama...Yüzümde asılı kalan acımsı gülümseyişte yetmiyor...Gitgide uzaklaşıyorum mutluluktan...Sensizliğe bir bataklık gibi saplanıyorum...Hiç bir çırpınış,hiç bir haykırışta geri döndürmüyor seni...

Serseri bir kurşun gibiyim...Amaçsız,mesnetsiz...Dönüp dolaşıp kendimi vuruyorum...Ve taşımıyor artık hiç bir suçluluğu yorgun bedenim...Sonuçsuz ayaklanmalar geri duruyorken içimde...Bir bir boğazıma diziliyor bütün söyleyemediklerim...Yutkunuyorum,gelip yüreğime oturuyor senden ne kaldıysa geriye...

Serseri bir kurşun gibiyim işte...Amaçsız,mesnetsiz...Bir o kadar çaresiz bir de...Biliyorum sonu yok bu gidişin...Biliyorum dinecek hızım...Çarpıp bir yere sonunda düşeceğim...Biliyorum dinecek hızım...Oysa bir amaç uğruna sıkılmayı dilerdim...Sana doğrulmalıydı belki de namlunun ucu...Sana saplanmalı ve içinde kalmalıydım...Belki de tam kalbinden vurmalıydım seni...Senin kollarında dinmeliydi hızım...Senin varlığında durulmalıydı içimde ki bu ince sızım...

 </description>
<link>https://www.antoloji.com/serseri-kursun-12-siiri/</link>
<guid>1587271</guid>
<pubDate>2011-07-20T18:48:00+03:00</pubDate>
<author>Cem Büyükkaya</author>
</item>
 <item>
<title>SÃ¶z UÃ§ar,yazı Kalır Mı?</title>
<description>" SÃ¶z uÃ§ar yazı kalır..." Kalır mı gerÃ§ekten hafızalarda...En Ã§ok bunu merak eder dururum kendi kendime...Bazen hayıflanırım hatta...Durmaksızın yazıyorum...Ä°Ã§imden geldiÄŸince,kalemim dÃ¶ndüÄŸünce duygularımı ki hepimizin ortak duyguları olur Ã§ıkar bazen yazdıklarım...Paylaşmaktır yalnız amacım...Hissettiklerimi herkes hissetsin isterim...Yaşadıklarımı herkes anlasın...Aşk insanların en deÄŸerli duygusu olsun isterim en Ã§ok da...En deÄŸerlisi,olmalı Aşk ve Aşkı hak eden sevgili insan hayatında...Kaybetmeden güzellikleri yaşamayı Ã¶ÄŸrensinler isterim sevdiklerim...Kaybetmeden kıymet bilmeyi Ã¶ÄŸrensinler isterim...Elindekinin aslında ne denli Ã¶nemli olduÄŸunu...VarlıÄŸının onun iÃ§in ne ifade ettiÄŸini...Onsuz olduÄŸunda onu neleri beklediÄŸini gÃ¶rsün ve anlasınlar isterim yazdıklarımdan...Yazdıklarım deyip geÃ§ilemeyecek kadar gerÃ§ektir o satırlar...Her bir harfinde acı,her bir mısrasında yalnızlık,her bir paragrafta belki dayanılmaz aylar,belki yıllar saklıdır aslında...Anlasınlar isterim kaybedilenin Ã¶mürden gittiÄŸini...Mutluluktan Ã§alındıÄŸını fark etsinler isterim...Ä°şte bu yüzden yazar,yazar,yazarım...HiÃ§ durmadan küÃ§ük bir peÃ§ete parÃ§asına,bir parÃ§a boş kaÄŸıda,elime geÃ§en herhangi bir şeye karalarım Ã¶nce bir kaÃ§ satır...Sonra bu satırlar biri birini kovalar ve ortaya koskoca bir deneme Ã§ıkar...Bazen aÃ§arım hoş bir fon müziÄŸi o müzik beni alır gÃ¶türür,hatta inanır mısınız bazen yazacaklarımı o müzik sÃ¶yler bana...Ben farkında bile olmadan mısralar dÃ¶külüverir kalemimden...AÄŸlamaklı bir gülümseyiş beliriverir o anlarda yüzümde...Aşkın sarhoşluÄŸunda saatler Ã§arÃ§abuk geÃ§iverir de acı dediÄŸin bırakmaz peşini...Sevdayı anmak,sevgiliyi düşlemek güzel de yokluÄŸunu anlamak zor gelir işte...Aynalardan uzak geceler birbirini kovalarken kaybedilenin yalnızca zaman olmadıÄŸını bilmek pişmanlıÄŸı gelir oturuverir yüreÄŸime...AÄŸır aÄŸır sarar bir hastalık gibi bütün hücrelerimi...

" SÃ¶z uÃ§ar yazı kalır..." Kalır mı gerÃ§ekten hafızalarda? En Ã§ok da bunu merak eder dururum ve hatta bazen hayıflanır dururum kendi kendime...Bir yazarın en büyük düşü bu olsa gerek...Neden yazar ki insan başka? Ä°Ã§indekileri dÃ¶kmek,dertleşmek bir yanı olsa da,yazdıkları ondan sonra bile dursun ister insan...Ama Ã¶yle bir kÃ¶şede deÄŸil,baş kÃ¶şede olsun ister okuyucularında...Hatırlansın ister yazıları...Bir yerde bir şiir,bir yazısı okunduÄŸunda bak bunu da şu yazmış denilsin ister ve duyar mutlaka...O artık yaşamasa da eserlerinde yaşatılmak ister...

 </description>
<link>https://www.antoloji.com/soz-ucar-yazi-kalir-mi-siiri/</link>
<guid>1587270</guid>
<pubDate>2011-07-20T18:46:00+03:00</pubDate>
<author>Cem Büyükkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Ä°stanbul</title>
<description>Ä°stanbul"a yaÄŸmur yaÄŸıyor yine...Sicim sicim vuruyor kahpe yaşanmışlıklara bir tokat gibi her bir damlasında,akşamın karanlık kollarında...Ne zaman yaÄŸmur yaÄŸsa arınma duygusuyla Ã§ıkar koşarım sırılsıklam olana dek...Ben yaÄŸmuru kucaklarım,yaÄŸmur aldırmaz bile...Ben yaÄŸmura seslenirim,yaÄŸmur duymaz bile... Oysa bilirim kiri,pisliÄŸi Ã§ıkmaz bu şehrin hiÃ§ bir yaÄŸmurla...Ve hiÃ§ bir yaÄŸmur temizlemez Aşktan geriye kalan hatıraları...

 </description>
<link>https://www.antoloji.com/istanbul-a-yagmur-yagiyor-siiri/</link>
<guid>1587268</guid>
<pubDate>2011-07-20T18:45:00+03:00</pubDate>
<author>Cem Büyükkaya</author>
</item>
 <item>
<title>GelinciÄŸim...</title>
<description>Hatırlar mısın GelinciÄŸim derdim sana? Ulaşılmazımdın taa en başındaâ€¦Uzanmak isterdim,dokunamazdımâ€¦Koklamak isterdim,uzanamazdımâ€¦Koparmaya kıyamazdım,Ã¶ylece uzaÄŸından seyreder seniâ€¦Yakının da olma avuntusunda düşler kurardımâ€¦â€¦Daha varlıÄŸın nedir bilmezken,hiÃ§ olmamışlıÄŸının kollarında bile yokluÄŸuna dayanamazdımâ€¦GelinciÄŸim derdim sana,hatırlar mısın? TopraÄŸını bile kıskanırdım senin...En tuhafı da bu biliyormusun...Bunca insan toprak olmaktan korkarken,ben toprak olmayı dilerdim...Toprak olaydım,sorgusuz aÃ§ardın elbet yüreÄŸimde...Tutunurdun bana sımsıkı...Mevsiminde aÃ§ar,gün gelir kaÃ§ardın belki olsun...Ben senin mevsimini beklerdim...
 </description>
<link>https://www.antoloji.com/gelincigim-3-siiri/</link>
<guid>1587267</guid>
<pubDate>2011-07-20T18:44:00+03:00</pubDate>
<author>Cem Büyükkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Sana Geliyorum Yar...</title>
<description>Sana geliyorum yar...Sana çıkıyor bu sapa yolların sonu...Bu hırçın dalgalar,bu deli rüzgar...Karşı koyulmaz sandığın bütün acıları koynuma alıp geliyorum sana...  Sana geliyorum yar...Senli yarınlara çıkıyor bütün bu sarp dağların ardı...Derin uçurumlar,sonsuz ormanlar...Aşılmaz sandığın bütün mesafeleri boynuma asıp geliyorum sana...  Sana geliyorum yar....Sana çıkıyor bu zalim gecelerin sabahı...Kör karanlıklar,taş duvarlar...Son bulmaz sandığın bütün kabusları içime gömüp geliyorum sana...  </description>
<link>https://www.antoloji.com/sana-geliyorum-yar-2-siiri/</link>
<guid>1587266</guid>
<pubDate>2011-07-20T18:43:00+03:00</pubDate>
<author>Cem Büyükkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Her Şey De Sen...</title>
<description>Her şey senin iÃ§in benim dünyamda...Her şey sana ait...Sensiz hiÃ§ bir şeyin hiÃ§ bir anlamı yok...Senin olmadıÄŸın,iÃ§inde adının geÃ§mediÄŸi hiÃ§ bir sÃ¶zün hiÃ§ bir şiirinde bir anlamı yok benim iÃ§in...Her şeyde sen varsın benim dünyamda...AldıÄŸım nefeste,iÃ§tiÄŸim suda...Bir lokma aşım da,gÃ¶zyaşım da...Her şeyde biraz sen...Her şey de bir Ã§ok sen...Sensin sebep yaradılışımda...Her şey sensin var oluşumda...Nereye baksam gÃ¶zlerini gÃ¶rürüm,nereye gitsem izlerini...Gecem sensin,gündüzüm sen...Karanlıklardan aydınlıÄŸa sen kavuşturursun ancak beni...Sen güldürür,yine sen Ã¶ldürürsün yalnız beni...Seninle var olur umutlarım...Yollarım sana Ã§ıkar bütün Ã§ıkmazlarım da...Sana kavuşur bütün gurbetlerim...Sana tutunur ancak şu biÃ§are ellerim...

Her şey sensin benim dünyamda...Her şeyim sensin...Sen kokar gizli bahÃ§emde bütün Ã§iÃ§eklerim...Sen sen eser hoyrat rüzgarlar...Sen gibi salınır usul usul yüreÄŸime...Sen gibi sarar bütün bedenimi...Sen kadar güzeldir sana büyüttüÄŸüm bu toprakların mevsimi...Gece olunca serilir yıldızlar ve eşlik eder ona buÄŸulu ve aydınlık ay,buÄŸulu ve aydınlık tıpkı gÃ¶zlerin gibi...

 </description>
<link>https://www.antoloji.com/her-sey-de-sen-2-siiri/</link>
<guid>1587265</guid>
<pubDate>2011-07-20T18:42:00+03:00</pubDate>
<author>Cem Büyükkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Adın Aşk Olsun Senin...</title>
<description>Bana her dokunuşunda izin kalıyor üzerimde...Sana ait,sen kadar gerÃ§ek ve sıradanlıktan ziyade...Her bakışında gÃ¶zlerin ufkumda kaybolup gidiyor...Ve kayboluyorum derinliÄŸinde bakışlarının...Her bakışında ayrı ayrı anlamlar tutuyor beni varlıÄŸında,anlamsızlaşıyorum onca anlam arasında...Sıkışıp kalıyor gÃ¶ÄŸsümde bir isyan,yokluÄŸuna ve sensiz geÃ§en onca zamana ait koca bir pişmanlık yanı sıra...Ä°Ã§ Ã§ekişler kadar derin,bir dost kadar samimi gülümseyişin alıp gÃ¶türüyor beni,sarım sıcak hülyalara...Düşlerim karışıyor aÄŸır aÄŸır varlıÄŸının kuytularına...Ä°Ã§ime işliyor sesin,soluÄŸun...Ä°lmek ilmek işleniyor sevdan hücrelerime...Kalbe sıÄŸmıyor sana ait isimsiz onca his...Heyecan mı? Ã–zlem mi? Hangi birini sıÄŸdırabilirim ki o küÃ§ücük yüreÄŸe...Hasret mi? Gurbet mi? En Ã§ok hangisi aÄŸır basıyor,seni düşündüÄŸümde...En Ã§ok hangisi tamamlar sana hissettiklerimi...Bu titreyen ellerim yalnızlıÄŸımda...Ya bu soÄŸuk yatak? VarlıÄŸını Ã§aÄŸıran bu koca yokluÄŸun? En Ã§ok hangisi acıtır beni? ? ? En Ã§ok hangisi seni getirir bana? ? ? 

Seni her düşünüşümde şuram sızlıyor...Tam şurası işte,sol yanım...HoyratÃ§a harcanan sevdamızın ardından...Geriye kalanlarla yaşamak zorunda kaldıÄŸım aciz bir beden...Peki ya neden? ? ? Neydi suÃ§umuz...Ã‡ok mu sevdik birbirimizi...Ã‡arÃ§abuk tükettik mi ya da bir Ã¶mre sıÄŸacak mutluluÄŸumuzu? ? ? Ã‡ok mu üstüne gittik sevdanın? ? ? Fazla mı geldik sevdalanmaya? Sıkı tutunmadık mı biribirimize? 

 </description>
<link>https://www.antoloji.com/adin-ask-olsun-senin-siiri/</link>
<guid>1587263</guid>
<pubDate>2011-07-20T18:41:00+03:00</pubDate>
<author>Cem Büyükkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Gel...</title>
<description>Haydi gel bir düş kuralım birlikte...Biraz mavi,biraz yeşil alabildiÄŸine uzanan...Biraz senden,biraz benden olsun iÃ§inde...Sınırları senden ibaret...Seninle başlayıp seninle biten...Bir dünya kuralım birlikte,hayallerimiz buluşsun...AlabildiÄŸine uÃ§suz bucaksız olsun Aşk...Ve tutulsun yüreklerimiz biri birine,sevişsin rüzgarlarda ruhlarımız...Topraklarında umut tohumları ekelim...Ve filizlensin sevda gÃ¶nlümüzde...Biz Aşkı büyütelim... 

Haydi gel bir resim Ã§izelim birlikte...Biraz mavi,biraz yeşil umutlara Ã§alınan...Biraz senden,biraz benden de olsun ama iÃ§inde...Sen kadar güzel,ben kadar mert...Sen kadar tutku dolu,ben kadar tutuklu...Sen kadar deli dolu,ben kadar serseri belki biraz...Gel bir şiir yazalım ikimiz...SensizliÄŸimde yazılanlardan farklı olmalı ama bu kez sÃ¶zleri...Ä°Ã§inde acı olmasın misal...YokluÄŸunun dokunmasın kalemime sakın...YorgunluÄŸum okunmasın bu defa mısralarından...Aşka hasret olmak yerine,Aşkı anlatsın buram buram...Ilgıt ılgıt esen yelleri anlatsın,fırtınaların yerine...Gün batımlarının karanlıÄŸı Ã§aÄŸırdıÄŸını anmak yerine...Gün doÄŸumuna umudunu sarıp sarmalasın her bir satırına ellerimiz...

 </description>
<link>https://www.antoloji.com/gel-945-siiri/</link>
<guid>1587262</guid>
<pubDate>2011-07-20T18:39:00+03:00</pubDate>
<author>Cem Büyükkaya</author>
</item>
 <item>
<title>Ä°nsandık...</title>
<description>Ã‡amurduk Aşk"la yoÄŸrulduk...Yüce lütfa ulaştık.Adımız insan konuldu.Ve Ã§ok Ã¶ncelerden yazılmış hayatlarımıza doÄŸru yola koyulduk.Ä°nsandık..Elbet aciz yaratılmıştı yüreklerimiz...Ã–nce paylaşmayı Ã¶ÄŸrendik Kabil ile.DostluÄŸu,itaati...Sonra aciz yüreklerimize yaratılıştan beri var olan Aşk zerk edildi...Yıkıldık.Dedim ya insandık aciz yaratılmıştı yüreklerimiz...Ardından ilk ihaneti ve fitneyi Ã¶ÄŸrendik Habil ile...Ve kirlendik...O günden bu yana ihanet eder olduk sevdalarımıza...Kendi ellerimizle Ã¶ldürdük iyiliÄŸi yol gÃ¶steren duygularımızı...Hırsımıza yenik düşüp Ã§ok şey kaybettik zamanda.Kabil olmalıydık bin inatla,yolumuzu şaşırdık...Neydi bu acziyet,neydi yoldan Ã§ıkaran bizleri...Elbet nefsimizdi yenik düştüÄŸümüz...Ki zaten Adem"i de nefsi deÄŸilmiydi Cennetten kovduran? ...Hep daha iyisini,hep daha fazlasını isteyip durduk Aşk"ta bile...Dedim ya insandık aciz yaratılmıştı yüreklerimiz...Hep buna inandık,hep buna inanmak istedik...YaptıÄŸımız her hatanın bedelini an be an Ã¶desekte fark etmedik.Ve hep bu yalanın ardına sıÄŸınmak istedik...Acizdik...

Oysa Ã§amurduk,suyduk,topraktık.Yüce Aşk"la yoÄŸrulduk...Yani insandık ama aciz deÄŸildik.O yüce kudretin lütfunda şekillenmiş her birimiz başka güzel,her birimiz ayrı ayrı Ã¶zelliklere bezenmiş,kimiz bedenen,kimimiz zihnen kudretle doluyduk...GüÃ§lüydük iri yarıydık.MaÄŸara adamı diyecektik günün birinde bu halimize bilmezdik...MaÄŸarada yaşasak bile en azından " Adam"dık "! ! ! GüÃ§lüydük evet,avlanırdık...Taşları parÃ§alar,kayalara yuvalanırdık...Zeka bilinÃ§sizde olsak en büyük silahımızdı...Her seferinde zekamızla ayakta kalır ve hep daha iyisi iÃ§in Ã§alışırdık...Belki de emir bÃ¶yleydi de biz boşa mı Ã§abaladık? Hadi rahatlatalım biraz yüreklerimizi.SuÃ§u üstümüzden atalım hep yaptıÄŸımız gibi...Belki de haklıyızdır kim bilir? Haydi! Taş toprak bÃ¶yle yazıldı diyelim? Gün devran bÃ¶yle? Bakalım tek tek emirlere.TüzüÄŸü inceleyelim tabiri caizse...Ã–ldürün mü demiş kardeşinizi yaradan? Ä°hanet hamurumuzda mı var yoksa? Ã‡amurdan yaratıldık diye mi yoksa bu kirlenmişlik? Bütün o güzelliklerimizi bir kenara bırakıp,iÄŸrenÃ§liÄŸe saplanmak iÃ§in Ã§ok mu uÄŸraşmışız.Ya Aşk! Nasıl unutmuşuz Aşk"ı...Nasıl bu kadar ucuzlatmışız...Yıllar boyu hasret Ã§ekip,kavuşamadan can verenlerden utanmaksızın nasıl olur da bir gecelik yaşamışız.

 </description>
<link>https://www.antoloji.com/insandik-2-siiri/</link>
<guid>1587260</guid>
<pubDate>2011-07-20T18:37:00+03:00</pubDate>
<author>Cem Büyükkaya</author>
</item>
 </channel>
</rss>
