https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Burak Kaplan 2 Şiirleri çözülsün buzu şu bulutsuz serin gecede yüreğimin mısraları gizleyen sisini dağıtır belki bakıp da gördüğüm mehtaptan ilhamı alır mı bilmediğim damlaları kelimelerin bir aynılık bir diğerini kovalarken gözgüde uykusuzdu ölümüm. yalnızlığı paylaşılıyor göğün ve kader ortağı sessiz denizin, https://www.antoloji.com/isimsiz-atlaslarin-kor-buyuteci-siiri/ 3904890 2026-11-11T22:51:00+03:00 Burak Kaplan 2 bir karmaşanın düğümlediği âşığından usanmış urganın son bedene seslenilmiş, duyulmamış, duyulmayacak söylemiyle eski bir monoloğun aktardığıdır: hüzün sana -Ey Seçilmişim- yenilenmiş sevdayı aratan mahur nesnedir. beni konuşturansa kelâm-ı tanrının düncesidir. her şeyi gören, bilen ve de duyan; yazgının kalemini tutan, defterini yaratan; yazıyı bulan, kelimeleri soyup soyup harflerin bütün çıplaklığıyla bana, bize -bizceye- gösterenin başarısız sözleriyle bir yengiyi destanlaştıramayışının kahramanıyım. şimdi bir hikâyeyi yahut anıyı şiirleşmeye yüz tutmuşken bu ânı yaşamanın şiirini kim yazacak? hiç beceremem tanrılaşmayı, çizgilerim dolaşıktır benim. yaşım bir bilinmezin mahkumlaşmış, acının müebbetiyle olgunlaşmış yarının tekil hücresinde yalnızlığın suçlusudur. kutsallaşacak baş taşında bakışmaların esrikleştirdiği mayhoş bir ölünün yalnızlığın bayramını topraklaştırdığı bu eski mezarı duyumsuyor. dahası bilindik o sancıları (bitik sanrılarla) özgün kalmak imanıyla biriken, şişen, handiyse büyüyen ruhundan akması zorunlu irinleriyle yaşamayı öğrenmesi zorlukların sekizincisidir. nefeslenmeliyiz. bir şiir daha yazarsam sana -Ey Ölüm Kadar Güzel Olan- bu bilinen (ki sonun başlangıcı) eski hikâyedir. seni öyküleştirirken hangi bakışının böldüğünü duyumsayamadığım parçalanmış benimle dahi hepsin. geceydi ve henüz yeni başlıyordun parlamaya venüs’üm, sen ulaşılmaz ve hep beklenenim, göz alıcı kadınlığınla hayırları evetleyen, hicreti farz kılan, tanrıya peygamber doğurtan, babalaşan, havva’yı meryem’e yarınlayan, yoklaşan, varlaşan, ad veren, adı unutturan, bütün dörtleri beşleyen, yarınlardan umut çaldıran, umudu hayat ağacında zirveleştiren, şiiri aruzlaştıran, aruzu sadeleştiren, dünü ertesi, ertesiyi bugün kılan, tekrarı tekrarlayan, acıyı taklide teyit kılan, bir tanışmayı hiçe sayan, elvedayı elde tutan, hiçleşen… gün, sana ifade etmenin zorluklarını hatırlatma günüdür -Ey Kimsesizliklerin Sahibi-. bir ihtimalin soyutlaşan kavramlarıyla düşünmeye başladım, sana ulaşmanın yolu hangi adımımda gizli, öğrenmenin sırrı kimdedir? burada, bu uğursuz memleketin herhangi bir istasyonunda (çünkü aralarında fark göremezsin) beklenti görevimi yerine getiriyorken aklıma düştüğün kelimelerin yan yana gelişini izliyor ve senden hatıra kalan eksik duyusuyla -Ey Hayatı Harflerin Kokusunda Saklayanım- mektubu okuyorum. aylar (yıllar) ayları kovaladı hâlâ saklıdır. ve birazdan yola çıkılacak, bir ölümlü olarak yarını, yarınından daha tez yaşayacağım. teselli verirken harflerin niçinini hiç çözemedim ve evet, bir soru bir diğerini kovalar mı? sevişmeliyiz. https://www.antoloji.com/puslu-istikamet-ifadesi-siiri/ 3904888 2026-11-11T22:50:00+03:00 Burak Kaplan 2 sonra ansızın o, müjdecisini bekler gözlerle bakarken unutmak istediği simayı hatırlar gibi dolu dolu kurtulursa tini kitapların başında ölenler misali ilaç diye içtiği mısraları süslerken kanıyla aşkının şarabı canı bilip de sunan şairlerin kurganları önünde yeminini hiçe sayıp okuduğu son duayı tekrarlayarak https://www.antoloji.com/bir-kucuk-hicran-meselesi-siiri/ 3904887 2026-11-11T22:49:00+03:00 Burak Kaplan 2 seni ararken gözlerim baktığım bulutların her birinde senden hatıra kalır yağacak damlaların harlanan alevde şimdi kâinat bellediğim şu dönülmez kabrimde bir gönül yarasını kıble bildim de geldim. ey aşıklar âşığı, çilehânesini arayan dervişin gözdesi https://www.antoloji.com/bigane-8-siiri/ 3904885 2026-11-11T22:48:00+03:00 Burak Kaplan 2 bir hicranın hırsızca ömürden çaldığı kolundan saati alır gibi yarından aşkın kelimelere dökülen figânlarının şiirleşerek önce acıyı alarak, sonra acıya, hep acıya tekrarlarla ve yinenin sayıklamalarıyla vardığı çölün çıkışı gibi https://www.antoloji.com/hasret-muhasebesinde-ilk-gun-siiri/ 3904884 2026-11-11T22:47:00+03:00 Burak Kaplan 2 seninle eski bir dost gibi ikbalim için durup söylediğim temenni tiradı için bahtı mazisiyle eş ruhun ahvali için ayrılığı hicret belleyen gönlüm yaradır. ağlamayı görev bilen annedir bilinse https://www.antoloji.com/hicretin-bungun-buruk-hali-siiri/ 3904883 2026-11-11T22:44:00+03:00 Burak Kaplan 2 kaygılarla bezeli ruhu acıyı korkunun ardına gizler. yokluğu cehenneme uğurlarken yalnızlığı künye edip de boynuna göğsünde duran nişaneyi teninden aşarak yüreğine işler. el yordamıyla kör karanlığın içinde boğazını yakan sızıyı duyarak duyumsayıp bir sarhoş nidasını eskimiş darağacında fermanı ansıyıp, yadsıyıp, kahrolmadan bulduğu urganı https://www.antoloji.com/bir-katre-dilemma-siiri/ 3904882 2026-11-11T22:43:00+03:00 Burak Kaplan 2 kaçamıyorum ümidin kısık seslerini dinlediğim içimden boğulsam okyanusta, görsem de miracı, geçsem de çöllerden başka nefes yok bana senin gönlünden. bulur rahiyan tenimi rüzgârsız aşıp da mazimden umudun ışığı gözlerinden yüreğime sızar. https://www.antoloji.com/esrik-kelamin-kelimesi-siiri/ 3904874 2026-11-11T22:32:00+03:00 Burak Kaplan 2 yalnızlık çift kişilik bir eylem yahut çiftleşmenin eylemsel yankısıdır sonra o ki gözlerinde sınanmış ve kazanılmış haklı cehennem bir bütünlük abidesi gibi ruhunu teninde yansıtmaktaydı. kutsanmış yakarışların, özlemli günahların vardığı dem ıssız bir koyda durgun ve ağır batmaktaydı. https://www.antoloji.com/yalnizlik-cift-kisilik-bir-eylem-yahut-siiri/ 3904870 2026-11-11T22:31:00+03:00 Burak Kaplan 2 sevmek doğaüstü bir çaba, gayretlerim âdem’i aşar. bir şiir daha bestelemeli sana, bir özlem daha isminle müsemma. bu na’t mıdır, kaside mi; yoksa günahkârlık mıdır sana atfetmek yaratılışı... https://www.antoloji.com/tamam-olana-degin-siiri/ 3904872 2026-11-11T22:31:00+03:00 Burak Kaplan 2 bir gün büyüyeceğim ben şair olacağım bir gün. sözcükleri toparlayıp da parmaklarımdan akan acısı dikenlerden gelen kanımla mısralayacağım satırları güllerin şiiriyle. https://www.antoloji.com/yineleyici-bir-olu-m-siiri/ 3904866 2026-11-11T22:28:00+03:00 Burak Kaplan 2 ömrümün ilkbaharı biteli çok oldu ruhum sarardı, sesim de güz oldu gökyüzünden topladığım yıldızlar süs oldu döküldüm birer birer bak ki hiç oldu. güneş dediğin ısıtmaz sevgisiz gönülleri https://www.antoloji.com/sukut-215-siiri/ 3904865 2026-11-11T22:27:00+03:00 Burak Kaplan 2 O sabah hiç uyumadığım kadar uyuduğum bir gecenin ardından gelen bir sabahtı. Gönlümün kapısını hızla çarparak kapamış, kimselere selam vermeyen ruhumu içine hapsederken gururla gülümsemiştim. Aynaya bakacak yüzü bugün buluyorum, senden sonra aynalarla da aramı bozmuştum. Bugün uzamış sakallarım, neredeyse örülecek duruma gelen saçlarımla inan sen de beni hiç sevmezdin. Zaten sakal uzattığımda ettiğin küfürle, saçımı uzatma fikrine attığın kahkaha hâlâ kulaklarımda çınlıyor. Şimdiyse senin bile beni tanımanı istemediğim o kılığa bürünmüştüm, Kerem görse haline şükreder, Zeycan bağını açmaz, Aslı bir bardak suyu ikram etmezdi. Âb-ı hayat bize hep zindan demekmiş. Bildiğim sokaklarda yürümeye alışkındım. Hangi sokağında ne var, kim var öylesine iyi tanırdım ki sanırsınız buraların şehir plancısı da iskân yöneticisi de bendim. Sütlüce sırtlarında, hani o üç yavru kediyi bulduğum yerde, caminin önünden bu sefer geçerken kimseyi bulamadım ki sevilmek ve sevmek ihtiyacını tek bir canlının dahi hissetmemeye başlaması hangi kıyametin alametidir? Az ileride olan mezarlıktan gelen sesler bütün bir mahallenin ölümünü işaret ediyordu sanki. Hava da morg gibi, gasilhaneden mi geliyor sorusunu sordurur insana… Tekrarlardan ibaret hayat, ölümle doğumu aynı seste birleştiriyor. Ki ne vakit şiirlerimin tekrar ettiğini hissetsem aklıma hep zıt okumalarım geliyor. Bir dost hikayesi mi yazmak istiyorum o zaman gidip tekilliği anlatanı mesela Hidayet’i okuyor yahut ne zaman yalnızlığımı yeni baştan sancıyla hissetsem açıp Bıçakçı’yı okuyorum, sürekli isimlerin geçtiği ama sonunda iki kişinin yalnızlaştığı yazıları. Bu tekrar mevzusu da oradan çıkmadır, anlaşılıyorsa çalıntı değildir. Hem ben yaşamımda bir tek ölümü çaldım henüz doğmadan. Bir gün bir yerlerde elbet karşılaşacağımızı söylediğini hatırlıyorum senin. Bunun adına mezarlık mı denecekti? Ölümünün üstünden yani senin dünyaya tövbe edişinin üstünden ne kadar zaman geçtiğini inan bilmiyorum. Bir sabah ansızın seninle dolup taşıyordu yüreğim, bildiğim yegâne şey budur. Sonrasında seni aramaya çıktım, çıkış o çıkış. Bu şehirden gitmeliyim. Her köşe başında acılarımın birer mezar taşı gibi duruşu ve her hayal kırıklığımın kaidelerini geride bırakmalıyım. Artık yıkamıyorum kimsesizliğimi. Ne denli kalabalıklaşırsam kalabalıklaşayım zihnimin gönlümü ikna edemediğini (artık zihnim de gönlümle hemfikir) görmekteyim. Ölüm, yok oluş, hüznün tanrısal bir merkez olduğu benliğimin dünyadaki varlığı bana en başından beri fazla geliyordu, şimdi daha çok geliyor. Niçin ölemiyorum? Hayattan aldığım herhangi bir zevk var mı? Bilmiyorum. "Beni sen anla istiyorum, sen yaşa beni. Bütün mısralarım buna, bütünüm sana. https://www.antoloji.com/hic-icinde-sayiklama-siiri/ 3904862 2026-11-11T22:26:00+03:00 Burak Kaplan 2 -eski- bir düş için (eksik) dizeler şimdi ve sonranın yadsınamaz eksikliği geçmişin yükünde boğuk varlığıyla sızıların en kuvvetlisiyle duyumsatıyorken kendini (nasıl) sorusu https://www.antoloji.com/eski-bir-dus-icin-eksik-dizeler-siiri/ 3904860 2026-11-11T22:25:00+03:00 Burak Kaplan 2 uyandım erkenden yola revan içimde puslu bir havadan kalma eski sonbahar gönül gözümde yaşama kör kalıtsal engeller hislerimin derinlerinde koyu gri ölüm özlemi hatırımda yalnızlığın bireysel eylülü gizli açıp okunursa her insanın kendine has inancı https://www.antoloji.com/hazan-matemi-siiri/ 3904859 2026-11-11T22:24:00+03:00 Burak Kaplan 2 bir okka bir divitle anlaştığı gün hani ki o gün ilk olur, sızı tazedir anlatır kimselerin kimse olduğunu hiç bilmeden yazar yazmayı unutmamak istercesine, şairi tanımadan acı ilk kez mi dile gelir bilmiyorum bilmek ne büyük erdem, nasıl da elzem. https://www.antoloji.com/bengi-10-siiri/ 3904857 2026-11-11T22:23:00+03:00 Burak Kaplan 2 Çünkü vicdan senin için azaplarla kendini tutuşturduğun intihar mektubunun silik harfleri gibiydi. Teninde olgunlaşmaya meraklı annelik özleminle sen, göğüslerinden yükselen havvalığın taze kokusuyla en çok kendini cezbederdin. Sonra, o ki yüreğine gizli bir aşkla saklı değerler zincirinin iç içe geçmiş halkalarının arasında bütün kutsallığınla var olmak için köprüleri antik bir şehri canlandırmak isteğiyle yeniden inşa ederdin. Mehtabın altında sönmeye yüz tutmakla sönmek arasında kararsızlığın yüksek bilinciyle sesini duyurduğu bu eski vicdanın, kasığında bölüştüğün eşliliğin ve bir şiir doğurur gibi gelen inlemenin ardı sıra alınmıştı ruhundan bekâreti masumiyetin. Yürüyüşün gönlün yahut ruhunla (çünkü ikisi de senin değil) el ele tutuşup sonbahar yağmurları altında ince, soluk rüzgârların eşliğinde, dilinde kaç şairin eskittiği söylemler ve dudaklarında aşkın pörsümüş yalnızlığıyla süslüyken aranıp duran ve bulunamayan ve yalnız kendini tutan ellerinle adım adım hangi yalnızlığa ilerliyorsun? İyisin. Kışa dönmeyen tek heceli sözcükleri yaşıyor benliğin ki ben dediğin mabet gibi görülen bu ölümsüz kanatların görünmezliğinin hâkimiyet kurduğu bedenindir. Sen, sana tapmayı da bilmezsin. İlk önce imanı öğrenecek parmak uçlarından ben’im. -ey- sen karanlıklar ülkesinin içinden fısıltılarla kovulan müjdeci, ruhumun ve bedenimin eskimeyen -sancılı- günlerinden kalma ve onulmaz yaralarının avutucusu, dehşetli yontucu, bir acının ardından koşan konulmaz isimler sahibi! Sorarım nitekim sormak benim en tabii hürriyetim: yükselir gibi golgota’ya adım adım, bu nasıl aşılmaz kayadır? Artık ibadet tutmaz dağsa şayet o vakit çarmıh kimilerine zûl, zulüm; sana -yahut- tacından yükselenlerle özlemlerin -kutsal- kanıyla sulanmış bir hediyedir. Kulağımda eski çağlarda kalan ve sanki senin yaradılışından öncesine ait görünen, amansız yükselen ağıtsal melodi; tınılar bütünü. Nitekim yalnız acı bir bütünlük yaratabilir. Hem o bütün bölünmüşlüklerin, kırılmışlıkların toplumsal adıdır. Bakma bana öyle, sana yas tutmayı öğretecek olan ben değilim. Anlatır duvarı ağlamanın, adı hüznün, taşı mezarın, toprağı karanın ve sesi sevdanın. Bir havva kızıydın ve gözlerin dört defa lacivertti ki peygamber doğururcasına dokunduğun teninle var oluşun sebebini temsil ediyor gibiydin. Ölüm severdin. Hayır. Ölüm, severdi. Nasılsa yaşama umut kılan nesne sizdiniz ve sevişirdiniz. Kimin kimi daha çok sevdiği bilinmezdi elbet. Çarmıhı sırtlayan da tacı takan da sen. Doğumu, doğuracağını, merhaba-elvedayı, temizlenenle vaftiz olmayan vaftizciyi de sen seçmiştin. Gözlerin günahlarından arındırırdı doğarken ölenin. Bu çaresizliği iyi bilirim, yorgunluğun yalnızlıkla birleştiği. Ağlamak artık yeni çukurlar açar yaraların içinde ve her damla ceset ortaya bir mezarlık çıkarır izlerinde intihar fermanları yazılı. Öpmek gözlerinden o bana asla ben olmayanların özlemleriyle, tutunmak kirpiklerinden, okumak seni ölü dillerin lehçeleriyle. Bana ben’i hatırlatmayacak yüreklerde, belki bir şarkının bitişinde, eski bir ilahide mesela; yahut mesela soğuk kış akşamı hiç bilmediğin yerde, artık hangi sokak aralarında bulduğun ilk mermerin üstünde sana şiirler yazarken… Yüklemi olmayan cümlelerin öznesinde kaybolurken okunmayan her şiirin anlaşılma hasretiyle seviyorum. https://www.antoloji.com/havva-13-siiri/ 3904858 2026-11-11T22:23:00+03:00 Burak Kaplan 2 seni bulmanın yolunu peygamberler bilmez sevdanın ızdırabı yalnız yürünen adımlarda saklı ilahiden bahsolunmaz, tapınmalı tenine bu varlık ancak şahit olursa hikmetine. kaçınılan kitaplar ve baksana kaç sevgi daha https://www.antoloji.com/kutsal-sunak-namesi-siiri/ 3904855 2026-11-11T22:22:00+03:00 Burak Kaplan 2 kan kırmızı bir gülü düşünüyorum ölümü kurumuş gibi eski bir şiir defterinde kuru -muş gibi sessizliğimde. https://www.antoloji.com/muhayyel-11-siiri/ 3904853 2026-11-11T22:20:00+03:00 Burak Kaplan 2 sonra sen ansızın çıkıp uzaklardan gelen sevgisizliğin ant olduğu nice yeminleri sırtlayarak ülküsü aşkın varlığının yok edilmeye uğraşılan nice gün doğumları batıdan görünürse sevinçle çığlıklayan ve alkışlanan acıları güzelleyen, neşeyi horlayan bu sevda denilen kuvvet, sevilecek mi? https://www.antoloji.com/seher-soylevi-siiri/ 3904851 2026-11-11T22:19:00+03:00 Burak Kaplan 2