https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Cahit Koytak Şiirleri oturup her gün sana yeniden başlamalı çünkü sen akıyorsun akşamları küçülerek açtığımız boşluğa sabahları bölünüp yüzlerce çehre çehre çünkü sen akıyorsun her yaprağın bir ayıbı örtüyor hemen https://www.antoloji.com/hus-agaci-hakkinda-bilgi-topluyorum-viii-siiri/ 2292047 2016-11-01T12:58:00+03:00 Cahit Koytak kağşamış duyguların üzerine kurulmuş gösterişli türbeler olmasın yazdıkların! ne, insanların ölümden ödünç aldıkları erdemle sadaka çanağına bir şeyler bırakıp geçtikleri tapınak avluları gibi soğuk, https://www.antoloji.com/kendime-gecikmis-ogutler-siiri/ 2292048 2016-11-01T12:58:00+03:00 Cahit Koytak Ah, bütün kalbimle öyle hissediyorum, Öyle ümit ediyorum ki, Ölümün kendisi geldiğinde, Ölümün bu her günkü ağırlığı, Her günkü hükümranlığı Sıyrılıp düşecek, a ruhum, https://www.antoloji.com/kabuk-27-siiri/ 2292049 2016-11-01T12:58:00+03:00 Cahit Koytak Kucaklaşmamız nemli bir toz bezinin nadide bir vazoyu kucaklaması gibi sessiz ve ihtiyatlı oldu. Oysa kavuşma anlarında https://www.antoloji.com/eskiden-130-siiri/ 2292042 2016-11-01T12:57:00+03:00 Cahit Koytak Odalar dolusu kitap, bunca basılı kâğıt… Akıl ve selüloz karışımı Hamurdan yoğrulmuş kafalarınız; Mezarlarınıza kapanmış vıdı vıdı konuşuyorsunuz, Vıdı vıdı vıdı vıdı vıdı Kurtların, böceklerin çeneleriyle; https://www.antoloji.com/ben-yokum-beni-karistirmayin-siiri/ 2292043 2016-11-01T12:57:00+03:00 Cahit Koytak dikkat et a ruhum, dikkat et, dikkat şairler yerce bir sözü, göktenmiş gibi satmak istediklerinde, onu kanatlarının büyüklüğünden https://www.antoloji.com/anka-44-siiri/ 2292044 2016-11-01T12:57:00+03:00 Cahit Koytak insan ne taştan, ne tahtadan, ne ottan, ne buluttan yaratılmıştır; insan kelimelerden yaratılmıştır; seslerden, susmalardan, imalardan: konuşmaktan, konuşmaktan, konuşmaktan… https://www.antoloji.com/balcigin-bilesimi-siiri/ 2292045 2016-11-01T12:57:00+03:00 Cahit Koytak Nasıl her şeyden çok umut kokarsa, Umut ve güven kokarsa Ot, diken ya da başak, topraktan çıkan her şey; Nasıl her şeyden çok barış kokarsa, Barış ve şenlik kokarsa, https://www.antoloji.com/defter-32-siiri/ 2292046 2016-11-01T12:57:00+03:00 Cahit Koytak iyi kötü herkesi, her şeyi bulanık sularıyla Tanrıya götüren ırmak önce cehennemden geçecek; cehennemin bazen caz, bazen şiir ırmağı kılığına bürünüp içimizi yakarak, semtimizden https://www.antoloji.com/irmak-turkusu-siiri/ 2292041 2016-11-01T12:54:00+03:00 Cahit Koytak bir körün çağlayana kulak vermesi gibi hissetmeye çalışıyorum bütün ihsaslarımla Tanrının yaratma sanatını; görmeden yaratan ellerini, O’nun, https://www.antoloji.com/ciragin-sarkisi-siiri/ 2292038 2016-11-01T12:52:00+03:00 Cahit Koytak Altmışında aşk, safiyeti biliyor Ve şerh edebiliyor onu, Ama safiyet olamıyor, Safiyetin kendisi olamıyor. https://www.antoloji.com/menevis-rengi-siiri/ 2292039 2016-11-01T12:52:00+03:00 Cahit Koytak Doymadım size, doymadım, Bahçemin ağaçları, bahçemin çimeni, çiçeği, Bahçemin dikenleri, doymadım size, Duvarlar, çitler, kayrak taşları, Kayrak taşlarıyla konuşan çeşme... https://www.antoloji.com/bahcivanin-turkusu-siiri/ 2292040 2016-11-01T12:52:00+03:00 Cahit Koytak yıldızlar, göz kaş ederek olsun seninle konuşmak istemeseler, niye o kadar uzaktan göz kırpıp dursunlar sana? bulutlar, yüreğinin terennümlerine https://www.antoloji.com/yurege-yapilan-dovme-siiri/ 2292034 2016-11-01T12:51:00+03:00 Cahit Koytak Badem ağacına, çiçeğinden sual olunsa, “Baharı bekleyin ve bunu saka kuşuna sorun! ” diyecektir. Yağmurdan kendini anlatması istenecek olsa, “Tohum olun ve bunu toprağa sorun! ” https://www.antoloji.com/agaca-ruzgara-yagmura-poetikalari-sorulsa-siiri/ 2292035 2016-11-01T12:51:00+03:00 Cahit Koytak Yüreğim parmağımın ucunda Ve dokunuyorum onunla senin Kiraz dudaklarına! Hissediyor musun sen de, Ben tam bunu yaptığımda, Sarhoş bir gök taşının https://www.antoloji.com/yuregim-parmagimin-ucunda-siiri/ 2292036 2016-11-01T12:51:00+03:00 Cahit Koytak I tam bir balerin gibi değil, değil de hani, kum tepesinin çevresinde parmak uçlarına basarak dönen bir hortum gibi giriyor https://www.antoloji.com/cocuk-ve-zaman-3-siiri/ 2292037 2016-11-01T12:51:00+03:00 Cahit Koytak komşunun bahçesindeki bababula ağacı ahbabım olur kendisi gözlerini kapayıp başını göğe kaldırmış, hüzünlü bir ezgi mırıldanarak rüzgârda nazlı nazlı sallanıyor. ahbabım olur kendisi. https://www.antoloji.com/komsular-12-siiri/ 2292031 2016-11-01T12:50:00+03:00 Cahit Koytak şairim ben, varlığın evinde oturuyorum, düzgün ve temiz tutuyorum onu, her gün silip süpürüyorum, havalandırıyorum yeni esintilerle. buna karşılık, Ev Sahibim de kira almıyor benden. https://www.antoloji.com/ev-turkusu-siiri/ 2292032 2016-11-01T12:50:00+03:00 Cahit Koytak annem yüz yaşını birkaç yıl geçti; bir buçuk yıldır da, upuzun bir rüyada kanatlarını deniyor, katılmak için tanrıya dönen göçmen kuşlara. yalnızca sütünü içmek, ilaçlarını almak, bazen de kısa repliklerini fısıldamak için https://www.antoloji.com/annemin-basucunda-3-siiri/ 2292033 2016-11-01T12:50:00+03:00 Cahit Koytak ışığın ve gölgenin dilini öğrendim, rüzgârın dilini, yağmurun dilini; kuşları, çiçekleri, ağaçları anlayabiliyorum; ve tanrının onlarla ne demek istediğini bana... https://www.antoloji.com/varligin-dilleri-siiri/ 2292025 2016-11-01T12:29:00+03:00 Cahit Koytak